Se connecterCHAPTER 48
The Secret Damien Kept Quinn's POV "Oo." "Pero hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa'yo." Ilang segundo. Ilang segundo lang ang lumipas. Pero parang isang buong araw akong nakatayo roon habang tinitingnan si Damien. Hindi ko alam kung ano ang mas masakit. Ang malaman na niloko ako ni Calvin... O ang malaman na may alam si Damien tuCHAPTER 48 The Secret Damien Kept Quinn's POV "Oo." "Pero hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa'yo." Ilang segundo. Ilang segundo lang ang lumipas. Pero parang isang buong araw akong nakatayo roon habang tinitingnan si Damien. Hindi ko alam kung ano ang mas masakit. Ang malaman na niloko ako ni Calvin... O ang malaman na may alam si Damien tungkol sa kaniya. Dahil sa lahat ng tao... Si Damien ang taong hindi ko inaasahang pagtataguan ako. "Anong ibig mong sabihin?" Mahina kong tanong. Pero ramdam ko ang bigat ng boses ko. Tahimik siya. At ang katahimikan na iyon ang lalo kong kinatakutan. "Dami." Lumapit ako. "Sabihin mo." Hindi siya umiwas ng tingin. Pero
CHAPTER 47The Man I Once ChoseQuinn's POVCalvin.---Isang pangalan.Isang mukha.Isang taong akala ko matagal ko nang iniwan sa nakaraan.---Pero bakit siya?---Bakit sa lahat ng taong pwedeng lumitaw sa screen na iyon...Siya pa?---Hindi ako gumalaw.Hindi ako makapagsalita.Parang biglang bumalik lahat ng alaala na pilit kong tinatanggap bilang bahagi ng nakaraan.Ang pagtakas ko.Ang pagsama ko sa kaniya.Ang buhay na pinili kong iwan ang lahat.---At ang araw na iniwan niya ako.---"Impossible..."Mahina kong bulong.---Nakita kong nakatingin sa akin si Damien.Hindi siya nagsasalita.Pero nakita ko ang pagbabago sa mga mata niya.Hindi galit.Hindi gulat.Kundi...Parang matagal na ni
CHAPTER 46The Memory I LostQuinn's POV"Quinn Elazar.""Kung gusto mong malaman ang alaala na nawala sa'yo...""Halika."Hindi ko alam kung bakit...Pero sa mismong sandaling marinig ko ang boses na iyon, parang may kung anong gumalaw sa loob ng utak ko.Isang pakiramdam.Isang pamilyar na takot.Parang may parte ng sarili ko na nakakilala sa taong nasa kabilang dulo ng hallway.Pero hindi ko siya maalala.Hindi ko makita ang mukha niya.Hindi ko alam kung kaaway ba siya.O siya ang taong magbibigay sa akin ng sagot."Quinn, huwag kang lalapit."Agad na sabi ni Damien.Napatingin ako sa kaniya.Seryoso ang mukha niya.Hindi iyong kalmadong Damien na kilala ko.Kundi iyong Damien na parang handang harapin kahit sino."May alam siya."Mahina kong sabi."At kailangan kong malaman.
CHAPTER 45The Mother I Thought I LostQuinn's POV"Pasensya ka na, Quinn.""Dahil ako ang dahilan kung bakit kailangang mawala ka."---Hindi ko alam kung paano ako huminga sa mga sandaling iyon.Hindi ko alam kung paano gumana ang katawan ko.Parang lahat ng parte ng pagkatao ko ay natigil.Ang isip ko.Ang puso ko.Ang boses ko.---Nakatayo lang ako sa hallway.Nakatingin sa babaeng nasa harap ko.Sa babaeng ilang taon kong iniyakan.Sa babaeng akala ko hindi ko na makikita.---Si Mom.---Buhay.---Hindi ko alam kung matutuwa ako.Hindi ko alam kung yayakapin ko siya.O kung itatanong ko agad kung bakit niya ako iniwan.---Dahil ang dami kong gabi na hiniling na sana bumalik siya.Ang dami kong beses na gusto kong marinig ang boses niya
CHAPTER 44The Person I Trusted The MostQuinn's POV"Ang taong nag-alaga sa'yo noong bata ka.""Ang taong pinagkatiwalaan ng mama mo.""Ang taong pinakamalapit sa kanya...""Ay siya rin ang dahilan kung bakit kailangan niyang mawala."---Hindi ako gumalaw.Hindi ako makahinga nang maayos.Parang biglang tumigil ang mundo habang sinusubukan kong intindihin ang sinabi ni Aaron.Ang taong nag-alaga sa akin.Ang taong pinagkatiwalaan ni Mom.Ang taong pinakamalapit sa kanya.---Isa lang ang pumasok sa isip ko.At hindi ko gustong paniwalaan.Dahil imposible.Hindi maaari.---"Quinn."Boses ni Damien ang nagbalik sa akin sa realidad.Pero hindi ko siya tiningnan.Dahil ayaw kong makita ang sagot sa mukha niya.Ayaw kong malaman kung pareho kami ng iniisip.---
CHAPTER 43The Daughter She Left BehindQuinn's POV"Quinn, gusto mo bang malaman kung bakit ka iniwan ng sarili mong ina?"Hindi ko alam kung bakit...Pero sa lahat ng mensaheng natanggap ko...Ito ang pinakamasakit.Hindi dahil galit ako.Hindi dahil ayaw kong malaman.Kundi dahil may isang tanong na matagal ko nang tinatago sa puso ko.Bakit?Bakit niya ako iniwan?---Nakatayo ako sa gitna ng kwarto habang hawak ang cellphone ko.Muli kong tiningnan ang larawan.Si Mom.Ako.Magkasama kami.Mukha siyang masaya.Mukhang walang problema.Parang isang normal na araw.Pero alam kong hindi normal.Dahil ang taong nasa larawan na iyon...Ay ang babaeng buong buhay kong hinahanap.---"Quinn?"Napalingon ako.Si Damien.Nasa pintuan siya.
Chapter 1The Disgrace"MISS QUINN MONTEVERDE, YOU ARE IN BIG TROUBLE!"Halos mabasag ang eardrum ko sa lakas ng sigaw ni Daddy habang pababa ako ng hagdanan ng mansion namin.Napairap ako."Good morning din po, Daddy."Nakaupo siya sa mahabang dining table habang nakakalat sa harapan niya ang iba'
"No, no!" Sabi ko kasabay ng mabibigat na paghinga. I hold his arms dahil tinalikuran niya ako at nag aayos ng mga gamit niya "You can't do that!" Hindi dapat talaga. I run, iniwan ko lahat para sumama sa kaniya tapos ganito? "I can" Sabi niya at hinawi ang pagkakahawak ko sa kaniya. Paano niya n
Chapter 8The Ex-FiancéeQuinn's POVTahimik.Iyon ang unang bagay na napansin ko.Hindi ko alam kung gaano katagal ang lumipas.Isang segundo?Dalawa?Sampu?Pero biglang naging napakatahimik ng buong ballroom.Parang lahat ng tao ay sabay-sabay na huminto sa paghinga.At ang dahilan?Si Selena La
Chapter 4The Most Annoying Man AliveQuinn's POVNanlamig ang buong katawan ko.Nakatayo si Damien sa harapan ng pinto ng kwarto ko habang nakatingin sa cellphone na hawak ko.At sa unang pagkakataon...Kinabahan ako.Hindi dahil tak







