Novels by กุหลาบดำ Shadow Writer

# โรงพยาบาลร่างสูงของไคล์และเซน รวมถึงลูกน้องมือขวาอย่างกล้าก็ยืนอยู่ตรงนี้ด้วย“ทำไมน้องขิมเป็นแบบนี้ไปได้วะ กูไม่เข้าใจ?” เซนที่งุนงงว่าขิมเป็นแบบนี้ได้ยังไง เพราะปกติเวลาเจอ ขิมดูไม่ใช่คนที่มีแววว่าจะสามารถทำร้ายตัวเองได้แบบนี้เลย“คุณขิม มีภาวะจิตใจไม่คงที่ หลังจากที่เสียแม่ไปครับ” กล้าพูดขึ้นมา“น่าสงสารนะ ดูภายนอกกูดูไม่ออกเลย มึงจะเอายังไงต่อวะไอ้ไคล์?”ไคล์ที่กำลังนั่งมองโทรศัพท์ตัวเอง เขาไม่ได้ยินที่สองคนพูด เพราะตอนนี้เขากำลังคิดถึงร่างเล็ก เขาติดต่อเธอไม่ได้ ทักไปบอกอาการของขิมควีนน์ก็ไม่อ่าน โทรไปก็ไม่รับ ไคล์รู้ว่าตอนนี้ควีนน์น่าจะกำลังโกรธเขามาก“ไอ้ไคล์ มึงได้ยินที่กูพูดไหม?”“อืม”“กูถามว่ามึงจะเอายังไงต่อ เรื่องน้องขิม”“ก็ให้หมอรักษาไปสิ กูไม่ใช่หมอ จะทำอะไรได้” ไคล์มองโทรศัพท์ตัวเองอีกครั้ง และเปิดช่องแชตคนเดิมค้างเอาไว้ เผื่อว่าเธอจะตอบกลับมา“มึงดูไม่ห่วงขิมเลยเนอะ ทำหน้าเหมือนถูกเมียทิ้ง ใจลอยไปถึงใครละ”“ควีนน์”“ห๊ะ? ใครนะ”“ควีนน์ไม่ตอบแชตกู โทรไปก็ไม่รับ”“ควีนน์?” เซนนั่งขมวดคิ้วและนึกว่าใช่ควีนน์เดียวที่เขารู้จักหรือเปล่า “ควีนน์ไหนของมึง?”“มีควีนน์เดียว

เมื่อกลับมาถึงคอนโดควีนน์ตรงเข้าไปที่ห้องนอนทันที ตลอดทางเธอไม่ได้คุยอะไรกับเขา เพราะไคล์ขับมอเตอร์ไซมา ร่างสูงเดินตามเข้ามาในห้อง เพราะวันนี้มันเกิดเรื่องมากมายและต้องการพูดคุยให้เข้าใจกันใหม่“ขอคุยด้วยหน่อย”“ควีนน์จะไปอาบน้ำ”“ทำไมวันนี้ต้องทำตัวให้ท่าไอ้มาร์ค อยากได้มันเป็นผัวอีกคนหรือไง?”“ผัว?” ควีนน์หัวเราะออกมาและพูดต่อ “พี่ไม่ใช่ผัวควีนน์”“ต้องให้ฉันบอกไหมว่าเธอชอบท่าไหน หื้ม?” ไคล์กัดฟันพูด และเอื้อมไปจับแขนเรียวไว้แน่น จากนั้นก็ดึงมากระแทกตัวเอง “อย่าให้เห็นว่าไปยุ่งวุ่นวายกับมันอีก ไม่งั้นเจอดีแน่”“มีสิทธิ์อะไรมาวางอำนาจสั่งคนอื่น ไปจัดการตัวเองก่อนไป”ควีนน์สะบัดแขนตัวเองออก จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ ไคล์ที่ไม่มีทางยอมอยู่แล้ว เดินตามเข้ามาติด ๆ“จัดการอะไรละ? พูดมาสิ”“โอ๊ย! เขามันงอกยาวไปถึงไหนแล้วคะ ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะ”“ไม่เข้าใจเว้ย ก็อธิบายมาดิวะ”“อย่ามาหยาบคาย ไม่ชอบ!”ไคล์เท้าเอวถอนหายใจออกมา และมองร่างเล็กนิ่ง ๆครืด ครืด ครืด~ เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของไคล์ดังขึ้น ร่างสูงล้วงไปหยิบมันขึ้นมาด้วยท่าทางหงุดหงิด แต่เมื่อเห็นว่าหน้าจอมันแสดงชื่อ

ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีควีนน์ลงจากรถของไคล์และพุ่งตรงเข้าไปดูในร้านตัวเอง ตอนนี้ไฟเริ่มเบาลงแล้ว แต่ร้านของเธอได้รับความเสียหายเยอะมาก ๆ คนที่อยู่ด้านนอกต่างกำลังวุ่นวาย รถดับเพลิงหลายคันมาจอดด้านหน้า พนักงานในร้านรวมถึงลูกค้าอยู่กันเต็มหน้าร้านไปหมด“คุณควีนน์ คุณควีนน์คะ” เสียงของพนักงานคนหนึ่งเรียกร่างเล็กที่ยืนอยู่“มีใครเป็นอะไรไหม?” ร่างเล็กถามขึ้นด้วยความตื่นตกใจ“ดาวค่ะ ดาวมันอยู่ข้างใน ไม่รู้ตอนนี้มันเป็นยังไงบ้าง”“ห๊ะ! มีใครเข้าไปช่วยหรือยัง?”“ไม่ทราบค่ะ ทุกคนวุ่นวายกันมาก”ควีนน์มองซ้ายมองขวา จากนั้นก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอรู้แปลนของร้านดีว่าทางออก ทางเข้ามันอยู่ตรงไหน และตอนนี้ไฟก็ไม่ได้แรงมาก และจุดที่ลูกน้องเธอบอกมันมีทางอ้อมไปข้างหลังควีนน์ไม่รอช้า เธอรีบวิ่งเข้าไปอีกทางหนึ่ง ไคล์ที่เพิ่งแหวกคนเข้ามาได้ เขาเห็นหลังของร่างเล็กไกล ๆ ว่าเธอวิ่งเข้าไปในร้าน“เจ้านายเธอไปไหน?”“เอ่อคือ”“แม่งเอ่ย!!”ร่างสูงของไคล์รีบวิ่งเข้าไปทางที่เขาเห็นร่างเล็กวิ่งเข้าไป ไคล์กำลังเป็นห่วงและโมโหเธอในเวลาเดียวกันที่ทำเรื่องแบบนี้ ทั้งที่มันอันตรายแต่ก็ยังเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง“ควีนน์! อยู่ไ

ควีนน์หันกลับไปมองทางประตูและเห็นว่าคนนั้นคือมาร์ค ร่างเล็กถอยออกมา เพราะมาร์คเดินเข้ามาในห้อง“จะทำอะไร?” เสียงเข้มของควีนน์ถามกลับไป เพราะเห็นท่าทางของมาร์คที่ดูอันตราย“ทำไม? คนสวยกลัวหรอครับ”“อย่ามายุ่งกับควีนน์ค่ะ ควีนน์มากับพี่ไคล์”“เรื่องนั้นพี่เดาได้ไม่ยาก ช่วงนี้ตัวมันติดน้องควีนน์จะตาย”“รู้แล้วก็ออกไปเถอะนะคะ พี่ไคล์มาเห็นคงจะไม่ชอบใจ”มาร์คหัวเราะในลำคอออกมาจากนั้นก็ก้าวเข้ามาใกล้ควีนน์เล็กน้อย “มันไม่ว่าอะไรหรอกครับ ขนาดคนที่มันรักพี่ยังเอาจนเบื่อแล้วเลย แล้วน้องควีนน์ที่มันมองเป็นแค่ของเล่นบนเตียง มันจะว่าอะไรได้”“ทำไมพี่พูดจาน่าเกียจแบบนี้คะ ควีนน์ขอไม่คุยด้วยนะ”“ถ้ายืนคุยไม่สะดวก ลองนอนคุยกับพี่ไหม? เผื่อเราจะชอบมากกว่าของไอ้ไคล์”ควีนน์มองหน้ามาร์คกลับไปด้วยความรังเกียจ และจะเดินมาหยิบโทรศัพท์ตัวเองที่วางอยู่ตรงโต๊ะกลางโซฟา แต่ถูกมาร์คคว้าเอาโทรศัพท์เธอไปไว้กับตัวเองซะก่อน“เอาของควีนน์คืนมาค่ะ มีมารยาทหน่อยสิคะ”“ดุแบบนี้ ไอ้ไคล์มันถึงหลงหนักสินะครับ”ควีนน์มองหน้ามาร์คนิ่ง เพื่อดูว่าจะจัดการกับคนตรงหน้าด้วยวิธีไหนดี ไม่นานควีนน์ก็ยิ้มตอบกลับไปและพูดต่อ“ทำไมพี่ถ

…หนึ่งอาทิตย์ต่อมาวันนี้เป็นวันที่ทางควีนน์ มีนาและเพื่อนอีกสองคน ที่ได้รับเลือกให้ไปดูงานที่สำนักข่าวต้องมาเตรียมวางแผนกันว่า ต้องทำอะไรบ้าง เพราะอีกสองวันพวกเธอต้องเข้าไปดูงานที่นั้นแล้ว“สวัสดีเราคิมนะ และนี่ก็นัท” เพื่อนชายคนหนึ่งที่ได้รับเลือกให้ไปกับสองสาวพูดขึ้นแนะนำตัวเอง“มีนากับควีนน์ใช่ไหม?” คิมพูดขึ้นอีกครั้ง“หื้ม รู้จักพวกเราด้วยหรอ” มีนาตอบกลับไป“ใคร ๆ ก็รู้จักพวกเธอสองคน ดังจะตาย”มีนาและควีนน์ยิ้มตอบกลับไป ไม่นานรุ่นพี่ก็เอาเอกสารมาให้ เพราะพวกเธอต้องทำการจดบันทึกสิ่งที่ได้เรียนรู้มาและต้องได้รับการเซ็นจากฝั่งนั้นด้วยทั้งสี่คนนั่งดูเอกสารทีละแผ่น ควีนน์มองและก็ดูว่ามันไม่มีรายละเอียดอะไรมาก ไม่นานการประชุมก็จบลงไป“คิมได้ข่าวมานะ ว่าเจ้าของที่นี้ อายุเยอะกว่าเราแค่ไม่กี่ปี แถมยังเก่งมากอีกด้วย”“หรอ? คิมเคยเห็นเขาไหม เราอยากฝึกงานที่นี้มากเลย เลยอยากเตรียมตัวไว้เผื่อเจอเขาจะได้จีบ ๆ ดู” มีนากำลังเดินคุยกับคิมอยู่ ควีนน์และนัทที่เดินตามหลังเพื่อน ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน เพราะปกติควีนน์ก็คุยกับคนแปลกหน้าไม่เก่งอยู่แล้ว“ควีนน์อยากฝึกงานที่นี้ด้วยหรือเปล่าหรอ?” นัทเ

# วันต่อมา ที่มหาลัยวันนี้ควีนน์มีเรียนคาบเช้า และตอนบ่ายเธอมีประชุมที่คณะ“แก เทอมหน้าจะฝึกงานแล้ว ฉันยังเลือกที่ไม่ได้เลยว่าอยากส่งไปฝึกสำนักข่าวที่ไหน แกช่วยฉันดูหน่อยสิ” เสียงของมีนาที่พูดขึ้นข้างกัน เทอมหน้าพวกเธอสองคนจะต้องไปฝึกงานแล้ว และเรียนปีสุดท้ายก็เรียนจบสักที“แกก็เอาที่แรกสิที่แกเคยบอกฉัน อยากทำที่นั่นไม่ใช่หรอ?”“ก็ใช่ แต่เขารับเด็กฝึกงานน้อยมาก ฉันกลัวไม่ได้”“ลองก่อนสิ แกดวงดีจะตายมีนา ฉันว่ายังไงเขาก็รับ”ทั้งสองสาวพูดคุยกันไปเรื่อย ควีนน์เองก็ยังไม่ได้เลือกเหมือนกันว่าจะไปฝึกงานที่ไหน แต่ถ้าที่ไหนเปิดรับก็พร้อมจะยื่นไปมีนาและควีนน์เดินมารวมตัวกับคนอื่นที่เริ่มเข้ามานั่งกันแล้ว“สวัสดีครับน้อง ๆ พี่มีเรื่องจะมาแจ้งนะ”ควีนน์นั่งฟังในสิ่งที่รุ่นพี่ปีสี่พูด และทำให้รู้ว่าคณะของเธอจะคัดคนเข้าไปช่วยงานที่สำนักข่าวอันดับต้น ๆ ของประเทศ และจะได้เรียนรู้งานที่นั่นประมาณหนึ่งอาทิตย์ ควีนน์นั่งฟังเงียบ ๆ ต่างจากมีนาที่ตอนนี้กำลังตาลุกวาว เพราะมันคือที่ที่มีนาอยากเข้าไปฝึกงานด้วย“แก ฉันอยากไป” มีนารีบหันมาเขย่าตัวเพื่อน“เอาสิ ลุยเลย”“แกไปเป็นเพื่อนฉันนะควีนน์ นะ”มีนาอ้

ร่างสูงแทรกตัวมาตรงกลาง จากนั้นก็เอาแท่งเหนื้อร้อนถูขึ้นลงตรงกลีบอวบ ไม่นานร่างเล็กก็ปล่อยน้ำสีใสออกมา “ซี้ด~” เดร็กค่อย ๆ ดันส่วนหัวเข้าไป จากนั้นก็แทงเข้าไปจนสุดความยาวในครั้งเดียว เขาไม่รอให้เธอปรับตัวได้ เอวสอบเริ่มขยับทันทีด้วยจังหวะถี่รัว อัยย์ร่าตกใจแรง ตอนนี้ร่างทั้งร่างของ

“เดร็กน้อยมาแล้ว” “แกล้งหรอคะ?” “พี่ตั้งใจอยากมีมาตั้งนาน ของพวกนั้นพี่ก็ซื้อมาให้เอง ทำไมพี่จะไม่รู้ หื้ม~” อัยย์ร่ารีบลุกขึ้นยืน แขนเรียวเอื้อมไปคล้องลำคอหนาเอาไว้ จากนั้นก็ดึงให้คนตัวสูงมารับจูบของตัวเอง ทั้งคู่บดเบียดริมฝีปากกันนานพักหนึ่ง จากนั้นอัยย์ร่าก็เอาปลายจมูกไ

...ชีวิตหลังจากที่อัยย์ร่าและเดร็กแต่งงานกันมาหกเดือน “อ๊า~ พี่เดร็กไม่ทำแล้วนะ” “อีกรอบไม่ได้เหรอ” “วันนี้สี่รอบแล้วนะคะ พอก่อน” เดร็กผละหัวขึ้นมามองคนใต้ร่างที่ตอนนี้ตามตัวทั้งคู่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ แก่นกายถูกดึงออกมาช้าจากกลีบอวบที่ตอนนี้มีน้ำรักของเขาเต็มไปห

#ประเทศฮ่องกง หลายเดือนก่อนเดร็กที่กำลังนั่งเตรียมตัวเข้าประชุม ตามคำสั่งของพ่อเขาที่ให้มาประชุมแทน แถมยังต้องห่างจากร่างเล็กถึงหนึ่งอาทิตย์“อ้าว สวัสดีค่ะพี่เดร็ก”เดร็กมองขึ้นไปทางคนที่เรียกชื่อตัวเอง และเห็นว่าเป็นเฟย์ที่เดินเข้ามา เขามองไปครู่หนึ่งแต่ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็ก้มลงสนใจเอกสารในมือ

อัยย์ร่ารีบเอามือมากั้นระหว่างประตูเอาไว้ จนมันเปิดอ้าอีกครั้ง เดร็กหลุบตามองไปทางเธอครู่หนึ่ง อัยย์ร่าที่วิ่งมาตั้งแต่รถจนมาถึงตรงนี้ ร่างเล็กหอบหายใจแรงยืนอยู่ข้างคนตัวสูง อัยย์ร่ายกมือตัวเองขึ้นมาพัดหน้าตัวเอง ส่วนมืออีกข้างจับที่ท้องเพราะรู้สึกจุกจากการวิ่งเดร็กเห็นแบบนั้นร่างกายก็กระตุก จะเข้า

สามเดือนต่อมา ตอนนี้อัยย์ร่ากำลังเตรียมตัวขึ้นไปพูดบนเวที วันนี้เป็นวันเปิดมูลนิธิใหม่ที่เธอตั้งใจสร้างมันขึ้นมาเพื่อพี่สาวตัวเอง ด้านข้างมีลีโอยืนข้างกัน ตอนนี้เดร็กรู้แล้วว่าลีโอไม่ได้ชอบผู้หญิง เขาสบายขึ้นและไม่ได้ห้ามอะไร แค่อย่าไปไหนมาไหนกันสองคนก็พอ “พร้อมไหมอัยย์?”