Todos los capítulos de Set นิยายอีโรติก หวามสวาทเมียเชลย: Capítulo 1 - Capítulo 10

“นี่คุยกับเจ้าโปรตอนรู้เรื่องด้วยเหรอ...แล้วนี่เธอมาหาใคร?”เขาถามเสียงดุ ๆ ยิหวาเห็นว่าผู้ชายคนนี้หน้าตาดีไม่เบาแต่ท่าทางยียวนชะมัด หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นและตอบว่า“ฉันมาหาคนที่ชื่อคีรินทร์ เจ้าของบ้านหลังนี้ ไม่ทราบว่าเขาอยู่รึเปล่า?”พอเธอถามชายหนุ่มผู้นั้นก็เลิกยิ้มมุมปาก เขามองเธอหัวจรดเท้าซึ่งสายตาที่เขามองมานั้นช่างไม่ให้เกียรติกันเสียเลย ยิหวาก็พินิจเขาและนึกอยู่ในใจว่าผู้ชายตัวโตที่หน้าตาหล่อเหลาคมคาย ไว้เคราบาง ๆ และมีดวงตาสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายคนนี้อาจจะเป็นคนสวนในไร่ชาแห่งนี้ก็เป็นได้“คุณมีธุระอะไรกับเขา?”“ฉันชื่อยิหวา...พี่ชายของฉัน...ยอดชาย สิงหลพัฒน์ เขาให้ฉันเอาของนี่มาให้คุณคีรินทร์ เจ้าของบ้านหลังนี้ คุณรู้มั้ยว่าตอนนี้เขาอยู่ที่นี่หรือเปล่า?”เขาเลิกคิ้วและมองเธอเหมือนเดิม พินิจพิจารณาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า มันทำให้ยิหวารู้สึกอึดอัดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“นี่!...ฉันถามคุณไม่ได้ยินรึยังไง ฉันต้องการพบคุณคีรินทร์ เจ้าของบ้านหลังนี้”“ผมนี่แหละ คีรินทร์”เขาให้คำตอบสั้น ๆ แต่ก็ทำให้หญิงสาวรู้สึกประหลาดใจระคนตกใจ ผู้ชายท่าทางดิบ ๆ คนนี้นะหรือคือเจ้าของไร่ชาอันกว้างใหญ่แห่

ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างเมื่อชายหนุ่มยื่นโทรศัพท์ให้แต่ไม่ยอมปล่อยมืออีกข้างของเธอ ยิหวารีบดึงสมาร์ทโฟนจากมือของเขาแล้วเอาไปแนบหู เสียงที่ดังมาจากอีกฝั่งทำเอาหญิงสาวตาโต“พี่ยอด!...พี่อยู่ที่ไหน ทำไมปล่อยฉันไว้ที่นี่คนเดียวล่ะ กลับมารับฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้นะ”“ใจเย็น ๆ ก่อนยิหวา” เสียงยอดชายดังมาตามสาย“ให้ใจเย็นอะไรกัน! นี่เพื่อนพี่บอกว่าเพชรที่พี่เอามาให้เขาเป็นของปลอม มันไม่เป็นความจริงใช่มั้ย”“ยิหวา...พี่ยอมรับกับยิหวานะว่าพี่หลอกคีรินทร์จริง ๆ”“อะ...อะไรนะ!” ยิหวาเสียงแหลม เธอแทบจะเป็นลมล้มพับไปในวินาทีนั้น“นี่พี่หลอกเขาจริง ๆ...โอ...ไม่นะ...แต่พี่ไม่น่าทิ้งฉันไว้ที่นี่ พี่ต้องกลับมารับฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”“ยิหวาใจเย็นนะน้อง...พี่จำเป็นต้องทำ และถ้าจะให้พี่กลับไปที่นั่นตอนนี้คีรินทร์มันต้องเอาพี่ตายแน่ พี่ขอร้องให้เธออยู่ที่นั่นก่อน ทำดีกับมันไปก่อนแล้วพี่จะกลับไปรับ”“พี่จะบ้ารึไง!”ยิหวาพูดไม่ทันจบโทรศัพท์ก็ถูกคนตัวโตกระชากกลับไป คีรินทร์เอามันไปแนบหูตัวเองก่อนพูด“ไอ้ยอด นี่แกจะเอายังไงกับฉันกันแน่ แกคิดว่าฉันไม่รู้รึไงว่าของที่แกเอามาให้มันเป็นของเก๊! ไอ้สารเลวเอ๊ย นี่ถ้าฉัน

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเลื่อนสายตาต่ำลงมาอีกเล็กน้อย ชั้นในตัวจิ๋วปกปิดสัญลักษณ์ความเป็นสาวซึ่งเป็นเนินอวบอูมแทบจะไม่มิด ถึงตอนนี้กลับกลายเป็นคีรินทร์ที่มือไม้เริ่มสั่นขึ้นมาเสียเอง ไม่ๆๆๆ...เขาต้องไม่ไขว้เขว แต่รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงขึ้นอย่างไร้เหตุผล ตอนแรกที่เห็นว่ายอดชายส่งของปลอมมาให้เขาอยากขย้ำเธอเหมือนเสือขย้ำนางกวางน้อยด้วยซ้ำแต่นิ่มเนื้อเต่งตึงหนั่นแน่นตรงหน้ามันทำให้ร่างกายของเขาร้อนผ่าว คีรินทร์มองบราเซียและแพนตี้ซึ่งเป็นเสมือนปราการชั้นสุดท้ายที่ติดอยู่บนตัวของหญิงสาว มันเปียกชื้นและเขาคิดว่าคงจะทิ้งเอาไว้บนตัวเธอไม่ได้เหมือนกัน ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนจะก้มลงไปหาร่างแน่งน้อยแต่แล้วร่างสูงกลับคะมำลงไปอยู่เหนือร่างสาวเมื่อมือของยิหวาคว้าหมับเข้าที่ต้นคอของเขาและรั้งลงไปหาเธอพร้อมทั้งละเมอไปด้วย“พี่ยอด...พี่ยอดช่วยยิหวาด้วย...มารับยิหวากลับบ้านที”“ยิหวา...นี่คุณ...นี่ผมไม่ใช่พี่ชายคุณนะ!”คีรินทร์ทำท่าจะผลักไสมือไม้และแขนเรียวที่โอบกระหวัดรอบคอของเขาแต่ยิ่งดึงดันใบหน้าคร้ามคมก็โน้มลงต่ำจนริมฝีปากหยักหนาเกือบชิดกลีบปากของหญิงสาว“พี่ยอด...พี่ยอดมารับยิหวา

ตอนนี้ภายในบ้านสักหลังใหญ่ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของหนุ่มเจ้าของไร่ชานั้นเงียบสงัดเหมือนยามดึกแม้จะเป็นช่วงเวลาบ่าย นั่นเป็นเพราะคีรินทร์ไม่ค่อยอนุญาตให้พวกคนงานหรือแม้แต่แม่บ้านเข้ามาล่วงล้ำในพื้นที่ส่วนตัวของเขาหากไม่ได้รับอนุญาต ชายหนุ่มยังคงไล้โลมอยู่บนร่างสาวโดยไม่สนใจที่จะปิดประตูห้องนอนให้สนิทแม้แต่น้อย อากาศยามบ่ายที่แดดยังร้อนระอุทำให้เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นบนผิวนวลเนียนของยิหวาและบนลำตัวของเขาด้วย แต่อากาศร้อนก็ไม่ร้อนรุ่มเท่าความรู้สึกของเขาในตอนนี้ คีรินทร์รูดแพนตี้ลูกไม้ไปทางปลายเท้าของหญิงสาว หน้าท้องของเธอเสียดสีกับความแข็งแกร่งบนตัวเขาและชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงความฉ่ำเยิ้มกลางลำตัวของหญิงสาวเมื่อมันถูกเสียดสีด้วยแก่นกายแข็งชัน “ยิหวา...คราวนี้คุณคงจะเกลียดผมไม่ลงแล้วล่ะ” เขางึมงำอยู่กับยอดอกสีระเรื่อ ชายหนุ่มเฟ้นฟอนไปทั่วปทุมงามทั้งสองที่สั่นไหวไปมาเหมือนดอกบัวคู่ที่ชูช่ออยู่ในสระ ถึงมันจะเป็นเรื่องไม่สมควรที่เขากำลังจะยัดเยียดความเป็น ผัว ให้ยิหวาที่กลายมาเป็นนางเชลยสาวของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่จะให้เขาหยุ

ยิหวาหมดความอดทนเมื่อได้ยินคำพูดกวนประสาทของคีรินทร์ หญิงสาวทุบถองเข้าที่หน้าอกของชายหนุ่มยกใหญ่จนเขาต้องคว้าข้อมือเธอไว้และจับไว้แน่น“นี่!...หยุดบ้าซะที...ผมจะบอกอะไรให้ว่าเมื่อคืนนี้มันเกิดอะไรขึ้น มันก็เป็นไปตามธรรมชาติของผู้ชายกับผู้หญิงที่เวลาอยู่ใกล้กันมันก็ต้องมีความสัมพันธ์กันเป็นธรรมดา”“แต่ฉันไม่ได้เต็มใจมีอะไรกับนายนะ คีรินทร์!...นายข่มขืนฉัน ฉันจะแจ้งความให้ตำรวจมาจับนายเข้าคุก”“คำก็แจ้งความสองคำก็แจ้งความ ออกไปแจ้งความตอนนี้เลยไป!”“อ๊าย!”ยิหวากรีดร้องเมื่อชายหนุ่มสะบัดข้อมือของเธออย่างแรงจนร่างเล็กหงายหลังลงบนเตียง เขาลุกขึ้นและคว้าเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมใส่ ขณะที่ดึงกางเกงเดนิมขึ้นบนขาแกร่งก็หันมาพูดด้วยเสียงเกรี้ยวกราด“อยากออกไปหาตำรวจตอนนี้ก็เชิญ” เขาชี้หน้าหญิงสาว “แต่ไปในสภาพนี้นะยิหวา...ผมไม่ให้คุณใส่เสื้อผ้าออกไปจากบ้านหลังนี้ ถ้าอยากออกไปก็ไปแบบนี้ล่ะ แก้ผ้าออกไปหาตำรวจเลยเขาจะได้เชื่อว่าคุณถูกข่มขืนจริง ๆ!”“ไอ้บ้า!...นะ...นายจะให้ฉันแก้ผ้าออกไปได้ยังไง เสื้อผ้าของฉันล่ะ เอาเสื้อผ้าของฉันมาเดี๋ยวนี้นะ”“อยากใส่ผ้างั้นเหรอ...ก็ได้”คีรินทร์หันกลับไปที่ตู้เสื้อ