CHAPTER 3: KING ROCAN THE 12TH

THORN ROCAN POV

The king is drunk.

Anong klaseng hari ng isang buong kontinenteng bansa ang natutukso sa isang babaeng kagaya ni Beatrice na ilang ulit ko nang nalawayan at nab*yo.

"Kabastusan!" Isang napaka lakas na sampal ang ibinigay ni Prime Minister Stalistan kay Beatrice matapos nya itong hilahin palayo sa ama ko. "Walang pag galang sa namumuno ng isang monarkiya". Isa pa muling sampa ang inabot nito sa maugat na likod ng palad ng lalaki.

"We are now in a modern time, I am King Rocan the twelveth, twelveth it's been from a long long lineage of royalty, let us move with time. It's time to forget the old times. Let the King have some pleasure from any women i want".

"Ang pagsunod sa mga sinaunang tradisyon at patakaran sa monarkiya ang nagpapanatili sa ating posisyon", Galit na paalala ko sa kanya. "Gusto nyo bang mabuwag ang monarkiya at gawing demokrasya ang bansang ito?!".

"Hindi kailanman kasagutan ang pagpapalit ng pamamaraan ng pag papalakad ng isang bansa bilang suhestyon Thorn". Sabat ni Prime Minister Stalistan. "Wag na sana itong matalakay sa mga susunod na pag uusap. Hindi magiging maganda kung gawing demokrasya ang ilang henerasyong monarkiya. Mag kakagulo ang mga tao. Siguradong magkaka civil war at kapag nangyari yun ay sasamantalahin ng ibang bansa ang pagkakagulo natin para tuluyang sakupin tayong muli".

"Sa narinig mong ito Stalistan, karapat dapat pa bang maging hari ang ama ko?".

Naka yukom ang mga kamao kong nanginginig sa galit sa tinuran na iyon ng ama ko.

"Thorn, mag dahan dahan ka sa..."

"Sagutin mo, Prime Minister Stalistan", singit ng hari. "Sagutin mo ang tanong ng tagapag mana ng trono kong anak. Karapat dapat ba ako?".

"Ang paggalang sa tradisyon ang syang...."

"Hindi ito pormal na okasyon Stalistan". Pag putol ko sa mahabang tila isang pang panitikang paliwanag nya. "Ayon sa batas at alituntunin ng isang pagiging Hari ng isang bansa. Naaayon ba ang nasaksihan mong kinikilos ng hari ngayon?".

"Hindi". Naka yukong sagot nito. "Pero hindi ito sapat na basehan para palawakin sa ibang bagay ang pang huhusga".

"Do it Thorn", isang naka ngising lasing na sambit ni Beatrice na mahigpit pa ring hawak hawak ni Stalistan ang kanyang braso. "Take what is rightfully yours, tutal ikaw ang susunod na magiging hari".

"Isa kang kalapastanganan!" Mariing isinubsob ni Stalistan ang kanyang muka sa sahig na walang awa. "Sisintensyahan kita ng pagkaka bilanggo ng dalawampung taon at pag bitay kung buhay ka pa matapos ang panahon na yun".

Walang imik na nag suot ng roba ang hari. At tinalikuran kami para pagmasdan ang buong lugar na nasasakupan ng pamilya namin sa loob ng napakaraming henerasyon.

"Do it Thorn, ipaghiganti mo ang mga nasawing sundalo ng monarkiyang ito. Ipaghiganti mo ang tatay at mga kapatid ko".

Duguan ang ilong nito at ganun din ang putok nitong labi. Hindi nya magawang punasan ang kanyang mga luha dahil sa ayaw syang pakawalan ni Stalistan.

Sinubukan nyang lumuhod para magmakaawa pero tinadyakan lang sya nito.

"Mapupunta sa monarkiya ang lahat ng ari arian mo at papaslangin ang una hanggang sa pangalawang henerasyon ng iyong lahi". Pagpapatuloy pa ni Prime Minister.

"Hayup ka Stalistan! wag mong idadamay ang mga natitirang kadugo ko! Sila ang mag papatuloy ng paghihiganti ko at sila ang makakaranas ng hustisya kaya kahit patayin mo ako ngayon wala na akong paki alam!".

Hindi pinansin nito ang kanyang palahaw bagkus ay mas lalo nya pa itong idiniin sa sahig. Nilagay nito ang kanyang tuhod sa batok ng babaeng hindi na nag sayang pa ng oras na pumalag.

"Tatanungin kita ulit, Thorn". Sa akin naman binaling ni Prime Minister Stalistan ang kaniyang atensyon. "Nag bago ba ang isip mo?".

Rinig ko ang tunog ng nagkikiskisan kong mga ngipin dahil sa nanggigigil kong panga sa galit.

Ano ba ang gustong palabasin ng taong to.

Sino ang kinakampihan nito? Ano ang tinitindigan nyang paninindigan?.

Tahimik ang hari.

Maging ang nasintensyahan ng si Beatrice ay tumigil sa pag iyak at tumahimik para hintayin ang kasagutan ko.

Bakit alam nya ang tungkol sa plano ni Beatrice.

Lalabas na kasabwat ako doon dahil inudyukan ko sya at binigyan ng oras para isagawa iyon, higit pa dun ay pinag bantaan ko syang papatayin kung hindi nya magawang paslangin ang hari hanggang hating gabi.

"Linawin mo ang tinutukoy mo Stalistan". May kasamang babala ang tono ng boses ko na nagsasabing wag nyang ituloy na sabihin iyon.

"Ang plano ni Beatrice na sinuportahan mo? Hindi na nya magagawa yun. Ikaw ba ang gagawa ngayong wala na syang kakayahan para maisakatuparan yun".?

"Stalistan!!!!".

"Susuportahan ko ang ano mang desisyon mo Thorn bilang tagapag mana ng trono sa bansang ito. Basta sagutin mo ako".

"Lumabas kayo sa silid ng hari kung mag uusap kayo nang hindi kailangan ang presensya ko". Sambit ng ama ko na nahiga na sa kanyang kama. "Mag papahinga na ako".

"Hindi nag bago ang isip ko, Stalistan. Lumabas na kayo at mag uusap pa kaming mag ama".

Isang masiglang nakaka pangilabot ang pinakawalan ni Beatrice nang marinig ang desisyon ko.

"Mabuhay ang bagong mahal na hari!!!".

Sigaw nito at naka tikim na naman ng isang sapak mula kay Stalistan.

"Huwag mong pipirmahan ang Treaty sa bansang minsan ng nagpahirap at sumakop sa atin".

"Tama na, matanda na ako. Ayokong ipamana sayo ang isang gyera sa iyong pamumuno".

"Kaya ko, malakas na ang sandatahang lakas natin. May mga nuclear na tayo".

"Isa tayong kontinenteng bansa sa gitna ng karagatan, gusto mo bang sumunod tayo sa Atlantis hah? na ngayon ay naging kwento kwento na lang? lulubog tayo oras na mag kaisa ang iba pang bansa laban sa atin".

"Kaya ko, mag tiwala kayo sa akin ama. Una kong aatakehin ang mga malalakas na bansa. Kukuha tayo ng kolonya sa main land para maging proteksyon natin bago pa nila tayo atakehin dito sa kontinenteng ito".

"Matagal pa para maging hari ka para mag desisyon, nasa akin ang trono. Magtatagal pa ang buhay ko kaya itigil mo na ang pag tutol mo sa magaganap na Peace Treaty bukas, Thorn".

"Kahit kelan hindi ka nakinig sa akin".

"Balang araw, pag ikaw na ang hari, lahat ng tao ay makikinig sayo at hindi na mahalaga kung pakikinggan kita o hindi".

Lumabas ako at iniwan syang tulog.

Hindi ako papayag na pirmahan nya ang Peace Treaty bukas kahit na ano mang mangyari.

Walang kapayapaang magaganap. Oras na tumuntong ang mga barko at eroplano ng bansang yun bukas ay walang makaka alis sa kanila ng buhay dito sa Novressa.