LOGINKLEAYumuko si Vanessa, halatang naiilang at hindi makatitig nang diretso sa mga mata ko matapos kong binitiwan ang pabalang na tanong na iyon. Ang bakas ng pagkahiya at kawalan ng kasiguraduhan sa kanyang mukha ay sapat na para kumpirmahin ang hinala ko."P-Parang ganun na nga po, Tita..." mahina at halos pabulong na sagot ni Vanessa habang pinaglalaruan ang mga daliri niya. "We enjoy each other's company, pero wala po kaming opisyal na label ni Christopher talaga pero dahil nag de-date kami ay boyfriend – girlfriend and pakilala namin sa ibang tao pero open relationship po kami talaga."Napairap ako nang hindi ko namamalayan habang mas lalong tumindi ang pait sa dibdib ko. So, Christopher is out there playing around with women like her habang ang ina niya ay nag-aagaw-buhay dito sa ospital? Warmth of jealousy flickered inside me, but I forced myself to maintain a cold, sophisticated composure.Bumuntong-hininga si Charlotte at napahawak sa kanyang noo, halatang pagod na pagod na sa
KLEATahimik akong nakaupo sa ibabaw ng mamahaling velvet sofa sa loob ng aming magarang living room. May hawak akong tasa ng mainit na kape, pero matagal na itong lumalamig nang hindi ko man lang naiinuman kahit isang sip.Ang paningin ko ay nakatitig lang sa malaking glass window na nakatapat sa aming garden, pero ang isip ko ay malayang naglalakbay sa isang pangyayari na hindi ko dapat binabalikan.Mula kasi nang may mangyari sa amin ni Christopher, pakiramdam ko ay may malaking nagbago sa buong sistema ko. Kahit na pilit naming inayos ng asawa ko ang aming relasyon at nagpapanggap kaming maayos ang lahat sa harap ng ibang tao, nawalan na ako ng gana sa kanya.Walang-wala na ang dating init. Bawat gabi na katabi ko ang asawa ko, ang mukha at ang mga haplos pa rin ng anak ng matalik kong kaibigan ang naglalaro sa isip ko. Hinahanap-hanap ng katawan at puso ko si Christopher.Isang bagay na alam kong malaking kasalanan at kabaliwan, pero hindi ko kayang pigilan.Bakit ba hindi ko siy
CHARLOTTEMalungkot at mabigat ang pakiramdam na nakaupo ako sa malamig na bench sa labas ng ICU. Nakatitig lang ako sa nakasara nitong pinto habang unti-unting kumakain sa akin ang labis na pag-aalala.Awang-awa ako sa tiyahin kong si Tita Olga. Sa lahat ng mga taong nakilala ko, siya na siguro ang isa sa pinakamabait at pinakamapagkumbabang tao. Hindi siya nararapat sa ganitong paghihirap, at mas lalong hindi makatarungan na nakagapos siya ngayon sa mga tubo at aparador sa loob ng silid na iyon habang nag-aagaw-buhay.Napasandal ako sa pader at dahan-dahang napatingin sa aking wristwatch. Lumilipas ang mga minuto, pero hindi pa rin bumanbalik ang pinsan ko.Huminga ako nang malalim at kinuha ang cellphone ko sa aking bag. Agad kong hinanap ang pangalan ni Christopher at nag-dial. Nakatapat ang telepono sa tainga ko habang hinihintay ang kanyang pagsagot.Riiiiing... Riiiiing... Riiiiing...“Come on, Christopher, pick up..." pabulong kong panalangin habang mabilis na kumakabog ang di
PAULANaramdaman ko ang pagpasok ng burat ni Christopher sa aking lalamunan. Nanlalaki ang mga mata ko at hindi makapaniwala na maipapasok iyon doon. Panay ang hinga ko sa ilong dahil parang mauubusan ako ng hangin, pero nagawang ipasok nang husto ni Christopher ang kanyang ari sa lalamunan ko, at ngayon nga ay nakadampi na ang aking mga labi sa balahibo niya.“Ahhhhhhhh!!!! Ang sarap sa lalamunan mo Pau! Ahhhhhhhh!!!!!” ungol ni Christopher, sabay muling sundot ng dila niya sa aking hiwa.Gusto ko nang tumili sa tindi ng sarap ng ginagawa niya sa akin. Agos ang katas mula sa aking hiwa sa pagsalakay ng dila ni Christopher, at kahit hirap ako sa pagkakabaon nito sa aking lalamunan ay kakaibang sarap din ang dulot nito. Hindi ko tuloy maiwasang muling manginig ang aking katawan nang sunud-sunod na naman akong labasan.Naramdaman kong ginagalaw ni Christopher ang aking ulo, at natanto kong gusto nitong itaas-baba ko ang aking ulo upang makantot nito ang aking lalamunan. Kahit kinakabaha
PAULAPagliko ko ay sa wakas ay nakita ko rin si Christopher medyo napasimangot pa ako ng makita na may kasama itong babae pero agad sinabi nito na pinsan niya si Charlotte kaya napangiti ako agad.“Anong ginagawa mo dito? Paano mo nalaman na narito kami?” sunod sunod na tanong ni Christopher.Tinignan naman ako ng kasama nito saka rin ito ngumiti, “Sino siya?” sabi nito.“Ah, siya si Paula. Kaibigan ko,” sabi ni Christopher.Okay lang naman sa aking kung yun ang pakilala niya dahil totoo naman na wala kaming relasyon pero ang mahalaga ay matikman ko siya.“Nagpunta ako sa inyo, inalam ko kasi kay Vanessa kung saan ka nakatira, tapos sinabi ng kapitbahay ninyo na narito nga kayo sa hospital, okay na ba ang mama mo?” tanong ko.Bumalik ang lungkot ni Christopher saka sinabing hindi pa kailangan niya na maoperahan,” sagot nito.“Umuwi ka muna Chris, ikuha mo ng damit si tita pati na rin yung sa akin, ako na muna ang maiwan dito sa hospital,” sabat ni Charlotte.Akala ko ay di papayag si
JILLPag gising ko ay wala na si Brian, nakita ko lang na may text ito na nakaalis na ito at hinayaan na akong makatulog.Dahil medyo mabigat ang pakiramdam ko nitong mga huling araw. Naisip ko na dala marahil ng matinding kantutan namin ni Brian.At pwede rin dahil sa hindi pa rin ako dinadatnan ganoon ang aking nararamdaman. Bigla ko naisip ang pregnancy test, takot man ay agad akong pumasok sa loob ng banyo ay ginamit ko ito.Nag-iiyak ako habang nasa ilalim ng shower, dismayado sa lumabas na resulta ng test. Buntis ako, pero kanino?Pinipilit kong kinumbinsii ang sarili ko na si Brian ang nagbuntis sa akin, pero alam ko na nitong nakaraang dalawang buwan ay mabibilang lang sa mga daliri ang dami ng pagtatalik namin dahil minsan lang kami magkita, habang halos araw-araw naman akong kinakantot ng aking tiyuhin.“Tang ina! Lagot na ako! Anong gagawin ko? Magagalit si tita, baka palayasin ako!” tanong ko sa aking sarili nang hindi ko na maikaila na ang aking tiyuhin ang nakabuntis sa







