Novels by กุหลาบดำ Shadow Writer

ร่างสูงแทรกตัวมาตรงกลาง จากนั้นก็เอาแท่งเหนื้อร้อนถูขึ้นลงตรงกลีบอวบ ไม่นานร่างเล็กก็ปล่อยน้ำสีใสออกมา “ซี้ด~” เดร็กค่อย ๆ ดันส่วนหัวเข้าไป จากนั้นก็แทงเข้าไปจนสุดความยาวในครั้งเดียว เขาไม่รอให้เธอปรับตัวได้ เอวสอบเริ่มขยับทันทีด้วยจังหวะถี่รัว อัยย์ร่าตกใจแรง ตอนนี้ร่างทั้งร่างของ

“เดร็กน้อยมาแล้ว” “แกล้งหรอคะ?” “พี่ตั้งใจอยากมีมาตั้งนาน ของพวกนั้นพี่ก็ซื้อมาให้เอง ทำไมพี่จะไม่รู้ หื้ม~” อัยย์ร่ารีบลุกขึ้นยืน แขนเรียวเอื้อมไปคล้องลำคอหนาเอาไว้ จากนั้นก็ดึงให้คนตัวสูงมารับจูบของตัวเอง ทั้งคู่บดเบียดริมฝีปากกันนานพักหนึ่ง จากนั้นอัยย์ร่าก็เอาปลายจมูกไ

...ชีวิตหลังจากที่อัยย์ร่าและเดร็กแต่งงานกันมาหกเดือน “อ๊า~ พี่เดร็กไม่ทำแล้วนะ” “อีกรอบไม่ได้เหรอ” “วันนี้สี่รอบแล้วนะคะ พอก่อน” เดร็กผละหัวขึ้นมามองคนใต้ร่างที่ตอนนี้ตามตัวทั้งคู่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ แก่นกายถูกดึงออกมาช้าจากกลีบอวบที่ตอนนี้มีน้ำรักของเขาเต็มไปห

#ประเทศฮ่องกง หลายเดือนก่อนเดร็กที่กำลังนั่งเตรียมตัวเข้าประชุม ตามคำสั่งของพ่อเขาที่ให้มาประชุมแทน แถมยังต้องห่างจากร่างเล็กถึงหนึ่งอาทิตย์“อ้าว สวัสดีค่ะพี่เดร็ก”เดร็กมองขึ้นไปทางคนที่เรียกชื่อตัวเอง และเห็นว่าเป็นเฟย์ที่เดินเข้ามา เขามองไปครู่หนึ่งแต่ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็ก้มลงสนใจเอกสารในมือ

อัยย์ร่ารีบเอามือมากั้นระหว่างประตูเอาไว้ จนมันเปิดอ้าอีกครั้ง เดร็กหลุบตามองไปทางเธอครู่หนึ่ง อัยย์ร่าที่วิ่งมาตั้งแต่รถจนมาถึงตรงนี้ ร่างเล็กหอบหายใจแรงยืนอยู่ข้างคนตัวสูง อัยย์ร่ายกมือตัวเองขึ้นมาพัดหน้าตัวเอง ส่วนมืออีกข้างจับที่ท้องเพราะรู้สึกจุกจากการวิ่งเดร็กเห็นแบบนั้นร่างกายก็กระตุก จะเข้า

สามเดือนต่อมา ตอนนี้อัยย์ร่ากำลังเตรียมตัวขึ้นไปพูดบนเวที วันนี้เป็นวันเปิดมูลนิธิใหม่ที่เธอตั้งใจสร้างมันขึ้นมาเพื่อพี่สาวตัวเอง ด้านข้างมีลีโอยืนข้างกัน ตอนนี้เดร็กรู้แล้วว่าลีโอไม่ได้ชอบผู้หญิง เขาสบายขึ้นและไม่ได้ห้ามอะไร แค่อย่าไปไหนมาไหนกันสองคนก็พอ “พร้อมไหมอัยย์?”

เวลาล่วงเลยมาจนเกือบหนึ่งปี“พี่ไคล์ อ๊ะ~ ละ ลูกร้อง อ๊า~“”ซี้ด~ พี่จะเสร็จแล้ว“ร่างเล็กนอนสั่นไหวรุนแรงอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ที่ถูกสั่งมาพิเศษ ควีนน์หันไปมองด้านข้าง จากนั้นก็เอื้อมมือไปตบตูดเด็กน้อยที่เป็นลูกของเธอและคนที่กำลังอยู่ด้านบนตัวเองเอวบางถูกจับล็อกให้ลอยขึ้นอีกครั้ง เอวสอบเริ่มเร่งจังหวะถี่รัวขึ้นเรื่อย ๆ เตียงเริ่มสั่นไหว เสียงเด็กน้อยอีกคนหนึ่งร้องเสียงดังขึ้นมาพร้อมกัน ควีนน์หันขวับไปมองลูกชายคนที่สองที่ตื่นมาร้องไห้พร้อมกันควีนน์และไคล์ได้ลูกชายฝาแฝด และพวกเขาทั้งสองคนตั้งใจที่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง เลยต้องเอาลูกมานอนบนเตียงด้วย“อ๊า~ พี่ไคล์ บะ เบา น้องคีธ กับ น้องคิงส์ ตื่นเลย อ๊ะ~““ลูก ๆ อย่าเพิ่งกวนป๊า อ๊า~ ป๊ารีบให้อยู่ลูก”เสียงเด็กน้อยสองคนดังประสานกัน ไคล์เหลือบไปมองลูกชายทั้งสองคน จากนั่นก็มามองตรงจุดเชื่อมอีกครั้ง เอวสอบเริ่มขยับอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงลามกตจรงจุดเชื่อมดังออกมาไม่หยุด ควีนน์ยังนอนอ้าขาให้เขาทำอยู่แบบนั้น ส่วนมือทั้งข้างเธอเอื้อมไปตบตูดลูกทั้งสองคนเอาไว้“จะเสร็จหรือยังคะ อ๊า~”“ซี้ด~ ใกล้แล้ว”ไคล์เร่งจังหวะสุดท้ายรัวเร็วมากขึ้นกว่าเดิมหลาย

ไคล์ในวัยแปดขวบเด็กชายตัวเล็กนั่งทำการบ้านในห้องนั่งเล่นภายในบ้านหลังใหญ่ ไคล์นั่งใส่หูฟัง ในมือถือกินสอ ดวงตาโฟกัสอยู่กับสมุดตรงหน้า“กรี๊ดดด~” เสียงแม่ของไคล์ดังขึ้นด้านบนที่ชั้นสอง เด็กหนุ่มไม่รู้เรื่อง และไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่เห็นหัวฉันกับลูกเลยใช่ไหม”“ฟังผมก่อน”“ออกไป อย่ามาโดนตัวฉัน”แม่ของไคล์สะบัดมือตัวเองออกจากฝ่ามือหนาของสามี ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา หันไปทางผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือแม่ของขิม ทั้งสองคนอยู่ในสภาพล่อแหลม ดูก็รู้ว่าเพิ่งผ่านการทำอะไรกันมาแม่ของไคล์วิ่งลงมาจากชั้นสอง และเดินตรงมาทางเด็กหนุ่มในห้องนั่งเล่น“ไคล์ ไปกับแม่”เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง หูฟังที่ใส่อยู่ถูกแม่ของเขาดึงออกและโยนทิ้งไป แขรเล็ก ๆ ของไคล์ถูกดึงให้ลุกขึ้นและเดินตาม“แม่ครับ เราจะไปไหนกันครับ?” เสียงไร้เดี่ยงสาของเด็กน้อยถามขึ้น แต่ปม่ของเขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ไคล์ได้ยินเพียงเสียงสะอื้นเบา ๆ แม่ของเขา ยกมิอขึ้นมาปาดน้ำตาหลายต่อหลายครั้งทั้งสองคนเดินออกมาถึงลานจอดรถหน้าบ้านหลังใหญ่ เด็กชายถูกจับให้นั่งเบาะข้างคนขับ แม่ของไคล์ที่นั่งหลังพวงมาลัย เธอลนล

...สองอาทิตย์ต่อมาควีนน์นั่งอยู่ในห้องทำงานของไคล์ ในโกดังแลปของเขา เธอหยิบยาดมขึ้นมาดมเพราะรู้สึกเวียนจากการเดินไปเดินมาเมื่อกี้แกรก~ เสียงประตูถูกเปิดขึ้น ไคล์เดินเข้ามาเห็นภรรยาตัวน้อยของตัวเองนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ตัวใหญ่ก็ยิ้มกว้างออกมา และรีบเดิมมาหาคนตัวเล็ก“เป็นอะไร ทำไมหน้าซีด?”“เวียนหัวค่ะ”“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าเมื่อเช้าให้กินข้าว ทำไมชอบดื้อ”“อื้อ อย่าบ่นได้ไหม” ควีนน์หมุนเก้าอี้หลบ และยกยาดมมาสูดอีกครั้ง“ไหนให้พี่ดูหน่อย” ไคล์หมุนเก้าอี้ให้หันกลับมาทางตัวเอง เขาเอาหน้าไปใกล้ร่างเล็ก ควีนน์เงยหน้ามองเขา จากนั้นก็รู้สึกพะอืดพะอม จนต้องผละเขาให้ออกห่าง“เหม็น” ควีนน์ยกมือขึ้นมาปิดจมูกตัวเอง“เหม็นอะไร?” ไคล์ดมกลิ่นที่เสื้อตัวเอง เพราะเมื่อกี้เขาออกไปสูบบุหรี่มา“เหม็นหน้าพี่”“อ่าว มาเหม็นหน้าผัวตัวเองได้ยังไงละคนสวย”ร่างเล็กไม่พูดเปล่า เธอลุกขึ้นพรวด และรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ควีนน์อ้วกออกมา จนไคล์ต้องตามไปดูอาการ เขาลูบหลังให้เธอเบา ๆ และคอยดูอยู่ไม่ห่าง ควีนน์เงยหน้าขึ้นเอามือทาบอก พยายามปรับลมหายใจตัวเองควีนน์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีไคล์ประคองเอาไว้ ดวงตากลมเริ่มพร่าเบ

...เกือบสองเดือนต่อมา“เอามาวางตรงนี้เลยก็ได้ค่ะ ส่วนอันนั้นวางตรงนั้นค่ะ”เสียงหวานของควีนน์กำลังพูดสั่งคนงานที่ยกเฟอร์นิเจอร์เข้ามาในห้อง ตอนนี้ควีนน์ย้ายมาอยู่กับไคล์เต็มตัวแล้ว เธอเป็นคนขอเขาเอาไว้ว่าเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่าง เธอจะเป็นคนเลือกและซื้อมันเอง เพราะแค่ค่าห้องนี้ก็แพงเท่ากับบ้านหลังหนึ่งได้เลย“สวยไหมคะ?” ร่างเล็กเดินมาถามคนตัวสูงที่ยืนกอดอกอยู่“สวย” ไคล์โน้มหน้ามาพูดชิดข้างหูคนตัวเล็ก “สวยที่สุด”“อย่าพี่ไคล์ คนอยู่เยอะ”ควีนน์ผลักที่อกเขาให้ออกห่างจากตัวเอง จากนั้นก็เดินไปดูงานต่อ ไคล์ยกยิ้มและมองไปรอบ ๆ ห้อง ตอนนี้ทุกอย่างในห้องของเขามันดูมีชีวิตชีวาไปหมด ข้าวของที่เขาเคยใช้ ที่มันมีแต่สีดำ ตอนนี้ทุกอย่างดูมีสีสันและน่าอยู่ขึ้นมาก...ช่วงค่ำของวันนั้นวันนี้ควีนน์และไคล์มีนัดไปกินข้าวกับทางพี่ชายของร่างเล็ก ไคล์ประหม่าและไม่รู้จะทำตัวยังไง เพราะนี้มันคือครั้งแรกที่เขาจะได้พบกับพี่ชายเธอในฐานะว่าที่น้องเขย“พี่ไคล์นั่งนิ่ง ๆ สิคะ จะเขย่าขาทำไม” เสียงของควีนน์พูดตำหนิเขา“ก็พี่ตื่นเต้น ทำตัวไม่ถูก”“เฮียเดร็กไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ วันนี้น้องสาวพี่ก็มานะ”“ถ้าพี่ชายเราต่อยพี่ขึ้

ไคล์เกือบหลุดยิ้มมากับท่าทางและคำพูดที่คนตัวเล็กพูดออกมา แต่เขายังเก็บอาการและแสดงท่าทีเรียบนิ่งกลับไปอยู่ ควีนน์ส่งสายตาอ้อนกลับมาให้เขาและอ้าแขนค้างไว้อย่างนั้น ร่างสูงย่อตัวลงและยิ้มส่งกลับไปให้ ควีนน์ยิ้มกว้างออกมาและพยักหน้ารัว ๆ ให้เขา“อย่ามาใช้ไม้นี้ มันไม่ได้ผลกับพี่หรอกนะคนสวย”ร่างสูงพูดจบก็ลุกขึ้นและเดินกลับไปที่ห้องทันที ควีนน์ขมวดคิ้วแน่น ทั้งที่ปกติเธอแทบไม่เคยทำอะไรแบบนี้ มันควรจะได้ผลกับเขาสิ แต่ทำไมไคล์ถึงยังคงนิ่งได้ขนาดนี้ ควีนน์ประคองตัวเองลุกขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นก็เดินกลับไปห้องบ้างเมื่อเข้ามาภายในห้อง ดวงตากลมกวาดสายตามองว่าตอนนี้เขาไปอยู่ในแล้ว เธอเดินตรงเข้าไปในห้องนอน และได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำ เลยทำให้รู้ว่าเขากำลังอาบน้ำอยู่ ควีนน์เม้มปาก จากนั้นก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้าบนตัวถูกถอดออกจนหมด ตอนนี้ร่างเล็กมีแค่ผ้าเช็ดตัวพันรอบตัวเอาไว้ควีนน์เดินเบา ๆ ไปจับที่ลูกบิดประตูห้อง ทว่า...มันล็อก ไคล์ไม่เคยล็อกประตูห้องน้ำเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เขากับเป็นฝ่ายล็อกมัน เธอยืนพยายามเปิดมันอยู่อย่างนั้นแกรก~ ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงที่ตัวเปียกไปทั้

...ทางด้านของควีนน์ควีนน์กำลังมาปลดปล่อยตัวเองหลังจากที่ไม่ได้มาเที่ยวนาน ยิ่งตอนนี้มีไคล์เข้ามาเพิ่มในชีวิต เธอยิ่งขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย“ควีนน์ แกแน่ใจนะว่า จะไม่มีใครรู้ว่าเรามาที่นี้”“แน่ใจสิ ฉันไม่เห็นคนของพี่ไคล์ตามมาแล้วนะ เขาน่าจะสั่งให้หยุดตามแล้ว”“ผัวแกนี้ขี้หึง ขี้หวงมากเลยนะ ฉันยอมใจเลย”ควีนน์หันไปสั่งให้เด็กหนุ่มที่เรียกมาเอนเตอร์เทนตัวเองกับเพื่อนถอยออกไปหน่อย ควีนน์มานั่งใกล้มีนาอีกครั้งและถอนหายใจออกมา“แกคิดอะไรอยู่?” มีนาพูดถามเพื่อนออกไป“ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไร จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนที่มีสามีไปแล้ว”“อะไรดลใจให้แกไปจดทะเบียนสมรสกับพี่มัน”“โดนยุมั้ง พี่ไคล์มาพูดยั่วโมโหฉัน ฉันจะยอมได้ไงละ”“ไม่ใช่ว่าแกรู้สึกกับเขาหรือไง ถึงยอม” มีนาส่ายหน้าให้กับเพื่อน และพูดต่อ “คนอย่างแก ต่อให้ใครยุให้โกรธแค่ไหน แต่ถ้าใจแกมันไม่เอา แกไม่มีทางทำแบบนั้นหรอกควีนน์”“ฉัน... ไม่รู้”“แกยังรักพี่ไคล์ตลอดเวลา ฉันรู้” มีนาถอนหายใจออกมาอีกครั้ง “อย่าทำให้เรื่องมันยากเลย ไหน ๆ แกก็เป็นเมียเขาเต็มตัวแล้ว และพี่มันก็ปรับปรุงตัวและชัดเจนขนาดนี้แล้ว แกอย่าหนีหัวใจตัวเองเลย