CHAPTER 4: REGICIDE

THORN ROCAN POV

Wala pa akong tulog at nag sulputan na ang mga media sa labas ng palasyo. Siguradong nakarating na ang mga delegadong dadalo sa Treaty of Peace. At lahat sila, dito na mamatay, wala ni isa ang makaka balik sa kani kanilang mga bansa ng buhay.

Hanggang sa nadinig ko na nga ang sunod sunod na naglalakasang katok sa kwarto ko.

Walang tigil. Ubod ng pagmamadali.

"Thorn!!!?".

Pagka bukas ko ng pinto ay tumambad sa akin ang personal secretary ng amang hari, si Maynard. Si Prime Minister Stalistan at iba pang myembro ng Councils.

Ang mga kawal na dating nasa tabi lang ng ama ko ay sa tabi ko na laging susunod sunod. Ganun kabilis ang pangyayari. Wala nang silbi pa para bantayan ang bangkay ng isang namayapang haring pinaglingkuran nila.

"Mag handa ka, patay na ang hari. Patay na ang ama mo".

Professional, walang halong pakikiramay, walang personal na pagdadalamhati, ganun binigkas ni Prime Minister Stalistan ang isang napaka halagang balitang wala ng buhay ang ama ko.

Ibig sabihin, ako na ang bagong hari ng Novressa.

"Si Beatrice!". Usal ko.

Agad na lumapit sa akin si Stalistan at mabilis akong madiing binulungan.

"Wag kang mag sasalita ng ano mang tungkol sa nangyari kagabi. Ikaw ang huling nakasama ng ama mong hari sa kanyang silid kagabi". Tila may pag babantang sambit nito. "Sinabi mong hindi nag bago ang isip mo at nangako akong susuportahan kita sa desisyon mo. Ikaw na ang hari at wag na wag mo nang babanggitin ang panagalan ni Beatrice kailanman".

"Pinagbibintangan mo ba akong....."

"A king is dead, the king of this country is dead. Ano sa tingin mo ang iisipin nila kung malaman nilang ikaw na syang tagapag mana ng trono ang huling mag isang naka usap nya sa kanyang silid kagabi at isinulat nya sa kanyang log book ang usapan nyong pag pigil mo sa Treaty of Peace?".

"A...noooo?!!!!".

Hindi ko alam kung tinutulungan nya akong pagtakpan yun o nagpapahiwatig syang hawak nya ako sa leeg.

"Anong ikinamatay nya!!!!!!" Bulyaw ko.

"Cardiac arrest". Maikling sagot nito. "Nakalapag na si President Vustodio".

"At ang treaty?".

"May kapangyarihan ka na para baguhin ang nilalaman nun o tuluyang huwag nang pirmahan. Nasa iyo ang korona at trono.  Nasa iyo ang huling pasya".

"Ihanda ang mga armas, ang mga barkong pan digma at pang himpapawid. Hostage natin ang Presidente at buburahin natin ang bansa nilang sinakop at pinahirapan ang ating mga kababayan. Sabihan ang lahat ng sundalo. Putulin ang lahat ng linya ng komunikasyon sa labas ng bansa.".

"Thorn, masyado pang maaga".

"Ako ang hari, ako ang masusunod at hindi ko kailangan ng opinyon mo".

"Mas makabubuting paghandaan muna natin ang pagluluksa para sa namayapa mong ama". Suhestyon ng mga Councils. "Masisira ang imahe mo bilang batang hari at maisusulat ito sa mga aklat. Pag isipan mong mabuti, Thorn".

"King Thorn, King Thorn ang itawag mo sa akin!!!! Luhod!!!!!!!!".

"Pinopolitika mo ba ang monarkiya? May kakayahan tayong mag higanti sa bansang pinahirapan tayo, libo libong taong inosente, sibilyan at sundalo ang buhay na nawala sa atin! tapos gusto mong pag isipan ko ang gagawin ko?!!!!".

"Sumang ayon kayong lahat sa akin o ako mismo at hindi ibang lahi ang uubos sa buong angkan nyo dahil sa pagtataksil sa bayan".

"Tama sya", Pag sang ayon ni Prime Minister Stalistan. "Sasabihin ko ang Minister of War. Panahon na para palawakin ang ating mga kolonya. Mag handa kayong lahat at walang aalis dito sa palasyo".

"Si Maynard na ang bahala sayo, mag handa ka King Thorn. Nasa iyo ang suporta naming lahat".

"Guards, kapag may nagtangkang mag aklas sa mga Councils patayin nyo sila agad".

"Masusunod, King Thorn".

"Prime Minister Stalistan", tawag ko sa kanya para sa aking unang pormal na utos. "Ipapatay mo ang lahat ng opisyal ng bansang Clostradea na narito at si President Vustodio lang ang itira mong buhay".

"Masusunod. Sa ngalan mo bilang bagong Hari ng bansang ito na hindi makikipag kasundo sa mga nagpahirap sa bayan. Gaganti tayo gaya ng gusto mo". Inilagay nito ang kanyang kamay sa kanyang dibdib bilang tanda ng kanyang katapatan.

"Ipabalita sa mga tao ang plano. Ako bilang bagong hari at ang paghiganti para sa mga asawa, anak at kapamilya nilang namatay sa gyerang hindi tayo ang nag simula".

Rinig ko sa pinaka unang beses ang pag batingting sa kampanang nananahimik ng napaka tagal na panahon. Ang tunog nun ang nag huhudyat na patay na ang hari. Marahil marami ring hindi pamilyar sa huni nito, pero tanaw ko sa labas ang mga taong may edad na. Napatigil sila sa kanilang mga ginagawa at napatingin sa kinaroroonan nito, tahimik nila iyong pinagmasdan, napayuko at sinasarili ang ibig sabihin ng dala nitong balita. May bago silang hari.

At maya maya ay malalaman nila ang digmaang ipinag utos ko.

Pero ngayon wala nang matatakot, dahil siguradong kami na ang mananalo.

Abala sa mga kausap nya sa telepono si Maynard. Habang eto ako at hindi mapakali.

Ano pa ang nakasulat sa log book ng tatay kong dating hari maliban sa pag papahayag ko ng pag tutol sa Treaty of Peace? Hawak ba yun ni Stalistan? Kakampi ko ba talaga sya o kaaway na paiikutin muna ako bago saksakin sa likod?

Kung ipapapatay ko sya ay mahihirapan akong pamunuan ang bansang ito. Kailangan ko ng koneksyon sa mga tao habang naka kulong akong namumuno dito sa palasyo.

"King Thorn, nag rerequest na makipag usap sayo si President Vustodio. Pag bibigyan ba natin". Magalang na tanong ni Maynard. "Alam na nya na patay na ang ama mo at ikaw na ang bagong hari".

"At bakit daw sya makikipag usap?"

"Tungkol sa Treaty of Peace".

"P*****a!!!!!!!". Bulyaw ko. "Namatay ang dating hari at magkakaroon pa ng pag luluksa ngayon gusto nya pa ring pag usapan ang putang inang kasunduan na yan?! Papuntahin mo sya dito at tawagin mo ang tagapag limbag ng masusulat sa kasaysayan at sabihang mag dala ng camera".

"Masusunod".

Muli syang bumalik sa pakikipag usap sa telepono.

Politika. Putang inang politika. Hindi man lang sya nag  panggap na magpapa abot ng pakikiramay bilang dahilan ng pakikipag usap nito sa akin bagkus ay walang alinlangang diretsahang hinayag na gusto nyang pag usapan ang Treaty of Peace.

Hindi nya alam na isinuko nya ang sarili nya sa akin at bobombahin ko ang kanyang pinamumunuang bansa habang wala sya doon.

Wala syang babalikang buong estraktura dahil ibabalik ko bilang abo ang lahat ng iyon, kabilang na ang mga tao.