ไคล์-ควีนน์ 01 | ของเพื่อนมันอร่อย

...หนึ่งอาทิตย์ก่อน

“อ๊ะ! อย่าทำแบบนั้นสิคะ” เสียงของ ขิม หญิงสาวหน้าตาน่ารักในชุดเรียบร้อยสะอาดตาพูดขึ้นกับคนข้างกัน “วันนี้ขิมเอายาของเดือนนี้มาให้พี่แล้ว พี่กินให้หมดตามเวลาที่หมอบอกด้วยนะคะ”

“อืม” เสียงทุ้มข้างกันพูดขึ้น จากนั้นเขาก็ลูบไล้ที่เอวบางของเธออยู่อย่างนั้น ก่อนจะพูดต่อ “เมื่อไรเธอจะยอมเป็นของพี่สักที ก็รู้ว่ากับเธอพี่ไม่ต้องใช้ยาก็ได้”

“ขิมบอกแล้วไงคะ ว่ายังไม่พร้อม” ขิมพูดตอบกลับไปและเบือนหน้าหนีด้วยความเบื่อหน่ายอีกคน แต่เธอไม่ได้แสดงสีหน้านี้ให้เขาเห็น

ไคล์ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่เพียบพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตาและเงินทอง แต่ติดตรงที่เขาไม่มีอารมณ์กับใครถ้าไม่ได้ยาช่วย เขามีอารมณ์กับแค่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนี้เท่านั้น ทุกครั้งที่ไคล์ได้ใกล้ชิดขิม เขารู้สึกหลงใหลเธอจนอยากได้มาเป็นของตัวเอง

“หกปีแล้วนะที่พี่รอเธอ จนตอนนี้มันจะอดใจไม่ไหวแล้ว” ไคล์พูดขึ้นต่อ และจูบไปไหล่เล็กแผ่วเบา

“อย่าทำเหมือนช่วงที่ผ่านมาพี่ไม่มีใครสิคะ” ขิมยกมือขึ้นมาลูบที่ใบหน้าหล่อของไคล์ เพียงแค่นั้นเขาก็เลือดกายสูบฉีด “ขิมส่งเด็กให้พี่ตลอด พี่ก็มีความสุขแทบทุกคืนเลยนิ”

“ไม่หวงพี่บ้างหรือไงที่ไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น”

ขิมส่ายหน้าช้า ๆ และยิ้มตอบกลับไป “เราไม่ได้เป็นอะไรกันนิคะ ขิมก็เป็นคนหามาให้พี่เอง ขิมเข้าใจค่ะว่า ความต้องการมันมี ก็ต้องหาที่ลง”

“แต่พี่อยากได้เธอมากกว่า” ไคล์ลูบไปที่กรอบหน้าของขิม และจะโน้มหน้าลงมาจูบเธอ แต่ฝ่ามือเล็กของขิมปิดปากเขาเอาไว้ก่อน “บอกแล้วไงคะ ว่าอย่าทำแบบนี้กับขิม พี่เห็นขิมไม่มีค่าหรือไง? ขิมไม่ใช่พวกผู้หญิงพวกนั้นนะ”

ขิมยืนขึ้นและเอาแขนมาคล้องลำคอหนาเอาไว้ และพูดต่อ

“ขิมเก็บครั้งแรกไว้ให้พี่คนเดียวนะคะ รอขิมหน่อยนะ”

ไคล์ยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้น เขาดึงเธอเข้ามากอดและลูบที่หัวด้วยความรัก เขาหลงรักเธอมานานแล้ว เพราะขิมเป็นคนที่คอยอยู่เคียงข้างเขามาตลอด

ไคล์ค่อนข้างโดนกดดันมาตั้งแต่เด็ก เพราะเขาต้องเข้ามารับช่วงต่อธุรกิจที่บ้าน เพราะตอนนี้เป็นทายาทเพียงคนเดียว ส่วนลูกของน้องชายพ่อเขาอีกสองคน ที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวของเขา ไคล์ไม่เคยเจอตัวจริง แค่เจอผ่าน ๆ ตามรูปถ่ายเท่านั้น

เพราะแบบนี้พ่อของเขาเลยเอาความหวังทุกอย่างมาลงที่เขาแค่คนเดียว ไคล์เก็บกดและกดดันตัวเองมาตั้งแต่เด็ก พอเจอกับขิมที่มอบความรักและการดูแลให้เขา เขายิ่งหลงรักเธอจนโงหัวไม่ขึ้น

ตอนนี้ขิมเข้ามาฝึกงานและเรียนรู้งานในศูนย์วิจัยยาของเขา ไคล์ทำธุรกิจขายยาที่เอาไว้ทั้งรักษาและฆ่าคนได้ในเวลาเดียวกัน เขาขายให้กับพวกมาเฟียใต้ดิน และพวกคนรวย ๆ ที่พร้อมจ่ายหนัก ทำให้ต้องมีแลปเป็นของตัวเอง สาขาใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น แต่ไคล์ต้องมาดูงานที่ประเทศไทยนานถึงเกือบหนึ่งปี

แต่ไคล์กลับดีใจ เพราะเขาจะได้มาอยู่กับขิม คนที่เขากำลังรัก เพราะเธอมาเรียนหมอที่นี้

“เดี๋ยวพี่ไปดูของที่จะส่งพรุ่งนี้ก่อนนะ รอพี่ในห้องนี้แล้วค่อยไปกินข้าวเย็นกัน”

 “ค่ะ ขิมรอนะ” ขิมยิ้มกว้างตอบกลับไป จากนั้นไคล์ก็เดินออกจากห้องไป ทันทีที่ไคล์หายไปจากตรงนี้ รอยยิ้มหวานที่เคยมีบนใบหน้าของขิมก็หายไปทันที เธอเดินไปหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดตัวเอง เพราะรู้สึกรังเกียจทุกครั้งที่สัมผัสไคล์

แกรก~ เสียงประตูห้องถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง ขิมหันไปมองตาม และยกยิ้มมุมปากออกมา คนที่เดินเข้ามาใหม่คือ มาร์ค เพื่อนสนิทของไคล์

“ไงคนสวย” มาร์คพูดขึ้นกับคนด้านใน เขากดล็อคประตูห้อง จากนั้นก็เดินมาหาขิมที่ยืนรออยู่

 “เข้ามาทำไมคะ จะทำอะไรขิม” ขิมพูดตอบกลับไป จากนั้นมาร์คก็ดึงเธอให้นอนราบไปกับโซฟาตัวใหญ่ภายในห้องทำงานของเพื่อนสนิทเขา

 “ถ้าพี่ทำ เธอจะวิ่งไปฟ้องไอ้ไคล์มันไหมนะ”

 “ค่ะ ขิมจะฟ้อง ให้พี่ไคล์มายิงพี่ให้ตายเลยดีไหม?”

 รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยอีกครั้ง ขิมดึงให้มาร์คโน้มลงมารับจูบของตัวเอง ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม ภายในห้องนี้มีกระจกบานใหญ่ด้านในจะมองเห็นด้านนอกได้เท่านั้น มาร์คเหลือบไปมองทางไคล์ที่เขากำลังตรวจงานอยู่ตรงนั้น รอมยิ้มของมาร์คหลุดออกมา เขากำลังชื่นชมความโง่ของเพื่อนสนิทตัวเอง ที่ตอนนี้ผู้หญิงของมันกำลังนัวกับเขาอยู่ตรงนี้

“เธอมันเร่าร้อนไม่เปลี่ยนเลยนะ แบบนี้พี่ก็หลงตายเลย”

“หลงให้ตายไปเลยสิคะ” ขิมถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็นอนอ้าขาให้มาร์คที่รออยู่ “ชอบตรงนี้ของขิมไหมคะ? มันเป็นของพี่แค่คนเดียวนะ”

มาร์คยกยิ้มอีกครั้ง จากนั้นก็เอานิ้วไปบดคลึงตรงกลางกลีบอวบของขิม และสอดนิ้วเข้าไปทีเดียวสามนิ้ว และดึงเข้าออกรัวเร็ว

“อ๊า อ๊ะ~ พี่มาร์ค”

“ของเธอมันถูกใจพี่ที่สุดเลยรู้ไหม?” มาร์คดึงตัวขิมให้ลุกขึ้น จากนั้นก็ให้เธอหันหน้าไปทางไคล์ที่ยืนอยู่ด้านนอก สะโพกเล็กถูกจับให้ลอยขึ้น มาร์คจับแก่นกายของตัวเองที่ไร้เครื่องป้องกันอย่างเคยแทงเข้าไปในร่องชื้นนุ่มของขิมพรวดเดียวจนสุดความยาว

“อ๊า~” ขิมเชิดหน้าขึ้นและครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน มาร์คกระแทกเข้าออกรุนแรง และจ้องมองไปทางไคล์ตลอดเวลา เขาหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งที่ภาพตรงหน้ามันทำให้เขามีความสุขขนาดนี้

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า~ พี่มาร์ค เบาหน่อย”

“เธอชอบให้พี่ทำแรง ๆ ไม่ใช่หรอ” มาร์คเอื้อมไปกำกลุ่มผมของขิมให้เงยหน้าและโน้มมาทางด้านหลัง มาร์คเร่งจังหวะรัวเร็วมากขึ้นกว่าเดิม ทั้งคู่มองไปตรงด้านหน้าที่มีไคล์ยืนอยู่ เขาไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

“ดูมันสิ โคตรโง่เลยว่าไหม?” เสียงทุ้มของมาร์คพูดขึ้น

“ขิมระ รัก อ๊า~ พี่มาร์คนะคะ” มาร์คหลุบมองคนด้านหน้า จากนั้นก็เลียที่ใบหูของอีกคน และพูดกับเธออีกครั้ง “พูดอีกทีว่าเธอรักใคร มองไปทางมันแล้วพูด”

“อ๊า~ เบากว่านี้ได้ไหม เจ็บ”

“กูบอกให้มึงพูด”

ขิมขมวดคิ้วแน่น เธอดันตัวเองออกจากมาร์ค จนแก่นกายหลุดออกไป ขิมหันมาทำหน้าไม่พอใจ และพูดต่อ “ทำไมพูดกับขิมแบบนั้นคะ ขิมไม่ชอบเลยนะ”

มาร์คชะงักครู่หนึ่ง จากนั้นก็ดึงเธอเข้ามากอด และฝืนพูดออกไป “พี่ขอโทษ พูดแบบนั้นแล้วมันได้อารมณ์ดี อย่างอนเลยนะ”

ขิมพยักหน้าอย่างว่าง่าย ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ขิมไม่เคยโกรธได้นาน เพราะเธอรักมาร์คมากและรักมาตลอด แต่กับมาร์ค เขามองเห็นขิมเป็นแค่เครื่องมือบางอย่างเท่านั้น เขาไม่ได้รักอะไรในตัวขิมเลยด้วยซ้ำ

ผ่านไปสักพักใหญ่

แกรก~ เสียงประตูห้องทำงานของไคล์ถูกเปิดขึ้นอีกครั้งโดยเจ้าของห้องที่กลับมาแล้ว ไคล์เห็นเพื่อนสนิทตัวเองนั่งอยู่ตรงโซฟา ฝั่งตรงข้ามของคนที่ตัวเองรัก ภาพนี้เขาเห็นจนชินตา เพราะทั้งสองคนต้องทำงานร่วมกัน ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วสำหรับไคล์

“อ่าวไอ้ไคล์ กูมารอตั้งนานกว่าจะมานะมึง” มาร์คพูดขึ้นกับเพื่อน

“กูไม่รู้ว่ามึงจะมา มีไร” ไคล์เดินมารินเหล้าลงแก้ว และยกดื่ม จากนั้นก็เดินไปนั่งข้างขิมและโอบเอวเธอเอาไว้ มาร์คมองและยกยิ้มออกมา

“ไปแดกเหล้าปะ กูเลี้ยง วันนี้กูอารมณ์ดีวะ”

“กูต้องพาขิมไปกินข้าว ถ้ามึงจะไปก็ไปที่คลับกู เซ็นชื่อกูไว้”

มาร์คพยักหน้ารับ จากนั้นก็หันมายิ้มให้ทั้งสองคน ขิมและมาร์คสบตากันครู่หนึ่งจากนั้นมาร์คก็ขอแยกตัวกลับก่อน ไคล์หันมองคนที่นั่งข้างกันและเอามือมาเช็ดเหงื่อตรงขมับให้เธอ

“ร้อนหรอ? ทำไมเหงื่ออกเยอะขนาดนี้” ขิมเบี่ยงหน้าหลบ และตอบกลับไป

“วันนี้ขิมไปด้วยไม่ได้แล้วนะคะ เพื่อนโทรมาบอกว่า รายงานต้องส่งพรุ่งนี้ ขิมก็จำวันผิด เลยยังทำไม่เสร็จเลย” ขิมพูดโกหกทุกอย่างออกไป เพราะไม่ว่าเธอจะพูดอะไร คนอย่างไคล์ก็เชื่อเธอทุกอย่างอยู่แล้ว

“ก็ได้ งั้นเดี๋ยวค่อยไปวันอื่น เดี๋ยวพี่ไปส่งที่คอนโด”

“ค่ะ” ขิมส่งยิ้มกลับไปให้อีกครั้ง จากนั้นทั้งสองคนก็ลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้องนี้

ไคล์ไม่ได้สงสัยอะไรทั้งนั้นในความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ที่มีต่อกันมายาวนาน เพราะเขาไว้ใจทั้งสองคน และขิมก็แสดงละครทุกอย่างออกมาได้อย่างแนบเนียนมาตลอด 

🥀 ช่วงพูดคุย 🥀

เปิดมาก็เอาเรื่องเลยนะคะ เรื่องนี้ไรท์จะพานักอ่านขึ้นรถไปเหาะค่ะ แต่ละตอนพาไปบุกน้ำลุยไฟ ซื้อบัตรแล้วต่อแถวรอได้เลย เดี๋ยวไรท์มาเก็บตั๋ว 🤣