LOGIN"Tama, hindi sapat ang isahang ganti lang!" Kausap ni Faredah sa sarili habang masama ang tingin sa pinto. Hindi niya alam kung ilang taon na siyang niloloko ng binata. Hindi niya matanggap na ginawa siyang tanga. Sobrang naapakan ang pride niya at naisip ang pamilya. Ano na lang ang sasabihin ng mga ito kapag nalaman? Ang ayaw sa lahat ng kaniyang pamilya ay masaktan ang damdamin nila nang dahil sa panloloko.
Huminga siya nang malalim at patulog na naririnig ang palitan na ungol ng dalawa. Binuhay niya ang cellphone at sinimulan ang record ng video bago dahan dahang binuksan ang pinto. Nanaig ang galit sa puso niya kaysa sakit nang makita ang pagtataksil sa kaniya ni Denis. Ilang taon niya itong ipinaglaban sa pamilya niya pero ito ang napala niya? Ang mga hayop at nagkakabayuhan. Napangisi si Sophie nang makitang bumukas na ang pinto. Nanatili siyang nakadapa sa kama at ibabang parte lang ng katawan ang nakaangat. Nakikita niya sa isang sulok ng mga mata ang pinto pero ang paggalaw lang niyon ang malinaw niyang nakikita. Natatakoan kasi ng katawan ni Denis ang pinto at halos mabali leeg niya sa paglingon para makita iyon. Hinintay na lang niyang may sumugod sa kanila. "Argh!" Halos mangisay si Denis nang tuluyang sumabog ang init sa katawan sa loob ng pagkababae ng kaniig. Bigla ring nablangko ang isipan ni Sophie at pansamantalang nakalimutan ang susugod da kanila. Pagkahupa ng init sa katawan ay saka niya lang naalala si Faredah. Ngunit pagtingin niya sa pinto ay nakapinid na iyon. Nagtaka siya at walang Faredah na nanugod sa kanila. Sigurado siya kanina na may bumukas sa pinto. Pero bakit walang nanugod? "May problema ba?" tanong ni Denis sa dalaga nang mapansin na malalim ang iniisip nito. Napakurap si Sophie saka ngumiti sa binata. "Nothing, want more?" Bumangon si Denis, "matulot ka na at tatawagan ko lang si Faredah." Kumuha ng isang stick ng sigarilyo si Denis saka naglakad papuntang terrace na karugtong lang din ng silid nila. Inis na niyakap ni Sophie ang una at hindi manlang nakakalimutan ni Denis ang babaing iyon kahit isang gabi lang. .... Napabuntong hininga si Jaira nang maabutan ang pinsan na mag isang nainum. Malapit na siya sa bahay nila kanina nang tumawag ito at nagpapahanap ng lalaki. Mukhang may hindi magandang nangyarinsa pagitan ng nonyo nito at nagkakaganito ito. Mabuti at hindi na ito lumayo. Naroon lang din ito sa bar ng naturang hotel kung saan pinapunta ni Denis. "Hey!" Namumungay ang mga mata na kumaway si Faredah sa kaibigan nang makita ito. "Ano na naman ang problema mo?" tanong ni Jaira pagkaupo sa tabi ng pinsan. "Lalaki!" Pasinghal na sagot nito. Umikot ang mga mata Jaira, wala nang bago sa problema ng pinsan at iyon ay dahil kay Denis. "Nasaan na ang lalaking pinabibili ko sa iyo?" Pinandilatan niya ng mga mata si Jaira. "Ouch!" Reklamo ni Jaira at may kasamang hampas sa balikat niya ang tanong ng pinsan. "Ang daming nanliligaw sa iyo na lalaki, bakit kailangan mo pang bumili?" Napasinok si Faredag bago sumagot. "Dahil mga manloloko ang lalaki! Sa una lang sila matino! Gusto ko ang lalaking gagawin ang lahat ng gusto ko at ako lang amg trabaho niya!" Gustong maiyak ni Jaira habang nakikinig sa mga pinagsasabibng pinsan. Malala na talaga ito at kung ano na lang ang naisip. Hindi niya maiwan ito at baka kung sinong gigolo ang mahila nito. "Nasaan na?" Naiinip na tanong ni Faredah sa kaibigan bago uminum muli ng alak. "Sandali naman!" Pilit niyang binabawi ang damit na hila ng pinsan. Kinawayan niya ang staff na nakita at pinatawag ang manager sa naturang bar upang kinausap ng sarilinan. Napatingin ang manager sa babaing nakaupo sa mahabang sofa at halatang lasing na. VIP lounge ang kinaroonan nito kaya alam nilang hindi ordinaryong mamayan ang kaharap ngayon."Magdahan dahan ka sa iyong pananalita dahil wala kang ebedensya sa paratang mong iyan kay Charlene!" Nanggigil na sita ni Jude kay Lucy."Anong wala? Marami ang nakakita nang agawan niya ng bulaklak ang kababaihan sa reception kahit hindi siya kasali sa sasalo ng bouquet!" angil ni Lucy sa binata."Sobrang judgemental ka, pakipag agawan na pala ang napadaan ka sa likod at doon bumagsak sa kaniya ang bouquet?" Sarkastikong ani Jude sa babae."Tama si Jude dahil naroon din ako at nakita ang nangyari." Segunda ng isa sa babaeng naroon."Mukhang napahiya si Lucy at wala na siyang kakampi. Sinamaan niya ng tingin ang babaeng nagsalita at pinarating dito na humanda ito."Gosh, destiny ang tawav sa ganoon!" Kinikilig na bulalas ng isa sa babaeng kalapit ni Charlene. Sumang ayon ang iba pa at kinilig din, pero biglang natigilan nang magsalita si Lucy."Sige ituloy ninyo ang kahibangan ng imagination ninyo. Kapag narinig kayo ng fiancee ni Mr. CEO ay tignan ko lang kung kiligin pa kayo!" Ang
Napailing na lang si Charlene nang irapan siya ni Lucy. Magtitimpla sana siya ng kape kanina nang makita si Cynthia kausap nito kaya hindi siya tumuloy. Pero dinig niyang nagpapaturo gumawa ng kape kanina si Cynthia. Hindi niya akalaing pati ang pag timpla ng kape ay hindi marunong ang babae. Parang biglang naawa siya kay Terence kung ang babaeng iyon ang naging asawa. Baka ang alam lang ay magpakulo ng tubig."Kaiba talaga ang mayayaman, karamihan ay walang alam." ani Charlene sa sarili saka humakbang na palapit sa maliit na dirty kitchen."Ano ang ginagawa mo dito?" mataray na sita ni Lucy sa dalaga nang maka lapit sa kaniya."Bakit mo tinatanong? Trababo mo na ba ngayon ang bantayan ang bawat kilos ng empleyado dito? Nang uuyam na balik tanong din ni Charlene sa babae saka nilampasan ito."Huwag kang mayabang at tinatanong pa kita!" Inis na sinundan ni Lucy sa babae. "Ano ang ginagawa mo dito?" tanong niyang muli saka humarang sa maliit na table."Maglalaba?" Paarogante na sagot n
Pagkalabas sa opisina ng binata ay napabuga ng hangin sa bibig si Cynthia. Kailangan niyang mahanap ang nautusan kanina ngunit hindi niya alam kung saang department ito mahanap. Kailangan niyang personal itong hanapin dahil hindi niya rin alam ang pangalan nito. Habang naglalakad sa hallway ay inaalala kung saan niya unang nakita ang empleyadong iyon."Tama, sa reception nga ng kasal nila Jaira!" bulong ni Cynthia sa sarili nang maalala na nakita niya ang babaeng iyon na kasama si Charlene. Doon niya naisip pumunta sa malapit sa babaeng kinainisan.Pagka pasok ni Cynthia ay napatingin sa kaniya ang nga naroon kasama si Charlene. Pero agad ding binawi ni Charlene ang tingin sa kaniya na kinainis niya. Lahat ay bumati sa kaniya maliban sa babaeng kinainisan.Inabala lang ni Charlene ang sarili at nagkunwaring hindi nakita si Cynthia. Puyat siya at pagod ang isipan kaya walang energy makipag malditahan dito. Baka hindi na niya mapigilan ang sarili at makapalimutan kung nasaan sila at ma
"Babe, ipinagtimpla kita ng—ay, sorry po!" Mukhang natigilan na ani Cynthia pagka angat ng tingin at nakita ang ginang. "Hindi ko po alam na narito kayo. Nakakaabala po ba ako?" Nahihiyang pa niyang tanong at tumigil na muna sa paghakbang."No, hija, ayos lang." Ngumiti si Trisha sa dalaga. "Ang sweet mo naman at personal mo pang ipinagtimpla ang anak ko."Lihim na napangiti su Cynthia dahil sa puri ng ginang. "Thank you po, tita, gusto ko pong personla na inaasikaso si Terence kahit nasa trabaho kami pareho."Lalong napangiti si Trisha at natuwa dahil hindi mapapabayaan ang anak niya at tiyak na maging masaya sa piling ng babaeng napusuan nito. "You stay here, hija, hindi rin ako magtatagal."Nakangiting ibinaba ni Cynthia sa working table ng nobyo ang tasang nakapatong sa maliit na platito. "Gusto niyo rin po bang ipagtimpla ko kayo ng kape?" Alok niya pa sa ginang pero nasa isipan ay nagdadasal na sana ay hindi kagatin ng ginang ang pagmamagandang loob niya. Hindi sa ayaw niyang pa
Nakagat ni Cynthia ang ibabang labi at gusto niyang maiyak dahil kung kausapin siya ng binata ay parang ibang tao o ka level ng empleyado sa kompanya. Walang salitang tumalikod siya upang ipakita sa binata na masama ang loob nkya. Binagalan pa niya ang paglalakad at umaasang tawagin siya ng binata upang mag sorry. Ngunit nabuksan na lang niya ang pinto ay walang ingay siyang narinig mula sa binata, kahit tikhim manlang upang kunin ang atensyon niya. Masama ang loob na nilingon niya ito, tulad nang pagpasok niya kanina ay subsob na naman sa trabaho ito. Baliwala lang dito ang presensya niya. Inis na lumabas na siya at walang ingat na isinara ang pinto dahil sa inis.Saka lang nag angat ng tingin si Terence nang magsara na ang pinto. Napabuntong hininga siya at ipinikit ang mga mata. Alam niyang kasalan niya kung bakit umaakto nang ganoon si Cynthia. Naging more on clingy ito mula nang mag krus muli ang landas nila ni Charlene. Pero totoong busy na siya sa trabaho bilang CEO, ayaw niyan
Sa halip na matuwa si Cynthia dahil natapos ni Charlene ang itinambak niyang trababo dito ay lalo lamang siya naasar. Ang akala pa naman niya ay may dahilan siya ngayon na pagalitan ito upang mapahiya sa lahat na naroon. "Sure ka na tama ang mga ginawa mo?" Pagtataray pa rin niya sa babae."Puwede niyo pong basahin isa isa para masiguro ninyo na nagawa ko ng tama o mali." Mahinahon na sagot ni Charlene sa babae.Mariing naglapat ang mga labi ni Cynthia at nainis sa sagot ng babae. Hindi pa siya nasiraan ng ulo para basahin iyon lahat. Kapag ginawa niya iyon ay baka abutin diya ng umaga. "Paano mo nagawang tapusin lahat iyan?""Pinaglamayan ko po." Simpleng sagot lang ni Charlene saka humikab para ipakita sa babae na wala siyang tulog. Baka sakaling makunsensya ito ngunit nakalimutan niyang wala pala itong budhi."Make sure na tama ang pinagagawa mo dahil ibalik ko iyan kapag may mali!" Inirapan ni Cynthia ang dating kaibigan saka inutusan ang secretary na kunin na ang mga files.Naiku







