Masuk"Great!" Mukhang nabunutan ng tinik sa dibdib si Jaira. "Mabait iyang pinsan ko. Kapag nakatulog na siya ay pakidala na lang sa room ko at kailangan ko nang magpahinga." Ibinigay ni Jaira ang hotel room sa lalaki. Medyo lasing na rin kasi siya kaya gusto na niyang magpahinga. Bahala na ang pinsan niya sa sarili nito. Alam niyang kahit lasing na ito ay alam pa rin ang ginagawa.
Napabuntong hininga si Blake nang makaalis na ang isang babae. Mabilis niyang binuhat ang dalaga saka pinaupo sa sofa ngunit biglang tumayo at nagsasayaw. "Hindi ka ba nahihilo?" Tumigil sa pagsayaw si Faredah at sinipat ang mukha ng lalaki. Namumungay ang mga mata na lumapit siya rito at sinalat ang maganda nitong mukha. Pinisil niya ang panga nito saka ngumiti. "Ang guwapo mo naman para maging bayarang lalaki." "What?" Mukhang nabingi ang binata sa narinig. "Alam mo pa ba ang pinanggagawa mo?" Napalabi si Faredah at ang sungit ng lalaki. "Of course, bakit ba ang dami mong reklamo at tanong? Hindi mo ba alam na masuwerte kang ikaw ang napili kong bilhin ngayong gabi?" Pagkasabi niyon ay dinampot niya ang basong may laman na alak. Mabilis na inagawa ni Blake ang baso. "Tama na at lasing ka na." Napasimangot na si Faredah at naalala ang ganoong linyahan ni Denis. Laging sinasabi na huwag siyang maglasing at baka makalimot sa sarili. Inis na hinila niya ang necktie ng binata. "Ayaw ko nang makinig sa isang tulad mo, pare pareho lang kayo na kunwari ay gentleman pero ang totoo ay hindi makuntinto sa isang babae!" Napamura si Blake at mukhang ginagalit niya lang lalo ang dalaga. "Alright, wala na akong masabi pa at ikaw ang boss ngayon." Itinaas pa niya ang dalawang kamay upang ipakita sa dalaga na mahina siya. Biglang umamo ang mukha ni Faredah at natuwa sa lalaki. "Good boy. Gusto kong makaganti sa manloloko na iyon at ipakitang kaya ko ring gawin ang ginagawa niya!" Nanlaki ang mga mata ni Blake nang bigla na lang haklitin ng dalaga ang suot niya. Nagtalsikan ang buton niyon at agad lumantad ang dibdib niya sa mga mata nito. Mukhang natakam si Faredah na pinagmasdan ang matigas na dibdib ng binata. Hindi nga siya nagkamali na maraming pandesal na itinatago ang binata. Agad niya iyong hinaplos at dinama ang init sa katawan ng lalaki. "Alam mo ba kung ano ang maaring mangyari kapag ipinagpatuloy mo iyang ginagawa mo?" tanong ni Blake sa dalaga at pilit na kinukontrol ang sarili. Inis na iwinaksi ni Faredah ang kamay ng binata nang piginilan nito ang kamay niya sa pagdama pa sa katawan nito. "Akin ka mula ngayon!" Mapang angking aniya saka hinalikan sa dibdib ang binata. "You ask for this, huwag mo akong sisihin sa kung ano mang mangyari sa atin ngayon." Agad na binuhat ni Blake ang dalaga at inilabas sa silid na iyon. "Hey saan mo ako dadalhin?" Reklamo ni Farefah at para siyang isang sako kung buhatin jg binata at isinampay sa balikat nito. Sa halip na sagutin ang dalaga ay marahan niyang pinisil ang pang upo ng dalaga upang tumigil sa paglilikot. May sumalubong sa kaniya na staff at pinagbuksan ng silid siya ng pinto. "May ipag utos pa po kayo, sir?" tanong ni Josh sa binata. "No." Maiksing sagot ni Blake at dumiritso na ng pasok sa silid. Mabilis na isinara ni Josh ang pinto at umalis na upang hindi makaistorbo. Napasinghap si Farefah at walang ingat na ibinaba siya ng lalaki sa kama. Tatayo sana siya ngunit mabilis itong nakasunod at ngayon ay nasa ibabaw na niya. Agad niyang nakalimutan ang galit dito nang masilayan ang nakakahalina nitong labi at guwapong mukha. Namalayan na lang niya ay magkahugpong na ang mga labi nila at parang lalo siyang nalasing dahil sa kakaibang tamis ng halik ng binata."Sorry pero lalo lamang lalalim ang sugat sa puso niya at hindi kakawala sa akin kapag pinagbigyan ko ang gusto ninyo." "Pero —""Look, tita, pareho lang kami magdusa kapag nagsama kami bilang mag asawa dahil iisa lang ang nagmamahal kaya sana ay maunawaan niyo ako." Pakiusap na ni Terence sa ginang. "Bakit hindi mo subukang turuan ang puso mong mahalin ang anak ko?" halos pabulong lang na pakiusap ni Dory sa binata at baka marinig ng anak."Ilang taon ko na pong sinubukan at tama na po iyon." Bumagsak ang mga balikat ni Dory dahil sa sinabi ng binata. Alam niya ang tunay na damdamin nito para sa anak niya dahil nakiusap din siya dito noon sa binata. Hindi na niya alam ngayon kung ano ang dapat gawin upang manatili ang binata sa tabi ng anak niya kahit walang pagmamahal.Nalungkot si Trisha para sa kaibigan pero ayaw niyang pangunahan ang anak lalo na sa ganitong usapin. Mukhang ang dami niyang hindi alam sa naging desisyon ng anak sa mga nakaraang buhay nito. Hanga siya sa anak at
Pagdating ni Terence sa hospital ay ayad siyang sinalubong ng ina. "Kumusta po siya?""Hindi pa alam at nasa loob pa rin ng operating room." Malungkot na ani Trisha. Kagigising niya lang din kanina nang tawagan siya ng ina ni Cynthia upang ibalita ang nangyari.Napatingin si Terence sa ina ni Cynthia na umiiyak na naka upo. May dugo ang mga kamay nito at damit."Galit siya sa akin at isa ako sa sinisisi niya sa nangyari kay Cynthia." Patuloy na kuwento ni Trisha sa anak kaya hindi niya malapitan ang kaibigan. Nag angat ng tingin si Dory at nang makita si Terence ay galit ba sinugod ito. "Paano mo nagawa ito sa anak ko? Minahal ka niya nang husto at matahal na panahon na pinaasa mo pero bigla mong hiniwalayan dahil sa ibang babae at isa pang dalagang ina? Alam mo ba kung gaano kasakit iyon sa anak ko kaya hindi niya kinaya?" "I'm sorry." Tanging naisagot ni Terence at hindi alam paano ipaliwanag sa ginang ang sitwasyon nila ni Cynthia. "Dory, huwag muna tayo magsisihan ngayon at mag
"Sorry, hindi ko intention na saktan ang kalooban mo. Ang ibig kong sabihin ay iba ang pagmamahal at alaga ng isang ama sa bata kaysa ina."Naitikom niya ang bibig at napahawak sa kanang pisngi. Ganoon na ba siya ka obvious at nababasa ng binata ang laman ng isipan niya?"Napatawad na kita sa ginawa mo sa akin noon."Muling umawang ang mga labi niya dahil sa sinabi ng binata. "Excuse me?" parang abingi na aniya dahil hindi makapaniwalang sabibin iyon hg binata sa ganitong sitwasyon. "May kasalanan ka rin sa akin noon.""I know." Seryusong tugon ni Terence. "Pero itinago ko iyon sa iyo upang sagutin mo ako."Parang biglang nainis si Charlene sa sarili. Nakalimutan niyang naikuwento niya pala sa binata noon na ayaw niya sa lalaking mayaman dahil baka ayawan siya ng pamilya nito at hindi niya kayang makihalubilo sa mapepera."Hindi ko intensyon na itago sa iyo nang matagal ang pagkatao ko noon. Kumukuha lang ako ng tyempo dahil ayaw kong magalit ka sa akin." Pagtatapat ni Terence. Tama
Habang nagluluto ay panay silip din ni Charlene sa dalawa na nasa sala. Mabuti na lang at hindi na nagtanong pa o nag react si Terence tungkol sa baso na idinaldal ng anak niya. Hindi naman niya kasi inaasahang pupunta sa bahay niya ang lalaki at doon pa natulog kaya hindi naisip itago ang bagat na nakapag alala sa nakaraan."Bakit kasi nasa iyo pa at iniingatan ang baso na iyan?" tanong ng isang bahagi ng isipan ni Charlene. "Napalabi si Charlene at nangatwiran sa sariling isipan. Maganda ang baso saka sayang itapon dahil nagagamit niya. Kailangan niya ring magtipid kaya wala sa isip ang bumili ng bagong gamit."Ano ang niluluto mo?""Ay butiki!" Gulat na naibulalas niya nang biglang may nagsalita sa likod niya. Nang malingunan ang nakangising si Terence ay inis na inirapan ito. "Hindi ka na nagbago, magulatin ka pa rin." Nanunuksong puna ni Terence sa dalaga.Lalo lamang siya nainis sa birong totoo ng binata. Kung makapaalala ay parang ok lang sila o walang malaking lamat ang naka
"Maraming dahilan at isa na iyan." Maiksing sagot ni Terence habang nanatiling naka pikit ang mga mata.Hindi na muling nagtanong si Charlene sa binata. Baka kasi kung saan pa mapunta ang pag uusap nila at mag away lang sila eh makabulahaw pa ng tulog ng iba. Tiyak na siya na maman ang sisihin ni Cynthia sa nangyari sa relasyon ng mga ito. Mabuti na lang at wala na siya sa kompanya. Patalikod siya ng higa sa binata at ipinikit ang mga mata kahit nawala na ang antok niya. Mukhang siya lang ang nakikiramdam at ang binata ay tulog na. Para bang normal lang dito at makatabi siya sa pag tulog.Kimabukasan, tinanghali si Charlene ng gising. Halos alas singko na rin kasi siya naka tulog muli kanina. Pagtingin niya sa kahilang side ng higaan niya ay wala na roon si Terence. "Umuwi na siguro siya." Kausap niya sa sarili.Dali dali na rin siyang bumangon at dumiritso sa banyo. Pero bago maratong ang cr ay madaanan niya ang sala. Nagulat siya nang makitang naroon si Terence at kanlong na naman a
Dahang dahang nilingon ni Charlene ang katabi at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata niya nang makita ang guwapong mukha ng isang lalaki. Ang himbing ng tulog nito kaya parang nakakahiya awayin o gisingin. Hindi muna siya gumalaw at nilinga ang kabilang side upang hanapin ang anak."Fuck, nasaan na si Jessy?" tanong niya sa sarili saka dahan dahan inalis ang kamay ni Terence na naka patong sa sa tiyan niya. Halos pigil hininga siya habang inaangat ang braso ni Terence hanggang sa maibaba iyon sa tabi nila. Babangon na sana siya upang habapin ang anak ngunit mukhang naalimpungatan ang binata. Hindi natuloy ang pagbangon niya at halos manigas na siya sa kinahigaan at takot kumilos. Hindi niya alam kung saan siya natatakot, sa sariling kahinaan o sa binatang katabi?"Ano ang dapat mong ikatakot kay Terence? naitanong niya sa sarili.Nakagat niya ang ibabang labi nang gumalaw muli ang binata. Sa pagkakataon na ito ay sumiksik ito sa tabi niya at ang mukha ay sa pagitan ng leet at ba
"Ano ang nakakatawa?" Nairitang tanong ni Dalia kapagdaka. Mula sa mahinang tawa kasi ay unti unting lumakas at nang aasar pa ang mga titig sa kaniya ng dalaga.Ilang segundo pa ang lumipas bago tumigil sa pag tawa pero ang nang aasar naman ang tingin ni Rizza sa ginang. "Hahahanapin ka ng anak mo
"Guard, pakisabi na importante ang kailangan ko at tungkol ito sa panganib sa buhay ng anak nilang si Jaira." Pakiusap ni Dalia sa guard na hawak pa rin ang radio at kausap ang guard sa loob ng villa."Sandali lang po, ma'am, kakausapin pa ang taong hinahanap ninyo."Tumango si Dalia sa guard at tu
"Pagkapasok ni Dalia sa sariling silid na inuukupa at mabilis niyang isinara ang pinto at ni lock. Natatakot na siyang makasama sa iisang silid si Rizza. Nagpalakad lakad siya mula s pinto at bintana then uupo sa kama saka maglalakad muli habang nag iisip. Nagtatalo ang isipan niya kung babalaan na
"Tayo na munang kumain at nakahain na sa lamesa ang pagkain." Tawag ni Tristan sa dalawa saka hinapit sa baywang ang asawa saka inalalayan patungo sa garden kung saan sila kakain ng almusal.Pagsapit ng tanghali ay dumating na ang ilan sa kaanak at doon nananghalian. Maging ang ama ni Arthur ay du







