Share

Chapter Six

Author: leemoonaudrie
last update Huling Na-update: 2025-08-29 18:45:05

“Hindi ito nakakatuwa!” Bulaslas ko sa inis. Tinawanan ako nito at iniaabot sa akin ang kopitang may laman. “Hindi ko iinumin ‘yan. Babalik nalang ako bukas kapag maayos ka na kausap.”

Balak ko na sana umahon pero sinundan niya ako. “Come on, this is our new flavor, just have a sip.” Palarong saad nito.

Tiningnan ko siya ng masama. “Alam mo, kung close tayo pwede sana pero hindi kita kilala.” Umahon ako sa pool.

Pilyo itong tumawa. “I control everything. You cannot get out of this place without me.” Umahon rin siya sa pool bitbit pa rin ang mga baso at alak sa kamay niya. Tumayo ito sa harap ko. Palapit ng palapit kaya patuloy lang akong umaatras hanggang sa macorner. “Even when you scream, no one will rescue you.”

Ramdam ko ang hininga niya sa mukha ko na siyang nagpapainit sa dugo ko.

Sana paggising ni Cael, suntukin niya ung mukha ng taong ‘to. Gwapo sana e, masama lang ugali.

“Uuwi na ako. Lasing ka na.” Nginitian ko siya at tinulak sa Bandang balikat. Ang lapit nito. Wala pang suot na pang-itaas, tanging shorts lang.

“Did Cael already kissed you?” Kumunot ang noo ko. Kinulong niya ako sa mga braso niya nang tumukod siya sa pader sa likudan ko.

Yumuko ako. “B-Bakit naman niya ako hahalikan?” Sa buong pagkakaalala ko. Hindi nagbalak or sinubukan ni Cael ang halikan ako. Maski sa pagyakap, ilag. “Bakit mo ba nai—” Agad ko siyang tinulak at sinampal nang malakas nang lumapit ang mukha nito sa akin. “Bastos!”

Walang hiya ‘to! Nanakawan pa ako ng halik?!

Napahawak siya sa pisngi niya. Hawak pa rin niya ang bote sa kamay niya pero ang mga baso, nabasag nang mabitawan niya matapos ko siyang sampalin.

“I told you already, I can give you your salary n—”

“Trabahong matino hanap ko. Sa lagay mo ngayon, may balak kang masama!” Inis kong sagot sa kanya.

“You'll regret this.” Nilagok niya ang alak na hawak niya. “I hate you, you have this strings attach to Cael. That traitor is a murderer and kidnaper.” Inis nitong turan nang maubos ang hawak niya. Muli siyang humakbang palapit sa akin.

Bumilis ang tibok ng puso ko pero ang mga paa ko hindi makaalis.

“Hindi ko alam ang ibig mong sabihin,” 

Tumalikod ito sa akin at tumapat sa pool. “Join me,” pag-aya nito.

“Wala akong pamalit. Kita mong basa na ako hindi ba?” matapang na sagot ko kahit sa kalooban ko. Matinding kaba na ang nararamdaman ko.

“I can request for your clothes. Manonood ka lang ba? Solo natin ang pool, I reserved it for you.” Agad itong tumalon ulit sa pool. Ano ba ang dapat akong gawin?

Habang abala siya sa paglangoy. Muling nadaanan ng mga mata ko ang nakatuping tuwalya at rob sa dulong beach bench. Nagkunwari akong lumusong sa gilid ng pool, lumakad dahan-dahan palapit sa beach bench na balak kong lapitan.

“Gabi na, hindi ka pa ba aahon?” Patay malisya kong tanong habang nakasisid siya. Muli akong umalis sa tubig at dinampot ang tuwalya at rob. “Magbabanyo lang ako.” Mabilis akong kumaripas paalis ng pool area at dali-daling tumakbo sa hallway na dinaanan ko kanina.

Agad akong pumasok sa female shower area. Malawak ito. Bawat pinto, tinitingnan ko kung may bintana pero wala!

Sa dulong shower area ako pumasok. Hindi na ako uulit na pupunta sa ganitong oras. Hinubad ko ang polo dress ko. Basa pati ang spare phone ko!

Sinubukan ko itong buhayin, pero wala. Napasukan ng tubig.

Saglit akong nagbanlaw. Tanging panloob nalang ang hindi ko inaalis at ipinatong ko ang rob na nakuha ko. Kasunod ay pinulupot ko ang tuwa—

“Open this damn door!” Nanlaki ang mata ko sa anino niyang nasa labas ng shower cubicle. Nasa loob siya ng female shower! Bumalik ang kaba sa dibdib ko. Bakit ba kasi wala akong access palabas?!

Tinginan ko ang paligid, walang kahit ano. Tanging basang dress ko lang!

“I said open this fucking door or I'll fuck this up!” Hinampas niya ang shower door ng dalawang beses. Kumalabog ito. Napatakip ako ng bibig ko habang nakatingin sa anyo niya.

Blurred glass door ang pintuan na nakapagitan sa aming dalawa. Napasandal ako sa pader. Kita ko ang steam ng hininga niya sa glass door. Hindi ko maipagkakaila na may kalakihan ang mga braso niyang nakatukod sa glass door. Kayang basagin ng lalaking ito ang pintuang ito. 

Hindi siya ung Damon na nakilala ko sa ospital. Ibang-iba ang anyo niya ngayon bago ko siya iwan mula sa pool area. Wala siya sa wisyo at halimaw! 

“Angel,” Para akong tuod na hindi makakilos. Ang malamig niyang boses ay biglang nanlambot na parang anghel na tumatawag sa pangalan ko. Sinuklay niya ang buhok niya gamit ang mga mahahaba niyang daliri. “Sweetheart, please open this door.” 

Hindi ko mahanap ang relief sa boses niya, ramdam kong kakainin niya ako ng buhay kapag lumabas ako. “Hindi mo magugustuhan kapag nagalit ako…” 

Pilit kong pinapaandar ang phone ko. Lumalabo ang mga mata ko na agad kong kinusot. Luha. 

Umiiyak na ako! Napahilamos ako sa sarili ko, umiiyak na ako sa takot. Napaupo ako na parang may maitutulong ito na makatakas pa ako. “P-Please, ayoko na.. ” 

Napahagulgol ako. Pilit ko mangtakpan ang bibig ko, patuloy na lumuha ang mga mata ko. 

Ano? Bigla bang magkakalindol at kakainin siya ng lupa para makatakas ako? 

“Just open this door,” Mahinahon niyang utos na hindi nakakapaghatid ng kapayapaan sa dibdib ko. “I won’t hurt you.” 

Muli akong tumayo. Huminga ako ng malalim, lasing siya. Kaya ko naman siguro magpatumba ng lasing, hindi ba? Hawak ang mga gamit ko. Dahan-dahan akong lumapit sa puntuan. Umatras siya mula rito. Tinanggal ko ang lock, pumitik ito. Papasok ang bukas ng pinto, nakaantabay ang pwersa kong isarado ito ulit kapav sinubukan niya pumasok! 

Hindi ako nagkamali, sumugod siya at patulak na binuksan ang pinto. Agad akong umatras sa shower, sa pwersang ginawa niya,  bumagsak ang katawan niya sa sahig. Ginamit ko ang dress ko para takip sa mukha niya bago ko binuksan sa hot temperature ang shower at kumaripas ng takbo.

Sa dulo ng hall bago ‘yung entrance na napasukan ko, may gym area, sa loob ng gym may nakita akong elevator. 

“You cannot run away!” Sigaw niya, nagawa kong makapasok sa elevator. Pinindot ko lahat ng number para sumarado ito. 

Kita ko ang paghabol ng anino niya. Bago pa siya makapasok sa gym, nagsarado ang elevator at agad itong bumukas sa ground floor kung nasaan ang receptionist kanina. 

Agad akong tumakbo palabas ng entrance nang biglang bumukas ito. Sa bilis ng takbo ko, bumangga ako sa katawan niya ngunit mabilis akong nasalo nito. 

Kunot noo itong nakatingin sa akin, “Angel?! Are you okay?” tinanaw nito ang pinanggalingan ko. Agad akong umiling sa tanong niya. “What happened?”

Kumapit ako sa braso nito. “Maevrick, buti dumating ka!” 

Muling tumunog ang elevator. Napalingon ako sa gawing pinanggalingan ko. Iniluwa nito ang basa, namumula at lasing na si Damon. 

Kumalas ako kay Maevrick upang kumaripas ulit ng takbo sa takot na maabutan ako ng nilalang na iyon ay siya namang pagkirot ng sintido ko. 

Kirot na naramdaman ko bago maaksidente si Cael. Kirot na siyang humihiwa sa bungo ko. 

Nadapa ako at napahawak sa ulo bago nagdilim at bumagsak ang katawan ko. 

If Cael could just save and run away with me again. Kung gising lang siya… 

__________

“Are you going home with me?” tanong ng lalaking hindi ko maaninag ang mukha. 

Tumango ako, “Of course, you're my home.” awtomatikong sagot ko na naghatid ng ngiti sa lalaking walang mukha. 

Hindi ko maintindihan kung paano ko nasabing nakangiti siya, pero inakbayan ako nito at hinalikan sa noo. “Then we’ll go now. ” 

Iniwan namin ang lugar kung saan may basag na lamesa, nagkakalat na papel at mga trabahador sa isang opisina na nakatulala sa kwartong pinanggalingan namin. 

Nakarating kami sa isang malaking bahay. Nasa mini bar ‘yung lalaking walang mukha. Ramdam ko ang lungkot at pagkadismaya nito habang nagsasalin ng alak sa baso niya. 

Niluwagan nito ang kurbatang sumasakal sa kanya at kinalas ang tatlong butones ng polo niya. 

Tinawag ko ang pangalan nito, na maging ako hindi ko marinig kung anong tinawag ko sa kanya.

Nawala ang kalungkutan nito at napalitan ng ngiti. Naparang nakakita ng anghel, nilagok nito ang alak sa kopita. 

Niyakap ko siya mula sa likod, agad niting hinabol ang mga kamay ko, nilaro ang mga daliri ko at hinalikan. 

“Stop drinking, you know my rules right? ” Malambing kong utos ko sa kanya. 

Muli akong hinalikan nito sa kamay, “Just a last shot, please?” Pakiusap nito. 

Ngumuso ako at sumandal sa balikat niya habang patuloy na nakayakap sa kanya. “Okay, at matulog na tayo please?” huling hirit ko. 

Tumango ito. Ramdam ko ang lungkot sa ekpresyon nilang hindi klaro sa paningin ko.

Kasunod no’n ay nasa kwarto na kaming dalawa. Lungkot na lungkot pa rin ang lalaking nasa panaginip ko. N*******d ang pangtaas nito at tanging pantalon lang ang suot.

Lumapit ako sa harapan niya, nakasandak siya sa kama katapat ang terrace ng kwarto. 

H******n ko ang pisngi nito, naagad niyang sinandalan na parang nangangailangan ng matinding pagkalinga mula sa akin.

Napabuntong hininga ako at lumapit sa kanya. Hinalikan ko siya sa noo, dulo ng ilong at pababa sa mga labi niya. Damping halik, na nagpalambot sa kanya. 

Matikas ang katawan ng lalaking ito, pero ramdam ko na nanghihina siya. 

“Gusto mo, iatras muna natin ang kasal? You know me, I can wait for another year.” bulaslas ko. 

Agad hinapit nito ang bewang ko palapit sa kanya. Nakayakap siya na parang takot na takot na mawala ako sa paningin niya.

“No, I can’t wait for another year. We're going to get married this year. Pinipili kita over everything!” Nagdala ito ng apoy sa dibdib ko. Parang kinikiliti ng mga salitang lumalabas sa labi niya. 

Muli ko siyang hinalikan sa labi, hinawakan nito ang pisngi at batok ko. Hindi kumakawala na parang iniinom ang bawat halik ko sa sobrang pagkauhaw niya. 

Kumalas kami sa isa’t-isa. “I won’t leave you, Ma moitie.” Bulaslas ko. 

Para akong nahulog sa isang bangin, kasama si Cael. Lumabo ang paligid. Napapikit ako sa liwanag. 

Nanlalamig ang mga paa ko, niyakap ko ito at nagsumiksik sa malalambit na unan na nakapaligid sa akin. Naramdaman ko ang malambot na tumakip sa nilalamig kong katawan. 

Amoy kape. 

Agad akong napadilat. Kunot noo at hinanap kung saan galing ang amoy. Si Damon ang nagkakape sa paahan ko. Nakatingin ito sa akin matapos niyang humigop ng kapeng hawak niya.

Muling nagbalik sa alaala ko ‘yung nangyari kagabi. Ang halimaw na ‘to! Mabilis kong hinila ang kumot at itinakip sa katawan ko. 

Sinilip ko ang kasuotan ko sa ilalim ng kumot. ‘Ung robe ang huli kong sinuot, ngayon isang white long sleeve polo na. 

“Sorry about last night, I didn't remember all the things that happened.” Muli itong himigop ng kape niya.

Malayo ang aura niya sa nakita ko kagabi. Nakawhite shirt at white pajama siya habang nakaupo sa sofa malapit sa paahan ko.

Hindi panaginip ang ginawa niya. Namumula ang mukha nito dahil sa hot temperature sa shower na binuksan ko. May bakas ng kahapon. 

“Nasaan ako? At bakit ka nandito?” Kunot noo kong tanong sa kanya.

“You called me in your sleep,” Malamlam ang mga mata nitong tumingin sa akin. Nagtataka. “You said, I’m your home.” 

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Stolen Bride of My Enemy   Chapter Fifty-Four

    Nakakunot ang noo nito tahimik kami hanggang makarating sa parking lot kung nasaan ang kotse niya. The place smells, halong amoy ng estero, palengke, ihi at dumi.Imbis na maituloy ko ang pag-iyak, umaatras nalang ang luha ko.“I told you to update me. You don't have to do it alone.” Binuksan niya ang pinto ng kotse sa passenger seat, at tinapunan ako ng tingin para pumasok.Pinahid ko ang mga luha ko, pero barado ng sipon ang ilong ko.Hindi ako makahinga, baka manaya pa ay lumobo bigla ‘yung sipon na pinipigil ko.Inilahad ni Damon ang punting panyo mula sa bulsa niya. Hindi ako nagdalawang isip na kunin ito at pinunas ko sa luha at sipo

  • Stolen Bride of My Enemy   Chapter Fifty-Two

    Hindi ko alam kung bakit ako dinala ng mga paa ko sa lugar na ito. He was wearing his corporate attire na parang galing sa opisina.He books the whole restaurant to meet me up, a week after I left the villa.I was wearing a loose shirt, jeans wedge. Inilapag ko a mesa ang purse ko bago umupo sa harap niya as he sip the coffee in front him.“I'm glad you answered my calls, you didn't change the number of that phone.” Napatingin ako sa teleponong hawak ko.Tama siya, hindi ko pinalitan ang sim nito.I threw him a death glare. “Yeah, and you saved the number as if you're really interested in me. Gusto mo ba ng attention ko?” I sarcastically said as I crossed my arms.May nagserve ng pagkain namin. Hot chocolate for my drink, pasta and pizza shrimp.Ginugutom ako sa amoy, ang ami kong nilakad para ibenta ang condong binili ni Jeremy at ang paghahanap ng ang pinakamahirap sa lahat.Hiniwa niya ang pizza sa harap ko at sinandukan rin ako ng pasta. “Hindi lang attention mo ang gusto ko, An

  • Stolen Bride of My Enemy   Chapter Fifty-One

    Damon's Point of View.“Dinala mo siya sa villa?” Maevricks tone carried a quiet accusation beneath the casual question. “I thought that was you and Ella's place. A love nest!”I didn't look up from the papers on my desk. “That's the only place I remembered that night. Umalis na rin siya kahapon. Hindi na siya babalik pa.” I keep on signing some documents. Documents that I left as I need to go back and forth from Batangas to Manila. As she was there.The villa has its security camera and I saw her left. It gives me a bit frustration“Right.” Maevrick's smirk didn't reach his eyes. “But you’ll see each other again. She's a model—her face is everywhere. Global Faces will push her for the calendar girl search next week. You know that.”Napahinto ako, pressing my pen too hard against the document in front of me leaving an ink mark.“About Global Faces, hanapin mo si Jeremy Lee. Bring him to me.” I look at him intently.He leaned on the edge of my desk. “Me? Bakit ako?”I crumbled the pape

  • Stolen Bride of My Enemy   Chapter Fifty

    Hate can be an intense feeling in bed.Nagising akong may maayos na damit, nakapajama at nakabalot ng kumot. Samantalang kagabi, nakatulog nalang ako sa kakaiyak sa sobrang disappointment.Tiningnan ko ang buong paligid. I am going to miss this place at some point.Caressing the silk bedsheet. I should leave now.Rumuale was already buried after all. Tumayo ako mula sa pagkakahiga at dali-dali naligo. Sinasabon ko ang katawan ko, at ramdam ko pa rin ang mga labi niyang dumadampi sa akin. Nakakalasing. Tinitingnan ko ang sarili ko sa salamin. He left a mark on my peak.Shithead.Tinapos ko ang pagligo at kumuha ng damit niya para makaalis na dito. I passed through the kitchen and there's my breakfast waiting.Nasa sala table ang bagong phone at wallet ko na galing sa condo. Kumain ako habang siniset up ang bagong phone ko para makapagbook paalis sa villa.Sinangag na nay bacon, hotdog at chocolate drink na nasa tasa. Even with this drink, I'll miss it.Matapos kong iset up ang phone a

  • Stolen Bride of My Enemy   Chapter Forty-Nine

    Naramdaman ko ang pag ngiti niya. Hinalikan niya ako ulit, this time was not a steady or smack kiss but more than that. We are exchanging saliva from our mouths.Mula sa pagkakapatong niya sa akin, he used the strength of his knees to roll me over and now he was under me.He put his hands on my waist, pressing me down to his hood. It was hard enough to poke me.Habol hininga ako habang nakadagan sa kanya. His hands traveled behind my back tracing my folds.He rose up and gave kisses to my neck, cheeks and down to my collar bone. Napatigil siya at nakatulala sa akin, ako na nakapatong sa lap niya na suot ang mga damit niya.Muling uminit ang pisngi ko, bumaba ang tingin niya sa dibdib kong nananayo. His smile didn't fade.Ginagago ba ako nito?“You put a spell on me and I am losing my mind now. You're a dangerous woman, I understand why Ciazon's was after you.”Tumayo ako sa pagkakalong sa kanya at binigyan ko siya ng sampal.“Bastos. Anong nalaman mo maliban dyan?”Napailing ito sa

  • Stolen Bride of My Enemy   Chapter Forty-Eight

    Mag-iisang linggo na akong nandito sa puder ni Damon. Ilang beses siyang umalis papuntang Manila para sa negosyo at dumalo sa burol ni Rumuale. Nakikibalita rin sa lagay ni Natalia. Walang suspek ang naituro at pinalabas na aksidente ang sinabi nila sa publiko.Katulad ngayon, nasa Manila ulit siya, umalis siya ng madaling araw kanina, at bukas ko pa siya inaasahang bumalik.Dahil wala akong ibang maatupag sa buong araw, nagpasya akong maglinis ng likod bahay, nagpunas ng mga muwebles at maglaba ng mga damit ko.Hindi ko alam ang exact location ng lugar na ito, pero mukhang parte pa rin ito ng kalakhang Luzon at ng Manila.Inutusan ko siyang dumaan sa condo ko para kumuha ng cash at cards para mabilhan niya rin ako ng bagong phone.Nagbabad ako sa tub, sa maligamgam na tubig, dahil pakiramdam ko, sobra-sobra ang pagod na nasa loob ko.Matapos ay simpleng shirt ni Damon at boxer niya ng sinuot ko. Wala akong ibang panloob dahil isang piraso lang ang suot ko.Komportable akong natulog s

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status