LOGINSomeone Like You Final Vincent POV "Hindi ko alam kung paano sisimulan ang vow ko. Siguro hindi lang ako ang ganito, pati ang barkada ko," ani ko habang tumitingin sa apat na nakangiti at tumango sa akin. Ako nga ang unang nagkaanak sa kanila, pero sila ang nauna sa ganitong sitwasyon. Humarap uli ako kay Vanessa. Pumikit sandali, at sinubukan kong buuin ang sasabihin ko. Gusto ko lang na bukal sa puso ko ang lahat—totoo at mula sa damdamin. "Dati, palagi akong nagtatanong… kailan kaya darating yung sinasabi nilang kapalit ng kalungkutan. Kasi kapag may lungkot, may kapalit na saya. Bata pa lang ako, namulat na ako sa mayamang pamilya, pero walang saya. Puno ng lungkot ang buhay. May mga kaibigan akong naging tapat, pero parang kulang pa rin. Parang may hinahanap pa ako." Huminga ako nang malalim, nag-aalangan kung tama ba ang lahat ng sasabihin ko. "Tapos isang araw, napadaan ako sa isang lugar… alam ko ang tawag. Pumasok ako, at ginaya ko yung mga taong naroroon. Lumuhod ak
Special Chapter 2 Vince POV Nang matapos na kaming kumanta para sa Honey ko, hinila agad ako ng mga kaibigan papasok sa dressing room. "Hindi ko pa nga nakikitang magpalit ng gown ang asawa ko eh," angal ko sa kanila. "Bro, wag ka ng umarte. Mamaya din naman makikita mo siya," sabi ni Luc, na nag-aayos na din. "Oo nga, Bro. Surprise yun kaya hindi mo pwedeng makita," dagdag ni Diego, habang ayos na rin ang sarili. Tumingin ako sa paligid; lahat sila nag-aayos na. "What the fuck! Kayo ang ikakasal?!" tanong ko na inis. "Eh ang bagal mo eh!" sigaw ni Nilo. Umiling na lang ako—kinakabahan talaga ako. First time kong ikasal sa ganitong paraan. Sobrang mahal ng ginastos ko dito, pero okay lang—para sa asawa ko naman. Simula pa noong bata pa ako, alam ko na siya na ang makakasama ko habang buhay. Nabigla ako sa tapik ni Jeric. "Congrats, Bro!" bati niya. "Thanks," sabi ko, habang napatingin sa tatlo na nakangiti. "I mean, thank you sa inyong lahat. Sa lahat-lahat." Mas lalo
Vince’s POV Hays… natapos na rin. Huminga ako nang malalim habang bumababa sa stage. Ramdam ko pa ang kaba, pero nang mapatingin ako sa gilid at makita ang mga kaibigan naming nagtatawanan, gumaan ang pakiramdam ko. Pero mas lalo akong napangiti nang makita ko si Vanessa. Masaya siya sa ginawa ko. At sapat na ‘yon para sa’kin. Lumapit ako sa kanya nang mayroong mga ngiti sa labi. “May pa-busy-busy ka pang nalalaman, Honey…” malambing niyang sabi saka umirap sakin. Ngumiti ako at niyakap siya. Parang ayokong pakawalan. Hinawakan niya ang mukha ko at hinalikan ako. Napapikit ako sandali. Lahat ng pagod… nawala. Hinila ko siya paakyat ng stage. “Basta, Mom… because we love you,” sabi ni Vincent, dahilan para mag-cheer ang mga tao. Hinawakan ko ang mukha ni Vanessa. Tinitigan ko siya—parang bumalik ako sa pagkabata namin. Sa gate. Sa unang beses ko siyang nakita. At nang walang pag-aalinlangan… Hinalikan ko siya. Sumigaw ang mga tao. Tumugtog ulit ang piano. Lumaba
Author’s POV Excited na nang makauwi sina Vanessa dahil na-miss na nila ang mga anak nila, pero hindi alam ni Van kung kikiligin ba siya sa inaasta ni Vince o kung ano. Nakayakap lang siya sa kaniya magdamag sa buong byahe. Nakarating sila nang matiwasay sa kanilang mansion. “Mommy!” sigaw ng mga anak nilang papalapit sa kanila. Yumakap ang mga bata kay Vanessa, pero si Vaughn lang ang hindi. “Mommy!” umiiyak si Vance. “Ang baby Vance ko! Na-miss kayo ni Mommy!” umiiyak din si Vanessa. “Mom? Aalis ka po ba ulit?” tanong ni Vincent. “Hindi na, Kuya. Dito lang si Mommy. Aalagaan ko na ulit kayo,” hinalikan ni Van ang panganay niya. “Ate, kamusta?” “Na-miss kita, Mommy. Pati na rin po si Daddy,” malambing na sabi ng prinsesa niya, at niyakap siya. “My Princess, halika kay Daddy,” sabi ni Vince at lumapit sa prinsesa. “Na-miss ni Daddy ang prinsesa.” “How about me, Dad?” paglalambing ni Vance. “Come to Daddy, Baby Vance,” lumapit si Vince at yumakap sa anak. Bumulong si Vin
Author’s POV Nakaupo silang lahat sa mataas na bahagi ng burol, tanaw ang lugar na minsang naging bangungot sa kanilang pagkabata. Tahimik. Pero ang katahimikang iyon ay puno ng alaala—takot, sakit… at milagro ng pagkakaligtas. Huminga nang malalim si Vanessa habang nakatingin sa lumang gusali. “Honey, ikaw ba yung batang singkit?” tanong niya. Tumango si Vanessa. Nakaawang na ang bibig ni Vince. “Yeah, siya yun, Van! At ikaw pala yung batang crush niya noon na palagi niyang tinitingnan kung nasa labas na ng gate!” paliwanag ni Nilo. “Kilala mo ako?” tanong ni Vanessa. “Oo naman, Van,” singit ni Diego kaya hindi na nakapagsalita si Vince. “Kaso shy type si Vince noon, kaya hindi ka niya malapitan. Dalawang beses pa ngang tumawag siya ng pulis dahil sayo eh!” natatawang kuwento nito. “A-nong pulis?” kunot ni Van. “Tumawag kami nila Vince nung inaapi ka nung mga bata,” sagot ni Lucas. “Sobrang takot si Vince na masaktan ka ng mga batang yun kaya tumawag kami
Author’s POV " Hindi na namin siya nakita s-simula nun." Umiiyak na sabi ni Vanessa. "N-nalaman namin ang totoong sinapit niya nang nagsimula na kaming pumasok nila Young sa mga illegal transactions. " Lumapit si Vanessa kay Jonas. "S-sorry sa nangyari sayo. Kung alam ko lang sana ako na lang!" Niyakap ni Vanessa ang lalaki. "Sorry din na nakalimutan kita sa mahabang panahon. Sorry. H-hayaan mo babawi ako babawi ako sayo." "Van wala kang kasalanan sa kaniya o kahit kanino pa!" Sigaw ni Zandro kay Van. "P-pero ako ang dahilan Zandro! Ako dapat ang sisihin dito, ako! Sakin nagmula kung bakit siya naging ganiyan!" Humahagulgol si Van dahil sa sinisisi niya ang kaniyang sarili. Hindi niya mapatawad ang sarili na may isang tao na pinagdamutan ng kamusmusan noon. "Pero hindi mo siya pinilit at kung talagang may halaga ka sa kaniya, Bakit ka niya nagawang saktan?!" Sigaw naman ni Brent na hindi na kinakaya ang ppangyayari. "Wala kang inutos sa kaniyang gawin yun o gawin sa
Author’s POV Madilim ang paligid na tinatahak ng grupo ni Vince. Nasa maliliblib na lugar sila, at nasa kalagitnaan ng gubat, kung saan naroon ang asawa niya. Magkahalo ang emosyon ni Vince sa mga oras na iyon. May halong kaba at saya—kinakabahan siya dahil hindi niya alam ang kalagayan ng asawa
Vanessa POV Nandito pa rin ako sa kwarto ni D.S. Ginagamot ni Nona ang mga sugat ko. Napaka ganda niyang babae, at alam ko napaka yaman ng pamilya nito. Si D.S. at Brent ay lumabas sandali para tingnan ang nangyayari sa labas. "Ouch! Ang sakit, Nona! Dahan-dahan naman," angal ko, pero may la
Vanessa POV "Ma'am. Ma'am." Dumilat ako dahil may bumubulong sakin. Nang nakita ko na siya. Nag silent sign siya, mabilis niyang kinalas ang pagkatali sakin. Nang nakalas niya na ang tali. Inalis niya na din ang nakatakip sa bunganga ko. "Bakit mo ko pinakawalan? " Bulong ko sa kaniya. "Hindi p
Vince POV Na-locate na namin kung nasaan sa Batangas ang asawa ko. Sobrang excitement ko na makita siya at muling mayakap. Inaayos na namin ang mga armas na dadalhin naming lahat. Isang member ng The Agony Band ay nandoon na, ang espiya ko sa kung anong nangyayari kay Van na ngayon. Nakakatak







