Chapter 2

DAHAN-dahang napatingala si Jasmine nang marinig niya ang boses na iyon. Nakatitig sa kaniya ang isang pares ng mga matang maiitim at halos hinid mo mabasa ang anumang ekspresyon na nakapaloob sa mga ito.  

Halos matulala siya nang muli niyang makita ang gwapo nitong mukha kung saan ay parang nililok ng isang napakagaling na iskultor. Paano niya nga ba naman makakalimutan ang mukha na iyon? Ilang sandali pa ay tuluyan na siyang natauhan. Pero paanong narito ito? Anong ginagawa nito dito? 

Ito lang naman si Nathan Cruz— ang dati niyang asawa! 

Ilang sandali pa nga ay tuluyan na niyang narinig ang inip na boses nito. “Wala ka bang balak na bitawan ako?” tanong nito sa kaniya na may bahid ng panunuya dahilan para mabilis siyang lumayo rito na para bang nakuryente. 

Inayos niya ang kanyang tayo at maging ang kanyang damit. Nang mga oras na iyon ay kaagad niyang naramdaman ang pagbabago ng hangin sa loob ng elevator. 

Sa katunayan, kagabi lang ay muli na naman niya itong napaginipan. Sa kanyang panaginip ay muling naulit ang gabi kung saan ay hindi niya pinaka makakalimutan— ang gabing puno ng alaala, bago sila maghiwalay na dalawa. 

Sa kanyang inip ay biglang rumagasa ang mga nangyari noong gabing iyon ngunit natigil lang siya sa pag-iisip nang biglang bumukas ang pinto ng elevator. Pagbukas ng pinto ng elevator ay kaagad niyang nakita si Sally at si Yvonne na naghihintay doon. Nang makita ang lalaking nasa tabi niya ay sabay ang mga itong yumuko.

“Good morning sir.” magalang na bati ng mga ito sa lalaki dahilan para mapataas ang kilay niya ng wala sa oras. 

Don’t tell me ay siya ang bagong CEO na sinasabi ni Sally sa kaniya? Pero paano ito nagkaroon ng ganun kadaming pera? Saan nito kinuha ang ipinambili sa kumpanya? Kahit na marami pa siyang tanong sa kanyang isip ay mabilis siyang tumabi sa dalawa pa niyang kasama at yumuko rin sa lalaki.

Ilang sandali pa ay tumigil ito sa kanilang harapan. “Kilala niyo naman na siguro ako hindi ba? Pero magpapakilala pa rin ako. Ako si Nathan Cruz at ako ang bagong CEO ng kumpanya.” pagpapakilala nito sa sarili. “You don’t need to put sugar on my coffee since ayoko ng may asukal. Tyaka ayoko rin ng mga taong palagi na lang late kung pumasok.” malamig na sabi nito sa kanila.

Napatagis ang mga bagang ni Jasmine ng mga oras na iyon dahil siya ba ang pinatatamaan nito sa sinabi nitong iyon? Sa huli ay sabay-sabay silang sumagot na tatlo. Nag-angat ng tingin si Jasmine at nakita niyang sinulyapan siya nito. “Ikaw ba si Jasmine?” tanong nito sa kaniya.

Kaagad na nagsalubong ang mga kilay niya ng wala sa oras. Bakit nito tinatanong ang pangalan niya? Hindi ba nito iyon alam o nagpapanggap lang itong hindi sila magkakilala? Ngunit dahil ito nga ang boss niya ay hindi niya ito pwedeng bastusin kaya magalang siyang sumagot. “Yes sir.” 

Bigla itong napatingin sa suot na relo at muling napasulyap sa kaniya. “Dahil sa pagiging late mo ay tatanggalin ko ang mid year bonus mo para maging silbing aral ito sayo. Naiintindihan mo ba?” 

Napakuyom ang mga kamay ni Jasmine. Ang bonus na iyon ay napakalaking bagay na sa kaniya at talaga bang ginagawa nito iyon sa kaniya dahil sa nakaraan nilang dalawa? Dahil ba boss niya ito? Naging malamig ang kanyang mga mata ngunit alam niya sa sarili niyang wala siyang karapatan na sagutin ito kaya sa huli ay wala siyang magawa kundi ang mapa-tango na lang. “Naiintindihan ko sir.” sagot niya kahit na halos murahin niya na ito sa loob-loob niya. Mas okay na iyon kaysa ang tanggalin siya nito sa trabaho. 

“Nabasa ko ang mga impormasyon tungkol sa profile mo, totoo bang divorced ka na?” muling tanong nito sa kaniya dahilan para magtagis pa lalo ang mga bagang niya. Kailangan pa ba talaga nitong tanungin ang mga ganuong bagay? O sinasadya nito iyon? 

Pinilit niyang kontrolin ang emosyon niya, boss niya pa rin ito. “Yes sir.” muli niyang sagot dito.

Nakita niya ang pagguhit ng kapilyuhan sa mga mata nito. “Anong dahilan bakit kayo naghiwalay ng dati mong asawa? Pwede ko bang malaman?” ngumiti ito sa kanyang pagkatapos. “Hindi naman sa pinanghihimasukan ko ang personal mong buhay pero syempre ay araw-araw tayong magiging magkasama kaya dapat na alam ko ang bawat detalye ng buhay mo.” muling sabi nito sa kaniya dahilan para maningkit ang mga mata niya.

Kung ganun naman pala e bakit siya lang ang ini-interview nito? Trip lang nito ganun?

“Dahil sa personal na mga bagay. Alam niyo na.” sagot niya at sinalubong ang mga mata nito. Nagulat ang mga kasama niya dahil sa paraan ng pagsagot niya ngunit wala siyang pakialam.

Muling kumislap ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. Ilang sandali pa ay muli na naman itong nagtanong. “So, nagkaroon ba kayo ng anak?” 

“Hindi.” mabilis na sagot niya ng hindi na pinag-iisipan pa.

“Mabuti naman.” sagot nito bago tuluyang umayos ng tayo. 

Sinulyapan nito si Sally. “Sumama ka sa akin.” sabi nito at mabilis namang napatango si Sally rito.

“Yes sir.”

~~~~~~~

TUMAGAL ng halos tatlong oras ang meeting dahilan para umaga pa lang ay mapagod na si Sally. Doon nito nakita ang pagiiging dedikado ng bago nilang boss dahil tinanggal lang naman nito ang tatlong executive kahit na bagong dating lang nito. 

Nang bumalik si SAlly sa kanyang upuan ay halos mapaupo na lang siya sa kanyang upuan. Napasandal siya sa kinauupuan at halos mapahilot sa sentido. “Grabe si sir, mukhang napaka-workaholic. Mukhang magugurang ako ng sobra.” reklamo nito. “Pero grabe ah, sigurado bang wala siyang asawa? Napakagwapo niya sobra e. Siguradong napakaraming babae ang nagkakandarapa sa kaniya.” dagdag pa nito. Ilang sandali pa ay bigla na lamang hinila siya ni Sally para pumunta sa hagdan para makapagpahinga muna.

Nang marinig iyon ni Jasmine ay bigla siyang natigilan ng wala sa oras. Ano bang pake niya sa lalaking iyon? Isa pa, kahit na maraming babae ang magkandarapa para sa kaniya e ano naman? Ano naman sa kaniya? 

“Jasmine, diba sabi mo yung ex mo ay panget? Nakita mo ba ang mukha ng bago nating boss? Napakagwapo niya hindi ba? Tyaka, single ka. Malay mo, ma-inlove siya sayo.” ngumisi ito sakaniya habang sinasabi ang mga salitang iyon dahilan para umikot lang ang kanyang mga mata. 

“Tumigil ka nga sa sinasabi mo Sally. Hindi ko siya pag-iinteresan okay.” sagot niya rito.

SAMANTALA, sa iitaas ng hagdan ay naroon nakatayo si Nathan na noong mga oras na iyon ay tahimik na nakikinig sa usapan ng dalawa.

“Bakit naman? E napakagwapo niya.”

“Masyado siyang mataas para sa akin, hindi kami bagay.” sagot ng babae. 

Hindi niya maiwasang hindi mapaisip. Hindi sila bagay? Anong ibig nitong sabihin? Hindi niya akalain na magiging ganito ito katahimik kumpara noon. Sa totoo lang hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala sa mga nangyari. Masaya naman silang dalawa noon ngunit pagkalipas lang ng dalawang taon ay bigla na lang itong nakipaghiwalay sa kaniya at iginiit nito na hindi siya nito mahal at masyado daw siyang mahirap para rito. 

Halos ayaw niya pang paniwalaan ito noong una ngunit nang ihain nito sa kaniya ang divorce papers ay doon na niya napatunayan kung gaano ito kalupit. 

“O dahil gwapo ang magiging blind date mo mamaya kaya wala kang interes sa kaniya kahit na ganun siya kagwapo?” halata ang excitement sa boses nito habang kausap ang babae.

“Hindi naman masyado.” sagot nito. 

Blind date? Hindi niya maiwasang hindi mapakuyom ang mga kamay nang marinig niya ito. Talaga bang wala lang sa kaniya ang lahat? Noon bang maghiwalay sila ay marami pang lalaki itong naka-date? 

Dahil dito ay naging matalim ang kanyang mga mata at nawalan siya ng gana. “Miss De Leon, can you make coffee for me?”

…