LOGINTunay na tao na nagmamahal at umaasa na may babalikan.Napailing ako nang mabawi ang mga mata ko. Sumubok pa kami ng ibang wine na kasama sa collection niya. He shared so much stories in each one na natikman namin.Matapos ay napagpasyahan namin mag-ikot sa kabuuhan ng glass house.“Nailipat na ang ibang barrels dito, aside from the resto gagawin ring storage for the barrels ang lugar na ito.” Dinala niya ako sa pinakaloob kung nasaan ang mga barrels.Tumatagos ang sinag ng araw sa mga basag na salamin at sumasayaw ang liwanag na tumatama sa mga bote ng alak na wala pang laman.May nakahandang baso si Damon sa mga kamay niya. Minabuti nitong nakahawak ako sa mga braso niya dahil sa sapatos ko.
"That view will be mine. Nagustuhan mo?”Inabot ko ang kamay niya. At tiningnan ang paligid. Maraming bulaklak, damo at mga halamang ligaw.“Maganda. Kasama ba ang glass house na ‘yan?” Nilingon ko ang glass house. Puro lumot na ang kaubuhan, at mga basag ang bubong na dome nito.“Yes, everything. Let's go inside. Pinahanda ko ang mga bestseller nila. Pinag-iisipan ko i-absorb ang restaurant concept.”Sinundan ko siya papasok sa loob. Maganda ang location, tahimik pero ang resto lang ang mukhang maayos. Ang kabuuhang labas ay hindi mukhang pasyalan dahil mukha itong abandunado.Sa loob ng resto, may ilang corner ang may ceiling leak. Para itong lumang palasyo, na hindi magtatagal ay gigiba
“Last shot!”The camera flashes right before I blinked. The work was intense. Dito ko naramdaman ang tunay na pagod.Kinailangan kong gising ng madaling araw para sa byahe, matulog sa van o habang inaayusan.Ang calendar project ay malapit na matapos, ilalabas ito sa New Year's Eve sale. Kailangang ipagsiksik ang mga set sa isang araw, studio to studio ang byahe. Mabuti sana kung malapit lang pero, halos tatlo hanggang limang oras na byahe dahil traffic sa Manila.“Okay, cut!”Natapos ang photoshoot campaign para sa araw na ito. Ngayong araw kasi ipo-post sa social media ang Christmas commercial ng Delvego para humabol sa mga sales.Mata
A week passed, Damon called in requesting me to come back to his office.Isang mahabang lamesa ang nasa gitna namin.“Here are the shots from all the models we got. The highest votes we got was from Natalia and Angel.” Luis mentioned at inilapag niya ang mga shots na napili niya mula sa amin ni Natalia.“They got even numbers in the vote.” Luis mentioned as Natalia's smiles faded. Sabay kaming napatingin kay Damon.Tiningnan muli ni Natalia si Luis as I look down and makes myself busy.“So, who's going to make the last vote?” Natalia asked. Umaasa akong hindi si Damon, it will be a pressure to him if ngaton siya boboto na
Nagsimula ang shooting, hindi nagpatalo si Natalia at naunahan ako sa wardrobe. Pinili niya ang mga damit na talagang stand out at naayon sa tema.Maging sa mga poses na gagamitin ko sana, inubis niya rin.Napakuyom ang kamay ko at napairap. Nawala rin ang inis ko looking at Natalia. Her body drastically changed. Too skinny and too dull and pale.Hindi ito nirmal na diet body, para siyang tuyong-tuyo.Suot ko pa.rin ang robe ko, dahil wala akong piece na mapili.Muling pumasok si Heni at may dalang set of pieces na nakabalot pa.“Miss Angel, pinapaabot ni sir. Sukatin niyo daw po galing sa lo
Maaga kong nakarating kaya at mag-isang tumambay sa studio. Naka prepare na ang make up set at vanity mirror maging ang mga wardrobe at camera kung saan gaganapin ang pictorial.Isa-isang pumasok ang mga staff at agad akong inassist.“Naku, miss Angel maupo ka sa dito sa highchair para, mapag-aralan ko ang make up at hairstyle na bagay sa ‘yo.” Saad ng make up artist. May name tag itong suot, at Heni ang nakasulat.“Salamat.” Sinunod ko siya matapos kong ibaba ng mga bag ko sa sofa. Binuksan nito ang ilaw sa vanity.Inabot nito ang cotton balls at toner. “To freshen up mo, magcleanse po muna kayo ng skin, kukuha lang ko ng set of brushes.”
But he managed to catch my arm.“I apologize for that night, I am not blaming you for your beauty. You're really tempting to stare at.” Kumalas ako mula sa pagkakahawak niya.
Nakakunot ang noo nito tahimik kami hanggang makarating sa parking lot kung nasaan ang kotse niya. The place smells, halong amoy ng estero, palengke, ihi at dumi.Imbis na maituloy ko ang pag-iyak, umaatra
Hindi ko alam kung bakit ako dinala ng mga paa ko sa lugar na ito. He was wearing his corporate attire na parang galing sa opisina.He books the whole restaurant to meet me up, a week after I left the villa.I was wearing a loose shirt, jeans wedge. Inilapag ko a mesa ang purse ko bago umupo sa ha
Damon's Point of View.“Dinala mo siya sa villa?” Maevricks tone carried a quiet accusation beneath the casual question. “I thought that was you and Ella's place. A love nest!”I didn't look up from the papers on my desk. “That's the only place I remembered that night. Umalis na rin siya kahapon. Hi







