Mag-log inNatulala si William habang nakatayo roon.Ang kakaibang katahimikan at kawalan ng laman ng gabi ay parang alon na sumalakay sa kanyang puso, dahilan upang mahirapan siyang huminga.Ang singsing ay tila basta na lamang naiwan doon.O baka naman sinadya itong itapon na parang basura!Hindi na mahalaga.Hindi ito ang unang beses na itinapon ni Shiena ang kanilang singsing sa kasal.Hindi rin ito ang unang pagkakataon na umalis siya.Saan man siya magtago, hahanapin niya siya!Kahit pa kailangan nilang hukayin ang buong lugar, tiyak na mahahanap nila siya!Kalmadong inilabas ni William ang kanyang telepono at tinawagan si Caloy upang hanapin muna si Shiena sa snow house.Pagkatapos ay pinakiusapan niya si Manang Dara na alalahanin nang mabuti at suriin ang CCTV upang malaman kung saang silid pumunta si Shiena at kung ano ang ginawa nito nang bumalik siya sa bagong bahay kanina.Nanati
Sa Ospital.Tahimik na bumukas ang pinto ng emergency room.Paglabas ni William, minasahe niya ang kanyang sentido at iniunat ang kanyang mga balikat.May tuyong mantsa pa rin ng dugo ang kanyang puting coat.Pagod na pagod siya matapos ang apat na oras na tuloy-tuloy na operasyon.Ang mga nurse na tumulong sa buong proseso ay halos mawalan na rin ng lakas at napaupo sa mga upuan sa tabi.“Dr. William, hindi po ba kayo magpapahinga muna?”Umiling si William.“Hindi na, may kailangan pa akong gawin.”Noong nagtatrabaho pa siya sa pampublikong ospital, normal na para sa kanya ang magtrabaho nang mahigit sampung oras nang tuloy-tuloy.Ngunit nitong nakaraang dalawang taon sa pribadong ospital, naging mas magaan ang kanyang trabaho.Kaya ngayon, matapos magsagawa ng apat na sunod-sunod na napakahirap na vascular surgery, talagang ubos na ang kanyang lakas.Bukod pa
Nang tumama sa alas-diyes ang orasan, lumapit si Uncle Kanor upang paalalahanan sila na oras na para magpahinga!Walang nagawa si Shiena kundi umupo nang maayos at maghanda nang umalis.Pagtingin sa madilim na kalangitan sa labas, medyo nag-aalala ang kanyang ina.“Bakit hindi ka na lang dito matulog ngayong gabi?”Umiling si Shiena.“Huwag na po, susunduin ako ni William. Huwag kayong mag-alala, magiging maayos ako!”Lumabas din si Junjun at kumaway sa kanya.“Paalam, Ate!”Habang inihahatid siya ng kanyang ina papunta sa pinto, paulit-ulit itong nagpapaalala.“Mag-ingat ka sa pagmamaneho at mag-message ka kapag nakauwi ka na!”Lahat ng iyon ay sinang-ayunan ni Shiena bago siya ngumiti at kumaway sa kanila.Paglabas niya ng gusali, agad siyang sinalubong ng malamig na hangin.Mas hinigpitan niya ang kanyang amerikana at matagal na naghintay sa gilid ng kalsada
Alam ni Shiena na maling naintindihan siya ni William noong huling beses na binasag niya ang kanyang telepono at hindi niya ito pinahintulutang makita.Iniisip nito na may gusto siyang ibang lalaki.Hindi niya kailanman ilalantad ang mga lihim na nakatago sa kanyang telepono.Ngunit kahit na nagloko siya, ano naman?Bakit parang puwedeng gawin ng isang tao ang gusto niya, pero bawal gawin ng iba ang kapareho?Kung sa paraang ito ay mararanasan niya kung ano ang pakiramdam ng mapagdudahan at pagtaksilan, mas mabuti.Sana maranasan din niya ang maging isang taong naloloko at nasasaktan nang basta-basta.Hindi umuwi si William nang gabing iyon.Napakagaan ng pakiramdam ni Shiena.Yakap si Chubby, na naipatingin na sa pet hospital, mahimbing siyang nakatulog....Ang ikaanim na araw ng Bagong Taon ang araw ng paglabas ng kanyang ina mula sa ospital.Espesyal na bumili s
Unti-unting naging malamig ang tingin ni William.Ngunit nagpatuloy si Shiena.“Makino, totoo man o hindi, napakarami na nating taon na magkakilala. Maghiwalay na tayo nang maayos. Hindi naman talaga tayo mula sa iisang mundo sa simula pa lang, kaya huwag na nating pilitin pa!”Nang magtagpo ang kanilang mga mata, malinaw at diretso ang tingin ni Shiena.Bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay napakalumanay, ngunit bawat isa ay tila tumatagos sa tainga ni William.“Shiena, nagbago ka na!”Nang sabihin niya iyon, halatang pilit niyang kinokontrol ang panginginig ng kanyang boses.May bahid iyon ng pagsisi na hindi niya maitago.Sandaling natahimik si Shiena.“Ang ibig mong sabihin ay ang paraan ng pagtingin ko sa iyo? Inaasahan mo bang titingnan pa rin kita nang may paghanga tulad noon? O may parehong pag-asa gaya ng dati?”“Lahat ng tao ay nagbabago. At sa tingin ko, ang pagbabag
Pagkatapos magpadala ni William ng taong maghahatid ng hapunan para sa Bisperas ng Bagong Taon, balak sana niyang umakyat upang tawagin si Shiena para kumain, ngunit nalaman niyang natulog na ito.At yakap-yakap pa nito ang sirang asong iyon!Sandali siyang tumayo sa may pintuan bago marahang isinara ito at bumaba upang kumain ng kaunti.Pagkatapos ay bumalik siya sa silid, humiga sa tabi ni Shiena, at itinulak ang aso sa gilid bago matulog.Tahimik na lumipas ang Bisperas ng Bagong Taon.Sa mga sumunod na araw, hindi na pinilit ni William si Shiena na bumalik sa Snow House kasama niya at sa halip ay nanatili siya sa bahay.Pareho silang bihirang magkaroon ng pahinga, at wala rin sa kanilang gustong lumabas sa araw, kaya maayos naman silang nagkasama.Lalo na si Shiena, na naging sobrang maayos ang ugali nitong mga nakaraang araw at hindi na nakipagtalo sa kanya.Ngunit doktor pa rin si William.







