Share

Chapter 43

Author: RGA.Write
last update Petsa ng paglalathala: 2025-09-04 00:05:54
Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata. Mabigat ang aking talukap, pati na ang bawat bahagi ng katawan ko ay parang tinatapalan ng tingga. Mainit at nakakabaliw na init na gumagapang sa ilalim ng balat ko na hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling. Para akong sinusunog mula sa loob.

“Terrence…” pilit kong tinawag ang pangalan niya, pero ang lumabas ay tila bulong na hindi man lang umabot sa hangin.

“Baby, I’m here…” mabilis na tugon niya. Ramdam ko ang pag-aalala sa boses niya, malalim
RGA.Write

Nagkasakit talaga!

| 3
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 84

    WARNING!!! SPG!!!Pagkasara pa lang ng pinto ng silid namin, parang sabay-sabay na bumigay ang lahat ng lakas na pilit kong kinakapitan buong araw. Napahinto ako at napasandal sa likod ng pinto, sandaling ipinikit ang mga mata ko habang pilit kinokontrol ang paghinga. Ang bigat sa dibdib ko ay hindi basta nawawala, kahit alam kong nasa loob na kami ng bahay—sa lugar na dapat sana ay ligtas.Pero hindi na ganoon kasimple ngayon.Narinig ko ang marahang paglapit ni Terrence, at bago pa ako tuluyang makabawi, naramdaman ko na ang init ng katawan niya sa harapan ko.“Hey…” mahina niyang tawag, halos pabulong, na parang ayaw akong gulatin.Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata at tumingin sa kanya. Kita ko agad ang pag-aalala sa ekspresyon niya, ang paraan ng pagtitig niya sa akin na parang sinusubukan niyang basahin ang bawat iniisip ko.“Okay ka lang?” tanong niya, marahan ang boses pero puno ng sincerity.Napangiti ako nang bahagya, pero hindi ko rin kayang magsinungaling sa kanya.“Hi

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 83

    Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiiyak sa naging reaksyon ni Mommy matapos ang biro ni Terrence. Sa gitna ng takot at tensyon, nagawa pa rin niyang pagaanin ang sitwasyon, na para bang wala kami sa gitna ng isang delikadong sitwasyon. Nakita ko kung paano bahagyang nag-relax ang mukha ni Mommy, at kahit sandali lang iyon, sapat na para kumalma ang dibdib ko.Hinuli ni Terrence ang kamay ko matapos ko siyang hampasin, saka iyon marahang pinisil. Walang salita, pero malinaw ang mensahe—nandito siya, at hindi niya ako pababayaan.Napailing na lang ako, pero hindi ko maitatanggi na sa kabila ng lahat, mas lumalakas ang loob ko dahil sa kanya.Gayunpaman, hindi pwedeng manatili kami sa ganoong estado. Hindi pwedeng magpaka-komportable sa isang lugar na malinaw nang hindi ligtas.Muling bumalik ang seryosong ekspresyon sa mukha ko habang nakatingin kay Terrence. “We need to move her,” mahinahon kong sabi, pero may bigat ang bawat salita. “As soon as possible.”Hindi siya nag-atubiling

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 82

    Hindi ko gustong umalis.Kahit ilang araw na akong halos hindi natutulog, kahit paulit-ulit na akong kinakausap ni Terrence na magpahinga, may parte sa akin na tumatanggi. Parang may kung anong mali na naghihintay na mangyari sa sandaling iwan ko ang silid ni Mommy.Tahimik siyang natutulog nang mga oras na iyon, payapa ang mukha, malayo sa takot na nakita ko sa kanya ilang araw na ang nakalipas. Pero kahit ganon, hindi pa rin nawawala ang kaba sa dibdib ko.“Baby…”Marahan akong napalingon kay Terrence na nakatayo sa likod ko. Ramdam ko ang init ng kanyang kamay nang ipatong niya iyon sa balikat ko.“Kailangan mong magpahinga,” mahinahon niyang sabi. “Hindi ka na nakakabawi.”Hindi agad ako sumagot, napatingin lang ako ulit kay Mommy.“May mga tao sa labas,” dagdag niya. “Naka-brief na ang lahat. Walang makakalapit sa kanya.”Saglit akong napapikit.Dalawang bodyguard ang nakapwesto sa labas ng silid. May naka-assign din sa hallway. Alam kong hindi siya nagkulang sa pag-iingat.At hi

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 81

    Isang linggo ang lumipas.Sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming araw ng kaba at paghihintay, unti-unti nang bumabalik ang sigla ni Mommy.Hindi pa rin siya ganap na malakas, pero kitang-kita ang malaking pagbabago sa kanyang kalagayan. Mas malinaw na ang kanyang mga mata, mas maayos na ang kanyang paghinga, at nagagawa na niyang makipag-usap nang hindi agad napapagod.Sa mga nakaraang araw, sinigurado ni Terrence na hindi kami mawawalan ng proteksyon.May dalawang bodyguards na palaging nakapwesto sa labas ng silid. May isa pang nakabantay sa dulo ng hallway. At ayon kay Terrence, may isa pang team na palihim na nagmo-monitor sa paligid ng hospital.Hindi niya sinasabi nang detalyado ang lahat, pero alam kong ginagawa niya ang lahat para sa kaligtasan naming mag-ina.Ngayong gabi, tahimik ang hospital room.Ako ay nakaupo sa tabi ng kama ni Mommy habang hawak ang kanyang kamay. Sa kabilang side naman ng kama ay nakaupo si Terrence, nakasandal nang bahagya sa upuan habang pinag

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 80

    Lumipas ang ilang araw na halos pare-pareho ang takbo.Tahimik. Maingat. At puno ng paghihintay.Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong napatingin sa pintuan ng hospital room, parang may inaasahang biglang papasok na hindi ko naman alam kung sino.Simula nang sabihin ni Terrence na may posibilidad na may taong gustong patahimikin si Mommy, hindi na nawala sa isip ko ang posibilidad na may nagmamasid sa amin.Kaya naman kahit hindi ko nakikita, alam kong may mga tao sa labas ng silid.Mga bodyguard na ipinadala ni Terrence.Hindi niya iyon ipinagmamalaki, pero nararamdaman ko ang pag-aalala niya sa bawat maliit na detalye. Mula sa pag-check ng CCTV sa hallway hanggang sa pagtiyak na iisa lang ang nurse na papasok sa room ni Mommy.At higit sa lahat, patuloy niyang pinapanatili ang lihim na nagising na si Mommy.Sa lahat ng tao sa hospital, tanging si Dr. Guerrero at ang dalawang nurse na pinagkakatiwalaan nito ang may alam ng totoo.Sa paningin ng lahat ay nasa coma pa rin ang aki

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 79

    Hindi pa rin tumitigil ang panginginig ng mga kamay ko kahit makalipas ang ilang minuto mula nang muling mawalan ng malay si Mommy.Tahimik ang silid, pero pakiramdam ko ang lakas ng ingay sa loob ng ulo ko na parang may sirang speaker na paulit-ulit ang tugtog.Your step-uncle.Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon. Kahit pilitin kong huwag isipin, kusang bumabalik.Hindi puwede, hindi tama, at mas lalong hindi kapani-paniwala.Pero ang sarili ko ng ina ang may sabi. At kumpara sa iba ang salita niya ang talagang may bigat sa akin at higit sa lahat ang tangi kong papaniwalaan.“Baby… breathe.”Napansin kong hawak na pala ni Terrence ang magkabilang balikat ko. Hindi ko man lang namalayang lumalalim na pala ang paghinga ko at parang nahihilo na ako sa dami ng iniisip.Marahan niya akong inupo sa couch sa gilid ng silid habang pinipilit kong kumalma.“Hinga ka muna,” bulong niya, marahang hinahaplos ang likod ko. “One step at a time. Nandito lang ako.”Pinikit

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 45

    Hindi ko na tinanggihan ang offer ni Terrence. Sino ba naman ako para umangal, kung deep inside alam ko namang para kay Mommy rin ang lahat? Kahit medyo nakakailang tanggapin ang ganon kalaking tulong, mas nangingibabaw pa rin sakin yung peace of mind na hindi ko na kailangang mag-worry sa pambayad

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 44

    Isang linggo akong naka-rest mode, literal. Hindi niya ako pinapagalaw, lalo na sa work, at mas lalong hindi na niya ako ginalaw ulit. Pero grabe, hindi rin siya tumigil sa paghalik at pagyakap sa’kin, tipong every chance he gets, aagawin niya ako sa reality tapos ibabalot niya ako sa init

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 42

    Nakabalik na rin kami sa condo ni Terrence. Pagkapasok pa lang, halos pabagsak akong naupo sa sofa. Sumandal ako, ipinikit ang mga mata, at hinayaan na lang ang sarili kong malunod sa bigat ng pagod na hindi ko maintindihan. Bakasyon naman ’di ba? Pero bakit parang drained na drained ako?“Tired, ba

  • Status: Enemies with Benefits   Chapter 41

    Walang ginawa si Terrence kung hindi ang yumungyong sa akin. Para siyang linta na palaging nakapulupot ang mga kamay sa katawan ko habang nakasubsob ang mukha sa leeg ko, tipong parang wala nang bukas. Hindi ko in-expect na ganito siya ka-clingy, as in nakakapanibago.“Ano ba ang ginagawa mo, Terren

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status