Chapter 6

Chapter 6:

Kitang-kita sa mga mata ng kaniyang matalik na kaibigan ang pagkabagot nito habang siya’y abala sa trabaho. Kailangan niyang tapusin ang ginagawa niyang pagpirma sa mga proyektong kaniyang inaprubahan bago ang kasal nila ni Clarisse.

“Dude, can you set that papers aside? Limang taon kaya tayong hindi nagkita. We should go out from your boring den and go party somewhere!”

“Canard, tatapusin ko na lang ito.”

“So you agreed to come and join me at a nightclub?”

Inangat niya ang titig niya sa kaibigan niya. He hated that place. He’s not becoming judgmental, he was just being honest about his perception when it comes to night clubs.

“Can’t we go to a restaurant? How about golfing? Or we can try to go to a cinema.”

“Oh, Man!”

Cane bursted into laughter. Para bang nandididri ito sa narinig mula sa kaniya. He could not blame his friend. Lumaki ito sa America, a liberated state. Malayo ang ugali nila sa isa’t isa, at ang pagkakaiba nilang dalawa ang nagpatibay ng kanilang relasyon bilang magkaibigan.

“Walang tae sa sinabi ko, Canard!”

“Restaurant? Golfing? Cinema? Dude, are you asking me to have a date with you?” Tumayo ang kaibigan niya’t namaiwang pa ito habang ang kabilang kamay ay nakatukod sa mesa niya. “I am not a chick, Keanne!”

“Sus! Ugali mong iyan, kung ikaw ay babae lamang. For certain, your chick-thingy would end up early! Baka trese ka pa lang ay naging ina ka na!”

Humalakhak ang kaibigan niya. Sa wari niya’y hindi naman biro ang mga sinabi niya. Totoo iyon! Isang guwapo, macho, at mayamang lalaki si Canard. Pero isa rin itong malanding lalaki. Kung ngayong gabi ay iba ang katabi niya matulog, magigising siya na ibang babae naman ang babati sa kaniya ng magandang umaga.

“Dude, can you blame me? Ang guwapo ko kaya!”

Napabitaw na lang siya ng maikling paghinga. Umiling siya at binalik sa mga kailangang mapirmahan na mga papeles ang kaniyang atensiyon. Naisip niya na magkaibang-magkaiba sila ng kaibigan. Kung gusto ni Canard ng atensiyon, siya naman ay naaalibadbaran doon.

Umunat siya. Halos kalahatimg oras ang lumipas nang matapos siya sa pagpirma. Ito namang si Canard ay ganoon din ang itinagal ng pagtayo sa harap niya.

“Cane?”

“Yes?”

“Kanina ka pa nakatayo riyan.”

“Uupo lang ako kung papayag ka na sumama sa akin sa nightclub! May alam akong bagong bukas na club dito! Ten over ten kung e-rate ito ng nga kakilala ko, Keanne! Tiyak ako na magugustuhan ko rin iyon!”

“Precisely! Magugustuhan mo talaga iyon! Ako? It’s a giant no for me.”

“Kakalimutan ko na nagpakasal ka out of my knowing kapag sumama ka sa akin. Man, sige na! Para ka namang others!”

“Cane, My Wife is waiting for me. I told her na sabay kaming mag-dinner.”

“Ito na nga ang sinasabi ko. Kaya ako ay ayaw ko pang mag-settle.” Cane rolled his eyes like women who were denied and whose offer was rejected. “For Pete’s sake, Keanne! Samahan mo na ako! Pretty please… It’s been five years that we haven’t bonded up, Dude. Ngayon nga lang ito, e. Babalik na ako sa States next week.”

He sighed. At the end of their conversation, he couldn’t say no anymore. Bukod sa nakakabinging pakinggan ang slang accent ng kaibigan niya kapag nagtatagalog ay hindi rin ito magtatagal sa Pinas. Ano ba ang tiisin na lamang niya ang ingay sa loob ng bar at nakakahilong dami ng mga tao? Kapalit naman ng mga bagay na iyon ay makasama ang mokong na kaniyang matalik na kaibigan.

“If I can only choose a friend! Damn it,” natatawang wika niya.

“What’s the meaning of that? Payag ka na, Keanne?”

Tango lang ang tugon niya sa kaibigan. Laking tuwa naman ni Cane na siya’s napapayag nito.

“Sabi ko na nga ba’t hindi mo ako matitiis. Don’t worry, Keanne! Alam ko naman na maeenjoy ka mamaya sa night club na pupuntahan natin. Lahat doon bago. At ang mga dancers, they came from different countries! Akalain mo iyon? May budget ang may-ari ng club!”

“Sige na. Tatapusin ko na lang ito.”

Tulad ng sabi niya’y tinapos niya ang pagpirma sa mga papeles. Kasunod nito ay ang kanilang pagtungo sa club na kanina pang laman ng mga salita ni Canard.

Habang nagmamaneho ang kaibigan niya patungo sa club ay tumingin siya sa labas ng bintana. Siya ba ito? He was sitting next to the driver’s seat, heading to a place he never had been before.

“Man, hindi kaya ito cheating sa asawa ko? Parang hindi kasi ako komportable na pupunta sa club nang hindi niya alam. I should have asked permission from Clarisse.”

“You can call her, Keanne. Ano ka ba? Huwag mong sabihin sa akin na wala kang smartphone?”

Umiling siya. Bakit niya ba sinabi sa kaibigan niyang hindi maka-relate sa buhay niya ang bagay na iyon? Kinuha niya na lang ang kaniyang phone at agad na dinial ang numero ni Clarisse.

“Hey! It’s Clarisse! I am not available now. But you can leave a voice message so that I can reach you after my busy time. Thank you.”

He smiled. He thought it was the cutest voice he heard all his life. Inisip niya na baka nakatulog ang asawa niya kaya ito hindi sumasagot.

“Baby, I’m sorry. I think we can't eat dinner together. Dumating sa Pinas ang kaibigan ko… and he asked me to join him tonight. Uuwi rin ako agad kapag natapos na kaming mag-hang out. I promise to behave there. I love you, Clarisse.”

Siniko siya ng kaibigan niya.

“Hey! Why? What’s the problem? You told me to call her!”

“Yeah! Pero hindi ko sinabi na dapat ganoon ka-cheesy. You are so in love with that woman.”

“She’s not just a woman, okay? She’s my wife! Palibhasa kasi ay wala kang wife!”

“I know. But I have women!”

“And you are fucking proud of that, Asshole!”

Hagikgik ang tugon ng kaniyang kaibigan.

Nagpark si Cane nang makarating sila sa place. Bumaba na rin siya. Para siyang bata na dadalhin sa isang lugar na puno ng kapahamakan. Paano ba’y tumatalbog ang puso niya.

“Let’s go.”

Nang makalabas sila sa sasakyan ay tumungo sila sa pintuan ng club. Tumingala siya at nakita ang pangalan nito; BUTTERFLY.

“BUTTERFLY?” bulong niya.

“Welcome to BUTTERFLY, Mga Sir!”

“Oh! Yes! Papagaspas ba ang pakpak ng mga butterflies niyo rito, Bossing?” biro ni Cane sa guwardiya na tumawa naman habang siya ay tumango lamang upang batiin ang guwardiya.

They walked down the narrow stair. Bumuga siya ng hangin habang tinatahak ang masikip na hagdanan. Nasa underground ang bar. Nang makapasok sila nang tuluyan ay nakita niya ang buong lugar. He studied the place with his eyes, wondering how could be this noisy and crowded place brings joy to people?

“Man, puwede bang huwag kang-gumaniyan? Para kang ewan. Baka isipin nila na baliw ka!”

“I just—”

“Stop. I know that you are a real estate company owner, but it is not your duty to judge others’ building. Let’s go there!” Turo nito sa mesang naghihintay sa kanila. “Naka-order na ako ng dalawang bucket ng beer.”

Pakiramdam niya’y pinagtitinginan sila ng mga tao. Ganito ba talaga rito? Parang hinuhubad na siya ng mga babaeng nandito kahit na may mga kasama na sila na sa tingin niya ay date ng mga ito.

“Man, bakit dito pa tayo sa harapan? Tingnan mo nga. People are darting their eyes on us. Kinikilabutan ako. Para akong hinuhubaran.”

Kung mahina lamang ang tugtog ay tiyak narinig na ng iba ang malakas na pagbuhakhak ng kaibigan niya. Umiling na lang siya nang pinagmasdan niya ang gawi ni Cane.

“Just let them drool over you, Keanne. Admittedly, ikaw naman talaga ang pinakaguwapo rito. Hindi mo sila masisisi na pagmasdan ka. Well, it’s just the beginning. Baka mamaya ay may mga babae na ang uupo sa tabi mo.”

“Hell no, Cane! I’m fucking married!”

“I am just kidding! Masyado ka kasing seryuso. At isa pa ay dito tayo nakapuwesto dahil pinareserve ko ito. Gusto ko kasi na makita nang malinaw ang mga babaeng sasayaw riyan mayamaya. Come on. Take a bottle and enjoy the night.”

He took a bottle of beer, but enjoying the night is impossible. Halos dalawin pa nga siya ng antok.

“Cane, bakit ka nga pala biglang napabisita ng Pinas?”

“I visited my parents’ grave, Man. Matagal na rin kasi nang hindi ako nakabisita sa puntod nila.”

“Sorry for asking,” aniya nang makita na naging malungkot ang tinig ng kaniyang kaibigan.

“Okay lang.”

Mahal na mahal ni Cane ang mga magulang nito. Saksi siya dahil kababata niya ito at sabay silang nag-aral mula primarya hanggang sa sabay ring makatapos ng business course sa UK. Nang nawala ang mga magulang ni Cane ay para bang hindi na ito naging seryuso sa buhay.

Nakaubos na sila ng tig-iisang bote. He was watching his friend while Cane was watching the girls who were dancing on the stage. Men inside the night club were shouting and enjoying the view they came here to see.

“They are fucking hot, Man! What do you think?”

“My wife is way hotter than your girls, Dude.”

“Bahala ka nga riyan.”

Nakaramdam siya ng tawag ng kalikasan. Tumayo siya at nagpaalam sa kaniyang kaibigan na pupunta lang siya sa restroom.

This was the reason why he hated drinking in crowded places. Kahit na maliit na amount lang ng alcohol ang naiinom niya’y mabilis siyang nalalasing. The moment he lifted his face he saw someone familiar.

Is that his wife?

Umiling siya at kinusot ang kaniyang mga mata. He might be hallucinating. O baka naman kaya ay sadyang nasasabik siya sa asawa niya.

“Clarisse?”

Hinabol niya ang babae subalit ay bigla na lang itong nawala. Muli siyang umiling, convincing himself that Clarisse will surely not visit this place without his permission.

Huminga na lamang siya nang malalim at tumungo sa men’s restroom. Pagkatapos niyang umihi ay lumabas siya. Naghilamos siya at agad na tumingin sa salamin, iniimahe ang nakita niya kanina.

“Is it really my wife? O baka ay nalalsing lang ako.” He closed his eyes. “But she really looks like my wife,” he argued against himself.