LOGIN"Are you okay, Ms. Safar?" Si Dr. Velasquez na ipinaikot ang monitor para tignan kung ano man ang nakita nila. "Oh! I remember, may maganda at kaaya-ayang birthmark na hugis puso sa leeg nito. At sa akin ang simpatya para sa inyong kawalan." Sabi pa ng doctor na mas lalong nakapag paiyak sa kanya.Niyakap siya ng hari. Humagulgol siya sa loob ng bisig nito."Is it possible that someone has the same birthmark as him?" Ang hari na tanong sa doctor habang marahang hinuhugod ang likod niya para patahanin siya."Hundreds in a million among ordinary people, your Majesty. But in our races, it's impossible to have the same birthmark as your child." Sagot nito."I-i knew it. I felt it. He is my son." Si Ysha na hindi pa tumigil sa pag iyak.Habang ang hari naman ay nakaramdam din ng kilabot dahil sa mga nalaman. Maraming katanungan ang nabuo sa kanilang isipan. Isa na doon kung paano nangyari iyon? At sino ang batang namatay sa harapan nila ng araw na iyon?"Thank you for your time, Dr. Velasq
"Magandang hapon. Anong maipaglilingkod ko, your majesty?"Si Doctor Velasquez na humarap sa kanila na kadarating lamang sa opisina nito sa hospital dahil may tinapos daw itong operasyon."Ms. Safar, how are you?" Baling naman ng doctor sa kanya.Hindi umimik ang hari pero nasa mga mata ang talim ng tingin dahil sa itinawag ng doctor kay Ysha."I'm fine. Thank you, Dr. Velasquez.""What brought you here? May maitutulong ba ako? Are you pregnant?" Magkakasunod na tanong nito pero sabay naman silang natigilan ng hari sa huli niyong sinabi."Dr. Velasquez!" Bulalas na hindi siya makatingin dito ng deretso na nailihis pa ang dahilan kung bakit sila nasa hospital. "We are not here for that matter." Sagot niya dito ng makahuma sa pagkabigla."It's not bad." Ang hari na nagustuhan bigla ang sinabi ng doctor. "Why did you call him Ms. Safar if you thought she was pregnant with my child?" Seryosong tinig na dagdag ng hari."Your majesty, stop joking around." Si Ysha na sinita pa ang hari pero
"That is below the belt, Ysha!" Pinanlakihan siya ng mga mata ng hari na nasangga ang paa niya na sisipa sana sa gitnang bahagi ng katawan nito."Y-your majesty." Doon siya tila nagising na kagustuhang makawala dito at itinigil ang pagpapakawala ng pheromones niya.Pero hindi sumagot ang hari bagkus hinila ang paa niyang muntik ng tumama sa kaselanan nito.Sa paghila ng hari ay patumba na siya sa sahig pero bago pa man bumagsak ang katawan niya mismo sa sahig ay mabilis na nasalo siya nito pero dahil sa hindi din nito nabalanse ang katawan at sabay na silang natumba.Napapikit siya ng bahagyang dumagan ang katawan ng hari sa kanya pero hindi naman tumama ang ulo niya sa sahig dahil nakasangga doon ang kamay nito. Nakaalalay din ang isa nitong kamay sa sarili para hindi maidagan ang buong bigat nito sa kanya."You are crossing the line, habibi. You almost killed my future." Sabi pa nito sa kanya.Namula naman ang mukha niya ng mapagtanto ang ibig nitong sabihin. Natakpan pa niya ang mu
Kinaumagahan.Tinanghali ng gising si Ysha matapos siyang ihatid ng hari. Umuwi ang hari dala ang motor na sinakyan nila pauwi galing sa kagubatan habang ang sinakyan nito ay ipinamaneho sa isa sa tauhan ni Karrim.Kaya wala siyang masasakyang papunta sa palasyo ni Karrim para ituloy lang ang trabaho niya.Pero nilinaw naman ng hari bago ito umuwi kagabi ay hindi niya kailangan pumunta ngayon sa palasyo. Magpahinga na lang daw siya kaya naman nakaramdam siya ng pagkabagotNais din niyang tawagan ang hari para alamin kung may balita na ba sila sa batang hinahanap nila. Pero mas minabuti niyang hintayin na lang mismo na ang hari ang magbalita nito sa kanya dahil nangako naman ito sa kanya na sasabihan siya kapag nahanap na nila ang bata.Ayaw naman niyang umasa pero hindi naman masama kung kahit kaunti lamang ay magkaroon ng himala na ang batang pinagluksa niya noon ay hindi niya anak.Impossible man pero kahit na sa kaliit liitan na pag asa na iyon ay kumapit siya at umaasa siya na san
May kung anong nagtulak kay Zarim na puntahan si Ysha sa tinitirahan nito.Hindi siya mapakali dahil hindi na naging maganda ang paghihiwalay nila kaninang nakauwi sila.Kaya naman lumabas siya sa palasyo ng walang ibang nakakaalam maliban sa isang pares ng mga mata.Si Karrim.Pero kahit na magpaganun man ay hindi naman pinipigilan ni Karrim ang pinsan sa gusto niyang gawin dahil kaya namang niyang ipagtanggol ang sarili.Tinahak niya ang kahabaan ng pagitan Piatras at Poblacion na gamit lamang ang sariling mga bilis. Mas mapapabilis iyon na dumaan siya sa kalagitnaan ng mga kagubatan kaysa ang tahakin ang malinis na kalsada papunta sa Poblacion na na halos paikot ikot lang naman.Narating niya ang bahay kung saan tumutuloy si Ysha at tulad nung unang gabi nito sa bahay na iyon ay sa balkonahe siya dumaan kung saan kanugnog na iyon ng silid ni Ysha at walang kahirap hirap na binuksan iyon.Pero hindi niya nakita ang kanyang asawa sa kama nito. Walang palatandaan na nahiga na ito doon
Naging tahimik si Ysha habang nagmamaneho. Sinabi nito sa hari na hindi na maganda ang pakiramdam nito na kung maari ay bumalik na sila at bukas na lang ipagpatuloy ang trabaho nito.Hindi na din naman tumutol ang hari sa pakiusap nito kaya naman pabalik na sila ng Piatras sa palasyo ni Karrim para ihatid ang hari.Hindi na muling umimik pa si Ysha hanggang sa tuluyan silang makauwi sa palasyo. Sinalubong pa sila ni Karrim."Kumusta ang pamamasyal?" Tanong ni Karrim kay Zarim.Sasagot na sana siya ng magsalita si Ysha"Mauuna na ako, your majesty. Aagahan ko na lang bukas ang pumarito." Nakayukong pagpapaalam nito sa kanya."Mag ingat ka sa pag uwi." Agad naman niyang sagot na kahit gusto niyang sabihin dito na dumito na lang sa palasyo pero minabuti na lang na hayaan muna ito at makapag isip ng maayos matapos ang naging pag uusap nila kanina dahil sa batang nakita nila.Hindi na nagtagal si Ysha at agad itong umalis matapos naman makapag paalam kay Karrim."Anong nangyari dun? Did yo
Itutuloy na sana niya ang pagpipinta ng tumunog ang kanyang cellphone. Nawala bigla ang gana sana niyang gumuhit at tapusin iyon agad ng makita niya kung sino ang tumatawag. "Isabella, tapos na ba ang ipinapaguhit ko sayo?" tanong sa kanya ni Cathy. Nilambingan pa talaga nito ang boses kaya mas
Lihim na napangiti si Marcus, ngunit nagpanggap pa rin itong nanghihina.Wala naman itong natamong sugat kanina sa paglaban sa mga tauhan ni Cardo Mansano. Ngunit gusto lang naman niyang makitang mag alala si Isabella.."Marcus, anong nangyari sayo? Sino ang may gawa nito sayo?" tanong ni Isabella
"Damn it," napamura si Isabella sa kanyang isip ng maalala nga ang singsing kanina. Nakita pa naman niya ang quality ng singsing ni Marcus na hindi iyon basta basta. "Hindi pa man ako nakakaipon ng sapat na pera para kay mama. May babayaran na naman ako." dagdag pa niya sa kanyang isipan. Kunot ang
Bumaba agad si Isabella ng makarating sila sa villa ni Marcus. Pagkababa rin ni Marcus ay agad na umikot si Isabella sa driver side para sumakay na ulit at umalis ngunit paghawak niya sa hawakan ng pinto ay mabilis na hinawakan ni Marcus ang kamay niya saka siya nito pinaharap at isinandal sa pinto







