LOGIN"Anak, huwag nating ipilit ang ating sarili sa taong may ayaw sa atin." Mahinahon na ani Dory at pilit na pinaiintindi ang ibig sabihin sa anak."No, mahal na ako ni Terence pero nagbago iyon dahil sa babaing iyon!" Bulyaw niya sa ina. "Kung ayaw mo akong tulungan ay huwag mo na akong kausapin!" Pananakot pa niya sa ina.Nanlumo si Dory at hindi na alam ang gagawin at sabihin upang matauhan ang anak at maisip nitong mali ang sarili."Kapag hindi mo ako tutulungang papuntahin dito si Terence ngayon ay aalis ako at sunduin siya!" Galit niyang banta sa ina.Pakiramdam ni Dory ay biglang nanikip ang dibdib niya. Bumuka ang bibig niya pero walang tinig na lumabas doon. Nang tangkang tanggalin ng anak ang dextrose nito ay mabilis niyang niyakap ito. "Anak, please makinig ka sa mommy kahit ngayon lang.""No, ikaw ang makinig sa gusto ko kung ayaw mong mapakamak ako!" Pilit niyang tinulak ang ina palayo kung lalong humigpit ang yakap nito sa kaniya. "Hindi mo na ako mahal!""Hindi totoo iyan,
"Baliw ka ba at tinatanong mo ako ng ganiyan?" naiinis ding angil ni Willy sa babae. Kung hindi niya lang kailangan ng pera ay namura na niya ito nang husto. "Ano gusto mo, makipag suntukan ako sa ganyan at sapilitang kunin ang bata sa harap ng maraming tao?"Sandaling natigilan si Cynthia at hindi nga maaring gumawa ng gulo ang lalaki at baka sa kulungan ang baksak nito. Isa pa ay hindi niya gustong may manakit physically kay Terence. Pero nang tumatak sa isipan kung ano ang tawag sa kaniya ng lalaki ay halod umusok ang ilong niya dahil sa galit. "Jerk, sino ang baliw ha?"Napakamot si Willy sa ulo kahit hindi naman makati iyon. Gutong isagot sa babae na oo dahil parang hindi nag iisip bago siya pagalitan.Napabuga ng hangin sa bibig si Cynthia at pilit na pinakakalma ang sarili nang matahimik ang kausap mula sa kabilang linya. "Gumawa ka ng paraan na masira ang tingin ni Terence kay Charlene. Pero huwag kang magkamaling saktan si Terence dahil ako ang makakalaban mo!" Banta pa niya
"Hindi na kayo safe dito kaya mag impake na kayo."Umawang ang mga labi ni Charlene at nagulat sa biglaang pasya ng binata. Ang akala niya kanina ay hindi ito naniniwala sa sinabi niya. "I will help you—""Wait!" Putol niya sa iba pang nais sabihin ng binata. "Saan naman kami pupunta kung aalis dito?" Ekasahirado niyang tinong dito. "Doo muna kayo sa condo ko.""No, hindi maari!" Matigas niyang turan at may kasama pang iling.Nangunot ang noo ni Terence habang nakatitig sa dalaga. "Huwag mong pairalin ang pride mo sa mga oras na ito at importante ang kaligtasan ng nata dito."Nasaktan si Charlene sa tono ng pananalita ng binata. Para bang ang bata lang ang inalala nito at hindi siya kasama. "Hindi maari dahil bukod sa alam ni Cynthia ang place mo ay mapalayo pa sa school si Jessy."Napabuntong hininga si Terence habang nakatitig sa dalaga. "Kung ayaw mong lumipat ay maglalagay ako ng tao na magbabantay sa inyo.""Huw—" hindi na niya nadugtongan ang nais sabihin at umipal agad ang bi
"Salamat nga pala sa pagsundo kay Jessy." Hindi tumitingin sa binata na pasalamat niya. Hindi niya kasi masalunong ang tingin nitong puno ng katanungan."Naabutan ko siyang pilit na hinihila si Jessy na sumama sa kaniya." Binuhay na ni Terence ang makina ng sasakyan.Nakagat ni Charlene ang ibabang labi at lalong hindi alam kung ano ang sunod na sasabihin sa binata. Kung wala ito ay tiyak na nakuha na ni Willy ang bata.Hindi na nagtanong si Terence at ayaw niyang marinig ng bata. Lalo lamang kinabahan si Charlene nang manahimik ang binata. Pero bakit ba siya kinakabahan at ano ang ikinababahala niya kung magalit si Terence? Wala naman siyang kasalanan. Eh ano kung si Willy ang ama ni Jessy?Pumalatak sa isipan si Charlene at para siyang napapraning na at kinakausap ang sarili. Bakit na siya kinakabahan at alala sa maaring iniisip ni Terence? Hanggang sa makarating sila ng bahay ay tahimik si Terence. Hindi na niya kailangang imibitahan ito na pumasok at nauna pang maglakad patungong
Nang maalala si Jessy ay nagmamadaling hinanap niya ang bag. Sobra siyang nag alala at naisip na baka may tao rin si Cynthia na nagmamatyag sa anak niya. Halos takbuhin niya ang daan palabas ng bahay upang sunduin ang bata sa school. Dahil mga nangyari at na distract ang isipan ay nakalimutan niya ang oras. Kung hindi siya magmamadali ay tapos na ang klase ng anak bago pa siya makarating. Dahil sa mga banta ni Cynthia ay kailangan niyang manigurodo na ligtad ang bata.Isang sakay lang naman siya ng jeep patungo sa school ng bata. Agad na tinambol ang dibdib niya dahil sa kaba nang makita ang nakatalikod na lalaling kausap ni Jessy. Hindi niya alam kung sino ang isa sa lalaking naka uklo upang pumantay sa anak dahil natatabunan ng lalaking pamilyar ang likod nito. Patakbo siyang lumapit sa mga ito, nang marinig ang tinig ng isang lalaki na may hawak kay Jessy ay natigilan siya."Pare, hindi ka kilala ng bata kaya bakit ko pinipilit siyang sumama sa iyo?" matigas na tanong ni Terence sa
Pinigilan ni Charlene ang matawa at mahirap na, lalaki ito at mukhang wala sa tamang katinuan ang isip. Masamang mapikon ang lalaki tapos nasa ganitong stage ang pag iisip. "Sorry pero kaya kong ilaban ang bata sa legal na proseso at maghanap ng matinong lalaking mapangasawa upang magkaroon ng buong pamilya ang bata."Naikuyom ni Willy ang mga kamay ar pinigilan ang sarili na makapanakit physically. "Pareho lang kayo ng kapatid mo na malandi, mukhang pera at hindi makuntinto!" Nang iinsultong aniya sa babae.Mariing naglapat ang mga labi ni Charlene at hindi gustong pati ang pagkababae ng kapatid niya ay inaalipusta ng lalaki. Sa halip na patulan ito ay malamig niyang pinalayas ang lalaki. "Umalis ka na at wala kang anak na dapat kunin dito!"Nakipag sukatan ng tingin ang lalaki kay Charlene at parang tinatantya ang sitwasyon. Nang mapansin na may kapitbahay ang napapatingin dahil tumaas ang boses ng dalaga ay napilitan itong umalis."Babalik ako at sa pagbalik ko ay wala ka nang ma
Nangunot ang noo ni Jaira at hindi natuwa sa narinig. "Dalhin mo ako sa silid niya ngayon din!" Nagpumilit si Jaira na maka bangon."Hey, teka at baka mapaano ka." Pinigilan ni Faredag na bumangon ang pinsa. "Tsk, dapat hindi ko na sinabi sa iyo.""No please, dalhin mo ako sa silid ni Arthur ngayon
"Kumusta siya?" Nag aalalang tanong ni Jaira kay Faredah dahil nabalitaang muntik nang madulas si Arthur habang nasa session. Kanina pa iyon nangyari pero ngayon niya lang nabalitaan."Tinurukan muna siya ng pampatulog dahil kailangan magpahinga ng katawan at isipan."Naiiyak na huminga nang malali
"Pangako, gagawin ko ang lahat upang makalakad muli para sa iyo." Kausap ni Arthur sa dalaga bago hinalikan ito sa noo.Kusang pumikit ang mga mata ni Jaira upang namnamin ang halik ng binata sa kaniyang noo. "Do you really love me?" Halos pabulong niyang tanong dito."Alam ko na hindi ka basta man
Napaungol si Jaira nang lumapat bigla ang labi ng binata sa kaniyag bibig. Ang traidor na katawan ay agad na tumugon at sabik png bumuka ang mga labi upang makapasok ang malikot na dila ng binata. Muli siyang napaungol nang magsimula nang gumalugad sa loob ng bibig niya ang dila ng binata. Ramdam n







