ログイン“อ๋อ สินสอดไงครับ”“อ้าว พี่คริชไม่เอาไปเก็บเหรอคะ”“เก็บทำไมไม่ใช่ของพี่ สินสอดหนูก็ต้องให้หนูเก็บสิครับ คนของคุณแม่ที่ดูแลสินสอดในงานเขายกเข้ามาให้”“ของนับอะไรคะของพี่คริชต่างหาก รีบเก็บเลยค่ะมันอันตราย” ฉันรีบบอกพี่เขาที่เอาแต่พูดเล่น ถ้าบอกว่าเป็นกระเป๋าสินสอดฉันก็อยากให้รีบเก็บในที่ปลอดภัย คือ
“ยังไม่เคยทำได้สักครั้งเลยนะคะพี่คริช นับกินยาคุมดีกว่าค่ะ แล้วนั่นถุงอะไรคะถุงร้านขายยารึเปล่าทำไมมันใบใหญ่จังเลย” ฉันเพิ่งสังเกตเห็นถุงที่พี่คริชวางไว้ที่โต๊ะ ถุงจากร้านขายยาแต่ใบใหญ่ ไม่รู้พี่คริชเป็นอะไรรึเปล่า“อ๋อ ถุงของใช้ส่วนตัวพี่ หนูอยากดูไหม” พี่คริชยิ้มแล้วก็ยื่นถุงร้านขายยามาให้ฉัน ของใ
“ว่าไงครับ แต่งงานกับพี่ได้ไหม เราแต่งงานกันนะ” พี่คริชกอดฉันพร้อมกับจูบที่ผมแล้วก็พูดออกมา น้ำเสียงของเขามันมีแต่ความอบอุ่น ฉันอุ่นใจทุกครั้งที่ได้ยิน เฮียเร่งให้ตอบน้องก็อยากตอบ อยากตอบตั้งแต่เฮียพูดคำแรกแล้วแต่มันมัวแต่ตะลึงตื่นเต้นดีใจร้องไห้น้ำตาไหลพรากเลยไม่ทันได้ตอบไงคะ“แต่งค่ะ นับจะแต่งงาน
หมับ!“ไม่ต้องกิน” พี่คริชคว้าข้อมือฉันที่กำลังจะลุกวิ่งเอาไว้พร้อมกับพูดเสียงแข็ง“คะ?” พูดมาว่า ไม่ต้องกิน แสดงว่าพี่เขาเข้าใจสินะว่าฉันหมายถึงอะไร“พี่บอกว่าไม่ต้องกินไงครับ ห้ามกินพี่ไม่ให้หนูกิน”“กินฉุกเฉินแค่วันนี้แล้วค่อยกินแบบปกติค่ะ ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินมานานแล้วไม่อันตรายหรอกนะคะ” ลืมไปค่
ไม่อยากจะบอกแต่ก็ต้องบอกว่าสาว ๆ ที่นี่จ้องพี่คริชตาเป็นมันกันทั้งนั้น ซึ่งมันก็เรื่องปกตินะคะไม่มองสิแปลกผู้ชายของนับเงินหล่อลากไส้ หล่อระทดนกเขาระทวยขนาดนี้ ฮ่า ๆๆ“คริช~ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ นีน่าคิดถึงจังเลย” นั่งสวีทกันได้สักพักก็มีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ใส่ชุดเดรสสีแดงเพลิงเดินเข้ามาทักพี่คริช อื้อ
“เลิกหื่นก่อนค่ะ หิวรึยังคะ” ฉันดุเบา ๆ แล้วก็ถามพี่คริชที่กำลังเอามือมาปัดปอยผมให้ฉัน“หิวแล้วครับ แต่ที่จริงขอไข่ลวกสัก 10 ฟองกับนมสัก 2 ก็น่าจะพอนะ” พี่คริชบอกแล้วก็ลดสายตาลงมองหน้าอกของฉัน“พี่คริช!”“ฮ่า ๆๆ ไม่เขินสิที่รัก มา ๆ มาให้ผัวโอ๋เร็ว” พี่คริชหัวเราะอารมณ์ดีแล้วก็ดึงฉันไปกอด นึกว่าจะจบ
“กินส้มตำปูปลาร้ามาเหรอ”“ค่ะ”“ไม่เห็นได้กลิ่นเลย ขอพิสูจน์ก่อนโกหกพี่รึเปล่า” พี่คริชพูดจบก็ก้มหน้าลงมาทำท่าจะจูบ รู้หรอกค่ะว่าเขากำลังแกล้งแต่ด้วยความที่ฉันเพิ่งกินปลาร้ามาไม่ถึงชั่วโมงเลยรีบหันหน้าหนีเอาเป็นเอาตาย“ไม่เอาค่ะ ปล่อย ฮ่า ๆๆ พี่คริชปล่อย~” ยิ่งหนีพี่คริชก็ยิ่งแกล้งสุดท้ายเลยหัวเราะจ
“นับไปก่อนนะคะพี่อาร์ต” ฉันบอกลาพี่อาร์ตแล้วก็รีบเดินเพราะพี่คริชดันเอวฉันให้เดินไปพร้อมกับเขาสายตาทุกคู่ในร้านลอบมองมาที่เรา คงกลัวเจ้านายดุที่แอบอู้งาน แล้วก็อยากรู้ว่าอีเด็กนักศึกษานี่เป็นใครแน่นอนติ๊ง!พอประตูลิฟต์ส่วนตัวของผู้บริหารปิดลงพี่คริชก็หันมามองหน้าฉันอย่างคาดโทษ“ไม่รีบขึ้นมาหาพี่ โ
“อื้ม พี่ทำงานที่นี่ แล้วเราล่ะมาทำอะไรที่นี่” พี่อาร์ตพยักหน้าตอบรับพร้อมกับพยักหน้าเรียกฉันให้เดินไปนั่งที่เก้าอี้บาร์ พอสิ่งที่เดาเป็นจริงก็ตื่นเต้นสิคะไม่คิดว่าจะเจอพี่ที่สนิทมาตั้งแต่เด็กในบริษัทที่แฟนเป็นเจ้าของ“นับมาเอ่อ...มาหาแฟนค่ะ” ฉันบอกเสียงเบา พี่เขายังไม่รู้เรื่องพี่คริชไปยกปืนจ่อป้าจ
“พี่รอรับได้นะครับ” พี่คริชจอดรถหน้าคณะของฉัน วันนี้ไม่ได้มาเรียนแต่มาช่วยเพื่อนค่ะเพื่อนที่สนิทกันกำลังจะติด F แบบที่อาจารย์ไม่ปราณีหลายคน ถึงแม้จะมีสมองแค่น้อยนิดแต่ก็อยากมาช่วยเพื่อนเคลียร์งานจะได้จบพร้อมกัน“นานค่ะพี่คริช ไม่ต้องห่วงนะคะเสร็จแล้วเดี๋ยวนับไปหาที่บริษัท” ฉันยิ้มให้คนหล่อที่วันนี้ม






![เมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
