Chapter 5-Parte ng nakaraan

Napabuntong hininga si Camela nang wala na sa harapan ang dalawa. Nang mapag isa ay napaisip siya kung bakit hindi pa rin siya nabubuntis gayong wala naman silang gamit na protection tuwing magniig ni Rashed. Hindi niya alam kung siya ba o si Rashed ang may problema kaya hindi makabuo. Upang makasiguro ay nagpasya siyang magpatingin sa ibang doctor.

"Ang gamot na iniinum mo ay hindi nakakatulong upang mabuntis ka. Isa itong uri ng pills at...."

Hindi na naintindihan ni Camela ang ibang sinabi ng doctor. Para siyang nabingi sa kaalaman na maling gamot ang kaniyang iniinum. Mariing naipikit ni Camela ang mga mata at sinisi ang sarili. Kasalanan niya kung bakit nangyari ito. Alam niyang ayaw sa kaniya ng biyanan pero sinunod niya pa rin ito kung sinong doctor ang dapat mag-alaga sa health niya.

Parang lutang na naglakad si Camela palabas ng hospital. Naiiyak siya at kailangan niya ng kausap. Naisip niyang puntahan ang ina ngunit abala ito.

"May lakad kami ng iyong kapatid, kung may kailangan ka ay sabihin mo na."

"Mom, galit pa rin po ba kayo sa akin?" naiiyak niyang tanong sa ina.

Matalim ang tinging ipinukol ni Tanya sa anak. "Kamuntik nang mamatay ang kapatid mo dahil sa kagagawan mo! Kung hindi mo inagaw ang lalaking para sa kaniya ay masaya sana siya ngayon!"

Napayuko ng ulo si Camela. Naglaslas ng pulso ang kapatid noong araw mismo ng kasal nila ni Rashed. Nag-donate pa siya ng dugo noon sa kapatid ngunit galit pa rin ang ina sa kaniya. Well, kahit naman noong hindi pa niya naagaw si Rashed kay Edlyn ay hindi na patas ang trato sa kanilang magkapatid ng ina.

"Mom..." Hindi niya mailabas ang sama ng loob nang makita ang pagdating ng asawa nito.

"Ano ang ginagawa ng bastardang iyan dito?"

"Nangangamusta lang, halika na at naghihintay ang anak natin sa restaurant."

Malungkot na sinundan ng tingin ni Camela ang ina kasama ang asawa nito palabas ng bahay. Naawa na naman siya sa kaniyang sarili. Ang damot ng pagmamahal sa kaniya. Gusto niya lang naman mahalin ng mga taong mahal niya. Pero bakit lalong lumalayo ang loob ng lahat sa kaniya?

Mahal niya si Rashed at ang akala niya ay dito na mabubuo ang kaniyang pagkatao. Ngunit panibagong pasakit sa damdamin lang pala ang kaniyang natamo.

"Ang pagmamahal ay kusa iyang nararamdaman. Hindi mo maaring ipilit ang iyong sarili sa taong may ayaw sa iyo."

Nilingon ni Camela ang abuela na siyang nagsalita. "Mali na naman po ba ako, lola?" Ngayon lang siya nagtanong sa abuela. Masama rin ang loob niya rito dahil pakiramdam niya ay mas mahal din nito si Edlyn.

"Kung hindi ka lang sana naging makasarili at mapaghangad. Nilalamon ang puso mo ng inggit sa iyong kapatid hanggang sa gusto mong masira ang kaniyang buhay."

Napayuko ng ulo si Camela at may katotohanan ang sinabi ng abuela. Nagbabago naman siya ngunit puro mali pa rin ang nakikita sa kaniya.

"Hindi pa huli ang lahat. Kung hindi ka pa rin masaya sa piling ng iyong asawa ay pakawalan mo na siya. Bata ka pa at handa kitang tulungan upang makabangon muli." Alok ni Luna sa apo.

Umiling si Camela. Si Rashed na lang ang mayroon siya at hindi niya kayang mawala ito sa kaniya.

"Ang tigas ng ulo mo at ayaw makinig sa akin kaya nagkakaganyan ang buhay mo!"

Maramk pang sinasabi ang abuela pero tinalikuran na niya. Nakakabingi na kasi ang paulit ulit nitong sermon sa kaniya na para bang wala siyang sariling isip.

Lumipas ang mga araw na nagkukulong lang si Camela sa kanilang silid. Marami siyang natatangap na larawan ni Rashed, kasama si Eldyn. Mayroon pa na halos maghalikan na ang mga ito pero wala siyang magawa kundi ang umiyak lang. Ayaw niyang kumprontahin ang asawa at natatakot siya marinig ang katotohanan. Ayaw niyang marinig sa bibig nito na si Edlyn ang mahal at hindi siya. Nakatulugan na lang niya ang lungkot at sama ng loob sa asawa at sariling pamilya. Hindi niya alam kung ilang oras siyang nakatulog at nagising dahil sa walang ingat na pag sara ng pinto.

Nagmamadaling bumangon su Camela nang makita ang hindi tuwid na paglalakad ng asawa at paggiwang nito. "Easy!" Mabilis niyang inalayan ito at inilagay ang kamay nito sa balikat niya.

"Stay away from me, bitch!"

Nasaktan siya sa harsh words ng asawa at panunulak pero hindi niya ito binitiwan. Nang iupo niya ito sa kamay ay dititso itong natumba at kasama siyang dumagan sa katawan nito.

"Argh fuck you! Bakit hanggang sa panaginip ko ay sinusundan mo ako?"

Natigilan si Camela nang marinig ang sinabi ng asawa. Nakadipa lang ang mga kamay nito at mukhang walang lakas. Nakapikit din ito kaya hindi niya alam kung sino ang tinutukoy nito.

"You are selfish, hindi mo deserve na mahalin ko!"

Nakagat niya ang loob ng ibabang labi at malinaw na sa kaniya kung sino ang tinutukoy ni Rashed. Hindi niya akalaing naging laman siya ng panaginip nito. Kahit papaano ay sumaya siya at napangiti. Marahan niyang hinaplos ang pisngi nitong namumula dahil sa kalasingan. Ang guwapo talaga nito kahit arogante at hindi nagbabago aura ng mukha nito kahit wala sa sariling katinuan.

"I'm sorry, matutunan mo rin akong mahalin kung buksan mo lang ang iyong puso at isipan." Mahina niyang kausap sa binata.

Mukhang narinig siya nito at nagmulat ang namumungay na mga mata dala ng kalasingan. Mukhang naalimpungatan ito nang magsalubong ang tingin nila at banaag niya roon ang galit nito sa kaniya.