Chapter 4-Pagbabalik-tanaw

"TOTOO ba iyang mga sinasabi mo, hija?" hindi pa rin makapaniwalang tanong ni Clarisa kay Edlyn matapos marinig ang kuwento nito sa nangyari sa event.

"Yes po, tita!" Mangiyak-ngiyak na sumbong ni Edlyn sa ina ni Rashed. Doon na siya nagpahatid sa bahay ng binata pagkagaling sa kasalan ng kaibigan.

Naikuyom ni Clarisa ang isang palad dahil sa galit. "Tiyak na gugulohin na naman niya ang buhay ng anak ko!" Tinutukoy niya ay si Camela.

"Yes, tita! Gumawa po kayo ng paraan na hindi siya makalapit kay Rashed!" Hinawakan ni Edlyn ng mahigpit ang nakakuyom na palad ng ginang.

"I will, hija. Kung totoo ang narinig mo tungkol sa kailangan ng kaluguyo ng babaeng iyon sa anak ko, hahadlangan ko sila!" Naningkit ang mga mata ni Clarisa dahil sa galit.

Napangiti si Edlyn at yumakap sa ginang. Chairwoman ang ginang sa kompanya ng mga ito kaya sigurado siyang babagsak ang kompanya ng kinakapitan ni Camela. Isang malaking company ng hardware ang negosyo ng pamilya ni Rashed. Bukod doon ay mayroon ding pagawaan ng mga bakal at iba pang kailangan sa pagbuo ng isang building o bahay.

Nakalinya rin naman ang negosyo ng pamilya nila sa negosyo ni Rashed kaya naging magsosyo ang pamilya nila. Sila naman sa pagawaan ng cement at hollowblocks. May sangay ang kompanya nila sa iba't ibang lugar kaya nabibilang ang pamilya nila sa magagaling na negosyante. Bukod doon ay may oil company rin sila.

"Dapat siguro ay madaliin ko na ang kasal ninyo ng anak ko. Wala akong tiwala sa babaeng iyon kahit may kasulatan kaming pinirmahan noon." Biglang naisip na ani Clarisa.

Lalong natuwa si Edlyn sa narinig mula sa ina ni Rashed. Naihiling na sana sa pagkakataon na ito ay matupad na. Hindi niya alam kung ano ang tungkol sa kasulatan sa pagitan nito at ni Camela. Wala na siyang pakialam doon, ang mahalaga ay hindi maaring lumapit pa si Camela kay Rashed.

Hindi siya dapat makunsensya sa kung ano ang naging buhay ng kapatid ngayon. Una sa lahat ay ito ang nang agaw at hindi siya. Silang dalawa ni Rashed ang nakatakdang ikasal noon ngunit nilandi nito ang binata. Pikot na rin ang kinalabasan dahil lasing si Rashed nang mahuli ang mga ito na magkasama sa iisang silid at alam niyang pinalano iyon ni Camela noon.

"Huwag ka nang malungkot, hija. Ngayong wala na ang ina ko ay walang kakampi sa pamilyang ito ang babaeng iyon kahit gustohin pa niyang bumalik!" Pagbibigay assurance ni Clarisa sa dalaga ay pinisil ang kamay nito.

Ngumiti si Edlyn sa ginang at muling yumakap. "Salamat po, tita! Salamat at mula noon hanggang ngayon ay ako pa rin ang gusto mong maging asawa ni Rashed.

...

Sa hotel, napabuntong hininga si Camela matapos mabasa ang isang email. Ngayon niya lang naisipang buksan iyon at sobrang daming message na. Tanging message mula sa kaniyang dating abogado ang kaniyang binuksan.

"May gustong bumili ng bahay mo, kung ebibinta mo ito ay matulungan kita." Basa niya sa isang message ng abogado.

Tiningnan ni Camela ang date at one month ago lamamg iyon. Marami pa itong message na halos inamag na sa kaniyang email. Nangangamusta at tinatanong siya kung nasaan na. Ang property na tinutukoy nito ay bahay na binili ni Rashed para sa kaniya. Binili pero hindi nila natirhang dalawa. Humulma ang mapait na ngiti sa kaniyang labi nang manariwa muli sa isipan ang nakaraan.

....

"Binili ko ang bahay na iyan para sa iyo. Kung hindi mo na matiis ang ugali ni Mommy ay maari kang lumipat diyan upang matahimik ang buhay mo."

Napaluha si Camela dahil sa malamig na pakitungo sa kaniya ni Rashed. Isang taon mahigit na silang kasal pero parang ibang tao pa rin ang turing sa kaniya. Well, naging mainit na ito sa kaniya minsan. Iyon ay tuwing lasing lamang ito. Mainit dahil inaangkin siya ng paulit ulit. Minsan ay naihiling niyang sana gabi gabi na lang lasing ang asawa.

"Malapit na rin magdalawang taon ang pagsasama natin at hindi ka pa nabubuntis. Alam mo na ang mangyari pagdating ng araw na iyan." Malamig na paalala ni Rashed at tinalikuran na si Camela.

Napaluha na si Camela at nasasaktan. Kahit anong gawin niya ay ayaw maniwala ng asawa na mahal niya ito kaya nagawa niyang pikutin. Ang akala niya ay matutunan rin siyang mahalin ng lalaki. Ngunit lalo lamang lumaki ang galit nito sa kaniya. Pumayag lamang itong pakasalan siya pero may kasulatan na kapag hindi pa siya nabuntis sa loob ng dalawang taon ay maghihiwalay sila.

"Masakit ba?"

Nilingon ni Camela ang ginang. Alam niyang kanina pa ito lihim nakikinig sa pag-uusap nila ni Rashed.

"Iyan na ang naging bunga ng pagiging makasarili mo. Kung hindi mo pinikot ang anak ko ay hindi mo sana maranasan ang magdusa sa piling niya!" nang uuyam na sumbat ni Clarisa.

"Kung hindi po kayo nangingialam sa pagsasama namin, hindi po sana mangyari ito." Pangatwiran niya sa ginang.

"At sumasagot ka na ngayon?" Sinampal ni Clarisa ang dalaga sabay hinila ang mahaba at tuwid nitong buhok.

Hindi dumaing sa sakit si Clarisa at lapat ang ngipin na nakipagtagisan ng tingin sa biyanang babae.

"Clarisa, ano ang ginagawa mo?"

Mabilis na binitiwan ni Clarisa ang buhok ni Camela at hinarap ang ina. "Ma, kasalanan niya kung bakit nasaktan ko siya. Wala siyang galang managot at—"

"Clarisa, hindi kita pinalaki upang manakit ng ibang tao. Nasaan na ang anak ko na mapagmahal at may malawak na pang unawa?"

Pilit na pinigilan ni Camela ang mapaiyak at yumakap sa matanda dahil ito lang ang kumakampi sa kaniya at hindi siya hinuhusgahan agad.

Inis na tinapunan muna ni Clarisa ng tingin si Camela bago lumapit sa ina. "Ma, kilala mo po ako. Hindi ko siya magawang saktan kung hindi na nagmamalabis ang ugaling ipinapakita sa akin."

Napayuko ng ulo si Camela nang tumingin sa kaniya ang donya. Mabait ito sa kaniya at ang matanda lamang ang tumatrato sa kaniya ng maayos sa bahay na iyon. Ayaw niyang pati ito ay magalit kaya kahit walang kasalanan ay humingi siya ng tawad. " Sorry po, lola, hindi na po mauulit."

Napailing ang donya at disappointed na tiningnan ang anak. "Kahit ano ang mangyari ay huwag kang magbuhat ng kamay sa ibang tao."

Hindi sumagot si Clarisa sa ina. Matanda na ito at ayaw niyang bigyan ng sama ng loob. Isang matalim na tingin ang ipinukol niya kay Camela bago umalis.