Novels by Susi

​Sa parking lot, nagkaroon ng kaguluhan na hindi inaasahan nina Sean at Caleb. Dahil sa pagmamadali nilang magtago nang makitang papalabas na ang mga tauhan ni Adrian, hindi nila napansin na naiwan ang kanilang bunsong kapatid na si Sofi. Si Sofi ay abala sa pagpulot ng isang makulay na bato sa semento nang biglang may aninong tumakip sa kanya.​Si Lucas Ramirez, ang kanang kamay at bodyguard ni Adrian, ay naglalakad patungo sa sasakyan nang mapansin niya ang isang maliit na bata na nakatayo malapit sa dinumihang Rolls-Royce.​“Hoy, bata. Ang pangalan mo ba ay Sofi?” tanong ni Lucas nang makita niya ang pangalang nakaburda sa maliit na bag ng bata. “Bakit mo dinrawing-an ang kotse ni Sir Adrian? At sino ang mga kasama mo? Hindi ba itinuro sa iyo na masamang manira ng gamit ng iba?”​Si Sofi, bagama’t maliit at mukhang mahina, ay hindi basta-basta nagpapakita ng takot. Tinandaan niya ang turo ni Caleb: “Huwag magsasalita kapag tinatanong ng mga strangers na mukhang masama ang balak, la

​Lalong bumigat ang bawat hakbang ni Sam Navarro habang tinatahak niya ang mahabang hallway palabas ng opisina. Ang bawat hibla ng kanyang pagkatao ay sumisigaw na lumayo sa lugar na iyon sa lalong madaling panahon. Limang taon niyang binuo ang kanyang bagong pagkakakilanlan bilang "Nash," isang misteryosong auctioneer sa bansang Y, malayo sa sakit, pang-aapi, at pagkakakulong sa pamilya Luces. Ngayong narito sila, parang isang malakas na tsunami na bumubura sa kapayapaang pinaghirapan niyang itayo.​“I am priceless,” ang huling salitang iniwan niya sa loob ng silid, isang direktang sampal sa kayabangan ni Roxanne na akalang lahat ng bagay ay nabibili ng pera.​Sa labas ng pinto, hindi niya inaasahang may nakatayo pa palang isa pang pigura. Isang matangkad at matikas na lalaking nakasuot ng pasadyang dark navy suit. Ang kanyang presensya ay tila kumakain ng hangin sa paligid. Si Adrian Luces. Ang lalaking dati niyang tinawag na asawa, ang lalaking naging sentro ng kanyang mundo, at an

​Sa malawak at sementadong parking lot ng Y-Country Auction House, isang makintab at napakamahal na itim na Rolls-Royce ang naging biktima ng hindi inaasahang sining. Napahawak sa kanyang noo si Sean Navarro, ang panganay sa tatlong magkakapatid, habang pinapanood ang kanyang kapatid na si Caleb. Si Caleb ay kasalukuyang nakatuon ang buong atensyon sa pag-ukit ng mga letra gamit ang isang makapal na permanent marker sa gilid ng makinis na pintuan ng sasakyan.​“Grabe ka talaga, Caleb,” bulong ni Sean na may halong kaba at inis. Lumingon-lingon siya sa paligid, tinitiyak na walang security guard na nakatingin sa kanila. “Mommy always tells you na magbasa ka ng books instead of playing computer games all the time. Pero ayan, nag-computer ka na naman nang palihim kagabi, no? Doon mo ba natutunan ang mga salitang ‘yan?”​Hindi man lang kumurap si Caleb. Ang kanyang maliliit at chubby na daliri ay matatag na humahawak sa marker, parang isang dalubhasang pintor na gumagawa ng kanyang obra m

Limang Taon ang LumipasIsang top-tier auction house sa bansa.Malawak at napakagara ng auction hall. Punô ito ng mga kilalang negosyante, socialites, at mga taong mayayaman na sanay sa mga mamahaling koleksiyon.Sa gitna ng entablado, nakatayo ang auctioneer.Nakasuot siya ng eleganteng puting gown na may modernong Asian touch. Maayos ang pagkakatali ng mahaba niyang buhok, at may manipis na belo na nakatakip sa kanyang mukha.Hindi makita ang buong mukha niya.Pero sa bawat galaw niya—sa pagtaas ng kamay, sa kumpiyansang pagtayo—nakakabighani ang kanyang aura.Fluent siyang nagsalita sa English habang ipinapakilala ang artwork sa harap.“Ladies and gentlemen, this rare landscape painting dates back more than a century. The starting bid is one million.”Kaagad nagtaasan ang mga paddle sa audience.“Two million!”“Three million!”“Five million!”Ang kanyang malinaw na mga mata ay dahan-dahang naglibot sa buong hall habang hawak ang maliit na martilyo ng auctioneer.Kontrolado niya a

“Sam, malapit nang ilabas ang kabaong. Hindi pa ba darating si Adrian?”Tahimik ang buong lamay. Mabigat ang hangin sa loob ng funeral hall, halo ang amoy ng kandila, insenso, at nasusunog na papel.Si Samantha “Sam” Navarro ay nakaluhod sa harap ng altar ng kanyang ina. Nakasuot siya ng simpleng puting damit ng pagluluksa. Ang ilaw mula sa nasusunog na papel na pera ay kumikislap sa kanyang maputlang mukha.Pitong araw na halos siyang walang tulog.Dahan-dahan siyang yumuko at tinignan ang cellphone niya. Halos wala nang battery. Ilang beses na niyang tinawagan si Adrian Luces.Pero tulad ng mga nakaraang araw—walang sumasagot.Pitong buwan na buntis si Sam.Sa kabila ng bigat ng kanyang katawan at sakit sa likod, pitong araw siyang nagbantay sa lamay ng kanyang ina.At sa loob ng pitong araw na iyon, ni minsan—hindi nagpakita ang kanyang asawa.Tatlong taon na silang kasal.Alam ni Sam kung gaano ka-busy si Adrian. CEO ito ng Luces Group, isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa.

MATALIM ang mga matang tiningnan niya si Nathan. “Anong klaseng rules ito?!” hindi niya na napigilan pang mapasigaw. Kahit na boss niya pa ito ay wala na siyang pakialam pa dahil hindi niya akalain na aabot sila sa ganito.Sa halip na sagutin siya ay isang ngiti ang dahan-dahang sumilay sa mga labi nito habang nakatingin sa kaniya. Nagtagis ang mga bagang niya habang nakatingin sa gwapong mukha nito at kung pwede lang niyang burahin ang ngiti sa labi nito ng mga oras na iyon ay gagawin niya dahil lang sa inis na inis siya sa lalaking ito. Ang kupal na ito! Sa sobrang inis niya ay inuntog na lang niya ang kanyang ulo sa pinto ng opisina nito. Nagkaroon ng malakas na tunog.Gulat na gulat at nanlalaki naman ang mga mata ni Nathan nang makita ang ginawa nito at pagkatapos ay malamig ang mga matang napatingin sa namumula na nitong noo. “Jazz anong…”Halos manigas sa kinatatayuan si Jasmine nang mga oras na iyon ngunit nanaig pa rin ang galit niya at mabilis na itinulak ang lalaki. “Lumay

NANG marinig ni Cedric ang pangalan ng lalaki ay hindi siya makapaniwala. Nathan Cruz, siya lang naman ang tycoon na may bilyong ari-arian. Samantala, halos mahulog na mula sa mga paa ni Jasmine ang suot niyang sapatos dahil hanggang sa mga oras na iyon ay hindi pa rin binibitawan ni Nathan. Nilayo siya sa retaurant at inilabas sa isang bench. Nang ibaba siya nito ay matalim niya itong tiningnan. “Mag-ingat ka sa lalaking iyon.” Ngunit hindi pinakinggan ito ni Jasmine. Wala siyang pakialam kung boss niya ang lalaki. “Ano ba talaga ang gusto mo huh? Talaga bang sinasadya mong gawin ang lahat ng ito?!” sigaw niya na rito habang naghahabol ng kanyang paghinga. Galit na galit talaga siya ng mga oras na iyon.Nakatingin lang ito sa kaniya habang walang ekspresyon ang gwapo nitong mukha. “Maanong magpasalamat ka na lang sa akin dahil iniligtas kita mula sa kamay ng lalaking iyon.” sabi nito sa kaniya. “Hindi siya bagay sayo.”Halos magpanting ang tenga ni Jasmine nang marinig niya ang sin

ISANG malamig na boses ang narinig ni Sally at Jasmine mula sa itaas dahilan para sabay silang mapalingon. Bakas ang pagkagulat sa kani-kanilang mga mukha dahil hindi nila akalain na naroon pala ang kanilang boss. Hindi ba at dapat itong nasa opisina nito ito? Bakit naroon ito? Dahil dito ay hindi na nagawa pang magpalaam ni JAsmine kay Sally. “Yes sir.” mabilis na sagot niya bago umalis upang pumunta sa coffee room para magtimpla ng kape. Nang matapos niyang matimpla ang kape ay kaagad na siyang nagtungo sa opisina nito para dalhin ang kape nito. Kumatok muna si Jasmine bago pumasok sa loob ng opisina. Maingat niyang inilapag ang kape sa mesa nito. “Ito na ang kape niyo sir.” magalang na sabi niya.Hindi siya nito sinagot bagkus ay bigla na lang nitong dinampot ang baso at pagkatapos ay humigop mula rito. Tiningnan siya nito. “Well, mas magaling ka ng magtimpla ngayon ng kape kaysa noon.” sabi nito sa kaniya bago ibinaba ang tasa. “Ngunit hindi ko akalain na habang tumatanda ka ay

DAHAN-dahang napatingala si Jasmine nang marinig niya ang boses na iyon. Nakatitig sa kaniya ang isang pares ng mga matang maiitim at halos hinid mo mabasa ang anumang ekspresyon na nakapaloob sa mga ito. Halos matulala siya nang muli niyang makita ang gwapo nitong mukha kung saan ay parang nililok ng isang napakagaling na iskultor. Paano niya nga ba naman makakalimutan ang mukha na iyon? Ilang sandali pa ay tuluyan na siyang natauhan. Pero paanong narito ito? Anong ginagawa nito dito? Ito lang naman si Nathan Cruz— ang dati niyang asawa! Ilang sandali pa nga ay tuluyan na niyang narinig ang inip na boses nito. “Wala ka bang balak na bitawan ako?” tanong nito sa kaniya na may bahid ng panunuya dahilan para mabilis siyang lumayo rito na para bang nakuryente. Inayos niya ang kanyang tayo at maging ang kanyang damit. Nang mga oras na iyon ay kaagad niyang naramdaman ang pagbabago ng hangin sa loob ng elevator. Sa katunayan, kagabi lang ay muli na naman niya itong napaginipan. Sa ka

Alas syete pa lang ng umaga ay naghahanda na sa pagpasok sa paaralan si Jasmine at ang kanyang anak na si Diane. Isang buntong hininga ang pinakawalan niya nang makitang hindi pa ring ito gumagalaw mula sa kinauupuan. “Anak, suotin mo na ang mga sapatos mo, malelate na tayo niyan e.” sabi niya rito. Ngumuso ito at pagkatapos ay bigla na lang pinagkrus ang dalawang kamay sa dibdib. “Ayoko! Ayokong pumasok!” sabi nito na may kasama pang pagdadabog. Muli na lang siyang nagpakawala ng isang mahabang buntong hininga. “Anak naman…” medyo pinalambot niya ang kanyang boses. “Ibibili kita mamaya ng paborito mong chocolate cake kapag pumasok ka.” ngumiti siya rito. “Hindi ba at paborito mo iyon?” biglang naging malambot ang ekspresyon ng kanyang anak. Sa sumunod na sandali pa ay bigla na lang nitong iniayos ang paa. Hindi na siya nagdalawang isip pa na bilisan ang kanyang mga galaw. Mabilis niyang sinuutan ito ng sapatos pagkatapos ay binuhat niya ito pababa ng bahay. Habang buhat-buhat a

KAHIT na hindi nakatingin si Emily sa lalaki ay ramdam na ramdam niya pa rin ang bawat titig nito sa kaniya at dahil dito ay medyo naiilang na siya sa totoo lang. Ilang sandali pa ay bigla na lamang bumilis ang tibok ng puso niya. Bakit ba ito tingin ng tingin sa kaniya? May dumi ba siya sa mukha? Hindi na lang siya sumagot sa halip ay umupo na lang. Ilang sandali pa ay bigla na lamang itong may inilapag na maliit na kahon sa mesa. Agad na nagsalubong ang kanyang mga kilay. “Ano ito?” tanong niya na may halong pagtataka. Sa liit ng kahon ay may ideya na siya kaagad kung ano ang laman nito. Singsing ba iyon? Hindi ito sumagot kaya kinuha niya ang kahon tyaka niya ito binuksan. Doon nga ay nakita niya ang isang singsing kung saan ay may napakalaking diamante na medyo kulay pink na mag-violet. Parang may kung anong kurot siyang naramdaman habang nakatingin dito dahil sa tagal na nilang magkasintahan ni Bran, ni minsan ay hindi pa siya binigyan nito ng kahit na anong regalo, lalong-lalo

PAGLABAS ni Emily ay kaagad na pumasok si Alexa sa loob ng opisina ni Bran. may malungkot pa rin siyang ekspresyon ng mga oras na iyon dahil sa totoo lang ay hindi niya naiwasan na hindi makaramdam ng tampo sa lalaki dahil sa ginawa nitong pagtataboy sa kaniya kanina. Sinulyapan niya si Bran.“Bakit hindi mo man lang ako ipinagtanggol kanina? Alam mo ba kung gaano kasakit sa akin ang mga sinabi ng babaeng iyon? Mas mahalaga ba talaga sayo kung anong mararamdaman niya kaysa sa akin?” puno ng hinanakit na tanong niya rito.Isang mahabang buntong hininga naman ang pinakawalan ni Bran bago lumapit kay Alexa, hinapit niya ito sa beywang bago yumuko para halikan sa labi. Ang mga mata nito ay napuno ng pagmamahal habang nakatingin sa babae. “Ano ka ba naman Alexa, huwag ka ngang mag-isip ng kung ano-ano. Isa pa, hindi ba at nangako na ako sayo na hindi ko siya pakakasalan? Isa pa, alam kong alam mo kung gaano siya kahalaga sa kumpanya kaya kailangan natin siya. Idagdag pa na kung magkakaroon

NAGPAKAWALA ng isang buntong hininga si Bran at pagkatapos nang muling magsalita ay medyo mas malambot na ang kanyang tinig. “Kung pagod ka e di magpahinga ka. Huwag mong pilitin ang sarili mong magtrabaho dahil ang kalusugan ang pinaka-importante sa lahat.” Sabay silang napalingon sa pinto nang bumukas ito. Pumasok mula doon si Alexa kung saan ay hawak nito sa isang kamay ang apat na taong gulang nitong anak. Napuno ng pag-aalala ang mga mata nitong tumingin sa kanila. “Uhm, gusto daw ni makita ni Jax ang Tito Bran niya pero mukhang busy yata.” sabi nito.Kahit na medyo malambing ang boses nito, sa mga mata ni Emily ay napaka kapal ng mukha nito. Kitang-kita niya kung paano napuno ng pagmamahal ang mga mata ni Bran habang nakatingin dito. Gumalaw ito at akmang lalapitan na sana ang bata ngunit natigil ito marahil dahil sa kanyang presensya. Nilingon niya ang kapapasok lang na babae bago ito nginitian. “Hindi naman siya busy ano ka ba. Isa pa, kung si Jax lang din naman ay wala nama

PARANG daan-daang kutsilyo ang tumarak sa dibdib ni Emily ng mga oras na iyon. Pagkatapos ng lahat na ginawa niya, ganito lang pala ang isusukli nito sa kaniya? Natawa siya ng pagak, nasaan na ang lalaking mapagmahal noon? Nasaan na ang dating Bran? Ibig bang sabihin ay peke lang ang ipinakita nitong lahat sa kaniya? Malinaw din sa naging usapan nila na magkita ni Alexa. Ang business trip na sinabi nito sa kaniya ay hindi totoo. Sa totoo lang ay hindi niya alam noong una ang tungkol sa dating relasyon ng dalawa, may nakapagsabi lang sa kaniya at bukod pa doon ay paminsan-minsan na dinadala ni Alexa ang anak nitong si Jax sa kumpanya ay siya pa ang nag-aalaga dito. Ngayon ay napagtagpi-tagpi na niya ang lahat. Isang kalokohan lang ang lahat at malinaw na ginagamit lang siya nito. Sa kanyang pag i-scroll ay napakarami niya pang nabasa, mga mahahalagang okasyon kung saan ay palaging may regalo si Bran dito at hindi lang basta regalo kundi ito ay mga mamahaling regalo. Samantalang pagda

NAPAKUNOT ng noo si Emily nang makatanggap ng isang notification galing sa bangko. Halos manlaki ang kanyang mga mata ng buksan niya ito. Ilang beses niya itong binasa dahil baka namamalikmata lang siya pero hindi, nabawasan talaga ng limang milyon ang joint account nila ni Bran. Noong nakaraang linggo ay nagipit ang kumpanya ng pondo para sa isang proyekto at gusto niya sanang gamitin ang pera ngunit pinigilan siya ni Bran. Mahigpit pang ipinaalala nito sa kaniya na ang perang iyon ay inipon nilang dalawa para sa kasal nila dahil matagal na nga nilang pinaplanong magpakasal. Ngunit ang hindi niya lubos maintindihan ay bakit ito mismo ang gumastos ng pera ng hindi man lang siya nito sinasangguni? Idagdag pa na itrinansfer nito ang pera kay Alexa Martin, ito ang babaeng dati nitong karelasyon. Tinalikuran niya ang lahat para rito, maging ang sarili niyang pamilya para lang makasama ito. Talagang nahulog ang loob niya rito noong una pa lang at halos ilang taon na silang magkarelasyon