LOGINERIN'S POV
"You started this," he whispered, his voice low and dangerously rough. "Don't regret it later." Bahagya akong umiling. "I won't..." mahina kong tugon, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses. Hindi ko na alam kung epekto pa ba iyon ng gamot o ng paraan ng pagtitig niya sa akin. Muling nagtagpo ang aming mga labi. Sa pagkakataong ito, mas mabagal, mas malalim at mas mapusok, lalong umigting ang init sa pagitan namin. Patuloy kong pinaglakbay ang kamay ko sa perpekto niyang katawan, habang bumababa naman ang labi niya sa aking leeg, walang pasubali kong dinama ang umbok sa harap niya, tila ba nagpupumiglas na ang malaking bagay na iyon sa loob ng kanyang pantalon. 'He is big!' sigaw ng isip ko. I’ve only felt him through the fabric. What would it be like to touch him with nothing between us? “God, you’re reckless,” he growled, nanginginig ang boses. Ibinaba niya Ang spaghetti strap Ng mini dress ko at dahil nakasama Ang suot kong bra, tumambad sa kanyang paningin Ang mayaman kong dibdib. “Reckless for a stranger.” bulong pa niya habang saglit na pinagmasdan ang dibdib ko. “Then treat me like one,” sagot ko, hinila ko muli ang laylayan ng kanyang suit. “Don’t be gentle.” And that’s when his control finally snapped. He buried his face against my chest. I jolted when I felt the heat of his lips on the top of my breast. He kissed me there, then took me into his mouth. He sucked, he teased with his teeth. Bahagya akong napaungol dahil sa kakaibang naramdaman. Tila kiniliti ang kaloob looban ko. As his mouth alternated between my breasts, his hand started to travel. Down my waist. Over my ass. Until it was right where I felt him the most. I sucked in a breath when his fingers brushed against me through the fabric. Nahila ko ang buhok niya nang ipasok niya ang kamay sa loob ng underwear ko. "Ahh…” mahinang ungol ko nang maramdaman ko ang mga daliri niyang gumagalaw sa loob ko. “You’re already this wet for me?” bulong niya sa tenga ko, habang hindi pa rin inaalis ang labi niya sa dibdib ko. "Please… stop teasing me,” pakiusap ko, basag na ang boses ko. “Just take me. Now.” “Damn it,” he growled. “You wanted this. Then you’re getting it.” Pagkasabi niya nun, binuhat niya ako nang walang kahirap-hirap at iniupo sa ibabaw ng lavatory sink. Malamig ang marble sa balat ko. Kaagad niyang binuka ang mga hita ko. Hindi na niya inalis pa ang suot kong panty. Bago pa ako makapagreact, nakita kong binaba niya ang zipper ng pantalon niya. Nanlaki ang mga mata ko. Malaki siya. Mas malaki pa sa inakala ko. At hindi ako sigurado kung kakayanin ko iyon. “Excited?” tanong niya, nakangisi. Madilim ang tingin niya. “To have me fill you up?” Napalunok ako nang sunod-sunod. Kinakabahan pero may excitement na nararamdaman. "Y-yeah,” utal ko. “C-can you put it in now? Please.” pakiusap ko. Pakiramdam ko kumikibot na ang pagkababae ko, sabik na maramdaman siya. Hindi na sumagot ang lalaki. Bigla na lamang niyang sinakop muli ang labi ko. Mapusok at walang preno. At habang tinutugon ko ang halik niya, napakapit ako sa malapad niyang balikat nang maramdaman kong ipinasok niya ang matigas na pagkalalaki niya sa akin. "Ahh! You're so big." sabi ko habang hinihingal. "You're just too tight." sagot niya, mababa at malalim ang tinig niya. A weird, overwhelming sensation filled her body. Lalo na nang magsimula siyang gumalaw. His hips moved against hers, slow at first, then desperate. His hands found her, cupping her breast then massage it. Napahawak ako sa braso niyang matigas, halos bumaon ang mga kuko ko sa balat niya. "Yeah, more.." Anas ko. Kasabay ng mahihinang ungol namin sa loob ng comfort room, tila tumigil ang mundo sa labas. Walang ingay. Walang tao. Parang kami lang ang meron sa mundong iyon. When it was over, wala kaming imik pareho. Tanging paghingal lang namin ang naririnig sa maliit na comfort room. Nahimasmasan na rin ako. Hindi ako makapaniwala sa ginawa ko. Habang pinagmamasdan ko siyang pulutin ang suit jacket niya at isinuot ulit na parang walang nangyari ay inumpisahan ko na ring ayusin ang sarili ko. Bahagya akong napaatras ng tumingin siya sa akin saglit. Tila matigas iyon at madilim. "This was a mistake." Mahina ngunit malamig ang boses niya. Hindi na siya tumingin sa akin. Patuloy lang siyang nag-aayos ng suot niya habang pilit iniiwas ang mga mata sa akin. Humugot siya ng malalim na hininga bago muling nagsalita. "I hope this is the last time we see each other." Sandali siyang natigilan bago ipinagpatuloy ang sasabihin. "I don't want any connection between us. Whatever happened tonight..." napapikit siya sandali, tila pinipilit burahin ang nangyari, "it was nothing more than a one-night stand." Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataong magsalita. Pagkasabi niyon ay binuksan niya ang p***o ng silid. Hindi man lang siya lumingon. At sa isang iglap, iniwan niya akong mag-isa.ERIN'S POV Pagmulat ko ng mga mata, agad kong napansin ang katahimikan ng kuwarto. Dahan-dahan akong bumangon at napatingin sa kabilang bahagi ng kama. Wala si Killian. Napakurap ako habang inaayos ang kumot na nakatakip sa katawan ko. Saglit akong napangiti nang maalala ang nangyari kagabi. Ang mga salitang binitiwan namin sa isa't isa, ang pag-aalaga niya sa akin, at ang pangakong hindi niya ako iiwan. I love you, Erin. Napahawak ako sa dibdib ko. Grabe. Kahit sa simpleng pag-alala lang sa mga salitang iyon, hindi ko mapigilang ngumiti na parang isang teenager na unang beses umibig. “Good morning to me,” bulong ko sa sarili ko. Napatingin ako sa bedside table at doon ko napansin ang isang tray na may lamang pagkain. May pancakes, scrambled eggs, ilang hiwa ng prutas, at isang baso ng gatas. Katabi nito ang isang nakatiklop na papel. Agad ko iyong kinuha. Sa unang tingin pa lang sa sulat-kamay ni Killian, kusa nang umangat ang mga sulok ng labi ko. Good mornin
ERIN'S POV Dahan-dahan kong itinaas ang tingin ko kay Killian. Pawis pa ang noo niya, magulo ang buhok, at bahagyang namumula ang mukha. Pero ang mga mata niya… hindi na malayo gaya ng dati. Nandoon ang lambing na matagal kong hinintay. Nandoon ang pagmamahal na dati ay hinuhulaan ko lamang. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang lakas ng loob ko, pero kusa nang lumabas ang mga salitang matagal nang nakakulong sa dibdib ko. “I love you,” bulong ko. Natigilan siya. Napakagat ako sa labi, biglang kinabahan. What if it was too soon? What if- “Killian, I love you.” Marahan niyang hinawakan ang pisngi ko. Pinunasan niya ng hinlalaki ang pawis sa gilid ng mukha ko bago niya ako tinitigan nang diretso sa mga mata. “I love you too, Erin.” Parang huminto ang mundo ko. “So much,” dagdag niya, bahagyang ngumiti. “What?” nagulat ako, halos hindi makapaniwala. He chuckled softly. “Do you want me to repeat it?” Tumango ako, hindi na itinatago ang ngiti ko. “I love
ERIN'S POV Pinaulanan ko ng mga halik ang matigas at mahaba niyang pagkalalaki. Then I sucked it, my tongue playing around his cock. It was so big that it barely fit in my mouth. Narinig ko ang mahina niyang pag-ungol, at alam kong nagugustuhan niya ang ginagawa ko. "Hmnnn.. Erin... yeah, suck it hard." bulong niya, puno ng pagnanasa ang tinig. He liked it, so I sucked him hard. I nearly choked, maluha luha na rin ako sa laki niyon. Napatingin ako sa kaniya, noticing the way his expression changed as our eyes met. The tension between us grew more intense, and my heart pounded harder as I realized just how much I wanted to be close to him. Bago pa ako makakilos muli, hinawakan niya ako sa balikat pagkuwa'y maingat na itinayo. Pinaupo niya ako sa gilid ng mesa. Lumapit siya, sapat na para maramdaman ko ang init niya, at bumulong nang mahina. "Let me taste you," aniya. Sa sinabi niya, parang kuryenteng gumapang ang kiliti mula sa kaibuturan ko. Isang malakas na alon
ERIN'S POV Maingat akong pinaupo ni Killian sa ibabaw ng coffee table. Solid wood iyon, kaya hindi ako nag-alala na masisira. He drew the curtains. Then he turned off the main lights, leaving only the dim, warm lamps on the side. The whole room changed. It became more romantic. More intimate. Parang kami lang ang tao sa buong mundo. Nang bumalik siya sa tapat ko, dahan-dahan niyang hinubad ang suot niyang damit. I swallowed hard. Ngayon ko lang ulit nasilayan nang ganito kalapit ang perpekto niyang katawan. His abs were still eye candies - hard, defined, warm under the soft light. Hindi ko napigilang mapatitig. Hindi ko napigilang haplusin iyon. "You have a great body, Killian," sabi ko, halos pabulong lang. "You like it?" tanong niya, boses na mababa at paos. Tumango ako. "Yes. I like it. So much." "Then it's yours to touch," bulong niya. Lumapit siya nang mas malapit at dahan-dahang kinuha ang kamay ko. Inilapat niya ito sa ibabaw ng abs niya. At sa bawat mar
ERIN'S POV Lumapit si Killian. At ako? Hindi ako umatras. Bawat pulgada na nilalapit niya ay siya ring pagbilis ng tibok ng dibdib ko. Naririnig ko na ang sarili kong paghinga. Ramdam ko ang init na nagmumula sa katawan niya, at nang tuluyan nang mabura ang distansya sa pagitan naming dalawa, napasinghap ako. Ang lapit niya. Sobrang lapit. Amoy ko ang pabango niya. Malinis, mainit, may halong mint at something deeper na parang siya lang ang mayroon. Ang hininga niya, mainit at mabango, dumadampi sa balat ko, sa pisngi ko, sa gilid ng labi ko. Hindi ko alam kung ako ba ang nanginginig o siya. He stared at me intently. Ganoon din ako. Hindi ko maiwasang titigan ang mga mata niya, madilim, malalim, puno ng kung anong hindi niya masabi. Pero bumaba ang tingin niya, dahan-dahan. Mula sa mata ko, pababa sa ilong ko, at huminto sa labi ko. Doon na bumigay ang lahat ng pagpipigil ko. Hindi ko na hinintay pa. Hindi ko na pinatagal ang paghihirap naming dalawa. Ako na mismo ang kumilos.
ERIN’S POV Lumipas ang mga araw, at habang unti-unting gumagaling ang paa ko, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako inalagaan ni Killian. Hindi lang siya basta nag-aalala. He actually stayed. Araw-araw, sinisigurado niyang nakainom ako ng gamot sa tamang oras. Kapag may kailangan ako sa kusina, siya na ang kumukuha. Kapag gusto kong bumaba sa lobby para magpahangin, hindi niya ako hinahayaan na mag-isa. At kahit hindi na niya kailangang bantayan ang bawat kilos ko, lagi pa rin siyang nagtatanong. “Are you okay?” “Does it still hurt?” “Did you take your medicine?” Minsan nga, pakiramdam ko mas kilala pa niya ang schedule ng gamot ko kaysa sa akin. At hindi lang iyon. Kapag nagtatrabaho siya sa kabilang sofa habang ako naman ay nagbabasa, paminsan-minsan ay napapatingin siya sa paa ko para siguraduhing hindi ko masyadong ginagamit. Kapag nakatulog ako sa sofa, hindi niya ako ginagalaw agad. Hinahayaan niya muna akong magpahinga. At kapag nagigising ako, may tubig n







