All Chapters of THE CEO I HATE IS MY EX-HUSBAND: Chapter 1 - Chapter 10

Alas syete pa lang ng umaga ay naghahanda na sa pagpasok sa paaralan si Jasmine at ang kanyang anak na si Diane. Isang buntong hininga ang pinakawalan niya nang makitang hindi pa ring ito gumagalaw mula sa kinauupuan. “Anak, suotin mo na ang mga sapatos mo, malelate na tayo niyan e.” sabi niya rito. Ngumuso ito at pagkatapos ay bigla na lang pinagkrus ang dalawang kamay sa dibdib. “Ayoko! Ayokong pumasok!” sabi nito na may kasama pang pagdadabog. Muli na lang siyang nagpakawala ng isang mahabang buntong hininga. “Anak naman…” medyo pinalambot niya ang kanyang boses. “Ibibili kita mamaya ng paborito mong chocolate cake kapag pumasok ka.” ngumiti siya rito. “Hindi ba at paborito mo iyon?” biglang naging malambot ang ekspresyon ng kanyang anak. Sa sumunod na sandali pa ay bigla na lang nitong iniayos ang paa. Hindi na siya nagdalawang isip pa na bilisan ang kanyang mga galaw. Mabilis niyang sinuutan ito ng sapatos pagkatapos ay binuhat niya ito pababa ng bahay. Habang buhat-buhat a

ISANG malamig na boses ang narinig ni Sally at Jasmine mula sa itaas dahilan para sabay silang mapalingon. Bakas ang pagkagulat sa kani-kanilang mga mukha dahil hindi nila akalain na naroon pala ang kanilang boss. Hindi ba at dapat itong nasa opisina nito ito? Bakit naroon ito? Dahil dito ay hindi na nagawa pang magpalaam ni JAsmine kay Sally. “Yes sir.” mabilis na sagot niya bago umalis upang pumunta sa coffee room para magtimpla ng kape. Nang matapos niyang matimpla ang kape ay kaagad na siyang nagtungo sa opisina nito para dalhin ang kape nito. Kumatok muna si Jasmine bago pumasok sa loob ng opisina. Maingat niyang inilapag ang kape sa mesa nito. “Ito na ang kape niyo sir.” magalang na sabi niya.Hindi siya nito sinagot bagkus ay bigla na lang nitong dinampot ang baso at pagkatapos ay humigop mula rito. Tiningnan siya nito. “Well, mas magaling ka ng magtimpla ngayon ng kape kaysa noon.” sabi nito sa kaniya bago ibinaba ang tasa. “Ngunit hindi ko akalain na habang tumatanda ka ay

MATALIM ang mga matang tiningnan niya si Nathan. “Anong klaseng rules ito?!” hindi niya na napigilan pang mapasigaw. Kahit na boss niya pa ito ay wala na siyang pakialam pa dahil hindi niya akalain na aabot sila sa ganito.Sa halip na sagutin siya ay isang ngiti ang dahan-dahang sumilay sa mga labi nito habang nakatingin sa kaniya. Nagtagis ang mga bagang niya habang nakatingin sa gwapong mukha nito at kung pwede lang niyang burahin ang ngiti sa labi nito ng mga oras na iyon ay gagawin niya dahil lang sa inis na inis siya sa lalaking ito. Ang kupal na ito! Sa sobrang inis niya ay inuntog na lang niya ang kanyang ulo sa pinto ng opisina nito. Nagkaroon ng malakas na tunog.Gulat na gulat at nanlalaki naman ang mga mata ni Nathan nang makita ang ginawa nito at pagkatapos ay malamig ang mga matang napatingin sa namumula na nitong noo. “Jazz anong…”Halos manigas sa kinatatayuan si Jasmine nang mga oras na iyon ngunit nanaig pa rin ang galit niya at mabilis na itinulak ang lalaki. “Lumay

NANATILING nakapako ang mga mata ni Nathan kay Jasmine noong mga oras na iyon. Nakasuot ito ng kulay itim na dress. Ang mapuputi nitong mga balikat ay nakalantad at ang dibdib nito ay bahagyang nakalabas. Tiyak na kaunting galaw lamang nito ay makikita na ang dibdib nito ngunit hindi naman iyon malaswang tingnan kahit papano.Ang damit din nito ay nakahapit sa katawan nito kung saan ay kitang-kita ang napakagandang katawan nito. May kaunting makeup din itong inilagay sa mukha kung saan ay mas nakadagdag pa sa angking ganda nito at talaga namang masasabi niyang kaakit-akit ito. Sunod-sunod ang naging paglunok niya ng wala sa oras dahil dito. Ilang sandali pa ay narinig na niya ang medyo naiinis na tinig nito. “Sir, parang hindi naman yata tama na titigan niyo ako ng ganyan hindi ba? Nakakailang sa totoo lang.” walang ekspresyon ang mukha nitong lumingon sa kaniya. Sa halip ay isang ngiti ang sumilay sa mga labi ni Nathan habang nakatingin dito. “Miss De Leon, medyo hindi ko lang maiw

LUMABAS ng sasakyan ang lalaki at pagkatapos ay mabilis na umikot patungo sa kaniya at pinagbuksan siya ng pinto tyaka iniabot sa kaniya ang kamay nito para alalayan siya ngunit blangko lang itong tiningnan ni Jasmine. Wala siyang balak na abutin ito. Ilang segundong nakabitin sa ere ang kamay nito bago tuluyan itong nagsalita. “Miss De Leon, talaga bang ipapahiya mo ako sa harap ng napakaraming tao? Sa tingin mo ba talaga ay gusto kong gawin ito?” may panunuyang tanong nito sa kaniya. Bukod pa doon ay ang mga mata nito ay nagsasabing ‘maswerte ka nga at ikaw ang kasama ko ngayong gabi’ iyon ang sinasabi ng mga mata niya.Ngunit ang totoo, kaya ayaw niyang kuhanin ang kamay nito ay ayaw niyng magkadikit ang mga balat nilang dalawa dahil sa totoo lang, hindi pa man nagdidikit ang mga balat nila ay kumakabog na ang puso niya. Paano na lang kung hahawakan pa nito ang kamay niya hindi ba? Pero sa huli ay wala naman sigurong masama hindi ba? Isang mahabang buntong hininga ang pinakawalan