INICIAR SESIÓN"Sorry pero lalo lamang lalalim ang sugat sa puso niya at hindi kakawala sa akin kapag pinagbigyan ko ang gusto ninyo." "Pero —""Look, tita, pareho lang kami magdusa kapag nagsama kami bilang mag asawa dahil iisa lang ang nagmamahal kaya sana ay maunawaan niyo ako." Pakiusap na ni Terence sa ginang. "Bakit hindi mo subukang turuan ang puso mong mahalin ang anak ko?" halos pabulong lang na pakiusap ni Dory sa binata at baka marinig ng anak."Ilang taon ko na pong sinubukan at tama na po iyon." Bumagsak ang mga balikat ni Dory dahil sa sinabi ng binata. Alam niya ang tunay na damdamin nito para sa anak niya dahil nakiusap din siya dito noon sa binata. Hindi na niya alam ngayon kung ano ang dapat gawin upang manatili ang binata sa tabi ng anak niya kahit walang pagmamahal.Nalungkot si Trisha para sa kaibigan pero ayaw niyang pangunahan ang anak lalo na sa ganitong usapin. Mukhang ang dami niyang hindi alam sa naging desisyon ng anak sa mga nakaraang buhay nito. Hanga siya sa anak at
Pagdating ni Terence sa hospital ay ayad siyang sinalubong ng ina. "Kumusta po siya?""Hindi pa alam at nasa loob pa rin ng operating room." Malungkot na ani Trisha. Kagigising niya lang din kanina nang tawagan siya ng ina ni Cynthia upang ibalita ang nangyari.Napatingin si Terence sa ina ni Cynthia na umiiyak na naka upo. May dugo ang mga kamay nito at damit."Galit siya sa akin at isa ako sa sinisisi niya sa nangyari kay Cynthia." Patuloy na kuwento ni Trisha sa anak kaya hindi niya malapitan ang kaibigan. Nag angat ng tingin si Dory at nang makita si Terence ay galit ba sinugod ito. "Paano mo nagawa ito sa anak ko? Minahal ka niya nang husto at matahal na panahon na pinaasa mo pero bigla mong hiniwalayan dahil sa ibang babae at isa pang dalagang ina? Alam mo ba kung gaano kasakit iyon sa anak ko kaya hindi niya kinaya?" "I'm sorry." Tanging naisagot ni Terence at hindi alam paano ipaliwanag sa ginang ang sitwasyon nila ni Cynthia. "Dory, huwag muna tayo magsisihan ngayon at mag
"Sorry, hindi ko intention na saktan ang kalooban mo. Ang ibig kong sabihin ay iba ang pagmamahal at alaga ng isang ama sa bata kaysa ina."Naitikom niya ang bibig at napahawak sa kanang pisngi. Ganoon na ba siya ka obvious at nababasa ng binata ang laman ng isipan niya?"Napatawad na kita sa ginawa mo sa akin noon."Muling umawang ang mga labi niya dahil sa sinabi ng binata. "Excuse me?" parang abingi na aniya dahil hindi makapaniwalang sabibin iyon hg binata sa ganitong sitwasyon. "May kasalanan ka rin sa akin noon.""I know." Seryusong tugon ni Terence. "Pero itinago ko iyon sa iyo upang sagutin mo ako."Parang biglang nainis si Charlene sa sarili. Nakalimutan niyang naikuwento niya pala sa binata noon na ayaw niya sa lalaking mayaman dahil baka ayawan siya ng pamilya nito at hindi niya kayang makihalubilo sa mapepera."Hindi ko intensyon na itago sa iyo nang matagal ang pagkatao ko noon. Kumukuha lang ako ng tyempo dahil ayaw kong magalit ka sa akin." Pagtatapat ni Terence. Tama
Habang nagluluto ay panay silip din ni Charlene sa dalawa na nasa sala. Mabuti na lang at hindi na nagtanong pa o nag react si Terence tungkol sa baso na idinaldal ng anak niya. Hindi naman niya kasi inaasahang pupunta sa bahay niya ang lalaki at doon pa natulog kaya hindi naisip itago ang bagat na nakapag alala sa nakaraan."Bakit kasi nasa iyo pa at iniingatan ang baso na iyan?" tanong ng isang bahagi ng isipan ni Charlene. "Napalabi si Charlene at nangatwiran sa sariling isipan. Maganda ang baso saka sayang itapon dahil nagagamit niya. Kailangan niya ring magtipid kaya wala sa isip ang bumili ng bagong gamit."Ano ang niluluto mo?""Ay butiki!" Gulat na naibulalas niya nang biglang may nagsalita sa likod niya. Nang malingunan ang nakangising si Terence ay inis na inirapan ito. "Hindi ka na nagbago, magulatin ka pa rin." Nanunuksong puna ni Terence sa dalaga.Lalo lamang siya nainis sa birong totoo ng binata. Kung makapaalala ay parang ok lang sila o walang malaking lamat ang naka
"Maraming dahilan at isa na iyan." Maiksing sagot ni Terence habang nanatiling naka pikit ang mga mata.Hindi na muling nagtanong si Charlene sa binata. Baka kasi kung saan pa mapunta ang pag uusap nila at mag away lang sila eh makabulahaw pa ng tulog ng iba. Tiyak na siya na maman ang sisihin ni Cynthia sa nangyari sa relasyon ng mga ito. Mabuti na lang at wala na siya sa kompanya. Patalikod siya ng higa sa binata at ipinikit ang mga mata kahit nawala na ang antok niya. Mukhang siya lang ang nakikiramdam at ang binata ay tulog na. Para bang normal lang dito at makatabi siya sa pag tulog.Kimabukasan, tinanghali si Charlene ng gising. Halos alas singko na rin kasi siya naka tulog muli kanina. Pagtingin niya sa kahilang side ng higaan niya ay wala na roon si Terence. "Umuwi na siguro siya." Kausap niya sa sarili.Dali dali na rin siyang bumangon at dumiritso sa banyo. Pero bago maratong ang cr ay madaanan niya ang sala. Nagulat siya nang makitang naroon si Terence at kanlong na naman a
Dahang dahang nilingon ni Charlene ang katabi at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata niya nang makita ang guwapong mukha ng isang lalaki. Ang himbing ng tulog nito kaya parang nakakahiya awayin o gisingin. Hindi muna siya gumalaw at nilinga ang kabilang side upang hanapin ang anak."Fuck, nasaan na si Jessy?" tanong niya sa sarili saka dahan dahan inalis ang kamay ni Terence na naka patong sa sa tiyan niya. Halos pigil hininga siya habang inaangat ang braso ni Terence hanggang sa maibaba iyon sa tabi nila. Babangon na sana siya upang habapin ang anak ngunit mukhang naalimpungatan ang binata. Hindi natuloy ang pagbangon niya at halos manigas na siya sa kinahigaan at takot kumilos. Hindi niya alam kung saan siya natatakot, sa sariling kahinaan o sa binatang katabi?"Ano ang dapat mong ikatakot kay Terence? naitanong niya sa sarili.Nakagat niya ang ibabang labi nang gumalaw muli ang binata. Sa pagkakataon na ito ay sumiksik ito sa tabi niya at ang mukha ay sa pagitan ng leet at ba
Napangiti na si Arthur at natuwa sa naging sagot ng dalaga. "Thank you!" Muli niyang hinalikan ang likod ng palad ng dalaga. Gusto niya itong halikan sa labi ngunit hindi magawa dahil sa kalagayan nila pareho. Hindi rin makatayo ang dalaga at bawal mapuwersa."Excuse me!" ani Faredag matapos kumato
Nakahinga nang maluwag si Jaira nang makitang binitiwan ng binata ang bagay na maaring magamit upang saktan ang sarili nito. Inutusan niya ang staff na itulak ang kinaupuan palapit kay Arthur. "Baby, bakit ka narito? Baka mapaano ka at nakakasama pa sa iyo ang kumilos." Nag aalalang tanong ni Arth
Nangunot ang noo ni Jaira at hindi natuwa sa narinig. "Dalhin mo ako sa silid niya ngayon din!" Nagpumilit si Jaira na maka bangon."Hey, teka at baka mapaano ka." Pinigilan ni Faredag na bumangon ang pinsa. "Tsk, dapat hindi ko na sinabi sa iyo.""No please, dalhin mo ako sa silid ni Arthur ngayon
"Kumusta siya?" Nag aalalang tanong ni Jaira kay Faredah dahil nabalitaang muntik nang madulas si Arthur habang nasa session. Kanina pa iyon nangyari pero ngayon niya lang nabalitaan."Tinurukan muna siya ng pampatulog dahil kailangan magpahinga ng katawan at isipan."Naiiyak na huminga nang malali







