로그인11 Years Ago"Fuck that old man!" Hinagis lahat ni Maevrick ang collection toys niya, kasama dito ang Red Ferrari Collection ng ama niyang si Marcielo Luchein.Nag-iisang anak na lalaki si Maevrick, patay na ang ina nito ilang taon na rin ang lumipas. He was left to his casanova manipulative dad. Ilang linggo palang mula nang mailibing ang ina, samo't-sari na ang babae ni Marcielo. Naipon nalang ang galit ni Maevrick sa sobrang pagkabababaero ng ama.Sa tindi ng galit niya, maging ang lalagyan nito ay pulbos na. Habol hininga itong humahanap ng bagay na sisirain.He wanted to crash
“Malayo pa tayo, gusto man kitang kausap, ayoko namang magpanic ka kaagad.” Huling rinig ko na sinabi ni Natalia bago ako tuluyang mawalan ng ulirat.Nagising ako sa malamig na hangin na sumasampal sa mukha ko. Mabigat ang batok ko, kaya agad ko iyong kinapa. Nang imulat ko ang mga mata ko, nakapark ang kotse sa isang malaking simbahan.“Look around you, remember that church?” Napalingon ako sa driver seat. Binabantayan pa rin pala ako ni Natalia.Pinagmasdan ko ang paligid. Malawak ang garden sa paligid ng simbahan. Nakapasolim ng paligid at nasa taas ng bundok.Napailing ako. “Hindi.”“Cunt.” Nat
Mahigit isang linggo ang sick leave na ibinigay sa akin. Matapos kong makarecover, muli akong bumalik sa trabaho. Halos double time ang mga naging shoot dahil sa company campaign na naiwan ko.Isa pa sa nagpadelay ay ang pag-alis si Natalia para sa fashion week abroad.05:40[“Kamusta ka na ba? Yung bruha na ‘yon talaga, nakakainis.”]Kausap ko si Jas sa telepono, habang palabas ako ng building. Kaya naman ni Laurene pick-up-in ung mga kape ng staff pero mas importanteng matapos niya ung presentation for the dresses.“Ok na ko, kanina ko pa sinasabi sa ‘yo. Nakakapagtrabaho na nga ako e, tsaka allergy lang ‘yun.” Mahabang paliwanag ko haba
Mabigat ang pakiramdam ko nang magising ako. Ramdam ko ang ng mukha ko. Ni hindi ko alam na allergy ako sa bulaklak. Inamoy ko pa.Napaupo ako nang makita kung sino ang nagbabantay sa akin. Damon.Hawak nito ang kaliwang kamay ko at nakatungo sa kama.Madilim na sa labas, paniguradong nag-insist siya para magstay dito at magbantay.Napangiti ako, kahit mabigat ang pakiramdam ko sinubukan kong wag siyang gisingin para makapagbanyo.Bago ko pa mabawi ang kamay ko, nagising siya. Kinusot nito ang mga mata niya.“You're awake, thank god.” Tumayo it
Muli kaming bumyahe papunta sa opisina.“Kung tingin mong minamadali ko ang lahat, nagkakamali ka.” Pagbasag ni Natalia. Nilingon niya ako and I just glance at her.“What do you mean?”“Ayokong maging hadlang sa love story niyo. Kaya makikipagbati na ako. Aalis rin kasi ako this week para a fashion week New York.” Nginitian niya ako.“O-Okay, sasamahan ka ba ni Samuel?”“Actually, nasa Paris siya. Kaya hindi, at wala rin akong pakialam.”Nakarating kami sa opisina, nasa studio si Angel at kakatapos lang ng shoots niya.
“You are a sister to me, Natalia. You have to accept the fact na hindi ikaw ang makakatuluyan ko. I am not in love with you and you know it.” I sincerely said, hindi ko siya hinarap.Ayokong harapin siya. I feel disgusted when I think about her feelings.She cried her eyes out, like she normally does. If she wasn't a model, she could pass as a dramatic actress. “Kaya hahayaan mo si Samuel? Ipapamigay mo ako?!” Her voice pitched.I swallowed the lump in my throat. I know her decision was naive back then, she needed guidance— na hindi dapat sa akin manggaling and I cannot sacrifice my own good just for her. We are not even related by blood.
Camera clicks. Flashes. Poses.Sa halos limang daang kuha sa iba't-ibang angulo ang unang photoshoot ko. Sobrang saya ni Cecilia bago kami umuwi. Siya rin ang pumili ng ‘best shots’ na tinatawag niya.Sa limang daang pictures, tatlo lang ang nai-release at inupload sa internet.“Look, hija.” agad k
Habang nag aabang nang taxi, hinabol nito ang kamay ko kaya agad ko siyang nilingon. Nginitian niya ako pero may pag-aalala pa rin sa mga mata niya. “Sigurado ka na ba?”Hinawakan ko ang kamay niya at ginantihan ng ngiti. Ang buong sitwasyon ang naglapit sa aming dalawa. Kung hindi ako hinimatay ng
“I love your previous portfolio, but this was years ago, right?” Agad akong tumango kay Cecilia Reimrez. Isang road manager mula Spain na naghahanap ng model ngayon sa pilipinas.Tatlong buwan na ang nakakalipas mula ng pinapasok ako ni Maevrick sa mga private workshops for modeling. Hinihintay daw
Nakuyom ang kamao ko. Wag mo kong biguin.“Angel, I’m sorry.”Mula sa pagkakaupo niya ay agad siyang tumayo at lumapit sa akin. Agad akong umatras na nagpahinto sa kanya. Magkaharap na kami ngayon. Umangat ang tingin ko sa kanya.“If that was sincere, do me a favor.” Utos ko sa kanya. Napapikit siy







