LOGINหญิงสาวกระซิบบอกสามีของหล่อนเสียงหอบเหนื่อยขณะที่ปราณยังฝังลำกายหนาที่ไม่ยอมอ่อนตัวลงง่าย ๆ ในรูกระชับฟิตของหล่อน เขาทำเสียงงัวเงียและตอบว่า
"อืม...จะรีบไปไหนกันล่ะ นี่ยังเช้าอยู่เลย”
“แล้วพี่ปราณไม่กินอาหารเช้าเหรอคะ ปกติบ้านพี่ปราณเขาจะมาทานอาหารพร้อมกันน่ะ เดี๋ยวเขาก็ว่าเจนแย่เลย”
“จะว่าอะไร ผัวเมียจะมีความสุขกันสักหน่อยแล้วใครจะขัดจังหวะ”
“พี่ปราณขา...อือ...ลุกขึ้นก่อนซีคะ พี่ปราณไม่รีบแต่เจนต้องรีบนะคะเพราะเจนต้องทำงานบ้านปัดกวาดเช็ดถู เดี๋ยวเขาจะหาว่าเจนไม่ทำงานนั่งอยู่กับบ้านเฉยๆ”
เจนนิสาพยายามขยับตัว ถึงหล่อนจะเป็นสะใภ้บ้านคนรวยไฮโซโก้หรูแค่ไหน ถึงไม่ทำงานนอกบ้านก้มีกินมีใช้เพราะได้ผัวรวยแต่ก็ต้องทำงานบ้าน เป็นแม่บ้าน ทำตัวให้เป็นประโยชน์เพราะกลัวคนอื่นจะว่าเอาได้ว่าหล่อนเกาะผัวกิน แต่ปราณกลับหัวเราะในลำคอและพูดว่า
“บ้านพี่มีพวกคนรับใช้ มีแม่บ้านคอยดูแลอยู่แล้วแล้วเจนจะรีบไปไหน ไม่ต้องทำอะไรก็ได้”
“อื๊อ...ไม่ดีกว่านะคะ”
หญิงสาวขยับตัวจากร่างหนาที่ทาบทับหล่อนอยู่จนสุดท้ายปราณต้องขยับตัวออกแต่เลื่อนลงไปนอนแผ่หราอยู่ข้าง ๆ เจนนิสาลุกขึ้นนั่งโดยมีสายตาที่ยังหื่นหิวของสามีมองตาม
จะไม่ให้เขามองหล่อนได้ยังไงในเมื่อเรือร่างของหล่อนขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะซะขนาดนั้น องเอวสัดส่วนยั่วยวนสายตา นมใหญ่เอวคอด สะโพกกลมกลึง แถมหน้าสวย ๆ และปากจิ้มลิ้มของหล่อนก็ยวนใจจนเขาอยากจูบไซ้แทบไม่อยากลงไปกินข้าวตอนเช้า เจนนิสาถอนหายใจดังพรืดและพูดว่า
“พี่ปราณอย่าให้เจนต้องรู้สึกว่าเจนมาอยู่เฉย ๆ โดยไม่ทำอะไรดีกว่านะคะ เพราะบ้านหลังนี้มีคนอยู่ตั้งหลายคน ไม่ใช่เฉพาะเราสองคนซะที่ไหน ไหนจะพี่ชายกับน้องชายของพี่ปราณ แล้วยังคุณพ่ออีกล่ะคะ เจนเป็นสะใภ้นะ ถ้าอยู่ฌแย ๆ โดยไม่ทำอะไรเลยเดี๋ยวคนอื่นเขาจะว่าเมียพี่ปราณไม่เอางานไม่เอาการ ถึงมีสามีรวยแต่เจนก็ยังอยากทำงาน ทำตัวเองให้มีประโยชน์นะคะ”
“เมียจ๋า...อย่าซีเรียสนักเลยน่า เราก็อยู่ในส่วนของเรา ถึงในบ้านจะมีคนอยู่หลายคนก็เถอะ อย่างพี่ปฏิวัติก็มีเมียคอยดูแล นายปรีติน้องชายคนเล็กของพี่ก็พึ่งเข้ามหาลัย วัน ๆ เอาแต่เที่ยวไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน จะว่าไปก็ยังเด็กอยู่ด้วยซ้ำเพราะอายุเท่า ๆ กันกับเจน แล้วคุณพ่อก็มีแม่บ้านคอยดูแลเรื่องเสื้อผ้าอาหารการกิน พี่อยากให้เจนดูแลพี่แค่คนเดียวก็พอ”
“แต่เจนซีเรียสนี่คะพี่ปราณ แล้วยิ่งพี่ปฏิวัติด้วยแล้วล่ะก็ ถึงจะมีเมียแล้วแต่อย่าลืมนะคะว่าเมียพี่เขาทำงาน มีหน้าที่รับผิดชอบสามี ดูดีกว่าเจนซะอีก”
“โอเคๆ...เจนอยากทำอะไรพี่ไม่ว่าหรอกนะ แต่ขออย่างเดียวว่าต้องดูแลผัวตัวเอง เรื่องงานบ้านอย่าให้ขาดและยิ่งเฉพาะเรื่องบนเตียงเจนดก็รู้ว่าพี่เซ็กส์จัด อยากจัดหนักเจนทั้งเช้าทั้งค่ำ อันนี้ล่ะที่ห้ามเจนบกพร่อง”
“ค่ะๆ ผัวขา...เรื่องนี้เจนไม่ลืมหรอกนะคะ มันเป็นงานที่สำคัญที่สุดสำหรับเจนอยู่แล้ว...อุ๊ย!...พี่ปราณจะทำอะไรอีกเนี่ย”
เจนนิสาร้องตกใจเมื่อสามีดึงร่างหล่อนให้นอนทับบนตัวเขาและรู้สึกถึงท่อนเนื้อแกร่งกลางลำตัวของปราณกำลังแข็งตัวขึ้นมาอีก
โอ๊ย! หล่อนนึกในใจว่าอะไรจะคึกขนาดนี้ ไม่รู้กินยาขนานไหนเข้าไปถึงได้มีแรงยิ่งกว่าม้าศึก แต่หล่อนก็ไม่ปฏิเสธว่าตื่นเต้นทุกครั้งเวลาผัวคึกและหนนี้ก็เช่นกัน
เลยกลายเป็นว่าหล่อนกับปราณมัวแต่เริงรสสวาทตอนเช้ากันจนต้องลงมาทานอาหารตอนสายก่อนที่ปราณจะออกไปข้างนอกเพื่อทำงานที่บริษัทพ่อของเขาซึ่งเป็นบริษัทส่งออกใหญ่โตและปราณเป็นรองประธานรองจาก ปัณณ์ พ่อของเขาที่ตอนนี้ส่วนใหญ่มักทำงานอยู่กับบ้านไม่ค่อยออกไปไหนด้วยวัยเกือบเจ็ดสิบแต่ก็ยังแข็งแรงมากเพราะหล่อนเห็นเขาออกกำลังกายในห้องฟิตเนสส่วนตัว
กันต์สอนหญิงสาวแล้วใช้จังหวะที่เวียงพิงค์กอดเขาแน่นดันปลายดอกเห็ดยักษ์เข้าไปแล้วดันต่อจนมิดลำ หญิงสาวสะดุ้งแต่กอดเขาไว้แน่น กันต์ช้อนบั้นท้ายของหล่อนเพื่อดันสะโพกอวบหนั่นแน่นเบียดชิดกบตัวเขามากยิ่งขึ้น เวียงพิงค์ดิ้นพล่านและส่งเสียงครางหอบ“อูยยยย....ซี๊ดดดดด....พี่กันต์ขา....โอวววว....ซี๊ดดดด....อ๊า....อ๊าส์...พี่กันต์ขา ทั้งแสบทั้งเสียว...ซี๊ดดดด...อ๊าส์”หล่อนร้องเสียงดังเพราะดุ้นเนื้อใหญ่ยาวพุ่งผ่านกลีบเนื้ออ่อนที่หญิงสาวแยกขาถ่างกว้างเพื่อให้กลีบบานสยายเต็มที่รับท่อนเนื้อสวรรค์ที่กันต์ชักเข้าชักออกจากช้าเป็นรัวเร็ว สะโพกอวบนุ่มของหล่อนส่ายร่อนรับแรกงอัดกระแทกของพี่ชายที่เสียบเข้าแล้วชักออกซอยถี่รัว กันต์เองก็ถึงกับร้องคราง“โอยยยย...อาส์....ซี๊ดดดด....โอยยยย...คับมากจริง ๆ พิ๊งค์จ๋า....ซี๊ดดด...พี่เสียวจะทนไม่ไหวแล้ว...อาส์”“พี่กันต์ขา...อ๊าๆๆๆ....อ๊าๆๆๆ”เสียงครางของทั้งสองดังระงมสะท้อนก้องไปมาในห้องนอนของชายหนุ่ม หัวใจของเขาและหล่อนเต้นระทึกไปพร้อมจังหวะกระแทกกระทั้น กันต์หยัดตัวและยกสะโพกอวบของเวียงพิงค์ให้ลอยขึ้นพร้อมกับที่เขาเสียบเสยดุ้นเนื้อยาวใหญ่เข้าไปจนเต็มร่องเสียว กระ
พอทำให้หล่อนจั๊กจี้เล่นแล้วเขาก็ลากลิ้นต่ำลงไปอีก คราวนี้หญิงสาวไม่รู้สึกว่าจั๊กจี้แต่กลับซ่านสยิวหวิวรันจวนเพราะลิ้นของกันต์ไล้วนอยู่บนโหนกเต่านูนของหล่อน เขาลิ้มเลียเนื้อหวานหอมอย่างไม่นึกรังเกียจของสวงนของหญิงสาวและพร้อมกันนั้นกันต์ก็จับท่อนเอ็นของตัวเองลูบไล้มันเข้า ๆ ออก ๆ ด้วยมือที่กำของตัวเองแทบไม่รอบไปพร้อมกันด้วย“โอยยยย....ซี๊ดดดด...ทั้งหอมทั้งหวาน...อาส์...เสียวมากไหมพิ๊งค์จ๋า”“ทำไมจะไม่เสียวล่ะคะ...อึ๊ยยย...พี่กันขา....ซี๊ดดดด...ยะ...อย่าเลียค่ะ”กันต์ผงกหัวขึ้นเมื่อได้ยินเสียงห้ามปรามของหญิงสาวแถมหล่อนทำหน้าเหมือนกลัวอีกด้วย“ทำไมล่ะจ๊ะ...ตรงนี้ล่ะที่พี่อยากลองลิ้มรสชาติของพิ๊งค์เป็นที่สุด”“พิ๊งค์อายค่ะ...พี่กันต์เนี่ย...อะไรก็ไม่รู้ พี่กันต์กล้าเลียของพิ๊งค์จริงเหรอคะ พิ๊งค์ว่ามันน่าอายจะตาย...อ๊าย...ซี๊ดดด”หล่อนพูดไม่ทันขาดคำกันต์ก็ฉกลิ้นลงไปตรงกลางร่องเสียวที่เนื้อสาวสั่นเร่าเหมือนมันกระตุกด้วยความตื่นเต้น น้ำเสียวของเวียงพิงค์หลั่งล้นออกมาอาบเต็มลิ้นชองชายหนุ่มที่รัวลิ้นหยั่งลึกลงไปในร่องกลีบแสนหวาน เวียงพิงค์แอ่นร่างขึ้นด้วยความเสียวซ่านรันจวน“อาส์...อู๊ยยย....ซี
ทั้งเนื้อขาวผ่อง สองเต้าอวบใหญ่ เอวคอดเล็กสะโพกผายและเนินอูมโหนกหลังเต่าเหมือนโคกที่เป็นลานโล้นเลี่ยนปราศจากหญ้ารก หล่อนแยกขาออกน้อย ๆ ทำให้กลีบสวยสยายออกเห็นเนื้ออ่อนข้างในปริปลิ้นออกมารำไร กันต์สะท้านไปทั้งตัวและเสียววาบไปถึงปลายลำเอ็น เขาอยากกระโจนใส่แล้วสอดซุกหัวท่อนซุงเข้าไปในซอกขาของเวียงพิงค์ที่นอนบิดกายเร่าตรงหน้า แต่ก็อยากเล้าโลมให้หล่อนหายกลัวก่อนจะถึงเวลาเผด็จศึกจึงเข้าไปชิดขอบเตียงแล้วจับเข่ากลมกลึงของหล่อนแยกออกพร้อมทั้งโน้มตัวลงไปหา“โอวววว....พี่กันต์ขา....ซี๊ดดดด....อาส์....อาส์...พี่กันต์แกล้งพิ๊งค์เหรอคะ...เสียวจังเลย”หญิงสาวร้องเสียงกระเส่าเพราะตอนที่กันต์โน้มตัวลงมาอยู่ตรงกลางหว่างขาหล่อนก็รู้สึกเลยว่าท่อนความเป็นชายของเขามันกำลังเสียดถูกับเนื้ออ่อนของหล่อนที่กำลังฉ่ำโชกด้วยน้ำหวานบทที่ 5 “เป็นไงล่ะจ๊ะพิ๊งค์...แบบนี้พิ๊งค์ชอบใช่ไหม มันทำให้ได้อารมณ์เลยล่ะ”“พี่กันต์คงทำแบบนี้กับผู้หญิงหลายคนแล้วสินะคะ หรือว่าเป็นพวกเพื่อน ๆ สาว ๆ ของพี่กันต์”เวียงพิงค์เผลอตัดพ้อออกมาเพราะตอนนี้ถึงจะมีอารมณ์ร่วมกับพี่ชายต่างสายเลือดแต่หล่อนกลับรู้สึกว่าหึงหวงเขาทั้
หล่อนร้องเสียงหลงแต่ก็เบ๊าเบาเมื่อเห็นชายหนุ่มถอดเสื้อของเขาออกบ้างทำให้เห็นหน้าอกกำยำเพราะกันต์ตัวโตมากแต่มีกล้ามเป็นมัด ๆ จนหล่อนเองเสียววูบวาบไปหมดทั่วสารภางค์กาย ชายหนุ่มสอดมือไปข้างหลังหญิงสาวแล้วปลดตะขอชั้นในของหล่อนเพื่อดึงมันพ้นจากร่างสวย จากนั้นเขาก็เบียดหน้าอกตัวเองกับหน้าอกนุ่มของหล่อน ถูไถบดบี้ไปมาจนเวียงพิงค์หอบหายใจฮั่ก“พี่กันต์ขา...อาส์...อาส์...”“พิ๊งค์จ๋า...น้องสาวพี่นมใหญ่และสวยมาก ๆ พ่ไม่เคยเห็นใครนมสวยอย่างนี้มาก่อนเลย”“พี่กันต์ขา...อ๊าส์...ซี๊ดดดด”หญิงสาวครางระงมเมื่อชายหนุ่มก้มหน้าลงไปหาสองเต้าอวบใหญ่ เอาปลายคางสากระคายถูไถไปมา บดเบียดมันกับร่องอกของหล่อนที่ทั้งอวบและหนั่นแน่น มันดีดเด้งอยู่ใต้คางของเขาและเหมือนกำลังเต้นระริกด้วยความเต้นตื่นก่อนปากร้อน ๆ ของพี่ชายสุดหล่อจะครอบงับหัวนมสีชมพูสดที่มันยั่วยวนสายตา เวียงพิงค์บิดส่ายเร่าไปมาและส่งเสียง“อือ...ซี๊ดดดด....อูยยยย...พี่กันต์ขา....อ๊าส์....อ๊าส์”“เนื้อหวานนุ่มน่าดูดจริง ๆ น้องพิ๊งค์ของพี่...อาส์...ขอพี่ดูดให้หายอยากทีเถอะ...ซี๊ดดดด”กันต์เม้มปากบนปลายเต้าของหญิงสาว ทั้งงับทั้งดูดจนหล่อนเสียวสะท้านเพราะ
“เอ้อ...พี่กันต์...พอหรือยังคะ ให้พิ๊งค์ทำ...อะ...เอ้อ...แค่นี้ใช่หรือเปล่าคะ”กันต์หรี่ตาและมองหล่อนเหมือนขนมแสนหวาน เขายิ้มและจูบหล่อนอีกหนจนเวียงพิงค์สำลักลมหายใจ พอเขาเอาปากออกจากปากของหล่อนหญิงสาวก็ถึงกับหอบ“พี่กันต์”“แค่นี้ไม่พอหรอกนะ เพราะพิ๊งค์ก็ได้ยินเสียงในคลิปที่พี่เปิดเมื่อกี๊นี้แล้ว พิ๊งค์เคยดูคลิปพวกนี้บ้างหรือเปล่าล่ะ”“มะ...ไม่เคย...เอ๊ย...เคย...เอ้อ...ไม่เคย...เอ้อ...”“พี่ไม่เชื่อหรอกว่าพิ๊งค์ไม่เคยดูของแบบนี้ แต่เมื่อกี๊ที่จูบกันพิ๊งค์ทำพี่เคลิ้มเลยนะ เคลิ้มมากจนนึกถึงคลิปที่พี่ดูเมื่อครู่”“พี่กันต์อย่ากอดแน่นนักสิคะ ถ้าพี่กันต์จะดูคลิปต่อพิ๊งค์ก็ไม่ว่าหรอกนะคะเดี๋ยวพิ๊งค์จะได้กลับห้อง”“จะรีบกลับไปไหน...พิ๊งค์ต้องช่วยพี่ก่อนสิจ๊ะ”“จะให้พิ๊งค์ช่วยอะไรอีกล่ะคะ”“พิ๊งค์เข้ามาในห้องของพี่โดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างนี้ถ้าพ่อรู้เข้าท่านคงเข้าใจผิดแน่ ๆ ท่านต้องคิดว่าพิ๊งค์มีจุดประสงค์บางอย่างหรือคิดอะไรอยู่”“พิ๊งค์ไม่ได้คิดอะไรเลยนะคะ สาบานได้ ตะ...แต่ว่าพี่กันต์อย่าบอกท่านนะคะ เดี๋ยวท่านจะเข้าใจผิดเอาจริงๆ”“ถ้าอย่างนั้นต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ”“อะ...อะไรเหรอคะ”“ทำตามที
หญิงสาวคิดแต่ไม่ทันได้ระวังตัว หล่อนขยับแขนนิดเดียวแต่ดันไปโดนกระจกด้านหลังเสียงดังทำให้กันต์หยุดชะงักค้าง เขาปิดคลิปในโทรศัพท์และหันกลับมาที่ม่านพลิ้วซึ่งไม่ต้องใช้การสังเกตลึกซึ้งเขาก็รู้ทันทีว่ามีอะไรผิดปกติอยู่ด้านหลัง ชายหนุ่มลุกขึ้นและก้าวพรวดเดียวเข้ามาเพื่อแหวกม่านออกและต้องตาค้างเมื่อเห็นเวียงพิงค์ยืนตัวสั่นอยู่ตรงนั้น“เฮ้ย! พิ๊งค์!”กันต์อุทานออกมาทั้งที่ยังกำมือถือไว้ในมือแน่น เขาหน้าแดงแต่คงน้อยกว่าหญิงสาวที่หน้าถอดสีเพราะดันทำให้เขาจับได้จากความซุ่มซ่ามของตัวเอง หล่อนไม่รู้จะทำยังไงนอกจากทำหน้าเอ๋อ“พะ...พี่กันต์...พิ๊งค์...ขะ...ขอโทษค่ะ...คือว่า...”“นี่พิ๊งค์เข้ามาในห้องพี่ตอนไหนกันล่ะเนี่ย...แล้ว..เมื่อกี๊”“พิ๊งค์ไม่ได้ยินอะไรเลยนะคะ” หล่อนรีบส่ายหน้ายกมือขึ้นสั่นไปมา “อ้า...เอ้อ...พิ๊งค์ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยค่ะ ไม่เห็นอะไรด้วย..อุ๊ย!”เวียงพิงค์อุทานออกมาเมื่อหล่อนทำท่าจะวิ่งออกไปแต่กลับถูกรวบตัวไว้ในอ้อมกอดของชายหนุ่มเสียนี่ หล่อนตกใจแต่พอตั้งสติได้ก็เห็นเขาจ้องหล่อนอยู่แล้ว ไม่ใช่ด้วยสายตาเอาเรื่องแต่เป็นแววตาตรงข้าม“จะรีบไปไหนล่ะพิ๊งค์ เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเล







