#TBIWKab3

"Don’t wait for me in the master bedroom if you’re not prepared for what I might do, wife."

The words felt like an invisible warning sign, turning this room into a dangerous zone for me. Nanginginig ang mga kamay ko habang mabilis kong hinahakot ang ilang piraso ng damit mula sa drawer ng malaking wardrobe. Napilitan lang naman akong pumasok dito dahil naubusan na ako ng personal care items—mga bagay na kailangan kong hiramin mula sa mga naiwang gamit ng kakambal kong si Arabella. Ang kapatid kong basta na lang tumakas at nag-iwan sa akin upang maging proxy sa magulong kasalang ito.

Isang malakas na kalabog mula sa labas ang bumasag sa katahimikan, dahilan para halos lumabas ang puso ko sa aking dibdib. Kasunod noon ang marahas na pagpihit ng doorknob.

He’s home. Bakit ngayon pa?

Bumukas ang p***o at marahas na humampas sa pader, isang malakas na kalabog na tila yumanig sa aking dibdib. Halos mapigtas ang aking hininga, napako ako sa aking kinatatayuan nang pumasok si Eros sa silid. Sobrang iba ng itsura niya ngayong gabi—gulo-gulo ang buhok, bukas ang unang tatlong butones ng kanyang polo, at ang necktie niya ay nakasabit na lang nang pahalang sa kanyang balikat na tila isang napabayaang palamuti.

Agad na sumuntok sa aking ilong ang matapang at nakahihilong amoy ng whiskey, sapat upang magdulot ng kaunting hilo sa aking ulo. Pasuray-suray siya, halos iakay ang buong bigat ng kanyang katawan sa doorframe habang pilit na kinakalaban ang tama ng alak.

Ngunit nang magtagpo ang aming mga mata at tuluyan siyang mag-focus sa akin, biglang nagbago ang ihip ng hangin sa buong kwarto. Isang mapanganib at mapait na ngiti ang unt-unting gumuhit sa kanyang mga labi, at ang puso ko ay parang nahulog sa kawalan.

"Sabi ko sa 'yo..." paos at gumaralgal ang boses niya, punong-puno ng mabigat na emosyong nagpataas ng balahibo ko. "Huwag kang magpapakita sa kwartong ito kung hindi ka pa handa... Arabella."

Napakapit ako sa gilid ng dresser, ginagawa itong tanging sandalan upang hindi ako tumba sa kaba. Gusto kong isigaw ang katotohanan. Gusto kong sabihin na nagkataon lang ang lahat, na hindi ko binalak na pumasok sa teritoryo niya! Ngunit napakalaki ng nakataya. Ang kaligtasan ng aking lihim ay nakadepende sa kung gaano ko kahusay magagaya ang mapagmalaki at tiwala sa sariling postura na laging suot ng aking kapatid na parang pananggalang.

Pinilit kong patigasin ang aking nanginginig na mga balikat, sinusubukang labanan ang takot sa aking tinig.

"I-I was just retrieving a few things, Eros. Papalis na rin ako. I didn't know you'd be home early," pilit kong sagot, bagaman halata ang kaunting nginig sa aking boses. "Huwag tayong mag-away ngayon. Lasing ka lang. Let's just talk tomorrow."

Napaismid siya, pagkatapos ay humakbang nang pasuray-suray patungo sa direksyon ko. Masyadong mabilis niyang nilagom ang espasyo sa pagitan naming dalawa, dahilan upang mapaatras ako nang bahagya.

"Talk tomorrow?" mapait na tawa niya, ang boses ay lalong lumalim habang papalapit siya sa akin. "Physical barriers, walls, locks... 'yan lang naman ang alam mong gawin para layuan ako, Arabella. I don’t care how drunk I am right now. I want answers.”

Akmang lalampasan ko siya upang bumalik sa guest room, ngunit bago pa ako makahakbang ay sinalubong niya ako at hinarangan. Sobrang lapit. Bago pa ako makaiwas, isang mabigat na palad ang biglang humuli sa aking panga. Ibinabaon niya ang kanyang mga daliri upang pilitin akong tumingala at salubungin ang kanyang nag-aapoy na tingin. Magaspang at marahas ang hawak niya—isang klase ng hawak na alam mong dala lamang ng kawalan ng kontrol dahil sa kalasingan.

Diyos ko, ang puso ko. Pakiramdam ko ay maririnig niya ang mabilis na tambol sa loob ng dibdib ko sa sobrang lapit ng mga katawan namin.

"Aalis ka na naman?" bulong niya. Mas lalong humigpit ang kapit niya sa mukha ko, sapat para mapasinghap ako. "Matapos mo akong hintayin dito sa kwarto ko, aalis ka rin pala?"

Nakatitig sa akin ang kanyang namumulang mga mata. Dahil sa tindi ng alak, tila tuluyan nang natunaw ang lahat ng kanyang preno. Ang Eros na nakasanayan ng mundo—ang lalaking laging malamig, kalkulado, at palaging in control—ay biglang naglalaho sa harap ko. Ang kaharap ko ngayon ay isang lalaking nagsasalita nang may halong matinding lungkot at galit. Mga emosyong alam kong hinding-hindi niya ipapakita o aaminin kung sober siya.

"Akala ko ba sinusumpa mo ang kasalang ito?" patuloy niya. Bahagyang slurred ang boses niya, ngunit bawat salita ay punong-puno ng bigat at damdamin na matagal niyang kinimkim.

"You treat me like an enemy, Arabella. You run away from my touch, tapos nagtatago ka pa sa kwarto sa dulo ng hallway na 'yan..." Huminto siya, lumalim ang paghinga, at ramdam ko ang anghang ng whiskey na humahaplos sa mukha ko. "Do you have any idea how much that burns my pride? Lalaki rin ako. Asawa mo ako. Pero kung itrato mo ako, parang may nakakahawang sakit ako."

Napatitig ako sa kanya, hindi makapagsalita.

Sa kabila ng takot na unt-unting lumalamon sa akin, may kung anong bahagi ng puso ko ang biglang humapdi. May kung anong bumasag sa akin nang makita ang sugat sa kanyang mga mata. Nagdurusa rin pala siya. Ang akala kong perpekto at walang pakiramdam na si Eros ay nasasaktan din sa malamig at marahas na pakikitungo ng aking kapatid bago ito tuluyang tumakas. Ang galit niya ay hindi dahil sa poot—kundi dahil sa labis na pangungulila.

"Pero ngayon... nandito ka," bulong niya ulit, biglang lumambot ang boses na tila nagmamakaawa. "You stayed. Ibig sabihin ba nito... handa ka na? Handa mo na ba akong tanggapin… ulit?"

"Lasing ka lang, Eros," pilit kong sagot. Sinubukan kong patigasin ang aking mukha, bagaman nagtataksil ang sarili kong boses sa panginginig nito.

Sumisigaw ang utak ko na sabihin ang totoo, ngunit umurong ang dila ko. Kung itutuloy ko ito, malalaman niya ang lahat. Malalaman niyang wala akong alam sa ganitong bagay, na hindi ako ang babaeng pinasalan niya. At higit sa lahat... mali ito. Magnanakaw ako ng isang sandaling hinding-hindi magiging para sa akin. Isang gabi ng pag-ibig na nakapangalan sa iba.

"Bitawan mo muna ako... matulog ka na, please," pakiusap ko, halos mag-unahan ang mga luha sa gilid ng aking mga mata.

"Yes, I am drunk. At sa wakas, may lakas ng loob na akong kunin ang sa akin," lalong humigpit ang hawak niya sa aking panga, hinila niya ako lalo papalapit hanggang sa maramdaman ko na ang init ng kanyang katawan.

"You're my wife, Arabella. Matagal ko nang hinihintay ang gabing 'to," paos niyang bulong sa aking mga labi.

At sa isang saglit, tuluyan niyang pinawi ang natitirang distansya sa pagitan naming dalawa.