INICIAR SESIÓNKa-agad rin naman lumabas ng gate si Sir, Bryan, sakay ng kanyang kotse.
"Mang Benjo, Sergeant, Samantha. Bilisan ninyo sumakay na kayo," nagmagmadali niyang wika matapos siyang huminto sa kinatatayuan namin ni Mang Benjo."Wala bang nakakita sa'yo na lumabas ng gate?" malumanay kong tanong kay Sir, Bryan."Hindi ko alam basta pagpunta ko kanina ng parking lot pumasok na lang ako sa loob ng nasasakyan na ito, at ka-agad kong pinaandar at minPasado alas syete na ng gabi ng ako ay magising. Hindi ko namalayan na napahaba pala ang tulog ko at ang masama pa roon ay sa ibabaw pa ngdibdib ni Sir Bryan. habang nakapatong ang ulo ko.My gosh, nakakahiya, hmm... But I think parang okay lang naman sa kanya---" bulong ko.Inangat ko ang aking ulo at inayos ang aking magulong buhok, napasulyap naman ako sa mukha ni Sir, Bryan, nakatulog rin pala siya---" bulong ko.Tatayo na sana ako sa aking kinauupuan nang bigla akong mapalingon sa dereksyon ng pinto. Narinig ko ang ilan katok, ngunit hindi pa rin ako tumayo sa aking kinauupuan at inaabangan ko lang kung sino ang iluuwa ng pinto.Ngunit ilan minuto rin ang nakalipas, pero walang pumapasok bagkus ay tuloy lang sa pagkatok ang taong nasa labas, kaya napagdisisyonan kong lumapit na lang sa pinto.Hust! nakalock naman pala rito sa loob kaya 'di mabuksan buksan---" bulong ko.Hin
Pov- Samantha chapter 13Pagtapos kong tumawag kay Luna, nagpaalam na ako kay Mang Dante at dahil nagawa na ang motor ko kinuha ko na rin ito, para naman magamit ko na, at hindi na ako nagcocomute sa tuwing may pupuntahan ako. Ibinigay sa akin ni Mang Dante ang helmet at pagkakuha ko ay ka-agad rin akong sumakay sa motor."Mam Samantha mag-iingat po kayo sa daan at sakto lang ang pagmamaneho," wika niya."Maraming salamat po Mang Dante. So pa-ano po maiiwan na po kita," Saad ko.Sinuot ko ang hawak kong helmet at mabilis ko nang pintakbo ang motor patungo sa hospital, hanggang marating ko na ng ito dahil wala naman sagabal sa daan.Marahan akong pumasok sa malaking gate at ng makapasok ako sakay ng motor ay nagtungo ako sa parking lot, subalit napansin ko ang mga matang nakatitig sa akin, hindi ko alam kung bakit.Dahil siguro maingay tunog ng aking motor at maganda ito, kaya agaw pansin sa m
POV Bryan.Habang unti-unti kong dinidilat ang aking mata tumambad sa harapan ko ang nakakasilaw na ilaw, at maingat rin akong bumangon mula sa pagkakahiga sa isang maliit na foldeng bed, hanggang imikot ang paningin ko sa kabuohan ng kwarto, nalaman ko pala na nasa loob ako ng hospital at pa pa-ano ako nakarating rito?. Dahil ang nalaalala ko lang ay nasa loob ako ng malaking compound habang nakagapos sa poste ang aking mga braso at nalaalala ko rin na kinalagan ako ni Samantha mula sa pagkakagapos, pagtapos ay nanghina na ng subra ang katawan ko dahil sa gutom kaya nawala na ako ng malay.Siguro dinala ako ng mga kasama ko rito, at kasama si Samantha, subalit nasaan sila? bakit wala ang emahe nila sa loob ng kwarto na ito.Napasulyap ako pinto ng bigla itong magbukas at iniluwa nito ang napagandang nurse, napalunok ako ng titigan ko ang kanyang nakakaakit na mukha, maging ang kanyang hugis ng k
Pov: Samantha.Nakahinga na ako ng maluwag ng mailigtas ko mula sa pagkakagapos Sir, Bryan. Dahil na rin sa tulong ng mga kasama ko. nailigtas na rin ng iba kong kasama ang mga dayuhang bihag ng mga kaaway, mabuti na nga lang at medyo nabawasan ang bilang ng mga armadong nagbabantay sa loob ng compound na ito.Kaya madali lang namin silang napabagsak, pasalamat na rin ako dahil walang nasawi sa mga kasama ko kanina habang nakikipag laban sa mga armadong kalalakihan. talagang napagplanohan namin ang hakabang simula palang na pasukin namin itong loob ng compound."Sergeant Samantha, na search na namin ang buong lugar na ito, Wala na kaming nakitang tao, bukod sa mga toristang nakakulong kanina sa lumang bodega na iyon, nakakatiyak akong wala na rito ang pinuno nila.Pero kahit ganoon pa man ay matagumpay nating nailigtas ang mga bihag nila lalo na si luetenant Cortez," paliwanag ni Spo1 Dereck Zamora.
Pov: Bryan.Sa mga oras na ito ay hindi ko alam kung makakaligtas pa ako sa kamay ng mga armadong lalaki na humuli sa akin kanina. Sa ngayon ay narito ako sa malaking poste kung saan nakagapos ang dalawa kong braso. Nararamdaman ko rin ang pananakit ng aking katawan dahil sa natamo kong bogbog sa kamay ng mga lalaking humuli sa akin. Hindi ko man lang nga nagawang ipagtanggol ang aking sarili dahil hawak nila ako. Ngunit ang lahat ng dinanas ko ay balewala sa akin. Hindi ko iniisip kung ano ang pwedeng mangyari sa akin noong mga oras na iyon. Dahil ang tanging inaalala ko ay ang sitwasyon ni Samantha, dahil natakot ako na baka pati siya ay mahuli rin, lalo't kasama ko siyang pumasok sa compound na ito.Nasaan kaya siya ngayon? sana naman ay ligtas siya at nagawa na niyang makalabas sa compound na ito. Siguro nga ay ganoon na ang nangyari dahil kung nahuli rin siya malamang narito rin siya kasama kong nakagapos---" bulong ko sa aking isipan.
Ka-agad rin naman lumabas ng gate si Sir, Bryan, sakay ng kanyang kotse."Mang Benjo, Sergeant, Samantha. Bilisan ninyo sumakay na kayo," nagmagmadali niyang wika matapos siyang huminto sa kinatatayuan namin ni Mang Benjo."Wala bang nakakita sa'yo na lumabas ng gate?" malumanay kong tanong kay Sir, Bryan."Hindi ko alam basta pagpunta ko kanina ng parking lot pumasok na lang ako sa loob ng nasasakyan na ito, at ka-agad kong pinaandar at minaneho," sagot niya, hanggang mapansin niya si Mang Benjo at nagtanong."Mang Benjo, okay lang po ba kayo? Ilang oras po ang aabotin bago natin marating ang sinasabi mong lugar?" Tanong ni Bryan, Na ka-agad rin naman sinagot ni Mang Benjo. "Siguro mga isang oras lang Sir, medyo malapit lang po kasi ang lugar na iyon dito. ang masama lang po ay liblib ito, hindi gaano mapapansin, at napakatamik pa," wika ni Mang Benjo."Ganoon po ba, kung gan







