Masuk# คลับ เวลา 21.00 น.
ภายในห้องน้ำ สองร่างของมาร์คและขิมกำลังเร่าร้อนและนัวเนียกัน พวกเขาหักห้ามใจตัวเองไม่อยู่ เลยมาทำกันต่อที่นี้
“พอแล้วค่ะ ขิมเหนื่อยแล้ว”
“อีกรอบ” มาร์คจะจับแท่งเนื้อตัวเองเข้าไปอีกครั้ง แต่ถูกขิมห้ามเอาไว้ก่อน
“ค่อยไปทำที่ห้องขิมค่ะ” ขิมลุกขึ้นจากฝาชักโครก และหยิบเสื้อผ้าตัวเองขึ้นมาใส่ มาร์คไม่ได้ว่าอะไร แค่มองนิ่ง ๆ ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาใส่เสื้อผ้าตัวเองตามไปเหมือนกัน
...ทางด้านหน้าคลับ
“มีนา แกอยู่ไหน?”
“ยัยควีนน์” เสียงใสของมีนาดังขึ้นจากทางด้านหลัง ควีนน์เก็บโทรศัพท์ที่แนบหูลง และหันไปมองเพื่อนตัวเอง
“กว่าจะมาได้นะ ห้อง VIP วันนี้เต็ม นั่งโซนด้านล่างได้ไหม?” ควีนน์พูดกับเพื่อน คลับนี้เป็นคลับของพี่ชายเธอ และควีนน์ต้องเข้ามาช่วยดูงานให้พี่อยู่บ่อย ๆ ทำให้คุ้นชินกับที่นี้เป็นอย่างดี
“ได้ ฉันนั่งได้หมด วันนี้แค่อยากดื่ม” มีนาตอบกลับเพื่อนไปด้วยท่าทางเศร้าเล็กน้อย
“แกไปเจอกับพี่แมนมาใช่ไหม?” ควีนน์ถามเพื่อนออกไป เพราะเดาได้ไม่อยากถ้าอาการมีนาเป็นแบบนี้ เธอคงไปรู้อะไรเกี่ยวกับแฟนเก่ามา
“อื้อ เจอพี่มันควงผู้หญิงอยู่ที่ห้าง เจ็บมากแก” มีนาพูดพร้อมกับชี้ไปที่อกตัวเองและเบะปากใส่เพื่อนสนิท “เจ้ามือคนสวย ต้องเลี้ยงเหล้าเพื่อนแล้ว”
“ฉันก็เลี้ยงแกตลอด มีเพื่อนเหมือนมีลูก”
“แม่จ้า หนูหิวเหล้าแล้ว” มีนาเดินมากอดแขนเพื่อน จากนั้นสองสาวก็เดินเข้าไปในคลับพร้อมกัน
เมื่อมานั่งที่โต๊ะได้สักพัก
ควีนน์นั่งดื่มเป็นเพื่อนมีนา เพราะเห็นว่าวันนี้เพื่อนอยากหาคนดื่มเป็นเพื่อน เอาเข้าจริงทั้งเธอและมีนาก็คบกันอยู่แค่สองคน ตอนเด็ก ๆ ควีนน์มีเพื่อนเยอะมาก แต่ทุกคนที่เข้ามาไม่เคยมีใครเข้ามาหาแบบมีนาเลย ทุกคนเข้ามาหาเธอเพราะเห็นว่า เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลซาโต้ ที่มีชื่อเสียงเรื่องลือว่ารวยมาก ๆ ที่ญี่ปุ่น
แต่ควีนน์ไม่เคยบอกใคร เพราะคิดว่ามันไม่จำเป็นอะไรเลย แต่ข่าวหลุดออกไปตอนเธอเรียนมัธยมปลาย หลังจากนั้นคนก็เข้าหาเธอเยอะมาก ๆ ยิ่งรู้ว่าตัวเองมีพี่ชายหน้าตาดีถึงสามคน สาว ๆ ก็วนเวียนเข้ามาหาไม่หยุด ตอนนี้ก็เลยมีแค่มีนาที่ควีนน์เลือกคบด้วย และทั้งคู่ก็เรียนมหาลัยเดียวกัน อีกหนึ่งปีก็เรียนจบกันแล้ว
“อย่าดื่มเยอะมีนา ฉันไม่อยากแบกตัวแกกลับ อ้วนเหมือนหมู”
“เจ็บ เจ็บตรงนี้ที่หัวจายยย” เสียงหวานยานของมีนาพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ จนควีนน์ไม่สนใจมันแล้ว
“อ่าวนั้นควีนน์กับมีนาหรือเปล่า?”
เสียงของใครบางคนดังขึ้น ควีนน์หันไปมองตาม เพราะโซนที่เธอนั่งมันโซนธรรมดาทำให้เสียงเพลงและเสียงพูดคุยค่อนข้างดังในบริเวณนี้
“ขิมหรอ? ขิมจริง ๆ ด้วย”
ควีนน์ที่มองเห็นเพื่อนเก่าที่เคยสนิทพอ ๆ กับมีนา แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้ถึงไม่สนิทกันแล้ว อยู่ ๆ ขิมก็หายไปและไม่ค่อยได้คุยกันอีกเลยตั้งแต่เรียนมหาลัยทั้ง ๆ ที่เรียนมหาลัยเดียวกันแท้ ๆ แค่คนละคณะเท่านั้น
“ไม่เจอกันนานเลยนะ มาเที่ยวหรอ?” ขิมยืนกอดอกและพูดกับควีนน์และมีนาที่นั่งอยู่
“อื้อ พามีนามาดื่ม ขิมนั่งด้วยกันไหม?” ควีนน์จะขยับเก้าอี้ให้เพื่อนนั่ง แต่ขิมพูดขึ้นมาก่อน
“ไม่เป็นไร ฉันกำลังจะกลับแล้ว พอดีวันนี้พี่มาร์ค จะไปนอนที่คอนโด” ขิมยิ้มและมองมาทางควีนน์นิ่ง ๆ “จำพี่มาร์คได้ไหม?”
ควีนน์ขมวดคิ้วและนึกว่าคนที่เพื่อนพูดคือใคร แต่นึกเท่าไรเธอก็นึกไม่ออก
“คนที่เคยจีบแกตอนเรียนม.ปลาย คนที่แกไม่เอาเขาไงควีนน์”
ต่อให้ขิมพูดมาแบบนั้น ควีนน์ก็จำไม่ได้อยู่ดี เพราะตอนนั้นและต่อให้เป็นตอนนี้ คนที่เข้ามาจีบเธอมันมีเยอะมาก แต่เธอไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลยด้วยซ้ำ
“ช่างเถอะ แกคงจำไม่ได้” ขิมพูดขึ้นอีกครั้ง และมองไปทางมาร์คที่กำลังเดินมาทางนี้ ขิมเริ่มลนลาน เพราะไม่อยากให้มาร์คเจอควีนน์อีก “งั้นฉันไปก่อนนะ”
“อ่าว นั้นน้องควีนน์หรือเปล่าครับ?” ขิมที่ยังไม่ได้เดินไปไหน มาร์คก็เดินเข้ามาพูดกับอดีตเพื่อนสนิทเธอที่นั่งอยู่
“อ่อค่ะ พี่คือ...?” ควีนน์พูดไปทางมาร์คเพราะไม่แน่ใจว่าเขาคือใคร
“พี่ชื่อมาร์คไงครับ จำกันไม่ได้แบบนี้ น้อยใจเลยนะเนี่ย”
“อ่อค่ะ สวัสดีนะคะ” ควีนน์ยิ้มบาง ๆ ไปให้มาร์ค จากนั้นก็หันไปมองทางขิมที่ทำหน้าเหมือนโกรธอะไรเธออยู่ “มีนา ไปข้างบนกัน” ควีนน์เริ่มอึดอัด เลยหันไปชวนเพื่อนให้ขึ้นไปด้านบนห้องทำงานของตัวเอง
“ที่นี้คลับน้องควีนน์หรอครับ?” เสียงมาร์คพูดขึ้นอีกครั้ง ควีนน์จับมือมีนาและเตรียมเดินไป เธอหันกหลับมาพูดกับมาร์คครั้งสุดท้าย
“ไม่ใช่ค่ะ คลับนี้ของพี่ชายควีนน์ ขอตัวก่อนนะคะ”
ควีนน์กับมีนาเดินออกไปทันที มาร์คมองควีนน์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ตอนนี้ควีนน์สวยขึ้นมาก ตอนนั้นว่าสวยแล้ว ตอนนี้มันยิ่งสวยไปกันใหญ่ มาร์คตามจีบเธออยู่ช่วงหนึ่ง แต่จีบไม่ติดเขาเลยถอดใจ แต่พอตอนนี้ได้เจอเธออีกครั้งมันทำให้เขาใจเต้นแรง แบบที่ไม่เคยเต้นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน
“พี่มาร์ค!” เสียงแข็งของขิมพูดขึ้น มาร์คตวัดสายตาเย็นกลับไป เพราะไม่ชอบให้ใครมาขึ้นเสียงใส่แบบนี้ “ทำไม? มองขิมแบบนั้น ไม่พอใจ? อยากได้มันอีกหรือไง”
“อย่ามาหาเรื่องเถอะวะ รำคาญ”
“พูดแบบนี้กับขิมได้ยังไง ขิมเป็นเมียพี่นะ”
“เมียอะไรวะ? เราแค่สนุกกันไม่ใช่หรือไง” มาร์คพูดจบก็เดินเบี่ยงตัวออกมาจากคลับทันที ขิมกำหมัดแน่น และมองไปทางควีนน์ที่เดินหายไปแล้ว จากนั้นก็รีบวิ่งตามมาร์คออกไป
เมื่อมาร์คเปิดรถตัวเอง ขิมก็รีบมานั่งตรงเบาะข้างคนขับทันที ขิมยังอารมณ์ค้างจากเมื่อครู่ไม่หาย แต่เธอต้องกลืนความรู้สึกนั้นกลับลงไป ขิมปีนขึ้นมาคร่อมบนตักมาร์คเอาไว้ จากนั้นก็ปลดรูดซิปกางเกงของเขา และเอาแก่นกายมากำรูดขึ้นลง มาร์คมองสิ่งที่อีกคนทำนิ่ง
“อย่าทำแบบเมื่อกี้ได้ไหม ขิมไม่ชอบเลย”
“เธอก็อย่าลืม ว่าไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวพี่”
ขิมขบกรามแน่น เธอก้มหน้าน้ำตาเกือบไหลออกมา เธอหลงรักมาร์คตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ และรู้จักเขามาตั้งนาน มาร์คเข้าหาเธอตอนนั้นเพราะเขาชอบควีนน์และอยากจีบเธอ มาร์คเลยใช้ขิมเป็นทางผ่าน แต่ขิมที่คิดว่าเขาชอบเธอเลยให้ทั้งใจไปแล้ว จนตอนนี้ได้เขามาอยู่กับตัวเอง แต่เธอไม่เคยได้หัวใจของมาร์คเลย
แก่นกายของมาร์คถูกยัดเข้าไปในร่องนุ่มอีกครั้ง มาร์คเสียวซ่านที่เธอทำแบบนั้น แต่ภาพตรงหน้าที่เขาเห็นและจินตนาการมันไม่ใช่เธอ มาร์คกำลังนึกถึงผู้หญิงที่ยังตราตรึงในความคิดเขาอย่างควีนน์ เพียงแค่เขาคิด อารมณ์ที่มีมันก็มากขึ้นเรื่อย ๆ ขิมดีใจที่เขายังสนองและชอบร่างกายของเธออยู่ ขิมส่งสายตาหวานเยิ้มไปให้อีกคน
...โดยไม่รู้เลยว่าเขาไม่ได้นึกถึงหน้าเธอเลยด้วยซ้ำ
🥀 ช่วงพูดคุย 🥀
ช่วงนี้ก็ดูเรื่องราวของยัยขิมกันไปก่อนนะคะ เดี๋ยวหลังจากที่น้องกับอิพี่เจอกัน ก็เจอกันแทบทู๊กกกวันน
เวลาล่วงเลยมาจนเกือบหนึ่งปี“พี่ไคล์ อ๊ะ~ ละ ลูกร้อง อ๊า~“”ซี้ด~ พี่จะเสร็จแล้ว“ร่างเล็กนอนสั่นไหวรุนแรงอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ที่ถูกสั่งมาพิเศษ ควีนน์หันไปมองด้านข้าง จากนั้นก็เอื้อมมือไปตบตูดเด็กน้อยที่เป็นลูกของเธอและคนที่กำลังอยู่ด้านบนตัวเองเอวบางถูกจับล็อกให้ลอยขึ้นอีกครั้ง เอวสอบเริ่มเร่งจังหวะถี่รัวขึ้นเรื่อย ๆ เตียงเริ่มสั่นไหว เสียงเด็กน้อยอีกคนหนึ่งร้องเสียงดังขึ้นมาพร้อมกัน ควีนน์หันขวับไปมองลูกชายคนที่สองที่ตื่นมาร้องไห้พร้อมกันควีนน์และไคล์ได้ลูกชายฝาแฝด และพวกเขาทั้งสองคนตั้งใจที่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง เลยต้องเอาลูกมานอนบนเตียงด้วย“อ๊า~ พี่ไคล์ บะ เบา น้องคีธ กับ น้องคิงส์ ตื่นเลย อ๊ะ~““ลูก ๆ อย่าเพิ่งกวนป๊า อ๊า~ ป๊ารีบให้อยู่ลูก”เสียงเด็กน้อยสองคนดังประสานกัน ไคล์เหลือบไปมองลูกชายทั้งสองคน จากนั่นก็มามองตรงจุดเชื่อมอีกครั้ง เอวสอบเริ่มขยับอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงลามกตจรงจุดเชื่อมดังออกมาไม่หยุด ควีนน์ยังนอนอ้าขาให้เขาทำอยู่แบบนั้น ส่วนมือทั้งข้างเธอเอื้อมไปตบตูดลูกทั้งสองคนเอาไว้“จะเสร็จหรือยังคะ อ๊า~”“ซี้ด~ ใกล้แล้ว”ไคล์เร่งจังหวะสุดท้ายรัวเร็วมากขึ้นกว่าเดิมหลาย
ไคล์ในวัยแปดขวบเด็กชายตัวเล็กนั่งทำการบ้านในห้องนั่งเล่นภายในบ้านหลังใหญ่ ไคล์นั่งใส่หูฟัง ในมือถือกินสอ ดวงตาโฟกัสอยู่กับสมุดตรงหน้า“กรี๊ดดด~” เสียงแม่ของไคล์ดังขึ้นด้านบนที่ชั้นสอง เด็กหนุ่มไม่รู้เรื่อง และไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่เห็นหัวฉันกับลูกเลยใช่ไหม”“ฟังผมก่อน”“ออกไป อย่ามาโดนตัวฉัน”แม่ของไคล์สะบัดมือตัวเองออกจากฝ่ามือหนาของสามี ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา หันไปทางผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือแม่ของขิม ทั้งสองคนอยู่ในสภาพล่อแหลม ดูก็รู้ว่าเพิ่งผ่านการทำอะไรกันมาแม่ของไคล์วิ่งลงมาจากชั้นสอง และเดินตรงมาทางเด็กหนุ่มในห้องนั่งเล่น“ไคล์ ไปกับแม่”เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง หูฟังที่ใส่อยู่ถูกแม่ของเขาดึงออกและโยนทิ้งไป แขรเล็ก ๆ ของไคล์ถูกดึงให้ลุกขึ้นและเดินตาม“แม่ครับ เราจะไปไหนกันครับ?” เสียงไร้เดี่ยงสาของเด็กน้อยถามขึ้น แต่ปม่ของเขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ไคล์ได้ยินเพียงเสียงสะอื้นเบา ๆ แม่ของเขา ยกมิอขึ้นมาปาดน้ำตาหลายต่อหลายครั้งทั้งสองคนเดินออกมาถึงลานจอดรถหน้าบ้านหลังใหญ่ เด็กชายถูกจับให้นั่งเบาะข้างคนขับ แม่ของไคล์ที่นั่งหลังพวงมาลัย เธอลนล
...สองอาทิตย์ต่อมาควีนน์นั่งอยู่ในห้องทำงานของไคล์ ในโกดังแลปของเขา เธอหยิบยาดมขึ้นมาดมเพราะรู้สึกเวียนจากการเดินไปเดินมาเมื่อกี้แกรก~ เสียงประตูถูกเปิดขึ้น ไคล์เดินเข้ามาเห็นภรรยาตัวน้อยของตัวเองนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ตัวใหญ่ก็ยิ้มกว้างออกมา และรีบเดิมมาหาคนตัวเล็ก“เป็นอะไร ทำไมหน้าซีด?”“เวียนหัวค่ะ”“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าเมื่อเช้าให้กินข้าว ทำไมชอบดื้อ”“อื้อ อย่าบ่นได้ไหม” ควีนน์หมุนเก้าอี้หลบ และยกยาดมมาสูดอีกครั้ง“ไหนให้พี่ดูหน่อย” ไคล์หมุนเก้าอี้ให้หันกลับมาทางตัวเอง เขาเอาหน้าไปใกล้ร่างเล็ก ควีนน์เงยหน้ามองเขา จากนั้นก็รู้สึกพะอืดพะอม จนต้องผละเขาให้ออกห่าง“เหม็น” ควีนน์ยกมือขึ้นมาปิดจมูกตัวเอง“เหม็นอะไร?” ไคล์ดมกลิ่นที่เสื้อตัวเอง เพราะเมื่อกี้เขาออกไปสูบบุหรี่มา“เหม็นหน้าพี่”“อ่าว มาเหม็นหน้าผัวตัวเองได้ยังไงละคนสวย”ร่างเล็กไม่พูดเปล่า เธอลุกขึ้นพรวด และรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ควีนน์อ้วกออกมา จนไคล์ต้องตามไปดูอาการ เขาลูบหลังให้เธอเบา ๆ และคอยดูอยู่ไม่ห่าง ควีนน์เงยหน้าขึ้นเอามือทาบอก พยายามปรับลมหายใจตัวเองควีนน์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีไคล์ประคองเอาไว้ ดวงตากลมเริ่มพร่าเบ
...เกือบสองเดือนต่อมา“เอามาวางตรงนี้เลยก็ได้ค่ะ ส่วนอันนั้นวางตรงนั้นค่ะ”เสียงหวานของควีนน์กำลังพูดสั่งคนงานที่ยกเฟอร์นิเจอร์เข้ามาในห้อง ตอนนี้ควีนน์ย้ายมาอยู่กับไคล์เต็มตัวแล้ว เธอเป็นคนขอเขาเอาไว้ว่าเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่าง เธอจะเป็นคนเลือกและซื้อมันเอง เพราะแค่ค่าห้องนี้ก็แพงเท่ากับบ้านหลังหนึ่งได้เลย“สวยไหมคะ?” ร่างเล็กเดินมาถามคนตัวสูงที่ยืนกอดอกอยู่“สวย” ไคล์โน้มหน้ามาพูดชิดข้างหูคนตัวเล็ก “สวยที่สุด”“อย่าพี่ไคล์ คนอยู่เยอะ”ควีนน์ผลักที่อกเขาให้ออกห่างจากตัวเอง จากนั้นก็เดินไปดูงานต่อ ไคล์ยกยิ้มและมองไปรอบ ๆ ห้อง ตอนนี้ทุกอย่างในห้องของเขามันดูมีชีวิตชีวาไปหมด ข้าวของที่เขาเคยใช้ ที่มันมีแต่สีดำ ตอนนี้ทุกอย่างดูมีสีสันและน่าอยู่ขึ้นมาก...ช่วงค่ำของวันนั้นวันนี้ควีนน์และไคล์มีนัดไปกินข้าวกับทางพี่ชายของร่างเล็ก ไคล์ประหม่าและไม่รู้จะทำตัวยังไง เพราะนี้มันคือครั้งแรกที่เขาจะได้พบกับพี่ชายเธอในฐานะว่าที่น้องเขย“พี่ไคล์นั่งนิ่ง ๆ สิคะ จะเขย่าขาทำไม” เสียงของควีนน์พูดตำหนิเขา“ก็พี่ตื่นเต้น ทำตัวไม่ถูก”“เฮียเดร็กไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ วันนี้น้องสาวพี่ก็มานะ”“ถ้าพี่ชายเราต่อยพี่ขึ้
ไคล์เกือบหลุดยิ้มมากับท่าทางและคำพูดที่คนตัวเล็กพูดออกมา แต่เขายังเก็บอาการและแสดงท่าทีเรียบนิ่งกลับไปอยู่ ควีนน์ส่งสายตาอ้อนกลับมาให้เขาและอ้าแขนค้างไว้อย่างนั้น ร่างสูงย่อตัวลงและยิ้มส่งกลับไปให้ ควีนน์ยิ้มกว้างออกมาและพยักหน้ารัว ๆ ให้เขา“อย่ามาใช้ไม้นี้ มันไม่ได้ผลกับพี่หรอกนะคนสวย”ร่างสูงพูดจบก็ลุกขึ้นและเดินกลับไปที่ห้องทันที ควีนน์ขมวดคิ้วแน่น ทั้งที่ปกติเธอแทบไม่เคยทำอะไรแบบนี้ มันควรจะได้ผลกับเขาสิ แต่ทำไมไคล์ถึงยังคงนิ่งได้ขนาดนี้ ควีนน์ประคองตัวเองลุกขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นก็เดินกลับไปห้องบ้างเมื่อเข้ามาภายในห้อง ดวงตากลมกวาดสายตามองว่าตอนนี้เขาไปอยู่ในแล้ว เธอเดินตรงเข้าไปในห้องนอน และได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำ เลยทำให้รู้ว่าเขากำลังอาบน้ำอยู่ ควีนน์เม้มปาก จากนั้นก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้าบนตัวถูกถอดออกจนหมด ตอนนี้ร่างเล็กมีแค่ผ้าเช็ดตัวพันรอบตัวเอาไว้ควีนน์เดินเบา ๆ ไปจับที่ลูกบิดประตูห้อง ทว่า...มันล็อก ไคล์ไม่เคยล็อกประตูห้องน้ำเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เขากับเป็นฝ่ายล็อกมัน เธอยืนพยายามเปิดมันอยู่อย่างนั้นแกรก~ ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงที่ตัวเปียกไปทั้
...ทางด้านของควีนน์ควีนน์กำลังมาปลดปล่อยตัวเองหลังจากที่ไม่ได้มาเที่ยวนาน ยิ่งตอนนี้มีไคล์เข้ามาเพิ่มในชีวิต เธอยิ่งขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย“ควีนน์ แกแน่ใจนะว่า จะไม่มีใครรู้ว่าเรามาที่นี้”“แน่ใจสิ ฉันไม่เห็นคนของพี่ไคล์ตามมาแล้วนะ เขาน่าจะสั่งให้หยุดตามแล้ว”“ผัวแกนี้ขี้หึง ขี้หวงมากเลยนะ ฉันยอมใจเลย”ควีนน์หันไปสั่งให้เด็กหนุ่มที่เรียกมาเอนเตอร์เทนตัวเองกับเพื่อนถอยออกไปหน่อย ควีนน์มานั่งใกล้มีนาอีกครั้งและถอนหายใจออกมา“แกคิดอะไรอยู่?” มีนาพูดถามเพื่อนออกไป“ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไร จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนที่มีสามีไปแล้ว”“อะไรดลใจให้แกไปจดทะเบียนสมรสกับพี่มัน”“โดนยุมั้ง พี่ไคล์มาพูดยั่วโมโหฉัน ฉันจะยอมได้ไงละ”“ไม่ใช่ว่าแกรู้สึกกับเขาหรือไง ถึงยอม” มีนาส่ายหน้าให้กับเพื่อน และพูดต่อ “คนอย่างแก ต่อให้ใครยุให้โกรธแค่ไหน แต่ถ้าใจแกมันไม่เอา แกไม่มีทางทำแบบนั้นหรอกควีนน์”“ฉัน... ไม่รู้”“แกยังรักพี่ไคล์ตลอดเวลา ฉันรู้” มีนาถอนหายใจออกมาอีกครั้ง “อย่าทำให้เรื่องมันยากเลย ไหน ๆ แกก็เป็นเมียเขาเต็มตัวแล้ว และพี่มันก็ปรับปรุงตัวและชัดเจนขนาดนี้แล้ว แกอย่าหนีหัวใจตัวเองเลย
ไคล์ยอมกลับมา เพราะเห็นว่าร่างเล็กยอมเขาแล้ว ไคล์ต้องการกลับไปคุยกับขิมให้รู้เรื่อง และไม่อยากให้เรื่องราวมันบานปลายไปมากกว่านี้ครืด ครืด~ เสียงโทรศัพท์ของไคล์ดังขึ้น ตอนนี้เขาเพิ่งจอดรถเสร็จ และกำลังจะขึ้นไปบนห้องของขิม ข้างบนมีกล้ารออยู่ก่อนแล้ว“ว่า?”( เป็นไงบ้างวะ น้องไล่มึงออกมาแล้วใช่ไหม? )
เมื่อกลับมาถึงคอนโดควีนน์ตรงเข้าไปที่ห้องนอนทันที ตลอดทางเธอไม่ได้คุยอะไรกับเขา เพราะไคล์ขับมอเตอร์ไซมา ร่างสูงเดินตามเข้ามาในห้อง เพราะวันนี้มันเกิดเรื่องมากมายและต้องการพูดคุยให้เข้าใจกันใหม่“ขอคุยด้วยหน่อย”“ควีนน์จะไปอาบน้ำ”“ทำไมวันนี้ต้องทำตัวให้ท่าไอ้มาร์ค อยากได้มันเป็นผัวอีกคนหรือไง?”“ผ
...หนึ่งอาทิตย์ต่อมาร่างเล็กนั่งเหม่อลอยอีกครั้ง ตอนนี้ควีนน์กลับมารักษาตัวที่คอนโดตัวเองแล้ว โดยมีพี่ชาย และเพื่อนคอยวนเวียนเข้ามาหาเธอทุกวัน เรย์ช่วยเธอเรื่องคดีให้ และมันไม่ใช่เรื่องยากอะไรหากครอบครัวเธอจะยื่นมือเข้ามาช่วยเรื่องนี้ควีนน์ขอเรย์เอาไว้ว่าเรื่องนี้ห้ามบอกพี่ชายอีกสองคน รวมถึงพ่อแล
“หะ หายใจไม่ออก”เสียงของควีนน์พยายามพูดขึ้นอีกครั้ง เธอเจ็บไปทั้งร่าง แล้วยังมาถูกอีกคนทำแบบนี้อีก ไคล์ปล่อยมือลง จากนั้นเขาก็ดึงมือกลับ ควีนน์ไอออกมาเล็กน้อยและจับไปที่คอตัวเอง เพราะรู้สึกว่าเจ็บแสบจากแรงบีบเมื่อครู่หมับ! แขนเธอโดนเขาดึงกระชากอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไคล์พาเธอเดินตรงไปที่ขอบตึกสูง คว







