ตอนที่5

ตอนที่5

เช้านี้ไพลินรีบลุกตื่นแต่เช้า เพื่อเตรียมมื้อเช้าให้กับลูกสาว วันนี้เธอจะพาลูกไปกับเธอ เธอจะไปส่งงานอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย และจะเข้าเรียนในคลาสวันนี้ด้วย ระหว่างที่ไพลินกำลังตักข้าวจัดเรียงใส่จานให้ลูก

" แม่จ๋า " เจนิสเดินงัวเงียออกจากห้องมาก ไพลินจะไม่ปิดประตูห้อง ถ้าเธอลุกมาก่อนลูก เพราะเจนิสยังไม่สามารถเปิดประตูเองได้

" ไปล้างหน้าแปรงฟันนะคะคนเก่ง แล้วมากินข้าวกัน วันนี้แม่ต้องไปเรียน "

" เยียนๆ " เจนิสพูดยิ้ม เธอดีใจที่เธอจะได้ไปเรียนกับแม่ เจอกับเพื่อนเล่นอีกด้วย

ไพลินและเจนิสจัดการตัวเองเสร็จก็เดินมาขึ้นรถหน้าหมู่บ้าน เพื่อตรงไปมหาวิทยาลัยของไพลิน เธอเรียนอยู่ปี4 ปีสุดท้ายแล้ว นั่งรถครึ่งชั่วโมงก็ถึงมหาลัย เธอและณิชาเดินไปที่ตึกคณะของเธอ

" เจนิสของน้า มาๆ ค่ะมานั่ง ก่อนลูก " ทราย เพื่อนในกลุ่มของไพลินมาถึงก่อน เธอกับทรายรู้จักกันตอนไพลินย้ายเข้ามาใหม่ๆ เพราะทรายก็พึ่งย้ายมาเหมือนกัน ทั้งคู่เจอกันตอนที่เข้ามาในห้องฝ่ายธุรการ จากนั้นก็ทำความรู้จักกันและได้เป็นกันมาตลอด ทั้งคู่สนิทกันมากต่างปรึกษาปัญหาชีวิตของกัน แต่ละคนมีปัญหาแตกต่างกันไป เพื่อนในกลุ่มไพลินส่วนใหญ่มักจะมีปัญหาชีวิตเป็นของตัวเองทั้งนั้น กลุ่มของไพลินจะมี ไพลิน ทราย แจน ภูผา คิราและ พีพี หญิง3คน ชาย3คน

" คนอื่นยังไม่มาเหรอ "

" คุณชายทั้ง2คน ยังติดต่อไม่ได้เลยเมื่อคืนทักมาบอกว่าจะเข้า เพราะเห็นว่าหลานจะมาล่ะมั้ง ส่วนแจน และหญิงพีพี เห็นบอกว่าใกล้จะถึงแล้ว " เพื่อนของไพลิน แจน ภูผา คิรา พีพีที่บ้านมีฐานะทั้ง4คน ต่างจากไพลินและทราย

" สวัสดีค่ะ ทาย " เจนิสยกมือไหว้ทักทายทรายอย่างน้อมนอบ

ไพลิน ทราย และหนูน้อยณิชา นั่งเล่นกันอยู่โต๊ะม้าหินหน้าคณะ

" ลูกสาว น้าแจนมาแล้วค่ะ " แจนเพื่อนของไพลินรีบเดินมาที่โต๊ะของเพื่อนตัวเอง ที่เดินมาคู่กันคือพีพี เพื่อนของไพลินอีกคน

" ลูกสาวแม่ ไปอยู่กับแม่เลี้ยงใจร้ายเป็นไงบ้างจ้ะ " พีพีเดินเข้าไปกอดไปหอมเจนิส หนูน้อยหัวเราะคิกคักอย่างถูกใจ พีพีตัวเป็นชายแต่ใจเป็นหญิง

" น้อยๆ หน่อยจ้ะ กอดหลานฉันขนาดนั้นพวกแกจะสิงหลานรึไง " ทรายพูดกับพีพีและแจน

" สวัสดีค่ะ พิพิ สวัสดีค่ะแกน อิอิ " เจนิสพูดยิ้มหวาน

" เจนิสค่ะ วันนี้แม่กับน้าๆ ต้องมาเรียนหนังสือ หนูต้องไม่ดื้อนะคะลูก "

" ไม่ยื้อค่ะ " เจนิสตอบกลับแม่เสียงใส แต่ไะลินพาลูกมาด้วยตลอด เจนิสไม่เคยงอแงเลยสักครั้ง อาจจะมีอ้อนนิดหน่อย แต่ไม่ได้เป็นการรบกวนคนอื่นในคลาสเรียน

ระหว่างรอภูผากับคิราไม่นานทั้งคู่ก็มา

" เจนิสค่ะ วันนี้น้าซื้อของเล่นมาฝากเต็มเลย " คิราเดินถือของเล่นเต็มมือ คิราและภูผาแวะซื้อของกินและของเล่นให้หลานคนแรกในกลุ่มมาเยอะแยะเลย ถ้าทั้งคู่รู้ว่าไพลินเข้าคลาสแสดงว่าสาวน้อยต้องมาด้วย และเพื่อนๆ ในกลุ่มต่างจะพากันซื้อของมาฝากหลานตลอด จนไพลินต้องเอยปากห้ามเพื่อนของตัวเองว่าอย่าตามใจซื้อของเล่นให้บ่อย เพราะเธอกลัวลูกเธอจะทำตัวไม่น่ารักกับเพื่อนๆ เมื่อทุกคนมากันพร้อม จึงพากันเข้าคลาสเพราะใกล้ถึงเวลาอาจารย์เข้าแล้ว เข้ามาในห้องเพื่อนๆ ที่ลงหน่วยวิชาเดียวกันก็ต่างพากันเข้ามาทักทายสาวน้อยยิ้มหวานอย่างเจนิส ทุกคนต่างเอ็นดูหนูน้อยมาก ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ที่เข้าสอนในคลาสนี้ อาจารย์คณะของไพลินค่อนข้างคุ้นชิ้นกับสาสน้อยเจนิสมาก เพราะเห็นมาตั้งแต่เล็กไปที่ไพลินอุ้มเจนิสมาเรียนด้วย

" เฮ้อ กว่าจะหมดเวลา ง่วงนอนจะตายห่.... " ภูผากำลังหลุดพูดจาไม่เพราะออกมาเมื่อมองเห็นหน้าเจนิสเขาจึงรีบกลืนคำพูดลงคอ เจนิสมองน้าภูผาตากลมใส

" จะพูดจาอะไรระวังหน่อยเดี๋ยวเจนิสได้ยิน สิ่งที่พูดออกมามันไม่ดี เจนิสอย่าไปฟังนะคะ "ทรายเอยปากเตือนเพื่อน

" พูดไม่จี " เจนิสพูดตามทรายและทำนิ้วชี้สั่งสอนภูผา

" วันนี้ไปกินข้าวด้วยกันก่อนสิ ไหนๆ ก็มากันครบแล้ว " แจนพูดชวนเพื่อนๆ

" แต่ว่า .. " ไพลินกำลังจะปฏิเสธเพื่อนๆ เพราะเธอต้องรีบพาลูกกลับ เธอกลัวไม่ทันรถเมล์เที่ยวสุดท้าย

" เดี๋ยวพวกฉันไปส่ง ฉันเพื่อนเธอนะ จะปล่อยให้เธอกับหลานกลับเองได้ไง "

" ฉันเกรงใจพวกนายอ่ะ พอมาก็ลำบากพวกนายไปส่งตลอดเลย "

" กับเพื่อน ไม่มีคำว่าลำบาก ไปค่ะ ไปกินข้าว น้องเจนิสหิวรึยังค่ะ "

" ยิวๆ แย้ว " เจนิสลูบท้องตัวเองและส่งยิ้มหวานให้แม่และน้าๆ

ไพลิน เจนิส และเพื่อนๆ ของไพลิน เลยพากันมากินข้าวที่ร้านอาหาร และเป็นร้านที่ค่อนข้างหรูในระดับหนึ่ง

" พวกแกช่วยสงสารฉันกับไพลินหน่อยนะ ดูแต่ละร้านที่เลือก เฮ้อ คนเงินน้อยอย่างฉัน2คนละปวดใจ " ทรายพูด เพราะตกลงกันแล้วว่า จะหารค่าอาหารกัน

" มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง จบนะ " คิราพูด

" ไม่ได้! " ไพลินและทรายพูดขึ้นพร้อมกัน

" ทำไมว่ะ ปล่อยให้เลี้ยงไปเถอะ สาวๆ มันยังเลี้ยงได้เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก " ภูพาพูด

" โอเค งั้นต่อไปให้พวกเรา2คนเลี้ยงคืนแล้วกัน " ทรายพูด

ทุกคนตกลงกันได้จึงเริ่มสั่งอาหารมากินร่วมกันและตกลงกันว่าคิราจะเป็นคนไปส่งไพลินและเจนิสเอง