ANMELDENMAYUMI
Kinaumagahan, maaga akong nagising para mag-empake ng mga gamit ko. Ayon kasi sa pinirmahan kong kontrata kagabi na dinala ni Joel, stay-in ako sa mansyon ng mga De Vega. Habang nakasakay sa mamahaling sasakyan na sumundo sa akin, hindi ko mapigilang kabahan. Malaking tulong ang perang ipinadala na ni Zandro bilang advance para sa pagpapagamot ni Nanay Rosa sa probinsya, pero iba pa rin ang pakiramdam na papasok ka sa teritoryo ng isang bilyonaryo.
Nang pumasok ang kotse sa isang subdivision sa Forbes Park, literal na nalaglag ang panga ko. Ang laking mansyon. Kulay puti at gray ang dingding, moderno ang arkitektura, at may malaking fountain pa sa harap. Pagkababa ko, sinalubong agad ako ng isang matandang babae na may suot na uniporme ng mayordoma.
"Ikaw ba si Mayumi? Ako si Aling Ising, ang pinuno ng mga kasambahay rito," nakangiting bati niya sa akin. Mukha naman siyang mabait kaya nakahinga ako nang maluwag. "Halika, ipapasok na ng mga guard ang mga gamit mo. Kanina ka pa inaantay ni Sir Zandro sa dining area."
"Salamat po, Aling Ising," sagot ko habang sumusunod sa kaniya papasok.
Pagpasok sa loob, mas lalo akong naloob. Kumikinang ang sahig na marmol, at ang chandelier sa ceiling ay mukhang kayang bayaran ang utang ng buong pamilya ko. Habang naglalakad, napatigil ako nang marinig ang pamilyar na boses na umiiyak at nagwawala.
"Ayoko niyan! Hindi 'yan ang luto ni Mommy Mayumi! I want pancakes shaped like a bear!" sigaw ni Baste.
"Naku, Sir Sebastian, masarap naman po itong bacon at egg na niluto ni Chef Cardo," pakiusap naman ng isang batang katulong na mukhang maiiyak na rin sa stress.
Pumasok ako sa dining area at nakita ko si Zandro na nakaupo sa dulo ng mahabang lamesa, may hawak na tablet at nakabihis na naman ng kaniyang mamahaling business suit. Mas lalong madilim ang mukha niya ngayon kaysa kahapon. Sa tabi niya, nakatayo ang isang magarang babae na naka-disenyong damit at puno ng alahas sa katawan—si Ma'am Evelyn, ang nanay ni Zandro na nabanggit ni Joel kahapon.
"Zandro, tignan mo nga 'yang anak mo! Sobrang spoiled! Kung ano-anong hinahanap na Mommy Mayumi. Sino ba 'yang babaeng 'yan?" maarteng reklamo ng matandang babae habang pinapaypayan ang sarili.
"Mommy Mayumi!"
Bago pa makasagot si Zandro, lumingon si Baste sa direksyon ko at biglang nagliwanag ang mukha niya. Tumalon siya pababa sa kaniyang high chair at patakbong yumakap sa mga binti ko. Napangiti ako nang kusa at lumuhod para yakapin din siya.
"Good morning, Baste. Bakit nagwawala ang baby boy ko? Bad 'yan, ah," malambing kong pangaral sa kaniya habang pinupunasan ang konting luha sa pisngi niya.
"I missed you, Mommy! They want me to eat boring food," sumbong niya habang nakaturo sa plato.
Tumayo ako at saktong sinalubong ko ang malamig na tingin ni Zandro. Ewan ko ba, parang biglang uminit ang pisngi ko nang maalala ko kung paano ako bumagsak sa dibdib niya kahapon. Mukha siyang walang tulog pero ang bango-bango niya pa rin. Pinigilan ko ang sarili kong matitigan siya nang matagal.
"Miss Ramos, you're on time," baritono niyang saad habang ibinababa ang kaniyang tablet. "Gaya ng napag-usapan, ikaw ang bahala sa almusal at pagpapasunod sa kaniya."
"So, siya ang bagong yaya?" Mataray na lumapit sa akin si Ma'am Evelyn, tiningnan ako mula ulo hanggang paa na parang dumi sa sahig. "Zandro, sigurado ka ba rito? Mukhang walang pinag-aralan at baka may masamang balak lang sa apo ko."
Sumikip ang dibdib ko sa narinig. Grabe naman ang matandang 'to, unang pagkikita pa lang namin, hinusgahan na agad ang pagkatao ko. Haharap na sana ako para ipagtanggol ang sarili ko nang biglang tumayo si Zandro mula sa kaniyang upuan.
"Mom, I ran a background check on her. Malinis ang rekord niya," depensa ni Zandro sa akin, na ikinagulat ko nang bahagya. Tumingin siya nang diretso sa kaniyang ina. "At siya lang ang nakakapagpatahimik kay Sebastian. Kung may problema ka sa kaniya, sa akin mo sabihin, huwag sa harap ng bata."
Natahimik si Ma'am Evelyn, bakas ang inis sa mukha bago kinuha ang kaniyang mamahaling bag. "Fine! Bahala kayo riyan. I'm leaving. Marami pa akong schedule sa salon kasama si Donya Amparo."
Padabog na lumabas ng dining room ang matandang babae. Huminga ako nang malalim, medyo nabawasan ang tensyon sa katawan ko. Lumingon ako kay Zandro na ngayon ay inaayos ang kaniyang necktie.
"Salamat sa pagtatanggol sa akin, Sir Zandro," mahina kong sabi.
"I didn't defend you because I like you, Miss Ramos. I defended you dahil ayokong umiyak na naman ang anak ko kapag nag-away kayo ni Mom," malamig niyang sagot habang kumukuha ng susi ng kotse sa lamesa. "I have a meeting at ten. Mag-ingat kayo rito sa bahay."
Suplado talaga. Akala ko naman nagbago na ang ugali, konsiderasyon lang pala sa anak niya ang lahat. Pero sige na nga, dededmahin ko na lang ang kasungitan niya para sa sweldo.
"Okay, Sir. Mag-ingat din po kayo sa biyahe," pilit-ngiti kong tugon.
Lumapit si Zandro kay Baste at hinalikan ito sa bunbuntan. "Be good to Mayumi, Sebastian. Don't run away again."
"I will, Daddy! Bye-bye!" kumakaway na sabi ng bata.
Nang tuluyang makaalis si Zandro, lumingon ako sa kitchen staff na kanina pa nakatunganga sa amin. Lumapit ako sa kanila nang may ngiti sa aking mga labi.
"Hi po, ako nga pala si Mayumi. Pwede po bang makahingi ng kaunting harina at saging? Gagawa lang po ako ng bear pancakes para kay Baste," magalang kong hiling sa kanila.
"Naku, oo naman, Mayumi! Ako si Mang Cardo, ang chef dito. Heto ang mga gagamitin mo," mabilis na sagot ng kusinero na tila nabunutan ng tinik sa lalamunan dahil kumalma na ang batang amo.
Habang nagluluto ako sa malaking kusina, nakaupo si Baste sa counter, masayang pinapanood ang bawat galaw ko at daldal nang daldal tungkol sa mga paborito niyang laruan. Kahit medyo nakakapagod ang simula ng araw na 'to, naramdaman ko na kahit papano, magiging makulay ang pananatili ko sa mansyong ito—lalo na't mukhang hindi lang si Baste ang kailangan kong paamuhin, kundi pati na rin ang kaniyang napakasungit na tatay.
Ihinanda ko na ang plato na may bear pancakes sa harap ni Baste na agad namang pumalakpak sa tuwa.
MAYUMIKinabukasan, Sabado, walang pasok si Zandro. Maaga akong bumaba sa kusina para ihanda ang paboritong waffles ni Baste. Laking gulat ko nang madatnan ko si Zandro na nandoon na, nakasuot lang ng simpleng gray na t-shirt at jogging pants habang nagtitimpla ng sarili niyang kape. Mas mukha siyang approachable ngayon kumpara sa mga nakaraang araw na nakasuit siya, pero ang lakas pa rin ng dating niya."Good morning, Sir Zandro," bati ko habang naglalakad palapit sa counter."Good morning, Mayumi," tugon niya, sabay lingon sa akin na may kasamang maliit na ngiti. "Salamat pala uli sa kape kagabi. Nakatulog ako nang maayos.""Naku, maliit na bagay po 'yon," sagot ko habang nararamdaman ko na naman ang bahagyang pag-init ng mga pisngi ko. Umayos ka nga, Mayumi! Amo mo 'yan.Eksakto namang pumasok sa kusina si Baste na kusang nagkusot ng mga mata niya, suot ang kaniyang pajama. Nang makita niya kaming dalawa ng tatay niya na magkasama, biglang nagliwanag ang mukha ng bata at tumakbo pa
MAYUMIMabilis na lumipas ang maghapon na puro pag-aalaga at pakikipaglaro lang kay Baste ang ginawa ko. Mabait naman pala talaga ang bata, kailangan lang ng tutok na atensyon at lambing. Pagdating ng alas-siyete ng gabi, mahimbing na siyang natutulog sa kaniyang kwarto matapos kong basahan ng kwento tungkol sa mga superhero.Dahil tapos na ang shift ko, napagpasyahan kong bumaba muna sa malaking kusina para uminom ng tubig. Patay na ang karamihan sa mga ilaw sa mansyon at tahimik na ang paligid. Habang naglalakad ako sa pasilyo bitbit ang baso ko, napansin kong bukas pa ang ilaw sa silid-aklatan o study room ni Zandro. Bahagyang nakabukas ang pinto nito kaya sumilip ako.Nakatungo si Zandro sa kaniyang malaking kahoy na mesa, napapaligiran ng mga nagtataasang tumpok ng mga papeles at kontrata. Bukas din ang kaniyang laptop na nagbibigay ng liwanag sa kaniyang pagod na mukha. Maluwag na ang kaniyang necktie at nakatupi na hanggang siko ang manggas ng kaniyang puting polo. Mukhang kani
MAYUMIKinaumagahan, maaga akong nagising para mag-empake ng mga gamit ko. Ayon kasi sa pinirmahan kong kontrata kagabi na dinala ni Joel, stay-in ako sa mansyon ng mga De Vega. Habang nakasakay sa mamahaling sasakyan na sumundo sa akin, hindi ko mapigilang kabahan. Malaking tulong ang perang ipinadala na ni Zandro bilang advance para sa pagpapagamot ni Nanay Rosa sa probinsya, pero iba pa rin ang pakiramdam na papasok ka sa teritoryo ng isang bilyonaryo.Nang pumasok ang kotse sa isang subdivision sa Forbes Park, literal na nalaglag ang panga ko. Ang laking mansyon. Kulay puti at gray ang dingding, moderno ang arkitektura, at may malaking fountain pa sa harap. Pagkababa ko, sinalubong agad ako ng isang matandang babae na may suot na uniporme ng mayordoma."Ikaw ba si Mayumi? Ako si Aling Ising, ang pinuno ng mga kasambahay rito," nakangiting bati niya sa akin. Mukha naman siyang mabait kaya nakahinga ako nang maluwag. "Halika, ipapasok na ng mga guard ang mga gamit mo. Kanina ka pa i
MAYUMIDinala nga ako ng mayabang na bilyonaryong ito sa administration office ng mall, at kasalukuyan akong nakaupo sa isang mamahaling leather sofa habang pinatatahan si Baste. Ang maliit na bata ay nakasiksik pa rin sa tabi ko, masayang kumakain ng strawberry ice cream na binili ng tatay niya para lang tumigil ito sa pag-iyak.Sa tapat namin, nakatayo si Zandro habang may kausap sa telepono. Seryoso ang mukha niya at panay ang hilot sa kaniyang peluka—este, sa kaniyang noo na tila ba sumasakit na ang ulo sa mga nangyayari."Sige, Aling Nena. Magpadala ka na lang ng ibang aplikante bukas. Ayoko ng pabaya," malamig na utos ni Zandro sa kabilang linya bago ibaba ang phone.Lumingon siya sa lalaking nakatayo sa gilid ng pinto—ang head ng security ng mall na may nakasulat na 'Guard Reyes' sa name tag nito. Lumapit si Guard Reyes kay Zandro na may hawak na tablet."Sir Zandro, nareview na po namin ang CCTV footage ng buong second floor," panimula ni Guard Reyes habang pinapakita ang scre
MAYUMI"Mommy! Saan ka ba galing? Kanina pa kita hinahanap!"Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang maramdaman kong may yumakap sa kanang binti ko. Muntik ko nang mabitawan ang bitbit kong tray ng mga kape. Pagbaba ng tingin ko, isang batang lalaki na siguro ay nasa apat na taong gulang ang nakatingala sa akin. Bilugan ang mga mata niya, maputi, at halatang galing sa mayaman na pamilya dahil sa suot nitong branded na polo shirt at sapatos. Pero ang mas nakakagulat, basang-basa ng luha ang mga pisngi niya habang nakasubsob sa pantalon ko.Teka, anong mommy? Miss pa ako. Single since birth. At higit sa lahat, pumasok lang naman ako ngayong araw sa luxury coffee shop na 'to para mag-shift, hindi para magkaroon ng instant na anak."Ah, sandali lang, baby—" Lumuhod ako para mapantayan siya, pilit na tinatanggal ang maliliit niyang kamay na nakapulupot pa rin sa binti ko. "Baka nagkakamali ka? Hindi mo ako mommy. Nasaan ba ang magulang mo?"Imbes na sumagot, mas lalo pang nilakasan ng bata ang







