ログイン"Ayaw mo maniwala sa akin at bigyan ng chance na mahalin mo rin?" Matalim ang mga tinging ipiukol niya sa binata saka ngumisi. "Then mas nakabubuting masira pareho ang buhay namin ng babaing iyon at walang makinabang sa iyo, kahit isa man sa aming dalawa!"Mahigpit na hinawakan ni Terence sa braso ang dalaga at matalim ang mga titig na ipinukol dito. "Huwag ka nang mag aksaya dahil hindi ko hahayaang mangyari ang bagay na iyan!"Sa halip na maiyak dahil lumuluha ang puso at nasasaktan physical ay lalo lamang tumawa si Cynthia. "Sorry but its too late at hindi mo mapigilan ang mangyari sa buhay ng babaeng iyon!" Parang napapasong binitiwan ni Terence ang braso ng dalaga at kinabahan. Alam niyang hindi nagbibiro ang babae kaya kinabahan siya para sa kaligtasan nila Charlene.Mukhang walang naramdaman pero nakangisi lang si Cynthia habang pinapanood ang pagka taranta ni Terence sa pag tawag sa phone nito. Alam niyang tatawagan nito si Charlene. "Shit!" bulong ni Terence at walang sumas
"Cynthia, huwag mong ibahin ang paksa. Narito ako upang alamin ang totoo!" Malungkot na nakinig lang si Dory sa pag uusap ng dalawa. Ayaw niyang umalis upang bigyan ng privacy ang mga ito at baka kung ano ang gawin ni Terence sa anak niya and vice versa.Tumawa nang mapakla si Cynthia saka umayos sa pagkasandal sa headboard. "Bakit ba pinag aaksayahan mo ng oras ang babaing iyon? Huwag mong sabihing mahal mo pa siya sa kanila ng ginawa niya sa iyo noon?" Nang uuyam hiyang tanong dito."Alam mong walang nangyari sa kanilang dalawa noon."Sandaling natigilan si Cynthia at hindi inaasahang malaman ni Terence ang bagay na iyon. Pero imposibleng walang nangyari kay Charlene at sa lalaking binayaran niya dahil successful ang trabaho noon ng lalaki. Ilang sandali pa ay pinagtawanan niya si Terence. "Naniwala ka sa kaniya na virgin pa siya?" Natatawang tanong niya rito.Naikuyom ni Terence ang kanang kamay habang mataman na pinagmamasdan ang dalaga. "Hindi ako naniniwala nang walang ebedens
"Kapag lumabas na ako rito ay lalong hindi na ako kakausapin o dalawin ni Terence."Malungkot na pinagmasdan ni Dory ang anak at desperada na talaga ito upang makuha si Terence. Naaawa siya na ipa admit ito sa mental hospital tulad sa gustong mangyari ni Terence. Kaya nga gusto niyang ilabas na ngayon ang anak at dalhin na lang sa probinsya ngunit nagmamatigas naman ang anak."Anak, puwede bang makinig ka sa akin kahit ngayon lang?" Pakiusap niya sa dalaga."No! Ikaw ang makinig sa akin!" Angil ni Cynthia sa ina. "Ayaw kong umuwi at ito lang ang paraan upang patuloy na alalahanin ako ni Terence!""Cynthia!" Tumaas na ang timbre ng boses ni Dory at galit ang mga titig na ipinukol dito. "Gusto mo bang ma confine sa mental hospital?"Nanlaki ang mga mata ni Cynthia at nagulat sa tanong ng ina. Siya? E confine nito sa mental hospital?Ipaliwanag na sana ni Dory sa anak ang sitwasyon ngunit biglang bumukas ang pinto. Kinabahan siya sa halip na matuwa nang makita si Terence. Paanong hindi s
Natigilan si Charlene nang mapansin ang pagdilim ng anyo ng binata. Hindi niya alam kung ano ang nasbai niya na hindi nito nagustohan. Natahimik na sila pareho dahil dumating na ang kaibigan at ang bata. Agad na inasikaso ito ni Terence at inagawan pa siya ng obligasyon sa bata."Ok ka lang?" pabulong na tanong ni Jude sa kaibigan.Marahang tumango lang si Charlene saka sinimulan na ang pagkain. Hinayan na niya kay Terence ang bata at mukhang sabik sa pag aasikaso ng isang ama ang bata. Inaasikaso rin naman ito ni Jude pero kaiba ang sigla ng anak kapag si Terence ang kasama. "Ako na ang maghahatid kay Jessy sa school bago pumasok sa trabaho. Huwag kang mag alala sa kaligtasan niya dahil may tao akong naka assign na maging bodyguard niya habang hindi ko pa na finalise ang main reason sa gulong ito.""Salamat, ako na ang magsusundo sa kaniya mamaya upang hindi ka maabala." Mapagkumbaba niyang kausap sa binata pero wala siyang sagot na nakuha dito. Mukhang mainit pa rin ang ulo nito da
Heirs 3 111"Gosh, my virgin eyes!" tili ni Jude sa isipan nang halikan ni Terence sa labi ang kaibigan niya. Pakiramdam ni Charlene ay na estatwa na siya sa kinatayuan matapos maramdaman ang paglapat ng labi ng binata sa bibig niya. Smack lang iyon pero parang tumigil ang ikot ng mundo niya. Paanong hindi siya matulala? Hinalikan lang naman siya sa labi at sa harap ng kaibiban niya. Pagtingin niya sa kaibigang bakla ay namumula ang pisngi nito na para bang ito ang hinalikan at nahihiya. "Nagustohan mo ba ang pagkaing order ko?" tanong ni Terence habang inaaabot sa dalaga ang bulaklak.Wala sa sarili kinuba niya ang bulaklak at sinamyo pa iyon bago tumango. "Thank you!" Hindi na niya magawang sitahin ang binata sa paghalik sa labi niya at parang normal lang dito ang ginawa nito.Napairap si Jude kahit hindi nakatingin sa kaniya ang kaibigan. "Huh, walang natandaan sa nangyari o ginawa kagabi pero hinayaang tukain siya ni Terence sa harapan ko? Nagpapainggit lang?" Inis na bulong ni
"Ayaw mo bang maalala kung paano mo ako halikan?" nanuksong tanong ni Jude sa kaibigan.Pinandilatan ni Charlene ng mga mata ang kaibiban. Alam niyang nagbibiro lang ito pero kinikilabutan pa rin siya. "Please, hindi na ako uulit pang uminom at pakalasing." Sumusuko na aniya upang tumigil na sa pagkukuwento ang kaibigan. Hindi niya kasi talaga tanda ang part na iyon at ayaw maalala dahil tiyak na nakakahiya sa kaibigan.Nakangising nilapitan ni Jude ang kaibigan at inakay ito paupo sa sofa. "Huwag ka nang mahiya sa akin. Ano, nakailang round kayo kagabi?"Nanlaki ang mga mata ni Charlene at hinampas sa braso ang kaibigan. "Ano ba iyang iniisip mo!""Oh c'mon, huwag mo nang ipagkaila at dinig ko ang ungol mo kagabi."Lalong nanlaki ang mga mata ni Charlene at alam niyang kulay kamatis na ang mga pisngi niya dahil sa sobrang hiya. Ganoon ba kalakas ang ungol niya kagabi at nakaabot sa pandinig ni Jude?"Joke lang!" Natatawang bawi ni Juse sa kaibigan. Wala naman talaga siyang narinig ka
Napaiyak si Jaira nang malaman na inilabas na ng hospital si Arthur at dinala sa ibang bansa. Hindi manlang siya nakapag paalam sa binata at tulog ito nang umalis siya kanina. Kung alam niya lang na ganito ang balak ng ina ni Arthur ay hindi na sana siya umuwi upang maligo. "Anak, huwag kang mag a
"Nangangalay ka na ba, hija?" Malumanay na tanong ni Dalia sa dalaga.Nahihiyang umiling si Jaira at walang pagkunwari iyon. Kahit maghapon at magdamag pang nakasandal sa kaniya si Arthur ay ok lang. Mahalaga ay comfortable ito at bubuti ang pakiramdam. Napatingin si Dalia sa lunchbox. Nakahinga
"Baby, ayaw ko ring naglalagay ka ng lipstick sa labi at sobrang nakakaagaw ng atensyon ng mga lalaki."Umawang ang mga labi ni Jaira at hindi alam kung puri ba ng binata ang puna sa kaniya o what? Pero tama ba ang nadinig niya? Tinawag siyang baby ni Arthur? Lalong umawang ang mga labi niya nang d
Huminga nang malalim si Arthur nang ayaw salubungin ng dalaga ang tingin niya. Sinusubuan siya pero nakatingin lang sa ibaba. "Kailan ka pa natutong mag lipstick?"Gulat na nag angat ng tingin si Jaira at napatingin na sa binata. Nang magsalubong ang tingin nila nito ay nahihiyang nag iwas ng tingi







