THE INVESTIGATOR-Chapter 2

Hindi nagtagal nakarating kami ni Sargent, Dereck, sa tapat ng gusali ang departamento ng black stone.

Pagkapark ng kotse ay ka-agad rin kaming bumaba ng sasakyan at sabay na kaming pumasok sa entrance, deretso kaming nagtungo sa opisina ni Boss Niel, may iilan rin mga kasamahan ko ang nakatingin sa akin, saka bumati.

Pagpasok namin ng pinto ay naabutan kong nakatalikod ang boss ko, habang nakalapat ang likod niya sa silya at nakataas ang paa, ngunit bigla akong nairita ng masagip ng mata ko si Bryan sa may bandang gilid, habang may ibang babaeng kausap. Hindi ko alam kung anong pinaguusapan nila. Pero napansin kung masaya sila at isa pa, bago lang sa paningin ko ang babaeng kausap niya. Dito pa talaga sila naglalandian sa opisina ni Boss Niel, at yong babae parang kinikiliti kung makangisi---" bulong ko.

Bigla na lang nawala ang atensyon ko sa kanila ng magsalita si Dereck, sa harapan ko, at inayos ko ang aking tindig.

"Good evening Sir, Mission accomplished Sir," sambit ni Dereck. Saka, kasama ko po si Sargent Velasco Sir, nang marinig ito ni Boss Niel ay agad itong hamarap sa amin. Seryosong nakatingin sa dereksyon ko, para bang may gustong ipahiwatig, sigurado sasabunin na naman ako nito. Yari ako--"bulong ko.

"Mabuti naman at dumeretso ka rito Sargent, Samantha, Velasco, ipapatawag pa sana kita, dahil nabalitaan ko na muntik ka nang mapahamak, Inereport ito ni Sargent, Bryan Cortez. "S-sa susunod ay ipaalam mo sa buong Black Stone kung susugod ka sa mission mo! hindi ka katulad ni Nathalie na kahit anong mission na binibigay ko ay mag-isa lang niya itong nalulutas, ngunit bago pasiya sumugod ay pinapaalam na niya ito sa black stone. Para makapaghanda ang lahat kung may mangyari aberya.

"Hindi ba! dalawa kayo sa mission na iyon ni Bryan? Bakit hindi mo siya sinama? Sa pagiging makasarli mo at tiwala sa iyong sarili Samantha 'yan ang ikakapahamak mo at pwede kang mamatay.

Tama nga ang kutob ko eh, S-sasabonin na naman ako ng Boss kong ito at ang masama pa'ay ikunpara pa ako sa kaibigan kong si Nathalie Collins, bigla ko tuloy siyang na-alala, kamusta na kaya ang babaeng iyon, dahil mula ng makasal sa may ari ng Black Stone, na si Frank ay wala na ako balita rito." Bulong ko.

"Ano binubulong mo Sargent Velasco? Galit kaba sa sinabi ko?Nagtataka na tanong ni Boss Niel.

"Ah, e---h wala po." Mayroon lang pong sumagi sa aking isipan," pagdadahilan ko.

S-saka, Pasensya na po Boss Niel, kong nagtiwala ako sa aking sarili, S-sa susunod ay magbibigay alam na ako sa buong Blackstone stone,"wika ko.

"Mabuti naman kung ganoon at nakakaintindihan tayo. S-sge iyon lang ang gusto kong sabihin sa'yo makakaalis ka na! magpahinga ka na lang mo na pero ipapatawag kita kapag kailangan kita.

Nakita kong ngumisi si Bryan sa kinatatayuan niya na parang bang natutuwa pa, dahil pinagalitan ako ni Boss Niel kaya naman ay nanggigil ako sa reaction ng kanyang mukha na nang aasar pa.

Bwesit! talaga ang lalaking ito may araw ka rin sa akin--" bulong ko habang nakatingin sa dereksyon ni Bryan.

Hanggang magpaalam na ako kay Boss Niel.

At bago tuluyan lumabas ng pinto ng oposina ay pumunta ako sa dereksyon ni Bryan tiningnan ko siya ng masama.

"Hoy lalaki anong na nangisi- ngisi mo ri'yan! ang akala mo ba ay natutuwa ako sa 'yo umayos ka ha, baka sikmuraan kita! Alam mo sa totoo lang sa tuwing pumapasok ka rito sa opisina ng Black Stone nasisira na ang araw ko!" Bakit kaya hindi ka na lang lumipat ng ibang departamento, para naman kahit Pa- paano maging maganda rin ang araw ko!" Bulway ko sa harapan niya.

Napakamot siya sa ulo at hindi na nagawang umimik pa, ka-agad rin akong tumalikod sa kanila at lumabas ng oposina.

Paglabas ko ng pinto ay bigla akong nahinto nang may biglang bumangga sa akin, dahilan para mas lalo ako mainis, aray! ang bobo naman," saad ko.

"Hoy, lalaki bulag kaba? ang lawak-lawak ng hall way nagawa mo pa akong banggain! Hindi kaba tumitingin sa dinaraanan mo. Lumayas ka nga sa harapan ko baka 'di kita matansya dadagdag kapa sa init ng ulo ko!" Galit na sambit ko sa lalaki ng makita ko ang mukha niya.

"Pasensya ka na Miss beautiful, hindi kita napansin, nasaktan ka ba? Are you okay?" tanong niya.

"Aba'y nagtatanong ka pa talaga ha, sa tingin moba ay okay ako," masungit na sagot ko sa lalaki

"Ang sunggit mo naman Miss beautiful, sorry talaga, may hinahanap kasi akong office room, bigla ka kasi sumulpot sa harapan ko kaya nabangga kita," paliwanag nito.

"By the way I Sam how's about you?" nakangiting tanong niya.

Subalit hindi ko sinagot ang tanong niya dahil wala akong balak magpakakilala, nagpatuloy ako sa paglalakad habang pinagtitinginan ng mga tao sa loob ng building dahil sa nangyaring eksena.

Subalit bago pa ako tuluyang makalabas ng pinto ng gusali ay nagulat na lang ako ng may bigla humawak sa kamay ko, shit! Sino naman kaya ito--" bulong ko, dahilan na rin para matigil ang aking paghakbang, lumingon ako sa aking likuran at nagulat ako ng makita ko ang mukha ni Bryan habang nakatitig siy sa akin. hindi ko na nagawang magalit at mukhang nawala rin ang pagkainis ko sa kaniya kanina.

Bumunggad ba naman sa harapan ko ang maganda nitong ngiti. na akala mo'y nang aakit, at mas lalo pa akong kinabahan ng unti-unti nito nilalapalit ang kaniyang mukha sa akin.

Nanatali lang ako sa aking kinatayuan, hindi ko na alam ang aking gagawin, sa sitwasyon ko na ito para bang gusto ko na lang lamunin ng lupa para makaiwas sa lalaking pilit na nilalapit ang mukha niya sa akin at para akong hihimatayin sa mga oras na ito, naisipan kong ipikit na lang ang aking mata.

Ilang minuto rin akong nakapikit na parang T*nga, subalit wala akong napala.

Pinagtritripan ba ako ng lalaking ito? kanina po ito ha? bakit 'di niya kaya tinuloy ang iniisip ko, nakaready na ako--" bulong ko.

Natauhan ako ng bigla siyang magsalita, kaya marahan kong dinilat ang mata ko sa harap nya.

"Hey Samantha are you okay? parang nakakita ka ng multo sa itsura mong yan.

May patulala at pakit- pikit kapa ng mata ha,

"Nagulat kaba ng makita mo ko na nasa likoran mo lang?" tanong nito.

"Yes nagulat nga ako dahil kanina lang ay iniwan kita sa opisina ni Boss Niel tapos ngayon nasa harapan na kita! ano sinusundan mo ba ko?.

"Oo dahil gusto kong humingi ng tawad sa mga nasabi ko sa 'yo kanina, nag-aalala lang ako sa 'yo bilang partner mo marami na tayo mission na natapos kaya gusto ko sa bawat mission na binibigay sa 'yo ay lagi ako nasa tabi mo dahil ayaw kitang mapahamak, at protektahan kita kahit ano pa ang mangyari," paliwanag niya.

Totoo ba ang narinig ko sa lalaking ito? Kahit palagi niya akong inaasar at iniinis sa araw araw ay may marunong din pa lang siyang mag pakilig, Tama nga ang kaibigan niyang si Dereck, concern talaga ang lalaki ito at may lihim din pagtingin sa akin---" bulong ko sa aking isipan.

"Sa sinabi ni Bryan ay nakaramdam ako ng kilig, kaya naman nagpasalamat ako rito, at nagbigay ng matamis na ngiti.

Alam kong ligtas ako kapag kasama ko siya, iyon nga lang para naman kaming aso at pusa, dahil pareho kaming ma pride---" bulong ko.

Nagpaalam na ako kay Bryan at nagpasalamat, ka-agad rin akong tumalikod saka, nagpatuloy na sa paglalakad palabas ng gusali, dala ko ang matamis na ngiti at mga salitang binitiwan ni Bryan.

Tuluyan na akong nakalabas ng gusali, medyo pagod na rin ang katawan ko dahil sa mission kanina, kaya kailangan ko na talagang makauwi sa bahay para naman ipahinga ang katawan lupa ko.

Pumara na ako ng taxi at ka-agad din itong huminto sa harapan ko, nagmadali na akong pamusok sa loob ng taxi sinandal ko ang likod ko, kahit Pa-ano naman ay nakarelax ako.

Ilang sandali pa nga ay nakarating na ako sa bahay, ka-agad akong pumasok sa pinto, sumalubong sa akin ang Ina ko.

"Samantha anak, narito ka na pala kamusta ang trabaho mo?" bungad na tanong ni Ina ko.

"Mabuti naman po Mom kahit papa-ano ay nagagawa ko ng ayos ang mga mission ko bilang Agent ng Black Stone.

"Ganoon ba anak, pero mag-iingat ka pa rin Samantha, dahil napakadelekado ng trabahong pinasok mo lagi na lang akong nag-alala sa'yo anak, kapag wala ka rito sa bahay," paliwanag ng Mom ko.

Napansin ko na biglang nalungkot ang mukha ng Ina ko kaya naman niyakap ko ito at pinalakas ang loob.

"Mom don't worry hindi po ako mapapahamak, dahil katulad rin ako ni papa may dugo ng isang Velasco na magaling sa pakikipaglaban, saka, sa ano mang mission ko kakampi ko po si God, siya ang nagproprotekta sa akin sa lahat ng laban ko." Pabirong sabi ko sa aking Ina.

Nakita kong ngumiti ang Ina ko ng bahagya kaya naman mas lalo kupa itong niyakap. Mayamaya pa ay nagpaalam na ako sa Ina ko at nagtungo na ako sa kwarto ko para matulog, dahil kailangan ko na ipahinga ang katawang lupa ko pag pasok ko sa kwarto ay mabilis din lumapat ang likod ko sa kama, at kinain na ako ng karimlan, hanggang tuluyang makatulog.

Kinabukasan maaga akong nagising naisipan kong magjoging, para naman ma exercise ang katawan ko at pansin ko medyo tumataba na ako dahil nagkakaroon na ako ng bilbil sa tiyan.

Nagmadali na akong nagsuot nagrubber shoes, at maikling short. Lumabas ako sa pinto ng bahay namin at marahan lang nagtatakabo sa labas ng subdivision. Ilan sandali nga ay natapos na akong magexcercise at nagdisisyon na rin akong pumasok sa gate ng village, bumalik na ako sa bahay para kumain dahil nagutom ako. Nagtungo na ako sa kusina para kumain sakto naman dahil marami ng luto sa mesa dahil nakapaghanda na nang umagahan ang katulong namin sa bahay.

Umupo na ako sa hapag kainan at nagsimula na akong kumain ilan saglit nga ay natapos na rin ako hanggang narinig ko tumunog ang cellphone ko, at nakita ko na tumatawag si Boss Niel kaya agad ko itong sinagot.

"Hello Samantha pumunta ka ngayon rito sa opisina na rito na si Bryan dahil may lulutasin kayong malaki kaso," sambit nito.

Ang malas naman oh! Hindi pa nga ako nakakapag pahinga ng ayos, tapos may kasunod na naman mission! sabagay ito kasi ang pinasok ko trabaho kaya wala akong magagawa ang sumunod sa nakakataas sa akin---" bulong ko.

"What? Sargent Velasco, may sinasabi kaba?" Nagtatakang tanong ni Boss Niel sa kabila linya. Nawala tuloy sa isip ko na nasa teynga ko pala ang cellphon ko.

" Ah, Ee.... Wala po, Boss Niel," maikli kong sagot.

"S-sge po Boss magbihis lang po ako at magtutungo na ako ri'yan," Anas ko.

"Sige, hihintayin na lang kita kita, so pa ano, paalam na.

Pagkababa ko ng cellphone ko, ay nagmadali na akong magbihis, nag-suot rin ako ng jacket, at itinago ko ang baril ko sa aking beywang saka, lumabas ng bahay.

Sinuot ko ang helmet kong dala. saka, ako sumakay sa motor ko, mabilis ko itong pinatakbo pa tungo sa opisina ng Black Stone,Hindi na ako nakapagpaaalam pa sa aking Ina, alam kung mag-alala iyon.

Subalit sa kahabaan ng byahe ko ay bigla akong napatigil sa daan dahil nakita ko ang mahabang trapik.

Napansin ko rin na marami ang pulis hindi ko alam kung bakit, ngunit 'di ko na ito nilapitan bagkus ay naghintay na lang ako na maging okay ang lahat, tumingin rin ako sa relo kong pambisig pansin kong maaga pa naman kaya nanatili lang ako sa aking kinatatayuan,

Bigla akong nagulat ng makarinig ako ng malakas na bosena ng kotse na nasa aking likoran

Loko to ko to ha! Teka nga, hinubad ko ang suot ko na helmet saka bumaba sa motor, at nagdesisyon lumapit sa driver ng kotse.

"Manong anong problema nakakarindi ang ingay ng sasakyan mo, ang lakas ng trip mo ha. Bulag kaba? hindi mo ba nakikita ang nangyari sa unahan!? Galit na tanong ko.

"Tumigil ka babae huwag kang mangialam baka tamaan ka s'kin," pagmamayabang na sambit nito.

"Ganoon ba, bakit hindi mo subukan! Sambit ko sabay tututok ko ng baril sa ulo niya.

"Bumaba ka riyan masyado ka matapang tanda, halika ng makita mo ang dapat mo makita, Ayan idilat mo ang mata mo. Nakikita mo naman trapik diba? Sa-susunod huwag kang masyado mayabang, kung sa huli mangiginig ka rin sa takot," Saad ko.

Takot na takot ang matanda at humingi ng tawad sa ginawa niya sa akin.

"Pasensya na po, Mam, naunahan lang ng init ng ulo, wika niya.

"Yan tanda madali ka rin naman pa lang kausap eh. Sisirain mo pa ang araw ko. Sa susunod dapat marunong kang maghintay naiitindihan Mo!