Chapter 3: The Clockwork Obsession

Part 1: Ang Palihim na Imbestigasyon

For Yuna, an artist's greatest skill isn't just holding a brush; it's the power of observation. Kung kaya mong obserbahan ang pinakamaliliit na detalye ng isang subject, kaya mo itong manipulahin sa canvas. And right now, her ultimate subject was Jia.

Sa loob ng isang linggo pagkatapos ng unang banggaan nila, walang ibang ginawa si Yuna kundi aralin ang buhay ng presidente. Hindi siya gumamit ng maruming paraan. Sapat na ang kaniyang mga mata, ang kaniyang pakikinig sa mga bulung-bulungan sa corridor, at ang pag-obserba sa Student Council public calendar.

Sa madilim niyang kwarto, may isang nakatagong notebook kung saan nakasulat ang bawat detalye. Para itong schedule ng isang sikat na artista, pero kay Jia ito.

“7:15 AM – Arrives at the main gate. palaging may dalang payong kahit hindi umuulan.”

“12:00 PM to 12:30 PM – Quick lunch sa council office. Usually salad o kaya sandwich.”

“4:30 PM onwards – Library o kaya ang paborito niyang off-campus spot.”

Yuna closed the notebook, a cold smile playing on her lips. “You’re too predictable, Madam President. Ang dali mong basahin.”

Part 2: The Secret Sanctuary sa Campus

Ang unang misyon ni Yuna ay ang pag-alam sa paboritong spot ni Jia sa loob ng university kapag gusto nitong takasan ang ingay ng Student Council. Karamihan sa mga estudyante, akala nila ay sa library lang naglalagi si Jia. Pero may natuklasan si Yuna.

Tuwing Huwebes, sa pagitan ng 2:00 PM hanggang 3:30 PM, may vacant window si Jia. Sa halip na pumunta sa siksikang library, naglalakad ito patungo sa abandonadong greenhouse sa likod ng Science Wing. It was a quiet, forgotten place full of overgrown vines and old glass panels.

Sakto ang dating ni Yuna. Naka-upo siya sa sanga ng isang malaking puno ng mangga na nakadungaw sa greenhouse, hawak ang kaniyang sketchpad habang pinapanood si Jia mula sa itaas.

Naka-upo si Jia sa isang lumang sementadong bench. Inalis niya ang kaniyang seryosong white blazer at isinabit ito sa gilid. Her sleeves were rolled up, and she was intensely reading a thick textbook on constitutional law, her brow furrowed in deep concentration. Paminsan-minsan, hihinto siya para uminom ng tubig mula sa kaniyang tumbler at bubuntong-hininga, na parang doon lang siya nakakahinga nang maluwag.

“Diyan ka pala nagtatago,” Yuna thought, her eyes narrowing as she sketched the side profile of Jia’s face. “You look so vulnerable when you think no one is watching, Jia. Sobrang layo sa perfect aura mo kapag kasama mo si Jiwoo.”

Part 3: The Coffee Shop Routine

Hindi lang sa loob ng campus nagtatapos ang pag-obserba ni Yuna. Inalam din niya ang buhay ni Jia sa labas.

Tuwing Biyernes ng gabi, bago umuwi sa kanilang mansyon, may isang partikular na café na pinupuntahan si Jia—ang ‘Aroma & Art Café’, isang tahimik at medyo tago na coffee shop dalawang kanto ang layo mula sa unibersidad. Hindi ito ang sikat na Starbucks kung saan madalas tumambay si Jiwoo at ang kaniyang mga elite na kaibigan. Jia preferred this place dahil sa malalambot nitong sofa at mahinang jazz music.

Alas-siyete ng gabi. Umuulan na naman nang malakas.

Naka-upo si Jia sa kaniyang paboritong sulok—ang dulo ng café, katabi ng malaking glass window. Sa harap niya ay may isang tasa ng mainit na Hazelnut Latte (plain, no whip, extra shot) at dalawang makakapal na reviewers. Seryoso siyang nag-ha-highlight ng mga notes gamit ang pastel pink na marker.

Mula sa counter, pinapanood siya ng isang pamilyar na anino.

Naka-hoodie si Yuna, dahan-dahang naglalakad bitbit ang kaniyang sariling order na iced americano. Alam niya na ito ang perpektong timing. Jia was stressed from the mid-term preparations. She was alone. At higit sa lahat, wala si Jiwoo para magsilbing harang.

Part 4: Ang 'Aksidenteng' Pagtatagpo

Yuna deliberately walked past Jia’s table, intentionally creating a small sound nang maibaba niya ang kaniyang bag sa katabing bakanteng mesa.

Napaangat ng tingin si Jia, medyo nairita dahil naabala ang kaniyang konsentrasyon. Pero nang makita niya kung sino ang nandoon, agad na nanlaki ang kaniyang mga mata sa gulat. Ang pastel marker niya ay bahagyang nadulas sa papel.

"Ikaw?" Jia gasped, her voice soft but filled with disbelief. "Ang... ang Fine Arts student mula noong isang araw?"

Yuna acted surprised. Ibinaba niya ang kaniyang hoodie, letting her messy hair fall perfectly around her face. She flashed that same captivating, dangerous smile.

"Oh? Look who's here," Yuna said, fixing her gaze on Jia. "President Jia, right? Ang liit nga naman ng mundo. Hindi ko alam na nagpupunta ka rin pala sa ganitong ka-simpleng café."

"I... I always study here," sagot ni Jia, sinusubukang ibalik ang kaniyang pormal at cold na awtoridad. Inayos niya ang kaniyang salamin sa ilong. "Ikaw, anong ginagawa mo rito? Malayo ito sa Fine Arts building."

"Mas maganda mag-drawing dito, mas tahimik," Yuna replied smoothly, directly looking at Jia’s cup. "At mukhang pareho pala tayo ng taste. Hazelnut Latte... plain, no whip. Iyan din ang paborito ng ex ko."

Nang marinig ang salitang ex, bahagyang natigilan si Jia. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kuryosidad, pero pinili niyang huwag magtanong. "I see. Sige, mag-aaral na ako."

Instead of leaving her alone, Yuna took her iced coffee and deliberately sat down on the chair across from Jia, crossing her legs. "Masyado kang seryoso, President. Baka naman pwedeng maki-share ng table? Puno na kasi ang ibang upuan sa harap."

Tumingin si Jia sa paligid ng café. Katunayan, marami pang bakanteng upuan sa counter at sa gitna. Pero bago pa man siya makasagot at makatanggi, nag-umpisa na si Yuna mag-buklat ng kaniyang sketchpad.

"Huwag kang mag-alala, hindi kita iistorbuhin," bulong ni Yuna, her voice dropping into a low, intimate tone that sent a shiver down Jia’s spine. "Mag-aral ka lang. Ako... manonood lang ako."

Jia’s heart skipped a beat. Tiningnan niya si Yuna, at sa ilalim ng madilim na ilaw ng café, pakiramdam niya ay unt-unti na siyang nahihila ng isang bagyo na hindi niya alam kung paano tatakasan.