Chapter 4

Matapos ang mahabang araw, sa wakas ay nakahiga na si Alessandra sa malaking kama ng kanyang bagong silid. Pero kahit anong pilit niya, hindi siya makatulog. Hindi pa rin siya sanay. Hindi sa sobrang lambot na kutson. Hindi sa lamig ng mamahaling silk sheets na dumadampi sa balat niya. At lalong hindi sa katotohanang nasa mansion siya ng isang lalaking halos hindi niya kilala.

Huminga siya nang malalim habang nakatitig sa mataas na kisame ng kwarto.

Her husband.

Madiin siyang napapikit. Hindi pa rin niya kayang masanay sa dalawang salitang iyon. Patrick Blackwood was her husband.

Isang taon. Isang taon lang, paulit-ulit niyang ipinapaalala sa sarili. Pagkatapos noon, matatapos na ang lahat. Mapupunta sa kanya ang perang ipinangako ni Patrick. Mababayaran ang naiwang utang ng pamilya niya. Magiging maayos ulit ang buhay ng kanyang mga magulang.

At siya? Malaya na siya.

Bahagya siyang ngumiti sa sarili sa gitna ng dilim. Simple lang ang plano, kaya niya ito.

Binaliktad niya ang katawan at hinila ang makapal na kumot hanggang dibdib. Unti-unti nang bumibigat ang kanyang mga talukap. Handa na sana siyang magpahinga hanggang sa may narinig siyang tubog mula sa bandang p***o.

Napadilat siya. Tunog iyon ng doorknob.

Dahan-dahang bumukas ang p***o ng kwarto. Napatigil ang paghinga ni Alessandra. Mula sa siwang, nakita niya ang isang matangkad na aninong pumasok sa silid.

At nang tuluyan itong mabanggaan ng liwanag mula sa bintana—

Patrick.

Nakatayo ito sa doorway, suot ang dark trousers at isang simpleng black shirt. Bahagyang nakabukas ang unang dalawang butones sa collar nito, mas lalong nagpapatingkad sa matalim nitong jawline at seryosong mukha.

Nanlaki ang mga mata ni Alessandra, agad na nawala ang antok niya. "Patrick?"

Hindi sumagot ang lalaki. Tahimik lamang nitong isinara ang p***o sa likuran niya.

Mabilis na napaupo si Alessandra sa kama, mahigpit ang hawak sa kumot. "What are you doing here?"

Tahimik itong naglakad palapit. Hindi maalis ni Alessandra ang tingin sa bawat hakbang nito. Mas lalo siyang kinabahan nang tuluyan itong huminto sa mismong gilid ng kama niya.

Napatulala siya sa seryosong tingin nito. Hanggang sa bigla siyang napasigaw. "Patrick!"

Bahagyang umangat ang isang kilay ng lalaki. "Why are you screaming?"

"Because you just walked into my room in the middle of the night!"

"You're my wife."

Agad siyang napatingin dito, hindi makapaniwala sa narinig. "So?"

Patrick's expression remained perfectly calm, walang kahit anong bakas ng gulat o pangaasar. "So what exactly do you think husbands and wives are supposed to do?"

Natigilan siya. Parang biglang naubusan ng hangin ang baga niya, at nawalan siya ng isasagot. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o matatakot sa pinupunto nito.

"I'm supposed to sleep," matigas na sagot niya sa huli.

"That's one thing."

"Then let me sleep."

Hindi ito gumalaw. Sa halip, humakbang pa ito papalapit. Napaatras si Alessandra hanggang sa tuluyang dumikit ang likod niya sa malamig na headboard ng kama.

"Patrick…" babala niya, mabilis na ang tibok ng puso.

Huminto ang lalaki, ilang pulgada na lamang ang layo sa kanya. Naamoy na niya ang pamilyar na scent nito, mabango, panlalaki, at nakaka-intimidate.

"I told you the contract has conditions," mahinang sabi nito, mababa ang boses.

Nanlaki ang mga mata niya. "You're talking about that clause?"

Hindi ito sumagot. Instead, slowly, Patrick lifted one large hand. Napahigpit ang hawak ni Alessandra sa kumot, nag-aabang kung anong gagawin nito.

Ngunit bago pa siya makapagsalita o makaiwas, yumuko ang lalaki at hinalikan siya. Mabilis lang ang halik na yon pero sapat para tuluyang tumigil ang mundo niya.

Nanigas ang buong katawan ni Alessandra. Hindi niya inaasahan iyon. Lalong hindi niya inaasahan na ang unang halik nila bilang mag-asawa ay mangyayari sa ganitong paraan, sa gitna ng tahimik na gabi, sa kuwartong akala niya ay sarili niyang safe space. Naramdaman niya ang init ng mga labi nito na mabilis ding nawala.

Nang makalayo si Patrick, ilang segundo siyang hindi nakagalaw. Nakatitig lamang siya rito, awang ang mga labi.

"You…" Hindi niya maituloy ang sasabihin.

Patrick looked down at her. His dark eyes were intense, but his expression was completely unreadable.

"Good night, Alessandra."

Napakunot ang noo niya, pilit binabawi ang sarili mula sa gulat. "That's it?"

"Yes."

"What do you mean, that's it?!"

Bumalik ang malamig na expression nito. "I came to remind you that we're married."

"By kissing me?!"

"Yes."

"That makes no sense!"

Bahagyang ngumisi si Patrick, isang maliit na ngiti na hindi umabot sa mga mata niya. "Marriage rarely does."

Napasinghal siya sa inis. "You're impossible."

"I've heard that before." Tumalikod na ito at naglakad pabalik patungo sa p***o.

Ngunit bago nito mahawakan ang doorknob, mabilis na nagsalita si Alessandra. "Patrick."

Huminto ito nang hindi lumilingon. "What?"

"I don't want you entering my room whenever you feel like it."

Walang sumagot sa loob ng ilang segundo. Then he slowly turned his head. "Why?"

"Because this is my room." Matapang niyang sinalubong ang tingin nito.

Ilang segundo siyang tinitigan ng lalaki, tila binabasa ang pagkatao niya. Pagkatapos ay tumango ito.

"Fine."

Hindi makapaniwala si Alessandra sa napakadaling pagsang-ayon nito. "Fine?"

"Yes."

"Just like that?"

"Yes."

Binuksan ni Patrick ang p***o. Pero bago siya tuluyang lumabas sa hallway, muli itong lumingon sa kanya. Ang mga mata nito ay may halong kakaibang emosyon na hindi niya mapangalanan.

"Lock the door next time."

Natigilan siya. "Why?"

"Because apparently, you don't feel safe when I'm around."

At bago pa niya maitanong kung anong ibig sabihin nito, tuluyan nang isinara ni Patrick ang p***o.

Naiwan si Alessandra na tulala sa gitna ng malaking kama. Dahan-dahan niyang inangat ang kamay at hinawakan ang sariling labi. Mainit pa rin. Ramdam pa rin niya ang mabilis na pagtibok ng puso niya sa loob ng kanyang dibdib.

Napapikit siya nang mariin at napabuntong-hininga. "This man is going to drive me crazy."

Hindi niya alam kung alin ang mas nakakaloko. Ang katotohanang asawa na niya si Patrick o ang katotohanang sa isang simpleng dampi lamang ng labi nito, magulo na agad ang sistema niya.

Samantala, sa kabilang side ng mansion, naglalakad si Patrick pabalik sa kanyang sariling silid.

Nanatiling kalmado ang mukha nito, walang emosyong makikita sa mga mata. Pero kung may makakapansin lang, ang kanyang kanang kamay na nakapasok sa bulsa ay mahigpit na nakakuyom.

Because that short, sudden kiss was never supposed to feel real. It was just to prove a point.

And yet, somehow… It did.