MasukClara Santos POV "Sebastian, 'yung necktie mo, medyo tabingi. Wait lang," sabi ko habang pinipigilan siya sa paglalakad palabas ng pinto. Inayos ko ang kwelyo ng kanyang light blue na polo shirt. Bihirang-bihira magsuot ng ganito si Sebastian simula nung lumipat kami sa probinsya. Madalas ay t-shirt at cargo shorts lang siya, pero ngayong umaga, kailangan naming magmukhang seryosong business partners. Pupunta kami sa Heritage Hotel para sa pinakahihintay na tasting session kasama ang kanilang Executive Chef. "Salamat, Hon. Kinakabahan ako na ewan," pag-amin ni Sebastian habang tinitignan ang sarili sa salamin sa hallway. "Parang mas madali pang mag-present sa board of directors noon kaysa humarap sa isang chef ngayon." "Kayang-kaya mo 'yan. Isipin mo na lang, ikaw ang expert dito dahil ikaw ang nagtanim niyan," pagpapalakas ko ng loob sa kanya. "Sir, Ma'am, ready na po 'yung pickup. Naka-secure na po sa cooler 'yung mga samples para hindi mainitan sa byahe," sigaw ni Ben mula sa
Clara Santos POV Alas-otso na ng umaga nang magmulat ako ng mata. Totoo nga ang sinabi ni Sebastian kagabi; walang nag-set ng alarm. Nanibago ako sa katahimikan dahil kadalasan, sa ganitong oras ay naririnig ko na ang kalansing ng mga stainless steel tables o ang sigawan nina Rico at Ben sa labas habang nagkakarga ng mga crates. Pagbaba ko sa kusina, nakita ko si Sebastian na nakatalikod, seryosong nagluluto. Nakasuot lang siya ng maluwag na pambahay na short at t-shirt, malayo sa pormal na polo shirt niya kahapon nung bumisita ang mga taga-DA. "Morning, Hon. Himala, ikaw ang naunang bumangon," bati ko habang dumeretso sa water dispenser para uminom. Lumingon siya at ngumiti, bitbit ang sandok. "Morning. Sabi ko sa 'yo 'di ba, rest day natin? Inunahan ko na kayo magluto para paggising niyo, kain na lang. Nag-prito ako ng tinapa at gumawa ng garlic rice. 'Yung garlic, hiningi ko doon sa rejects ni Ate Tess kahapon." "Kahit kailan talaga, hindi mo matitiis na hindi gamitin 'yu
Clara Santos POV"Huling hirit na 'to, guys. Konting push na lang, makakauwi na rin tayo sa farm," sabi ni Sebastian habang inaayos ang huling set ng mga bote sa display table.Ikatlo at huling araw na ng Regional Trade Fair. Ramdam ko na ang bigat ng mga binti ko at ang puyat sa ilalim ng mga mata ko, pero nakakabuhay ng dugo ang makita na halos kalahati na lang ng stocks namin ang natitira sa ilalim ng table. Ang amoy ng convention center—halo ng malakas na aircon, iba't ibang pagkain, at ang pamilyar na bango ng aming toasted garlic—ay tila naging parte na ng sistema ko nitong mga nakaraang araw."Ate, tignan mo 'yung pila sa registration. Mukhang mas maraming tao ngayong Linggo ah," pansin ni Diana habang naglalagay ng lipstick gamit ang maliit niyang salamin. "Dapat ready na tayo. Rico, 'yung samples natin, paki-check kung sapat pa 'yung pandesal.""Opo, Ma'am Diana. May tatlong supot pa po tayo rito. Sapat na siguro 'to hanggang lunch, tapos bibili na lang ako sa labas kung kail
Clara Santos POVAlas-otso pa lang ng umaga sa ikalawang araw ng Regional Trade Fair, pero mas relax na ang pakiramdam ko kaysa kahapon. Nandito na kami sa loob ng convention center, nag-a-unpack ng mga extra boxes na dinala nina Ben at Rico mula sa sasakyan. Ramdam pa rin ang lamig ng aircon na humahalo sa amoy ng kape mula sa katabing booth."Ate, check mo 'yung stocks natin. Parang mas mabilis maubos 'yung Extra Hot kaysa sa Original ngayong umaga," sabi ni Diana habang naglalagay ng presyo sa mga bagong labas na bote."Kasi 'yung mga bumili kahapon, nag-post yata sa Facebook group ng foodies dito sa probinsya. May mga nagpunta rito kanina, hinahanap specifically 'yung pinakamaanghang," sagot ko habang inaayos ang pagkakalinya ng mga flyers.Lumapit si Sebastian na may bitbit na dalawang tray ng mainit na pandesal. "O, breakfast muna habang wala pang masyadong crowd. Rico, Ben, kain na muna kayo.""Salamat po, Sir!" sabay na sabi nung dalawa. Naupo sila sa gilid, sa may likod ng co
Clara Santos POV "Sebastian, dahan-dahan ang paglapag niyan. Baka may mabasag, sayang ang stocks natin," paalala ko habang pinapanood ko silang magbaba ng mga karton sa Regional Convention Center. Alas-singko pa lang ng madaling araw pero punong-puno na ng tao ang loob ng hall. Maingay ang paligid—maririnig ang tunog ng mga martilyo, ang pag-usad ng mga heavy-duty trolleys, at ang sigawan ng mga exhibitors na nag-aayos ng kani-kanilang mga booth. Ang lamig ng aircon ay humahalo sa amoy ng bagong pinturang kahoy at kape. "Clara, relax. Naka-bubble wrap lahat 'yan sa loob," tawa ni Sebastian, pero halatang maingat din ang bawat kilos niya. "Ben, 'yung mga display crates, ilagay niyo sa bandang gitna. Rico, 'yung dalawang pots ng sili, paki-pwesto sa magkabilang gilid ng table." "Opo, Sir. Siguradong agaw-atensyon 'to pagpasok ng mga tao," sagot ni Rico habang maingat na inilalapag ang malalaking ceramic pots na mayabong ang pulang bunga ng sili. Mabilis kumilos ang team namin. Si D
Clara Santos POV "Diana, pakicheck nga ‘yung inventory list sa tablet. Sigurado ba tayong three hundred jars ang nakalagay sa Box A to E?" Inayos ko ang suot kong apron habang naglalakad sa gitna ng sala na puno na ngayon ng mga karton. Bukas na ang simula ng Regional Trade Fair, at kahit ilang beses na naming binilang ang mga paninda, parang hindi pa rin ako mapakali. "Chill lang, Ate. Naka-counter check na kami ni Ben dyan kaninang madaling araw bago niyo pa mapakuluan ‘yung huling batch ng bawang," tawa ni Diana habang hindi inaalis ang tingin sa screen. "Look, green na lahat ng status. Relax ka lang, masyado kang tense." "Paano namang hindi ako mate-tense? This is the regional level, Diana. Hindi na lang ‘to sa covered court ng bayan natin. Iba na ang crowd doon, baka pati mga exporter nandoon," sagot ko habang sinisiguradong mahigpit ang packing tape sa isang box. Pumasok si Sebastian mula sa back door, bitbit ang isang stack ng mga bagong print na flyers. "Hon, calm down. N
Clara Santos POV Alas-otso ng umaga. Maingay ang kusina, hindi dahil sa amin, kundi dahil sa tunog ng telebisyon na nakabukas sa sala. Hindi ko pinapatay. Gusto kong marinig kung ano na ang sinasabi nila tungkol kay Sebastian. "Kailangan mo bang sagutin ang lahat ng tawag na 'yan?" tanong ko ha
Clara Santos POV Alas-kwatro pa lang ng madaling araw, naramdaman ko na ang marahang paghaplos sa balikat ko. Dinilat ko ang mga mata ko at nakita ko si Sebastian. Naka-suit na siya, ayos na ayos ang buhok, at amoy pamilyar na cologne—’yung amoy na dati ay kinakatakutan ko, pero ngayon ay nagbibi
Clara Santos POV Alas-nuwebe pa lang ng umaga nang makarinig ako ng malalakas na kalabog sa sala. Pagbaba ko, bumungad sa akin ang limang malalaking kahon na nakatambak sa gitna ng malapas na carpet. Si Sebastian naman, pawis na pawis na at may hawak na screwdriver at isang manual na mukhang maka
Clara Santos POV Ala-una pa lang ng hapon, handa na si Sebastian. Suot niya ang isang dark blue na shirt at khaki na celina. Simple lang, pero halatang balisa siya. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang relo niya habang naglalakad pabalik-balik sa sala. "Sebastian, nakakahilo ka. Maupo ka nga muna







