Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

'Nasa hospital ang lola mo, hindi ka ba dadalaw?"Sandaling itinigil ni Camela ang paglilinis sa mukha ng anak at nilingon ang kaibigang bakla. "Malala na ba?"Napailing si Jackson habang pinagmamasdan ang kaibigan. Kakauwi lang nito galing Japan. Dalawang taon din itong namalagi roon at iniwan sa kanila ng ina niya ang kambal nitong anak. Apat na taon na rin ang nakalipas mula nang umalis ito sa poder ng pamilya at sumama sa kaniya . Divorce na rin ito sa asawa nitong milyonaryo at nagpapahirap sa kalooban nito noon. Ngumiti si Camela sa kaibigan nang sumimangot ito at hindi nagustohan ang kaniyang sinabi. Hangga't maari ay ayaw niyang magkaroon ng balita o connection pa sa kaniyang nakaraan. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana at sangay ng kompanya ng dating asawa ang napasukang trabaho ng kaibigan sa lugar ng mga ito. Magkasosyo sa negosyo ang pamilya nila kaya nakakasagap ng balita si Jackson."Lola mo pa rin siya at balita ko ay hinahanap ka."Sandaling napatingin si Camela sa

"IKAW stay lang dito tabi ko, okay?" "Yes, sir." May kasamang tango at ngumiti si Camela sa ginoo. Kung magsalita ito ay binarok dahil pinaghalo ang lengwaheng english at tagalog plus tonong Chinese pa. Marunong magtagalog ang ginoo dahil ang dati nitong asawa ay pinay. May isang anak at hiwalay na sa asawa. Minsan ay napagkamalan siyang babae nito dahil kahit saan ito magpunta ay sinasama na siya. Ayos lang sa kaniya dahil extra income ang bawat pagsama niya sa matanda. Yes, matanda na ito sa edad na sixty pero mukha pa ring nasa late forty. Naroon sila ngayon sa reception na dinalohan nilang kasal. Ginagawa pa siyang translator minsan ng kaniyang boss. Kasal ng anak ng kasosyo nito sa negosyo kaya sila naroon. Sa totoo lang ay ito ang suwerteng nakilala siya. Hindi lang trabaho sa kompanya kundi maging sa ganitong gathering. Wala siyang pakialam sa kung ano ang iisipin ng ibang tao tungkol sa tunay na relasyon niya sa matanda. Ang mahalaga sa kaniya ay kumikita."Kumpadre, thank

Napabuntong hininga si Camela nang wala na sa harapan ang dalawa. Nang mapag isa ay napaisip siya kung bakit hindi pa rin siya nabubuntis gayong wala naman silang gamit na protection tuwing magniig ni Rashed. Hindi niya alam kung siya ba o si Rashed ang may problema kaya hindi makabuo. Upang makasiguro ay nagpasya siyang magpatingin sa ibang doctor."Ang gamot na iniinum mo ay hindi nakakatulong upang mabuntis ka. Isa itong uri ng pills at...."Hindi na naintindihan ni Camela ang ibang sinabi ng doctor. Para siyang nabingi sa kaalaman na maling gamot ang kaniyang iniinum. Mariing naipikit ni Camela ang mga mata at sinisi ang sarili. Kasalanan niya kung bakit nangyari ito. Alam niyang ayaw sa kaniya ng biyanan pero sinunod niya pa rin ito kung sinong doctor ang dapat mag-alaga sa health niya.Parang lutang na naglakad si Camela palabas ng hospital. Naiiyak siya at kailangan niya ng kausap. Naisip niyang puntahan ang ina ngunit abala ito."May lakad kami ng iyong kapatid, kung may kaila

Habang tumatagal ay parang nanghihina ang pakiramdam ni Camela. Nanlulimo siyang pumasok sa dinning room at wala ang lola ni Rashed at ina lang ang naroon."Kailan mo hiwalayan ang anak ko?" Nang uuyam na tanong ni Clarisa sa dalaga at nagsimula nang kumain. Wala ang ina niya at nag bakasyon sa pinsan nito."Mahal ko po si Rashed." Simple niyang sagot da ginang saka pinilit ang sarili na kumain. Ayaw niyang magkasakit dahil walang mag aalalaga sa kaniya, katulad sa ibang bansa.Umismid si Clarisa. "Tibay din talaga ng loob mo at kapal ng mukha. Kahit nasasaktan na ay ayaw pa ring bumitaw!" "Gusto ko po ng buong pamilya.""Sa tingin mo ay si Rashed ang makasama mo sa pagbuo ng pamilya?" Natatawang ani Clarisa. "In your dream! Alam mo bang ibinabahay na ni Rashed ang kapatif mo?"Biglang nag panting ang mga tainga ni Camela at pabagsak na binitiwan ang kutsara. "Ano ang ibig mong sabihin?" "Hindi ka nagtataka kung bakit bihira na umuwi dito ang anak ko?" Mariing naipikit ni Camela an

"No, hindi siya maaring umalis sa pamamahay na ito!""Rashed?" Sabay at hindi makapaniwalang sambit nila Edlyn at Clarisa."Gusto ko siyang makitang nagdudurusa habambuhay kapalit ng buhay ni Lola!" mabalasik na turan ni Rashed.Parang lantang gulay na napatayo si Camela nang haklitin ni Rashed ang kaniyang braso at pakaladkad na dinala sa isang maliit na silid. "Mula ngayon ay diyan ka matutulog! Mananatili ka sa bahay na ito bilang isang katulong!"Walang magawa si Camela kundi ang umiyak na lamang. Madilim ang silid at walang gamit sa loob. Tanging lampshade ang naroon at walang aircon. "Rashed, please huwag mong gawin ito sa akin!" Pagmakaawa niya rito.Sa halip na maawa at pakinggan siya ng asawa ay tinulak siya nito at pasalampak siyang natumba sa sahid."Naawa ka ba sa lola ko?" Malamig na tanong ni Rashed.Napahagulhol ng iyak si Camela dahil sa pagkaalala sa matanda at binibintang sa kaniya. Wala nang mas sasakit pa sa dinanas niya noon ang nararamdaman ngayon. Mas nasasakta