Share

Chapter 5

Author: Senyorita
last update publish date: 2026-08-14 21:22:07

Halos hindi nakatulog si Alessandra buong gabi.

Kahit anong pilit niyang pumikit at magbilang ng tupa, paulit-ulit na nag-e-echo sa isip niya ang mga nangyari. Ang pagbukas ng p***o. Ang pagpasok ni Patrick sa kwarto niya. Ang pamilyar na amoy ng pabango nito na humalo sa malamig na hangin ng aircon.

At ang malamig nitong tanong na nagpatayo sa mga balahibo niya: You're my wife. Ano bang dapat ginagawa ng mag-asawa?

At higit sa lahat, ang halik.

Napahawak siya sa ibabang labi niya habang nakatitig sa madilim na kisame. Ramdam pa rin niya ang init at diin ng mga labi nito sa kanya.

“Stupid,” mahinang bulong niya sa hangin.

Hindi niya alam kung si Patrick ba ang tinatawag niyang stupid o ang sarili niya dahil masyado siyang nagpapaapekto. Isang halik lang iyon. Isang napakaikling halik na sigurado siyang para sa lalaki ay wala lang ibig sabihin. Isang paraan lang nito para patahimikin siya.

At least, iyon ang gusto niyang paniwalaan.

Pero kumunot ang noo niya nang maalala ang huling sinabi nito bago ito tuluyang lumabas ng kwarto. Lock the door next time.

Bakit parang may kakaibang concern sa mababang boses nito?

Umiling siya at pilit na iwinaksi ang isiping iyon. Hindi niya na dapat bigyan ng kahulugan ang mga ginagawa ng asawa niya sa papel. Mas mabuti pang matulog na lang siya.

Pero bago pa man siya tuluyang dalawin ng antok, biglang nag-ingay ang alarm clock sa gilid ng kama niya.

6:30 A.M.

Napabuntong-hininga si Alessandra at pilit na bumangon. Unang umaga niya bilang Mrs. Blackwood. At parang ayaw niyang malaman kung anong klaseng araw ang naghihintay sa kanya.

Pagkababa niya sa dining area, halos mapahinto siya sa paglalakad. Napakalaki ng dining room, pambihira ang taas ng ceiling, at sa gitna ay may isang mahabang mahogany table na sapat para sa higit dalawampung tao.

Pero dalawang tao lang ang naroon. Siya at si Patrick.

Naka-formal dark suit na agad ang lalaki, mukhang presko at walang bakas ng puyat. Abala ito sa pagbabasa ng mga dokumento sa isang tablet habang humihigop ng kape. Wala man lang itong reaksyon nang marinig ang mga yabag niya.

“Good morning,” alanganin niyang bati.

Tahimik ang paligid at tanging ang tunog lang ng paglapag nito ng kape ang narinig niya.

Napakunot ang noo ni Alessandra. “Patrick?”

Bahagya itong nag-angat ng tingin. Madilim ang mga mata nito. “Morning.”

Iyon lang, at ibinalik na nito ang atensyon sa binabasa.

Umupo siya sa kabilang dulo ng mesa, pakiramdam niya ay milya-milya ang layo nila sa isa't isa. Ilang segundo silang binalot ng awkward na katahimikan hanggang sa may lumapit na staff at inilapag ang pagkain sa harap niya.

“Breakfast, ma'am.”

“Thank you.”

Tiningnan niya ang plato. Eggs cooked to perfection, golden toast, fresh fruits, at isang baso ng orange juice. Simple, pero mukhang mas mahal pa ang presyo ng mismong plato kaysa sa buong kusina nila sa lumang bahay nila.

Kumuha siya ng tinidor ngunit bago pa siya makasubo, basag ni Patrick ang katahimikan.

“You're coming with me today.”

Napatingin siya rito, gulat. “Where?”

“The office.”

“Why?”

“Because you're my wife.”

Napairap siya sa hangin. “Hindi ba puwedeng hindi ako sumama? Wala naman akong gagawin doon.”

“No.”

“May choice ba ako?”

“Wala.”

“Then why did you even ask?” inis na tanong niya.

Muling naglipat ng pahina si Patrick sa tablet nito nang hindi man lang siya tinitingnan.

“I didn't.”

Napabuka ang bibig niya. “Ang yabang mo.”

“I know.”

Hindi niya alam kung matatawa siya o maiinis sa sobrang pagiging seryoso nito. Kumuha na lang siya ng toast at kinagatan iyon. “Anong gagawin ko sa office mo? Magiging display?”

“You'll have lunch with me.”

“Lunch?”

“Yes.”

“That's it?”

“For now.”

Napakunot ang noo niya. May kung anong kakaiba sa paraan ng pagsasalita nito. Malamig, pero parang may kalkuladong plano na tumatakbo sa isip nito.

~

Makalipas ang isang oras, nakatayo si Alessandra sa harap ng malaking full-length mirror sa kanyang kwarto.

Hindi siya sanay sa damit na mismong pinili at ipinadala ng staff para sa kanya. Isang eleganteng cream-colored dress ang suot niya. Simple lang ang tabas pero halatang yari sa mamahaling tela na perpektong yumakap sa kurba ng katawan niya. Pinaresan iyon ng nude heels at isang maliit na designer handbag.

Napatingin siya sa sarili. “Mrs. Blackwood.”

Napailing siya. Kahit anong tingin niya, hindi pa rin siya pamilyar sa babaeng nasa salamin.

Biglang kumatok ang isang staff sa p***o. “Ma'am, Mr. Blackwood is waiting downstairs.”

“Okay, susunod na ko.”

Paglabas niya, agad niyang nakita si Patrick na naghihintay sa dulo ng hallway. Nakapamulsa ito sa isang kamay habang ang isa ay hawak ang cellphone. Nang marinig nito ang pag-click ng heels niya sa marmol na sahig, dahan-dahan itong nag-angat ng tingin.

Tumigil ito sa pag-type.

Ilang segundo. Walang kurap itong nakatitig sa kanya mula ulo hanggang paa. At ang pamilyar na nakakapapasong tingin nito ay muling nagpatibok nang mabilis sa puso niya.

Napalunok si Alessandra at huminto sa paglalakad. “What?”

Walang sagot.

“May problema ba sa damit ko?” naiilang niyang tanong, pilit na ibinababa ang laylayan ng dress niya.

“No.”

“Then why are you staring?”

“I wasn't.”

“You were.”

Umiwas ng tingin si Patrick at bahagyang umubo. “Let's go.”

Napangiti siya nang bahagya. May tinatago rin palang hiya ang isang CEO. “Sige, wala naman akong choice eh.”

Habang naglalakad sila papunta sa private elevator ng mansion, hindi niya napigilang mapansin na mas tahimik si Patrick kaysa kanina. At sa unang pagkakataon, naisip niyang baka kaya rin nitong kabahan o maging awkward. Pagkapasok nila sa elevator, bumalot sa kanila ang matinding katahimikan. Silang dalawa lamang sa loob. Amoy na amoy niya ang manly scent nito na nagpapasikip sa paghinga niya.

Masyadong tahimik. Hanggang sa biglang magsalita ang lalaki nang hindi nakatingin sa kanya.

“You look good.”

Napalingon siya rito, nanlaki ang mga mata. “What?”

“You heard me.”

Bahagyang nag-init ang magkabilang pisngi niya. “Thank you.”

Tumango lang ito at muling pinanood ang pagbaba ng mga numero sa elevator panel. Hindi alam ni Alessandra kung bakit, pero mas nakakakaba ang simpleng compliment na iyon kaysa sa halik nito kagabi.

Pagdating nila sa main lobby ng Blackwood Group, agad naramdaman ni Alessandra ang mabigat na presensya ng kapangyarihan ni Patrick.

Pagbukas pa lang ng elevator, halos lahat ng empleyadong madaanan nila ay tumitigil at yumuyuko.

“Good morning, sir.”

“Good morning, Mr. Blackwood.”

Ngunit nang mapansin nilang may kasama itong babae at hindi lang basta babae, kundi naglalakad sa tabi mismo ng yelo nilang boss, nagbago ang timpla ng paligid.

May mga palihim na nagtuturo. May mga bumubulong. May ilan pang halos lumuwa ang mata sa gulat at curiosity.

Yumuko si Alessandra at humigpit ang hawak sa strap ng bag niya. Hindi siya sanay sa ganitong klaseng atensyon. Pakiramdam niya ay isa siyang alien na biglang ibinaba sa gitna ng siyudad.

“Don't mind them,” mahinang sabi ni Patrick nang mapansin ang pag-ilag niya.

“I am minding them.”

“You're nervous.”

“I'm not.”

Patrick glanced at her, ang mga mata nito ay bumaba sa kamay niya. “You're squeezing your bag to death.”

Napatingin siya sa mga kamay niya. Namumuti na ang mga buko niya sa higpit ng hawak. Mabilis niya iyong niluwagan at huminga nang malalim. “I just don't like people staring at me like I'm a specimen.”

“They'll get used to you.”

“Why?”

Huminto si Patrick sa tapat ng isa pang elevator papunta sa executive floor. Nilingon siya nito. “Because you're going to be here often.”

Napakurap siya. “Wait. What?”

Pero bago pa siya makapagtanong, narinig nila ang matinis na pagtunog ng takong na mabilis na naglalakad papalapit sa kanila.

Isang babae ang huminto sa harap nila. She was the definition of high society, elegant, stunningly beautiful, and perfectly dressed in a fitted black suit na lalong nagpalitaw sa hubog nito.

“Patrick,” tawag nito, pamilyar ang tono.

Napahinto ang CEO.

Mabilis na dumapo ang matatalim na mata ng babae kay Alessandra. Mula ulo hanggang paa, sinuri siya nito, at sa isang iglap, nawala ang ngiti nito.

“Who's she?” mataray nitong tanong.

Nanatiling tahimik si Alessandra, nakiramdam. Si Patrick naman ay nanatiling blangko ang mukha.

“My wife.”

Parang may sumabog na bomba sa lobby. Napasinghap ang ilang empleyado sa malapit na nakarinig.

Nalaglag ang panga ng babae. “Your… wife?”

“Yes.”

Hindi maipaliwanag ni Alessandra kung bakit biglang kumabog nang mabilis ang dibdib niya nang marinig ang matatag na boses nito.

My wife. Walang halong biro, walang panginginig.

Napakabilis na tumingin sa kanya si Patrick. Then, to her shock, dahan-dahan nitong ipinatong ang malaking kamay sa ibaba ng likod niya. Isang banayad pero mapang-angking hawak.

“This is Alessandra Blackwood,” pagpapakilala ni Patrick.

Tuluyang nawala ang kulay sa mukha ng babae. “Blackwood?”

Patrick nodded, hindi inaalis ang kamay sa likod niya. “My wife.”

Muling tiningnan ng babae si Alessandra, ngayon ay may halong inis at pagdududa. “Interesting.”

Hindi nagustuhan ni Alessandra ang tono nito. Para siyang isang mumurahing gamit na hindi nababagay sa isang mamahaling store.

“Patrick,” pilit na ibinalik ng babae ang atensyon ng CEO. “We need to talk.”

“Not now.”

“It's important.”

“Whatever it is, it can wait.”

Napahigpit ang panga ng babae. “After three years, you suddenly get married and expect everyone to simply accept it without questions?”

Nanigas si Alessandra. Tatlong taon? Tumingin siya kay Patrick, naghihintay ng paliwanag. Pero nanatili itong walang reaksyon.

Instead, he simply looked at the woman with eyes as cold as ice. “We're done here.”

Ibinaba nito ang kamay mula sa likod ni Alessandra at hinawakan ang kamay niya. Mahigpit. “Let's go.”

Hindi agad nakagalaw si Alessandra dahil sa narinig niya mula sa likuran nila—ang malamig at nagbabantang boses ng babae.

“You can't hide her forever, Patrick.”

Huminto si Alessandra at akmang lilingon, pero mas hinigpitan ni Patrick ang hawak sa kanya.

“Don't,” mababang utos nito.

Iyon lang at ipinagpatuloy na nila ang paglalakad papasok ng elevator.

Hindi na muling nagsalita si Alessandra hanggang sa makarating sila sa executive floor at makapasok sa malawak nitong private office.

Pagkasarang-pagkasara ng p***o, agad niyang binawi ang kamay niya at hinarap ang lalaki.

“Who was she?”

“Someone from my past,” kalmadong sagot ni Patrick habang naglalakad papunta sa desk nito.

“Your ex?”

Natahimik ito kaya napataas ang kilay ni Alessandra. “That silence means yes.”

Huminto si Patrick at dahan-dahang niluwagan ang necktie nito. “Her name is Victoria.”

Natigilan siya. Biglang nag-click sa isip niya ang isang pamilyar na impormasyon. May isang article siyang nabasa sa internet noong ni-research niya ang lalaki bago siya pumirma sa kontrata.

Victoria Hamilton.

Ang babaeng itinuturing ng media na perfect match para kay Patrick Blackwood. Ang kaisa-isang babaeng na-link dito. Ang dating fiancée nito.

Napahawak si Alessandra sa malamig na wedding ring sa daliri niya. “Why didn't you tell me about her?”

Patrick's piercing gaze settled on her. “Because she's irrelevant.”

“Doesn't look like it.”

“Alessandra.”

“Yes?”

“Whatever happened between us in the past is over.”

Hindi niya alam kung bakit, pero hindi siya makaramdam ng ginhawa. Parang may kulang. Pero bago pa siya makapagtanong ulit, nagsimulang humakbang palapit si Patrick.

Isang hakbang hanggang sa naging dalawa. Hanggang sa halos wala na silang distansya sa isa't isa. Kailangan niyang tumingala para salubungin ang mga mata nito.

“Today,” he said quietly, ang boses nito ay may halong pakiusap at awtoridad, “I want you to remember one thing.”

“What?” halos ibulong niya.

“You're my wife.” Tinitigan siya nito nang malalim, parang binabasa ang buong pagkatao niya. “And everyone needs to know that.”

Bago pa man makasagot si Alessandra, tumalikod na ito at naglakad papunta sa swivel chair nito. Naiwan siyang nakatayo sa gitna ng opisina, mabilis ang tibok ng puso, at may kakaibang bigat sa dibdib niya.

Hindi niya alam kung bakit, pero sa unang pagkakataon mula nang pirmahan niya ang kontrata... hindi na siya sigurado kung ang kasal nila ay mananatili lang na isang simpleng business arrangement.

Dahil kung papel lang talaga ang nag-uugnay sa kanila... bakit parang handang patayin ni Patrick sa tingin ang sinumang sumubok na maliitin o agawin siya?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Sold to the Arrogant CEO   Special Chapter 2.0

    Ang init ng araw ay banayad na humahaplos sa puting buhangin ng kanilang pribadong isla. Ang malinaw at kulay-turkesang tubig ay tahimik na humahampas sa dalampasigan, nag-aanyaya ng isang mapayapang hapon. Ngunit para kay Alessandra, ang tunay na kapayapaan ay hindi nagmumula sa ganda ng tanawin, kundi sa senaryong kasalukuyang nangyayari sa kanyang harapan.Nakatayo ang kinatatakutang CEO ng Blackwood Group sa hanggang-tuhod na tubig. Nakasuot lamang si Patrick ng simpleng itim na swimming trunks, ang matipuno at maskuladong katawan nito ay kumikinang sa ilalim ng araw, basang-basa at puno ng buhangin. Nakasampa sa kanyang malalapad na balikat ang humahagikgik na si Celeste, habang ang isang malaking braso nito ay mahigpit na nakapulupot sa maliit na baywang ni Edward na walang-tigil sa pagtampisaw ng tubig.“Dada, faster! Faster like a boat!” tili ni Celeste, ang maliliit na kamay ay mahigpit na nakakapit sa basa at makapal na buhok ni Patrick.“Yes, your highness. Hold on tight,”

  • Sold to the Arrogant CEO   Special Chapter

    Sanay si Patrick Blackwood na kontrolin ang lahat ng bagay sa paligid niya. Bago pa man sumikat ang araw, ang kanyang isip ay karaniwang tumatakbo na sa libu-libong direksyon, mga stock market fluctuations, corporate mergers, board meetings, at ang walang-katapusang pagpapalawak ng kanyang imperyo. Buong buhay niya, ang mga numero at kontrata lamang ang nagbibigay sa kanya ng katiyakan. Ang mundo ay isang malaking chessboard, at siya palagi ang nagdidikta ng bawat galaw.Ngunit iyon ay bago niya nakilala ang kaisa-isang babaeng sumira sa lahat ng kanyang mga patakaran.Nakatayo si Patrick sa gilid ng malaking bintana ng master bedroom, hawak ang isang baso ng bourbon na hindi pa niya naiinuman. Ang malamig na liwanag ng madaling-araw ay unti-unting pumapasok sa silid, nagbibigay ng banayad na anino sa malawak nilang kama. Doon, mahimbing na natutulog si Alessandra. Nakadapa ito, ang kalahati ng mukha ay nakasubsob sa malambot na unan, at ang makapal nitong buhok ay magulong nakakalat

  • Sold to the Arrogant CEO   Epilogue

    Limang taon.Nakatayo si Alessandra sa itaas ng grand staircase ng pinakamalaki at pinakaprestihiyosong hotel sa buong siyudad, pinagmamasdan ang nagkikinangang ballroom sa ibaba. Ang buong silid ay napupuno ng mga bilyonaryo, sikat na personalidad, at mga kilalang tao sa industriya ng fashion. Ito ang gabi ng ikalimang anibersaryo ng Alessandra Rivera-Blackwood Label, at kasabay nito ay isang malaking charity gala na siya mismo ang nag-organisa para sa mga pamilyang biktima ng corporate fraud at pang-aabuso.Huminga siya nang malalim, dinadama ang malamig na tela ng kanyang suot na midnight blue silk gown na siya mismo ang nagdisenyo. Kumikinang ang mga maliliit na brilyante na nakaburda sa laylayan nito sa bawat paggalaw niya. Dati, isa lamang siyang simpleng babae na umiiyak sa labas ng isang maliit na café matapos mawalan ng trabaho, pilit na iniisip kung paano babayaran ang nagtataasang utang ng kanyang ama. Ngayon, isa na siyang respetadong fashion designer, isang pilantropo, at

  • Sold to the Arrogant CEO   Chapter 35

    Puti. Iyon ang unang kulay na bumungad sa paningin ni Alessandra nang dahan-dahan niyang imulat ang kanyang mga mata. Kasabay ng pagbabalik ng kanyang diwa ay ang mahinang pag-ilaw ng mga makina at ang pamilyar na amoy ng isang malinis at eksklusibong hospital suite.Pakiramdam niya ay tumakbo siya ng ilang milya nang walang pahinga. Mabigat ang kanyang buong katawan, manhid ang ibabang bahagi nito, at ang kanyang lalamunan ay tuyong-tuyo. Ngunit bago pa man siya tuluyang makabalik sa reyalidad, isang mainit at nanginginig na halik ang dumampi sa kanyang pawisang noo.“You’re awake. Thank God, you’re awake.”Dahan-dahang inilingon ni Alessandra ang kanyang ulo. Nakaupo sa gilid ng kanyang kama si Patrick. Ang lalaking laging perpekto ang ayos, ang bilyonaryong hindi kailanman nakitaan ng gusot sa kanyang mga mamahaling suit, ay mukhang isang sundalong kakatapos lang sumabak sa pinakamabigat na giyera. Gusot-gusot ang suot nitong itim na t-shirt, magulo ang buhok, at nangingitim ang ib

  • Sold to the Arrogant CEO   Chapter 34

    Mabigat na ang bawat paghakbang ni Alessandra, ngunit hindi iyon dahil sa anumang problema, kundi dahil sa siyam na buwang sanggol na dinadala niya sa kanyang sinapupunan. Ang Blackwood Mansion ay naging mas tahimik at mas maingat kaysa rati. Pinalitan ni Patrick ng malalambot na carpet ang lahat ng pasilyo, tinanggal ang anumang muwebles na may matutulis na gilid, at literal na ginawang isang malaking safety bubble ang kanilang tahanan.Nakasandal si Alessandra sa isang maluwang at malambot na recliner sa loob ng kanilang master bedroom. Hawak niya ang isang libro, ngunit ang buong atensyon niya ay nakatutok sa asawang nakaupo sa tapat ng silid.Dinala ni Patrick ang buong executive desk nito sa loob ng kanilang kwarto. Nakasuot ang bilyonaryo ng isang simpleng itim na t-shirt at sweatpants, ang isang kamay ay nagta-type sa laptop habang ang isa ay may hawak na cellphone na nakadikit sa tainga nito. Seryoso ang mukha nito, ang madilim na mga mata ay nagbabanta ng kapangyarihan habang

  • Sold to the Arrogant CEO   Chapter 33

    Maingay, magulo, at punong-puno ng tensyon ang backstage ng pinakamalaking fashion hall sa buong siyudad. Halo-halo ang amoy ng hairspray, mamahaling pabango, at kape habang nagmamadaling nagpapalit ng damit ang mga nagtataasang modelo.Sa gitna ng lahat ng kaguluhang iyon, nakatayo si Alessandra. Mahigpit niyang hawak ang isang maliit na sewing kit habang mabilis at maingat na inaayos ang laylayan ng isang kumikinang na emerald gown sa isa sa kanyang mga lead models.“Okay na ito. Perfect,” hingal na bulong ni Alessandra bago umatras nang dalawang hakbang.Pag-atras niya ay awtomatikong napahawak siya sa kanyang ibabang likod. Anim na buwan na ang kanyang tiyan, at ang umbok nito ay halatang-halata na sa ilalim ng suot niyang simpleng black maternity dress. Kahit na ipinagbawal na ni Patrick ang pagtayo niya nang matagal, hindi niya maiwasang maging hands-on dahil ito ang pinakaunang fashion show ng Alessandra Rivera-Blackwood Label.“Ma'am, five minutes na lang po bago mag-umpisa an

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status