Chapter 2: The Soft Launch and The Blueprint

Part 1: Ang Bagong Simula sa Campus

Six months. Anim na buwan ang mabilis na lumipas mula noong araw na pinunit ni Jiwoo ang puso at sining ni Yuna sa Student Lounge. Sa loob ng mga buwang 'yon, hindi nagpakita si Yuna. Nag-file siya ng leave of absence, nagkulong sa lumang apartment niya, at hinayaan ang sarili na lamunin ng galit. He didn’t paint for creative passion anymore; he painted to survive the darkness inside her.

Ngayong unang araw ng bagong semestre, bumalik si Yuna sa unibersidad.

Nakatayo siya sa lilim ng isang malaking puno ng acacia malapit sa open field ng campus. She looked completely different. Kung noon ay palagi siyang naka-oversized sweaters na may bahid ng kung ano-anong kulay, ngayon ay naka-black denim jacket siya, maayos ang bagsak ng kaniyang kulot na buhok, at may suot na manipis na eyeliner na nagpatapang sa kaniyang mga mata. The soft, fragile artist was gone. What was left was a woman on a mission.

"Look, andyan na sila!" bulong ng isang grupo ng mga kababaihan na nakatayo malapit sa kaniya.

Yuna turned her head slightly, sumunod ang tingin niya sa direksyon kung saan nakatingin ang lahat. At doon, dahan-dahang bumagal ang ikot ng mundo niya.

Part 2: Ang Magkapares

Naglalakad sa pathway si Jiwoo. She looked as glamorous as ever, wearing her usual designer clothes and a proud, confident smile on her face. Pero hindi si Jiwoo ang dahilan kung bakit nag-init ang dugo ni Yuna. It was the girl beside her.

The university’s untouchable gold—Jia.

Si Jia ay naka-pristine white blazer na may naka-pin na gintong Student Council President badge sa kaniyang kaliwang dibdib. Her long, straight black hair fell perfectly past her shoulders. She was wearing elegant, wire-rimmed glasses, and she was holding a leather folder against her chest. Mukha siyang isang seryosong reyna na naliligaw sa magulong mundo ng mga ordinaryong estudyante.

Biglang huminto ang dalawa. Inayos ni Jiwoo ang hibla ng buhok ni Jia na napunta sa mukha nito. Jia softly smiled, her cheeks flushing into a light pink color. Isang napakatamis at inosenteng ngiti na halatang galing sa isang taong totoong nagmamahal.

“So, totoo nga ang chika,” Yuna thought, her jaw tightening as she watched them from afar. “Jiwoo really managed to bag the most perfect girl on campus.”

Narinig ni Yuna ang usapan ng mga estudyante sa tabi niya.

"Grabe, bagay talaga sila. Si President Jia na yata ang pinakamainosente at pinakamatalinong tao rito, tapos si Jiwoo naman ang galing sa prominenteng pamilya. Perfect match!"

Yuna smirked bitterly under her breath. Perfect match? Kung alam lang ng inosenteng presidente na 'yan kung gaano kabulok ang ugali ng babaeng kahawak-kamay niya ngayon.

Part 3: Ang Unang Patibong

Hindi na nag-aksaya ng oras si Yuna. Sabi niya sa sarili niya, “It’s time to start the show.”

Alam ni Yuna ang schedule ng Student Council dahil nakapaskil ito sa bulletin board ng unibersidad. Alam niyang pagkatapos ng general assembly, mag-isa si Jia na maglalakad patungo sa Administration Building para mag-submit ng mga dinalang papel. At doon niya balak harangin ang kaniyang target.

Makalipas ang isang oras, tama nga ang hinala ni Yuna. Naglalakad si Jia sa tahimik na pathway sa likod ng library, bitbit ang naglalakihang folders at tila malalim ang iniisip.

Yuna deliberately walked from the opposite direction, holding a large sketchpad and a half-full cup of iced coffee—the exact same flavor Jiwoo used to buy for her. She timed her footsteps perfectly.

3... 2... 1...

BUMP!

"Oh, my god! I'm so sorry!" Jia gasped nang magkabanggaan sila.

Dahil sa lakas ng impact, nahulog ang mga folders ni Jia at nagkalat ang mga papeles sa semento. Ang iced coffee naman ni Yuna ay natapon—hindi kay Jia, kundi sa mismong sketchpad na hawak ni Yuna, na kunwaring sumira sa isang drawing.

"Patawad talaga, hindi ko sinasadya—" mabilis na lumuhod si Jia para pulutin ang mga papel, halatang nag-panic dahil sa nagawang abala.

Part 4: Ang Titig ng Isang Storm

"It's fine, President," banayad at malalim ang boses na sagot ni Yuna habang dahan-dahan din siyang lumuhod para tulungan si Jia.

Nang marinig ni Jia ang salitang "President," napatigil siya sa pagpulot at dahan-dahang itinaas ang kaniyang tingin. Doon nagtama ang mga mata nila sa unang pagkakataon.

Yuna didn't break the eye contact. She looked straight into Jia’s clear, innocent eyes behind those glasses. Binigyan niya si Jia ng isang misteryoso ngunit banayad na ngiti—isang ngiti na kabaligtaran ng dilim na kaniyang pinaplano.

"You know my name?" tanong ni Jia, medyo natigilan sa mukha ni Yuna. May kakaibang karisma ang Fine Arts student na biglang nagpabilis ng tibok ng puso ng presidente sa hindi maipaliwanag na rason.

"Sino ba ang hindi nakakakilala sa pinakamahigpit at pinakamagandang presidente ng school na 'to?" Yuna teased, soft-launching her charm. Iniabot niya ang huling piraso ng papel kay Jia, sinasadya niyang padaanin ang kaniyang mga daliri sa kamay ni Jia.

Naramdaman ni Jia ang bahagyang kuryente sa hawak na 'yon kaya mabilis niyang binawi ang kaniyang kamay, her cheeks turning red once again. "S-Salamat. Pero 'yung drawing mo... natapon 'yung kape."

Tiningnan ni Yuna ang kaniyang basang sketchpad at nagkibit-balikat na parang walang nangyari. "Don't worry about it. Pwede naman kitang gawing bagong inspirasyon para palitan 'to... kung papayag ka?"

Natulala si Jia. Sanay siya sa mga pormal na estudyante, sa mga natatakot sa kaniya, at kay Jiwoo na palaging pormal kung dinala ang relasyon nila. She had never met someone as bold and as dangerously captivating as Yuna.

"I have to go," Jia formalize her tone, sinusubukang itago ang kaniyang pagkabagabag. Tumayo siya at mabilis na naglakad palayo, hawak ang kaniyang mga folders.

Nakatayo lang si Yuna habang pinapanood ang nagmamadaling pag-alis ng presidente. Ang banayad na ngiti sa kaniyang mukha ay dahan-dahang napalitan ng isang mapanuring ngisi.

Kinuha ni Yuna ang kaniyang cellphone at tiningnan ang wallpaper nito—isang nakaw na litrato nina Jia at Jiwoo kanina sa field. Dahan-dahan niyang hinaplos ang mukha ni Jia sa screen.

"Nagsisimula pa lang tayo, Jiwoo," bulong ni Yuna sa hangin. "Titingnan natin kung paano ka iiyak kapag ang natatanging ginto sa buhay mo, unt-unti kong ginawang sining."