LOGINClara Santos POV Alas-tres pa lang ng madaling araw, pero gising na gising na ako. Hindi dahil sa ingay sa labas—dahil sa totoo lang, tanging huni lang ng mga kuliglig ang maririnig dito sa probinsya—kundi dahil sa kakaibang kirot na nararamdaman ko sa ibaba ng likod ko. Huminga ako nang malalim, pilit na kumakalma, at hinawakan ang kamay ni Sebastian na mahimbing na natutulog sa tabi ko. "Sebastian..." mahina kong tawag. Hindi siya gumalaw. Masyado siyang napagod kahapon sa pagtulong kay Papa na mag-ayos ng mga bagong tanim na gulay sa likod-bahay. Hinigpitan ko ang hawak sa kamay niya nang muling ruma-rampa ang sakit. "Sebastian, gising... I think this is it," sabi ko, mas madiin na ang boses ko ngayon. Biglang bumalikwas si Sebastian. Halos mahulog siya sa kama sa sobrang taranta. Ang gulo ng buhok niya at dilat na dilat ang mga mata na parang may sunog. "Ano? Bakit? Clara, anong nangyari? May masakit ba? 'Yung baby?" "Huminahon ka muna," sabi ko habang humihinga nang m
Clara Santos POV Maaliwalas ang sikat ng araw na pumapasok sa bintana ng bagong bahay namin sa probinsya. Hindi ito kasing-laki ng penthouse sa Maynila, pero bawat sulok ay pinili namin ni Sebastian. Wala ritong masyadong ginto o mamahaling chandelier. Puro light wood, malalaking bintana, at maraming halaman. Mas nakakahinga ako rito. "Clara, nasaan 'yung listahan para sa groceries? Paalis na si Ben, sasabay na raw siya sa paghatid kay Diana sa bayan," sigaw ni Sebastian mula sa kusina. Dahan-dahan akong tumayo mula sa tumba-tumba sa veranda. "Nasa ibabaw ng ref, Sebastian! 'Yung may magnet na strawberry!" Narinig ko ang yabag ng paa niya patungo sa ref. Maya-maya, lumabas siya sa veranda na hawak ang maliit na papel. Naka-short lang siya at t-shirt, pawis na pawis dahil galing siya sa pag-aayos ng garden namin sa harap. "Bakit ang daming gatas nito? Sabi ni Doc, 'di ba dahan-dahan lang sa dairy?" tanong niya habang tinitignan ang listahan. "Para kay Diana 'yung iba, mahilig 'yu
Clara Santos POV Mainit ang sikat ng araw, pero presko ang hangin dito sa gitna ng construction site na malapit nang maging parke. Nakatayo ako sa ilalim ng isang tent, pinapanood si Sebastian na seryosong nakikipag-usap sa head engineer. Wala na siyang suot na mamahaling suit; naka-simpleng puting polo shirt lang siya na nakatupi ang mga manggas at maong. Mukha siyang mas bata, mas magaan ang aura. "Ate, tubig muna. Baka ma-dehydrate ka, lagot ako kay Kuya," sabi ni Diana habang iniaabot sa akin ang isang bote ng malamig na mineral water. "Salamat, Diana. Ang ganda na ng progress, 'no? Hindi ko akalain na ganito kabilis mailalatag 'yung mga walkway," sabi ko sabay turo sa mga sementadong daanan na pinalilibutan ng mga bagong tanim na puno. "Sinabi mo pa. Priority 'to ni Kuya, eh. Halos araw-araw 'yan tumatawag dito para i-check kung naitanim na 'yung mga Narra at Caballero trees na gusto mo," sagot ni Diana. Naupo siya sa tabi ko at hinaplos ang tiyan ko. "Hi, Lucas! Excited ka n
Clara Santos POV Maliwanag ang sikat ng araw na tumatama sa bintana ng penthouse nang magising ako. Malayo na ang pakiramdam ko sa mga nagdaang gabi na laging may kaba sa dibdib. Dahan-dahan akong bumangon, inaalala ang bigat ng tiyan ko na anim na buwan na ngayon. Napangiti ako nang maramdaman ang mahinang sipa ni Lucas. "Good morning, baby," bulong ko habang hinahaplos ang tiyan ko. Paglabas ko ng kwarto, naamoy ko agad ang bagong luto na sinangag at bacon. Sa kusina, nakita ko si Sebastian na seryosong nakatitig sa kawali. Naka-apron siya sa ibabaw ng kanyang pambahay na t-shirt, isang tanawin na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin lubos na maisip na makikita ko. "You're awake," sabi niya nang mapansin ako. Lumapit siya at hinalikan ako sa noo. "How are you feeling? Masakit pa ba ang likod mo?" "Hindi na masyado. Masarap lang ang tulog ko," sagot ko habang nauupo sa tapat ng island counter. "Ikaw, bakit ikaw ang nagluluto? Nasaan si Yaya?” "I told her to take the morning
Clara Santos POV Napakabilis ng pangyayari. Isang segundo lang, kausap namin si Eleanor sa screen, sa susunod na sandali, nagkakagulo na sa labas. Pero imbes na putukan o palitan ng bala ang marinig ko, ang narinig ko lang ay ang sunod-sunod na pagbukas at pagsara ng mga pinto, at ang natatarantang boses ni Ben na sumisigaw tungkol kay Diana. "Sebastian, si Diana! Kailangan nating puntahan si Diana!" halos pasigaw kong sabi habang pilit na tumatayo mula sa sofa. Naninigas ang mga binti ko sa kaba, pero mas matindi ang takot ko para sa kapatid ni Sebastian. "Ben, secure the door! Huwag niyo silang hahayaang makalapit kay Clara!" utos ni Sebastian. Agad siyang lumapit sa akin at hinawakan ang magkabilang balikat ko. "Clara, makinig ka. Dito ka lang sa likod ko. Papa, please, bantayan niyo si Clara." "Sebastian, yung pagsabog... nanggaling 'yun sa dulo ng hallway, sa tapat ng elevator," sabi ni Papa habang hinihila ako palapit sa kanya. "Huwag kang lalabas, iho." Pero bago pa m
Clara Santos POV Nanatili akong nakatayo sa tabi ng kama ni Sebastian, habang ang mga mata ko ay nakapako sa mga dokumentong inilatag ni Atty. Ramos. Parang biglang uminit ang loob ng kwarto. Ang balitang buhay ang nanay ni Sebastian ay sapat na para magulantang kami, pero ang malamang ang tatay ko pala ang "secret owner" ng lupang kinatatayuan ng Vergel Group? Hindi ito pumasok sa kahit anong pangarap o bangungot ko. "Atty, sigurado ba kayo rito? I mean, my dad is just a contractor. Paano siya magiging owner ng lupang 'yan?" tanong ko. Nanginginig ang kamay ko habang hinahawakan ang lumang titulo. "Ayon sa record, Clara, ang pamilya Santos ang original owners ng property bago ito pumasok sa isang joint venture sa tatay ni Sebastian," paliwanag ni Atty. Ramos habang pinupunasan ang kanyang salamin. "Pero nung nagka-problema sa 2010 project, ginamit ng matandang Vergel ang power niya para ipitin ang tatay mo. He made it look like your dad owed him millions, pero ang totoo, way pa







