หน้าหลัก / มาเฟีย / Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ / ไคล์-ควีนน์ 07 | ไม่คิดว่าจะกล้า (ชอบกลิ่น)

แชร์

ไคล์-ควีนน์ 07 | ไม่คิดว่าจะกล้า (ชอบกลิ่น)

ผู้เขียน: กุหลาบดำ Shadow Writer
last update วันที่เผยแพร่: 2026-04-03 13:02:53

“หะ หายใจไม่ออก”

เสียงของควีนน์พยายามพูดขึ้นอีกครั้ง เธอเจ็บไปทั้งร่าง แล้วยังมาถูกอีกคนทำแบบนี้อีก ไคล์ปล่อยมือลง จากนั้นเขาก็ดึงมือกลับ ควีนน์ไอออกมาเล็กน้อยและจับไปที่คอตัวเอง เพราะรู้สึกว่าเจ็บแสบจากแรงบีบเมื่อครู่

หมับ! แขนเธอโดนเขาดึงกระชากอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไคล์พาเธอเดินตรงไปที่ขอบตึกสูง ควีนน์ตื่นตกใจกลัวและไม่รู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไรกับตัวเองอีก

“ปล่อย จะทำอะไรของคุณ!!”

ไคล์หันกลับมาจากนั้นเขาก็จับล็อคที่เอวบางและยกร่างเล็กลอยขึ้น จนเธอข้ามอีกฝั่งของราวกั้น หากพลาดแค่นิดเดียว ควีนน์สามารถตกลงไปที่ชั้นล่างได้เลย ควีนน์มองลงไปด้านหน้านิ่ง เธอจับขอบราวกั้นเอาไว้แน่น มือของไคล์ยังจับแขนเธอไว้ไม่ให้ข้ามกลับมา

“ทำบ้าอะไร!” เสียงสั่นตะโกนดังลั่น พูดไปยังคนที่ออกแรงบีบแขนเธออยู่

“ทำไม? กลัวตายหรือไง ทีทำคนอื่นตายเพราะตัวเองเมา ไม่นึกถึงลูกและคนที่อยู่ข้างหลังเขาเลยหรือไง”

ควีนน์นิ่งฟังสิ่งที่อีกคนพูด เขาคงเป็นคนที่ยืนข้างขิมเมื่อกี้ ควีนน์ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ถ้าให้เดาคนที่เธอขับรถชน คงเป็นคนสำคัญของเขาเหมือนกัน

“ควีนน์ไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็ไม่เมา”

“ไม่ได้เมา แน่ใจ?” ไคล์กำกลุ่มผมของร่างเล็กจากทางด้านหลังให้หันมามองกันจากนั้นก็พูดต่อ “ฉันให้คนสืบมาได้ไม่ยาก เธอจะชดใช้ทีหลัง หรือจะชดใช้ตรงเลย เลือกมา!”

“เจ็บ!” ควีนน์เอาหัวตัวเองออกมาจากมือหนา จากนั้นก็ถามเขากลับไป “จะให้ชดใช้ยังไง ฉันพร้อมชดใช้ให้ แค่คุณเรียกมาได้เลย”

“เหอะ! เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่างหรอกนะ” ไคล์ขยับเข้ามาใกล้ จากนั้นก็เอาหน้ามาด้านข้างคนตัวเล็ก ไคล์กำลังคิดว่าตัวเองต้องเสียสติไปแล้ว เพราะยิ่งใกล้ เขายิ่งอยากดมตัวเธอใกล้ ๆ ร่างสูงโน้มหน้าลงไปดมตรงซอกคอขาว เพราะอยากให้มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้คิดไปเอง และนั้นทำให้ควีนน์สะดุ้งและหันมาด่าเขาเสียงดังลั่น

“ไอ้โรคจิต!”

ร่างสูงยิ้มเย็นส่งกลับไป จากนั้นเขาก็พลิกตัวอีกคนให้หันหน้ามาทางเขา ไคล์ผลักที่อกเธอเบา ๆ ควีนน์เบิกตากว้างและรีบคว้าแขนของเขาเอาไว้แน่น

“หยุดนะ! แบบนี้ฉันได้ตายจริง ๆ”

“ก็ตายไปซะ” ไคล์กดสายตาต่ำ ยังคนที่เกาะแขนตัวเองอยู่ “โดดลงไป”

“มะ ไม่”

“อยากชดใช้ไม่ใช่หรือไง โดด!”

ควีนน์กลืนน้ำลายคออึกใหญ่ จากนั้นก็หลับตาลงครู่หนึ่ง เธอปล่อยให้ลมที่พัดมากระทบหน้า พัดพาความกลัวและความเจ็บปวดของตัวเองให้หายไป ในเมื่อคนตรงหน้าเธอคือคนที่สูญเสียคนที่เขารักไป เธอก็คงต้องแลกด้วยชีวิตตัวเอง เขาถึงจะพอใจ

ดวงตากลมลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ภาพของเขาที่ยังจ้องมองมาด้วยสายตาเรียบนิ่ง ควีนน์ค่อย ๆ คลายมือตัวเองออกจากแขนของอีกคน เธอหลับตาลงและจินตนาการว่าถ้าตกลงไปมันจะรู้สึกเจ็บขนาดไหน เธอขอแค่มันไม่เจ็บมากก็พอ

“แม่ง!!”

เสียงสบถของคนตรงหน้าพูดขึ้น จากนั้นทั้งร่างของควีนน์ก็ถูกดึงคอเสื้อและกระชากกลับไปด้านหน้า ร่างเล็กที่หลับตาอยู่ สัมผัสได้ถึงร่างกายของใครตรงหน้า กลิ่นน้ำหอมบนตัวเขามันตีเข้ามาในจมูก

ควีนน์ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาและเงยหน้าขึ้นไปช้า ๆ สายตาสองคู่ปะทะกันในระยะที่ใกล้มาก ๆ ควีนน์ไม่เข้าใจว่าเขาจะดึงเธอกลับมาทำไม ในเมื่อเป็นคนไล่ให้โดดเอง

ไคล์มองมาที่ดวงตากลมใส เขานิ่งค้างครู่หนึ่ง จากนั้นก็เบือนหน้าหนีไปทางอื่น

“ขึ้นมา”

“ทำไม?”

“อยากตาย?”

ไคล์ตวัดสายตาหันกลับมามองเธออีกครั้ง จากนั้นก็สอดมือเข้าไปใต้วงแขนของอีกคน และยกเธอขึ้น ร่างเล็กที่ขึ้นมาได้แล้ว เธอมองลงไปข้างล่างอีกครั้ง และก็ขนลุกซู่ที่ตัวเองเกือบได้ลงไปตรงนั้นแล้วจริง ๆ

ควีนน์ลืมไปว่ายังมีอีกคนที่อยู่ตรงนี้ด้วย เธอหันกลับไปก็เห็นสายตาคู่เดิมที่ยืนมองอยู่ ควีนน์เดินถอยหลัง จากนั้นก็ค่อย ๆ เดินเบี่ยงเขาไปในระยะไกลพอสมควรเพราะยังไม่ไว้ใจ

 เมื่อเดินมาถึงประตูตรงดาดฟ้า ควีนน์คว้าลูกบิดและออกแรงดึง แต่เธอพยายามดึงเท่าไรมันก็ดึงไม่ออกสักที ไคล์ยืนมองภาพนั้นนิ่ง จากนั้นเขาก็เดินตรงเข้ามา ควีนน์ที่เห็นก็รีบเดินไปหลบไกล ๆ และมองเขาโดยไม่ได้พูดอะไรออกมา

ไคล์พยายามเปิดประตูอยู่นานพักหนึ่ง จากนั้นเขาเริ่มคิดแล้วว่า ประตูมันน่าจะล็อคจากทางด้านใน ตอนขึ้นมาเขาก็ไม่ได้เช็ค เพราะตอนนั้นกำลังโมโหแทนคนที่ตัวเองรักอยู่

“ซวยฉิบหาย เธอมันโคตรตัวซวย” ไคล์หันมาพูดกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ไกลจากเขามาก

ร่างสูงของไคล์เดินไปนั่งตรงมุมหนึ่ง เพราะอีกไม่นานคงมีคนตามมาเจอพวกเขา แถมตอนขึ้นมาเขาไม่ได้หยิบโทรศัพท์อะไรขึ้นมาด้วยเลย ควีนน์ไม่รู้จะไปหลบตรงไหน เพราะตรงจุดที่คนตัวสูงนั่งอยู่ เป็นจุดในร่มเพียงจุดเดียวบนนี้ ร่างเล็กทิ้งตัวนั่งกอดเข่าตัวเองกับพื้น ไคล์ไม่ได้สนใจอะไรเขานั่งมองอย่างอื่นแทนการสนใจเธอซะด้วยซ้ำ

ครืน ครืน~ เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง แค่เสี้ยววินาที เม็ดฝนก็ตกลงมา ทั้งสองคนไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ว่าจะเป็นแบบนี้ ไคล์ถอยเข้ามาด้านใน เพราะตรงนี้มันไม่ได้เปียกมาก ดวงตาคมหันไปมองคนตัวเล็กที่ไม่ยอมเดินเข้ามาหลบในนี้ ควีนน์ยังนั่งอยู่ท่าเดิม เธอยอมอยู่ตรงนี้ดีกว่าเข้าไปใกล้คนแบบนั้น

ร่างเล็กในชุดคนไข้เปียกปอนไปทั้งตัว ควีนน์ยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำที่เปียกหน้าตัวเองออกหลายครั้ง เธอไม่ได้มองไปตรงนั้น ร่างสูงของไคล์ยืนกอดอกและมองภาพตรงหน้าเรียบเฉย เขาไม่ได้คิดจะชวนให้เธอเข้ามาหลบด้วยกันอยู่แล้ว ดีซะอีกที่เธอเป็นแบบนี้

ฝนไม่มีท่าทีว่าจะหยุดตกหรือเบาลงเลย ควีนน์เริ่มหนาวสั่นเพราะทั้งอาการบาดเจ็บและลมฝนที่พัดมาไม่หยุด ร่างเล็กกอดเข่าตัวเองและก้มหน้าไว้ตรงนั้น ควีนน์กลายเป็นคนกลัวเสียงฟ้าร้องไปแล้ว ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงฟ้า ภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นแล่นเข้ามาเป็นฉาก ๆ จนตอนนี้เธอเริ่มปวดหัวอย่างหนักอีกครั้ง ควีนน์ได้แต่ภาวนาว่าขอให้เป็นเพื่อนหรือพี่ชายตัวเองมาหาเธอสักที

ฟรึบ! ร่างของควีนน์เป็นลมและสลบนอนไปกับพื้นปูน ไคล์ยืนมองนิ่งครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถอนหายใจออกมา เขาเดินออกมาจากจุดนั้น ร่างสูงโน้มตัวลงมา มือหนาเขย่าตัวอีกคนจนสั่นไหวไปทั้งตัว

“อย่ามาสำออย โดนฝนแค่นี้ไม่ตาย”

ไคล์มองคนที่ไม่ได้สตินิ่ง ผ้าพันแผลและเสื้อผ้าบนตัวเธอเปียกชุ่มไปทั้งตัว ไคล์ไม่ได้คิดจะช่วยตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาลุกขึ้นยืนเสยผมที่เปียกชื้นของตัวเอง จากนั้นก็เดินกลับไปที่เดิม และมองราวกับตรงนั่นไม่ได้มีใครอีกคนอยู่ด้วย

ปัง! เสียงประตูดังสนั่น ไคล์ตวัดสายตาไปมองตาม จากนั้นก็เห็นชายร่างสูงคนหนึ่ง พร้อมกับชายราวสามคนได้เดินตามออกมาติด ๆ

“ควีนน์ ได้ยินเฮียไหม?” เรย์ที่เขาเพิ่งมาถึง รีบเข้าไปอุ้มน้องสาวของตัวเองขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด จากนั้นก็เดินหายกลับเข้าไปด้านในทันที โดยที่เรย์ไม่ได้ทันสังเกตว่ามีไคล์ยืนอยู่ตรงอีกมุมหนึ่งด้วย

...ผ่านไปสักพัก

ไคล์เดินกลับเข้ามาด้านในได้พักหนึ่งแล้ว เขาถามพยาบาลว่าขิมอยู่ที่ไหน และพอรู้ว่าเธอเป็นลมและต้องพักที่นี้หนึ่งคืน ด้วยความเป็นห่วง ไคล์ที่ยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าของตัวเอง เขาเดินเข้ามาภายในห้องพัก ที่มีร่างของขิมนอนหลับไปแล้ว

ร่างสูงของไคล์ยกยิ้ม จากนั้นเขาก็เดินมาหยุดข้างเตียง มือหนายกขึ้นไปลูบที่หัวของเธอเบา ๆ จากนั้นไคล์ก็โน้มหน้าไปจะหอมแก้ม แต่จู่ ๆ ร่างสูงก็ชะงักเล็กน้อย เขานึกถึงกลิ่นของใครอีกคน ที่มันทำให้เขาเกิดอารมณ์บางอย่าง ซึ่งมันไม่เคยเกิดกับใครแบบนี้ ถ้าไม่ได้รับการปลุกเร้าหรือได้รับยากระตุ้น

ไคล์เลือกที่จะไม่ทำสิ่งที่ตัวเองคิดจะทำก่อนหน้า เขาผละตัวออก จากนั้นก็หมุนตัวมานั่งตรงโซฟาและมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่คาดเดาไม่ได้ว่าตอนนี้เขาคิดอะไรอยู่

🥀 ช่วงพูดคุย 🥀

แหม่... เจอกลิ่นใหม่เข้าไป ถึงกลับไม่ดมกลิ่นเดิมเลยนะ เดี๋ยวได้หลงจนโงหัวไม่ขึ้น รอน้องทำใจเรื่องที่เจอแป็บนึง

🚩 Spoiler | อัปพรุ่งนี้ 🚩

แชตขิม :

ขิม : มึงมั่นเหี้ยจริง ๆ นะ ตำรวจทำอะไรมึงไม่ได้ แต่กูจะทำมึงให้ได้

ขิม : กูเกลียดมึง อีควีนน์

-------------

“ถ้าแกอยากชดใช้จริง ๆ แกยอมทำได้ทุกอย่างเลยไหมละ?”

“อื้อ บอกมาได้เลย”

“งั้น...แกมาเป็นของเล่นบนเตียงของผู้มีบุญคุณของฉันดีไหม?”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ตอนพิเศษ 2 | ครอบครัว

    เวลาล่วงเลยมาจนเกือบหนึ่งปี“พี่ไคล์ อ๊ะ~ ละ ลูกร้อง อ๊า~“”ซี้ด~ พี่จะเสร็จแล้ว“ร่างเล็กนอนสั่นไหวรุนแรงอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ที่ถูกสั่งมาพิเศษ ควีนน์หันไปมองด้านข้าง จากนั้นก็เอื้อมมือไปตบตูดเด็กน้อยที่เป็นลูกของเธอและคนที่กำลังอยู่ด้านบนตัวเองเอวบางถูกจับล็อกให้ลอยขึ้นอีกครั้ง เอวสอบเริ่มเร่งจังหวะถี่รัวขึ้นเรื่อย ๆ เตียงเริ่มสั่นไหว เสียงเด็กน้อยอีกคนหนึ่งร้องเสียงดังขึ้นมาพร้อมกัน ควีนน์หันขวับไปมองลูกชายคนที่สองที่ตื่นมาร้องไห้พร้อมกันควีนน์และไคล์ได้ลูกชายฝาแฝด และพวกเขาทั้งสองคนตั้งใจที่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง เลยต้องเอาลูกมานอนบนเตียงด้วย“อ๊า~ พี่ไคล์ บะ เบา น้องคีธ กับ น้องคิงส์ ตื่นเลย อ๊ะ~““ลูก ๆ อย่าเพิ่งกวนป๊า อ๊า~ ป๊ารีบให้อยู่ลูก”เสียงเด็กน้อยสองคนดังประสานกัน ไคล์เหลือบไปมองลูกชายทั้งสองคน จากนั่นก็มามองตรงจุดเชื่อมอีกครั้ง เอวสอบเริ่มขยับอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงลามกตจรงจุดเชื่อมดังออกมาไม่หยุด ควีนน์ยังนอนอ้าขาให้เขาทำอยู่แบบนั้น ส่วนมือทั้งข้างเธอเอื้อมไปตบตูดลูกทั้งสองคนเอาไว้“จะเสร็จหรือยังคะ อ๊า~”“ซี้ด~ ใกล้แล้ว”ไคล์เร่งจังหวะสุดท้ายรัวเร็วมากขึ้นกว่าเดิมหลาย

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ตอนพิเศษ 1 | ความทรงจำที่ควรถูกลืม

    ไคล์ในวัยแปดขวบเด็กชายตัวเล็กนั่งทำการบ้านในห้องนั่งเล่นภายในบ้านหลังใหญ่ ไคล์นั่งใส่หูฟัง ในมือถือกินสอ ดวงตาโฟกัสอยู่กับสมุดตรงหน้า“กรี๊ดดด~” เสียงแม่ของไคล์ดังขึ้นด้านบนที่ชั้นสอง เด็กหนุ่มไม่รู้เรื่อง และไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่เห็นหัวฉันกับลูกเลยใช่ไหม”“ฟังผมก่อน”“ออกไป อย่ามาโดนตัวฉัน”แม่ของไคล์สะบัดมือตัวเองออกจากฝ่ามือหนาของสามี ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา หันไปทางผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือแม่ของขิม ทั้งสองคนอยู่ในสภาพล่อแหลม ดูก็รู้ว่าเพิ่งผ่านการทำอะไรกันมาแม่ของไคล์วิ่งลงมาจากชั้นสอง และเดินตรงมาทางเด็กหนุ่มในห้องนั่งเล่น“ไคล์ ไปกับแม่”เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง หูฟังที่ใส่อยู่ถูกแม่ของเขาดึงออกและโยนทิ้งไป แขรเล็ก ๆ ของไคล์ถูกดึงให้ลุกขึ้นและเดินตาม“แม่ครับ เราจะไปไหนกันครับ?” เสียงไร้เดี่ยงสาของเด็กน้อยถามขึ้น แต่ปม่ของเขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ไคล์ได้ยินเพียงเสียงสะอื้นเบา ๆ แม่ของเขา ยกมิอขึ้นมาปาดน้ำตาหลายต่อหลายครั้งทั้งสองคนเดินออกมาถึงลานจอดรถหน้าบ้านหลังใหญ่ เด็กชายถูกจับให้นั่งเบาะข้างคนขับ แม่ของไคล์ที่นั่งหลังพวงมาลัย เธอลนล

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 81 | เข้าใจความหมายแล้ว (จบบริบูรณ์)

    ...สองอาทิตย์ต่อมาควีนน์นั่งอยู่ในห้องทำงานของไคล์ ในโกดังแลปของเขา เธอหยิบยาดมขึ้นมาดมเพราะรู้สึกเวียนจากการเดินไปเดินมาเมื่อกี้แกรก~ เสียงประตูถูกเปิดขึ้น ไคล์เดินเข้ามาเห็นภรรยาตัวน้อยของตัวเองนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ตัวใหญ่ก็ยิ้มกว้างออกมา และรีบเดิมมาหาคนตัวเล็ก“เป็นอะไร ทำไมหน้าซีด?”“เวียนหัวค่ะ”“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าเมื่อเช้าให้กินข้าว ทำไมชอบดื้อ”“อื้อ อย่าบ่นได้ไหม” ควีนน์หมุนเก้าอี้หลบ และยกยาดมมาสูดอีกครั้ง“ไหนให้พี่ดูหน่อย” ไคล์หมุนเก้าอี้ให้หันกลับมาทางตัวเอง เขาเอาหน้าไปใกล้ร่างเล็ก ควีนน์เงยหน้ามองเขา จากนั้นก็รู้สึกพะอืดพะอม จนต้องผละเขาให้ออกห่าง“เหม็น” ควีนน์ยกมือขึ้นมาปิดจมูกตัวเอง“เหม็นอะไร?” ไคล์ดมกลิ่นที่เสื้อตัวเอง เพราะเมื่อกี้เขาออกไปสูบบุหรี่มา“เหม็นหน้าพี่”“อ่าว มาเหม็นหน้าผัวตัวเองได้ยังไงละคนสวย”ร่างเล็กไม่พูดเปล่า เธอลุกขึ้นพรวด และรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ควีนน์อ้วกออกมา จนไคล์ต้องตามไปดูอาการ เขาลูบหลังให้เธอเบา ๆ และคอยดูอยู่ไม่ห่าง ควีนน์เงยหน้าขึ้นเอามือทาบอก พยายามปรับลมหายใจตัวเองควีนน์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีไคล์ประคองเอาไว้ ดวงตากลมเริ่มพร่าเบ

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 80 | เจอพี่ชาย (น้องเขย)

    ...เกือบสองเดือนต่อมา“เอามาวางตรงนี้เลยก็ได้ค่ะ ส่วนอันนั้นวางตรงนั้นค่ะ”เสียงหวานของควีนน์กำลังพูดสั่งคนงานที่ยกเฟอร์นิเจอร์เข้ามาในห้อง ตอนนี้ควีนน์ย้ายมาอยู่กับไคล์เต็มตัวแล้ว เธอเป็นคนขอเขาเอาไว้ว่าเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่าง เธอจะเป็นคนเลือกและซื้อมันเอง เพราะแค่ค่าห้องนี้ก็แพงเท่ากับบ้านหลังหนึ่งได้เลย“สวยไหมคะ?” ร่างเล็กเดินมาถามคนตัวสูงที่ยืนกอดอกอยู่“สวย” ไคล์โน้มหน้ามาพูดชิดข้างหูคนตัวเล็ก “สวยที่สุด”“อย่าพี่ไคล์ คนอยู่เยอะ”ควีนน์ผลักที่อกเขาให้ออกห่างจากตัวเอง จากนั้นก็เดินไปดูงานต่อ ไคล์ยกยิ้มและมองไปรอบ ๆ ห้อง ตอนนี้ทุกอย่างในห้องของเขามันดูมีชีวิตชีวาไปหมด ข้าวของที่เขาเคยใช้ ที่มันมีแต่สีดำ ตอนนี้ทุกอย่างดูมีสีสันและน่าอยู่ขึ้นมาก...ช่วงค่ำของวันนั้นวันนี้ควีนน์และไคล์มีนัดไปกินข้าวกับทางพี่ชายของร่างเล็ก ไคล์ประหม่าและไม่รู้จะทำตัวยังไง เพราะนี้มันคือครั้งแรกที่เขาจะได้พบกับพี่ชายเธอในฐานะว่าที่น้องเขย“พี่ไคล์นั่งนิ่ง ๆ สิคะ จะเขย่าขาทำไม” เสียงของควีนน์พูดตำหนิเขา“ก็พี่ตื่นเต้น ทำตัวไม่ถูก”“เฮียเดร็กไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ วันนี้น้องสาวพี่ก็มานะ”“ถ้าพี่ชายเราต่อยพี่ขึ้

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 79 | ที่รัก (ยังฝันร้ายอยู่) NC18+

    ไคล์เกือบหลุดยิ้มมากับท่าทางและคำพูดที่คนตัวเล็กพูดออกมา แต่เขายังเก็บอาการและแสดงท่าทีเรียบนิ่งกลับไปอยู่ ควีนน์ส่งสายตาอ้อนกลับมาให้เขาและอ้าแขนค้างไว้อย่างนั้น ร่างสูงย่อตัวลงและยิ้มส่งกลับไปให้ ควีนน์ยิ้มกว้างออกมาและพยักหน้ารัว ๆ ให้เขา“อย่ามาใช้ไม้นี้ มันไม่ได้ผลกับพี่หรอกนะคนสวย”ร่างสูงพูดจบก็ลุกขึ้นและเดินกลับไปที่ห้องทันที ควีนน์ขมวดคิ้วแน่น ทั้งที่ปกติเธอแทบไม่เคยทำอะไรแบบนี้ มันควรจะได้ผลกับเขาสิ แต่ทำไมไคล์ถึงยังคงนิ่งได้ขนาดนี้ ควีนน์ประคองตัวเองลุกขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นก็เดินกลับไปห้องบ้างเมื่อเข้ามาภายในห้อง ดวงตากลมกวาดสายตามองว่าตอนนี้เขาไปอยู่ในแล้ว เธอเดินตรงเข้าไปในห้องนอน และได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำ เลยทำให้รู้ว่าเขากำลังอาบน้ำอยู่ ควีนน์เม้มปาก จากนั้นก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้าบนตัวถูกถอดออกจนหมด ตอนนี้ร่างเล็กมีแค่ผ้าเช็ดตัวพันรอบตัวเอาไว้ควีนน์เดินเบา ๆ ไปจับที่ลูกบิดประตูห้อง ทว่า...มันล็อก ไคล์ไม่เคยล็อกประตูห้องน้ำเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เขากับเป็นฝ่ายล็อกมัน เธอยืนพยายามเปิดมันอยู่อย่างนั้นแกรก~ ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงที่ตัวเปียกไปทั้

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 78 | ทำไมทำตัวแบบนี้ (คุณสามี)

    ...ทางด้านของควีนน์ควีนน์กำลังมาปลดปล่อยตัวเองหลังจากที่ไม่ได้มาเที่ยวนาน ยิ่งตอนนี้มีไคล์เข้ามาเพิ่มในชีวิต เธอยิ่งขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย“ควีนน์ แกแน่ใจนะว่า จะไม่มีใครรู้ว่าเรามาที่นี้”“แน่ใจสิ ฉันไม่เห็นคนของพี่ไคล์ตามมาแล้วนะ เขาน่าจะสั่งให้หยุดตามแล้ว”“ผัวแกนี้ขี้หึง ขี้หวงมากเลยนะ ฉันยอมใจเลย”ควีนน์หันไปสั่งให้เด็กหนุ่มที่เรียกมาเอนเตอร์เทนตัวเองกับเพื่อนถอยออกไปหน่อย ควีนน์มานั่งใกล้มีนาอีกครั้งและถอนหายใจออกมา“แกคิดอะไรอยู่?” มีนาพูดถามเพื่อนออกไป“ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไร จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนที่มีสามีไปแล้ว”“อะไรดลใจให้แกไปจดทะเบียนสมรสกับพี่มัน”“โดนยุมั้ง พี่ไคล์มาพูดยั่วโมโหฉัน ฉันจะยอมได้ไงละ”“ไม่ใช่ว่าแกรู้สึกกับเขาหรือไง ถึงยอม” มีนาส่ายหน้าให้กับเพื่อน และพูดต่อ “คนอย่างแก ต่อให้ใครยุให้โกรธแค่ไหน แต่ถ้าใจแกมันไม่เอา แกไม่มีทางทำแบบนั้นหรอกควีนน์”“ฉัน... ไม่รู้”“แกยังรักพี่ไคล์ตลอดเวลา ฉันรู้” มีนาถอนหายใจออกมาอีกครั้ง “อย่าทำให้เรื่องมันยากเลย ไหน ๆ แกก็เป็นเมียเขาเต็มตัวแล้ว และพี่มันก็ปรับปรุงตัวและชัดเจนขนาดนี้แล้ว แกอย่าหนีหัวใจตัวเองเลย

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 05 | ตายๆ ไปเถอะ (ป้ายยา)

    ร่างเล็กของควีนน์นั่งอยู่ในห้อง ด้านหน้ามีกระจกบานใหญ่ และด้านล่างเป็นสนามต่อสู้ใต้ดิน ที่เอาไว้สำหรับให้คนเข้ามาเดิมพัน และโดเนทอาวุธรวมถึงเงินรางวัล สถานที่นี้ควีนน์ไม่ค่อยได้มามากหนัก แต่วันนี้เธอต้องเข้ามาเอาเอกสารปิดงบรายเดือนจากพี่ชายอย่างเรย์ที่นั่งอยู่ข้างกัน“ไอ้นั่นมันสู้ดีวะ” เสียงของเรย

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 04 | หาทางเอาคืน (ไม่ถูกใจอีกแล้ว)

    ...ภายในรถคันหนึ่งขิมที่นั่งหลังพวงมาลัยกำหมัดแน่น เธอมองภาพตรงหน้า มันคือภาพรถของมาร์คที่จอดอยู่หน้าคณะที่ควีนน์เรียนอยู่ เธอติดต่อมาร์คไม่ได้ตั้งแต่เมื่อวาน ตอนกำลังจะขับรถกลับคอนโด เธอเห็นรถที่คุ้นตามาจอดอยู่ตรงนี้ และเดาได้ไม่ยากว่าทำไมมาร์คถึงมาที่นี้ได้ คนแบบมาร์คถ้าอยากได้อะไรเขาก็ต้องได้ค

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 03 | เททั้งใจให้คนเดียว

    …สองวันต่อมาควีนน์นั่งรอมีนาอยู่ตรงม้านั่งหน้าตึกคณะ เธอกำลังดูเอกสารแบบแปลนร้านอาหารที่เธอกำลังจะเปิดสาขาเพิ่ม ควีนน์หลงรักการทำอาหารมาตั้งแต่เด็ก ๆ เธอขอเงินที่บ้านมาก้อนหนึ่งและลองเปิดสาขาแรกดูที่ไทย และมันไปได้ดีมาก ๆ จนตอนนี้เธอมีเป็นสิบสาขา แถมกำลังจะไปเปิดที่บ้านเกิดอย่างประเทศญี่ปุ่นอีกบ้

  • Status Unknown | รักนี้ (ไม่) มีสถานะ   ไคล์-ควีนน์ 02 | คนเคยชอบ (ไม่ใช่เธอ)

    # คลับ เวลา 21.00 น.ภายในห้องน้ำ สองร่างของมาร์คและขิมกำลังเร่าร้อนและนัวเนียกัน พวกเขาหักห้ามใจตัวเองไม่อยู่ เลยมาทำกันต่อที่นี้“พอแล้วค่ะ ขิมเหนื่อยแล้ว”“อีกรอบ” มาร์คจะจับแท่งเนื้อตัวเองเข้าไปอีกครั้ง แต่ถูกขิมห้ามเอาไว้ก่อน “ค่อยไปทำที่ห้องขิมค่ะ” ขิมลุกขึ้นจากฝาชักโครก และหยิบเสื้อผ้าตัวเอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status