ตอนที่1

ตอนที่1

ณ ห้างสรรพสินค้าในตัวเมือง

วันนี้ทางห้างมีกิจกรรมออกบูธแจกเครื่องดื่มของบริษัทTTS. บริษัทที่ขึ้นชื่อเรื่องไวน์และเหล้า แต่วันนี้เป็นงานเปิดตัวน้ำดื่ม ที่มีจัดจำหน่ายขึ้นในแบรนด์ของบริษัทนี้ ไพลินได้งานนี้เพราะพี่ที่รู้จักกันอยากช่วยเธอเรื่องหาเงิน เธอจึงได้มาทำงานนี้ ส่วนใหญ่เธอจะรับเป็นพาสไทม์ตั้งแต่เธอคลอดลูกมาจนถึงทุกวันนี้ลูกได้ 2 ขวบกว่าเธอก็ยังหางานประจำทำไม่ได้เลย เธอเคยสมัครงานแต่ด้วยหน้าที่ของแม่เหมือนกัน แต่ไม่มีที่ไหนรับคนมีลูกทำงาน และ เธอเองก็ไม่สามารถทิ้งลูกลงได้ เธอไม่อยากผลักภาระลูกของตัวเองให้น้าของเธอ ถึงน้าเธออาจจะเต็มใจจะช่วยบ้าง หรือไม่เต็มใจ แต่เวลาเธอจำเป็นจริงๆ เธอก็ต้องจ้างน้าเธอให้เลี้ยงลูกให้ ไพลินจะเลือกทำงานที่สามารถอยู่กับเอาลูกไปด้วยได้ หรือเอาลูกไปได้ในระหว่างที่เธอทำงานพาร์ทไทม์แบบนี้ แต่วันนี้เธอก็ฝากลูกไว้กับน้าของเธอ เพราะเธอมาทำงานไม่นาน และน้าเธอก็ไม่ใช่คนใจร้ายขนาดไม่รับไว้ แค่เธอยื่นเงินให้ น้าเธอก็พร้อมจะดูแลลูกเธอให้อยู่แล้ว แต่น้าเธอก็มีงานทำนะเธอไม่เคยถามหรอกว่าเขาทำงานอะไร อย่างเช่นวันนี้ ไพลินยอมจ้างให้น้าของเธอหยุดงานเพื่อที่เธอจะได้ฝากลูกน้อยของเธอได้ ค่าแรงงาน part time ในวันนี้เยอะอยู่ เธอเลยจ้างน้าเธอไปในราคา500 บาท แค่ไม่ถึง 6 ชั่วโมง น้าจึงยอมหยุดงานและเลี้ยงลูกให้เธอได้

ไพลินเป็นผู้หญิงที่หน้าดี สวย สดใส มองไปมองมาก็มีมุมน่ารักเวลายิ้ม เวลาที่ไพลินใบหน้าเธอจะเปลี่ยนไปทันที เธอเป็นที่ต้องตาต้องใจของหนุ่มๆ ที่พบผ่าน แต่ไพลินไม่เคยสนใจใครสักคน เพราะเธอคิดว่าคนพวกนี้สนใจแต่รูปลักษณ์ภายนอกของเธอ ไม่มีใครจริงใจต่อเธอสักคน แม้แต่กระทั่งพ่อของลูก ไพลินทำงานเสร็จก็รีบเปลี่ยนชุด

" พี่คะ ชุดไพลินวางไว้ที่ชั้นนะคะ ไพลินกลับก่อนนะคะ "

" โอเคจ้ะ ขอบใจมากนะไพลิน "

" ไพลินต้องขอบคุณพี่มากกว่านะคะ งั้นไพลินไปก่อนนะคะ ลูกสาวน่าจะรอแล้ว " ไพลินเดินออกจากห้อง

" เสียดายหน้าตาจังเลยเนอะพี่ ยังสาว ยังสวย ยังเด็ก ถ้าไม่มีลูกอนาคตไกลแน่ๆ "

" อนาคตไกล ไม่ใช่ว่าจะได้มาง่ายๆนะ คนเรามันไม่มีทางเลือกนักหรอก ไปสนใจงานต่อ " ช่างแต่งหน้าแต่งตัว และพี่ที่ให้งานไพลินพูดคุยกันหลังจากที่ไพลินอกจากห้องไปแล้ว

" มาแล้วเหรอ วันนี้เลิกงานเร็วกว่าที่คิด " พอไพลินไปถึงบ้านของน้าของเธอ น้าก็เอ่ยทักไพลิน

เขม เป็นสาววัยกลางคนอายุ30 ความสวย ไม่ต่างจากไพลินเลย เขมเป็นน้าสาวของแม่เธอ ซึ่งเป็นลูกคนละแม่กับแม่เธอ แต่มีพ่อคนเดียวกับแม่เธอ ตั้งแต่พ่อแม่เธอตาย เธอก็ได้น้าเขมคอยดูแลเธอมาตลอด อายุทำอะไรเขมไม่ได้เลย ความสวย อ่อนเยาว์ยังคงเหมือนคนอายุ25-26 เอง

" จ้ะน้าเขม แล้วเจนิสทำอะไรอยู่จ้ะ "

" นอนเล่นตุ๊กตาอยู่นั่นน่ะ เรามาก็ดีแล้ว รีบพาลูกกลับบ้านเถอะ เดี๋ยวผัวน้าก็จะกลับมาแล้ว " เขมได้ผัวขี้เหล้าเมายา เธอจะกลัวผัวเธอมาทำร้ายเธอและหลานเธอ ถึงเธอจะไม่ใช่แม่แท้ๆของไพลิน แต่เธอก็เลี้ยงไพลินมาอย่างดีตามคำขอของแม่ไพลิน

" ทำไมล่ะน้าเขม หนูซื้อของ งง!! "

และก็มีเสียงหนึ่งตะโกนเข้ามาในบ้าน

" อีเขม อึก เออ นางเขม เขมจ้า เมียสุดที่รัก ผัวมาแล้ววว " กรผัวของเขม กรเป็นชายวัย31ปี เป็นคนหน้าตาบ้านๆ หล่อแบบฉบับชาวบ้าน เป็นคนไม่ทำงานทำการอะไรเอาแต่เล่นการพนัน กินเหล้าเมายาทุกวัน และวันนี้ก็เช่นกันกรเดินมาหา2น้าหลานที่ยืนคุยกันอยู่แคร่ไม้หน้าบ้าน

" พี่กร เมามาอีกแล้ว ไหนบอกจะไปหางานทำไง " เขมรีบลุกขึ้นไปประคองสามีแต่จริงๆเธอจึงดึงกรไม่ให้เข้าใกล้ไพลิน

" เหอะ ทำมาแล้วงานน เออ ม่ายทามแล้วเหนื่อย มึงเอาเงินมาอีเขม กูจะไปซื้อเหล้า "

" ไม่มี วันนี้ฉันไม่ได้ไปทำงาน "

" เมิงง มาทามม่ายบ้านกู มานอนกับกูใช่ไหม " กรหันไปชี้นิ้วถามไพลิน แต่ไพลินไม่ตอบพร้อมส่งสายตาไม่พอใจใส่กรกับคำพูดของกรที่ชอบคิดว่าเธอให้ท่าอ่อยกร

" เหอะ อีเด็กเปรต มาวุ่นวายเมียกูทำไม มึงมันเด็กใจแตก ทำมาเป็นหยิ่งใส่กู " กรเอยปากด่าไพลิน

" พี่กร !!! พอ "

" ทำไม หลานมึงมันตัวเป็นเสนียด ญาติพี่น้องของพ่อแม่ยังไม่เอามันเลย " กรชี้หน้าด่าไพลิน เมื่อกรพูดถึงพ่อแม่ของเธอ ไพลินยืนกำหมัดแน่น เธอพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้ไปต่อร้องต่อเถียงกับพวกคนบ้า ใครจะพูดจะด่ายังไงเธอไม่สนใจเพราะเธอผ่านมาหมดแล้ว แต่อย่ามาว่าพ่อแม่เธอ

" มึงมันตัวอัปรีย์ พาลูกมึงออกจากบ้านกูไป! "

" พี่กร พอแล้ว จะเสียงดังทำไม นี่มันหลานฉันนะ "

" แล้วไง กูไม่สนใจเด็กไม่รู้จักบุญคุณหรอก ทำงานมาได้ไม่เคยแม้แต่ให้เงินกูสักบาท ไม่เคยเห็นหัวกู ท้องกับใครมาก็ไม่รู้ หน้าด้าน ทำตัวใจแตก ญาติพี่น้องพ่อแม่มึงเขาถึงแช่งมึงไง "

" ลุงไม่ต้องมายุ่งเรื่องของฉันหรอก และลุงอย่าหวังว่าจะได้เงินจากฉันสักบาท " ไพลินเดินเข้าไปอุ้มเจนิส และเตรียมจะเดินออกจากบ้านของน้า

" ไพลิน " เขมเรียกไพลิน

" หนูกลับก่อนนะน้า เดี๋ยวยังไงหนูโทรหา "

" เฮ้ย เอาเงินมาสิว่ะ มาใช้เมียกูเลี้ยงลูกมึงฟรีๆ ได้ไง " กรตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง

" จัว แม่จ๋าหนูจัว " ไพลินรีบเอามือปิดหูลูกสาว เจนิสหลับตามุดซบอกแม่ตัวเอง เขมรีบดันหลานออกจากบ้านก่อนที่กรจะลุกขึ้นมาได้ เพราะเธอกลัวว่ากรจะทำอะไรไพลินและเจนิส ไพลินรีบอุ้มลูกวิ่งหนีออกมาก่อน ที่เจนิสลูกสาวของเธอจะได้ยินในสิ่งไม่ดี เธอพาลูกมายืนรอรถสองแถวหน้าหมู่บ้านเพื่อกลับบ้าน