All Chapters of Sold to the Arrogant CEO: Chapter 1 - Chapter 10

Hindi na maalala ni Alessandra Rivera kung ilang beses niyang tiningnan ang orasan sa dingding ng maliit na café. Alas-siyete na ng gabi at niyayakap na talaga ng lamig ang kaniyang mga braso. Mabuti na lang talaga at patapos na ang shift niya pero pakiramdam niya ay parang hindi pa rin gumagalaw ang oras.Lintek naman talaga, uwing-uwi na siya eh, tapos yong orasan yata dito sa shop ay malala pa sa pagong, ang bagal ng usad. Kung pwede pa lang na itulak na lang niya ang orasan ay kanina pa niya ginawa. Pero hindi eh, kaya ang nagagawa na lang niya ay ang pagbuntonghininga. Tatanggapin na lang niya ang mapait niyang kapalaran. Wala naman kasi talaga siyang magagawa kundi ang maghintay.Humawak siya sa cellphone na nakapatong sa counter at muling tiningnan ang screen. Umaasa pa rin talaga siyang may tatawag pero wala pa rin, ni text nga ay wala talaga siyang natanggap.Napabuntong-hininga siya bago muling kinuha ang isang baso at pinunasan iyon nang paulit-ulit kahit tuyo na. Nakailang

"You may now kiss the bride."Nag-echo ang boses ng judge sa loob ng maliit at tahimik na courtroom.For a moment, Alessandra Rivera simply stood there, frozen.Bride.Umaalingawngaw sa utak niya ang salitang yon. Napakabigat pakinggan at tila ba parang sinasaksak ang dibdib niya nang marinig niya yon. It felt strange kasi di niya inakalang ganito ang eksena ng kasal niya. Akala pa naman niya masayang-masaya siya magiging kasal niya. May pa dream wedding pa nga siya dati eh. Pero natatawa na lang siya kasi hindi na kailanman mangyayari pa ang kasal na yon. Ito na yon eh, kiss the bride na nga. Mababago pa ba?Dahan-dahan niyang nilingon ang lalakeng nakatayo sa tabi niya, na noon ay nakatingin na rin sa kanya.Patrick Blackwood. Her husband. Her contractual husband. Yeah, whatever it is. What the fuck! What the fuck na lang talaga. Gusto niyang murahin ang lalaking to kasi pinagkait nito sa kaniyang mangyari ang dream wedding niya. Akala pa naman niya noon, magiging katulad siya ng mg

Halos hindi nakatulog si Alessandra buong gabi.Kahit anong pilit niyang pumikit at magbilang ng tupa, paulit-ulit na nag-e-echo sa isip niya ang mga nangyari. Ang pagbukas ng pinto. Ang pagpasok ni Patrick sa kwarto niya. Ang pamilyar na amoy ng pabango nito na humalo sa malamig na hangin ng aircon.At ang malamig nitong tanong na nagpatayo sa mga balahibo niya: You're my wife. Ano bang dapat ginagawa ng mag-asawa?At higit sa lahat, ang halik.Napahawak siya sa ibabang labi niya habang nakatitig sa madilim na kisame. Ramdam pa rin niya ang init at diin ng mga labi nito sa kanya.“Stupid,” mahinang bulong niya sa hangin.Hindi niya alam kung si Patrick ba ang tinatawag niyang stupid o ang sarili niya dahil masyado siyang nagpapaapekto. Isang halik lang iyon. Isang napakaikling halik na sigurado siyang para sa lalaki ay wala lang ibig sabihin. Isang paraan lang nito para patahimikin siya.At least, iyon ang gusto niyang paniwalaan.Pero kumunot ang noo niya nang maalala ang huling sin

Binalot ng nakakabinging katahimikan ang loob ng sasakyan sa buong biyahe nila pauwi.Tahimik lamang na nakaupo si Alessandra sa passenger seat, nakatingin sa labas ng bintana habang dumaraan ang mga ilaw ng siyudad. Ramdam na ramdam niya ang lamig ng aircon, pero mas malamig ang kaba na unti-unting gumagapang sa dibdib niya.Sa bawat segundong lumilipas, lalo lamang bumibigat ang pakiramdam niya.He knows something about my family.Iyon ang tanging linyang paulit-ulit na nag-e-echo sa isip niya. Nang sabihin ni Victoria kanina na hindi niya pakakasalan si Patrick kung alam niya ang katotohanan, hindi na niya alam kung ano ang mas nakakabahala.Ang katotohanang may itinatagong madilim na sikreto si Patrick o ang katotohanang tila konektado ang sikretong iyon sa mismong pagbagsak ng pamilya niya.Pagdating nila sa mansion, hindi agad bumaba ng sasakyan si Alessandra. Nanatili siyang nakaupo at mahigpit ang hawak sa maliit niyang bag.Nilingon siya ni Patrick bago nito tanggalin ang sea

Parang naubusan ng hangin si Alessandra habang nakatitig sa screen ng cellphone. Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ang boses ng kanyang ama.Don't trust the Blackwoods.At ang huling sinabi nito ang pinakamasakit na tila sumaksak sa dibdib niya.Your husband is not the man you think he is.Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin kay Patrick. Tahimik lamang itong nakatayo sa harap niya. Nakapasok ang magkabilang kamay sa bulsa ng paborito nitong dark slacks. Wala itong ginawang hakbang para lumapit. Walang paliwanag. Walang pagtatanggol sa sarili. Parang alam na alam nitong sa mga oras na ito, wala itong karapatang magsalita.“Patrick…” basag niya sa nakakabinging katahimikan.“Yes.” Malamig ang boses nito, pero nakita niya ang bahagyang pagtiim ng panga nito.“What does my father mean?”“I don't know.”Hindi niya naiwasang mapakuyom ng kamao. “Don't lie to me.”“I’m not,” mabilis na sagot nito, hindi man lang kumukurap habang nakatitig sa mga mata niya.“Then why would he tell