Chapter 4

Chapter 4 – The Ring I Never Wanted

Paano kung biglang may ibinigay sa’yo na simbolo ng pag-aari… na hindi mo hiningi, at hindi mo alam kung paano haharapin ang lalaking nagbibigay nito sa’yo?

Hindi ko maalis sa isip ko ang bigat ng sobre kagabi. Ngayon, nakatayo ako sa harap ng salamin, hawak ang maliit na kahon na may kasamang pakpak ng lamig sa loob nito. Ang pangalan ni Torren ay parang apoy sa bawat gilid ng kahon—nakakakilabot at nakakabighani sabay.

Dahan-dahan kong binuksan ang kahon. Sa loob… isang singsing. Isang simpleng singsing pero may bigat na parang pumatak sa dibdib ko. Hindi ko gusto. Hindi ko hiningi. Hindi ito para sa akin—pero para sa lalaking kinatatakutan ng buong underworld.

Narinig ko ang yabag sa likuran ko. Lumapit siya, at kahit hindi ko maramdaman ang paghinga niya, alam kong naroroon siya, nakatingin sa akin.

“Hindi mo kailangang tingnan iyon,” sabi niya, boses malamig, pero may init na nakakakaba.

Napangiti ako nang pilit. “Bakit mo ito ibinigay sa akin? Hindi ko ito hiningi, Torren.”

Ngumiti siya nang bahagya, parang masaya sa reaksyon ko. “Hindi mo kailangang hilingin. Simula ngayon, ikaw ay akin, Freya. Hindi lang sa salita… kundi sa simbolo.”

Tumayo ako; diretso sa kanya ang titig. “Akin? Hindi mo ako puwedeng pag-ari, Torren. At kahit ano pa ang sabihin mo, hindi ko hahayaan.”

Lumapit siya nang kaunti at bahagyang inilapit ang singsing sa aking kamay. Ang bawat galaw niya ay may bigat, pumapalo sa dibdib ko. “Hindi mo kailangang pumayag. Ngunit tanggapin mo—ang mundo mo ngayon ay hindi na tulad ng dati. At sa mundo kong ito, hindi mo na kayang tumakas sa akin.”

Huminga ako nang malalim. Lahat ng emosyon—takot, galit, kilig—halos sabay-sabay na bumabalot sa puso ko. “Hindi ko ito hahayaan,” ulit ko, halos bulong.

Ngumisi siya. Alam niyang nahihirapan akong itago ang damdamin ko. “Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mo. Ngunit sa bawat sandali na naroroon ka… hindi mo maiiwasan ang akin. Ang singsing na iyon… hindi lang simbolo. Paalala ito.”

Tiningnan ko ang singsing; bawat gilid parang humihipnotize sa akin. Napansin ko ang disenyo—simple pero may bigat ng kahulugan. “Paalala?” halos bulong ko.

“Paalala na kahit anong gawin mo, kahit galit o takot ka… hindi mo maiiwasan ang akin,” sagot niya, lumapit nang kaunti. Ang init ng katawan niya ay bumalot sa paligid ko, at sa bawat hakbang niya, ramdam ko ang presensya niya sa lahat ng dako ng silid.

Pumikit ako sandali, sinusubukang kontrolin ang tibok ng puso ko. “Torren… hindi mo ako puwedeng hawakan sa paraang ito.”

“Hindi ko kailangang hawakan ka,” bulong niya. Halos dumampi ang labi niya sa tainga ko. “Basta nandito ka, sapat na. Ang bawat titig mo, bawat galaw mo, bawat salita mo… naiintindihan ko.”

Halos hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Gusto kong sumigaw, tumakbo, at sabay na lumaban sa kanya. Pero ang puso ko ay umiikot sa halo ng takot, galit, at kilig.

“Freya,” mahina niyang sabi, puno ng pangako at banta, “huwag mong kakalimutan—simula ngayon, ikaw ang bahagi ng mundong hindi mo pa kilala. At sa lalong madaling panahon… mauunawaan mo ang lahat.”

Katahimikan. Isa lang ang naiwan sa pagitan namin—ang singsing sa kamay ko, at ang bigat ng mundo na hawak niya sa bawat salita.

Napabuntong-hininga ako, pinipilit kong kontrolin ang sarili. Ngunit alam ko na sa bawat sandali, sa bawat titig niya, naiintindihan ko na: hindi lang simpleng singsing ang ibinigay niya. Ito ay pinto sa mundong hindi ko hula-hulaan, may halong panganib at kilig.

“Torren…” huminga ako, halos bulong, “Ano ba talaga ang ibig mong mangyari sa akin?”

Ngumiti siya, parang may alam na hindi ko pa naiintindihan. “Hindi mo kailangang malaman ngayon. Ngunit tanggapin mo ang simbolo… at tanggapin mo na simula ngayon, ikaw ay akin. Hindi mo maiiwasan.”

Tumayo ako at tinitigan ang singsing. Ramdam ko ang bigat nito sa daliri ko kahit hindi pa ito suot. Ang bawat galaw niya ay nagdudulot ng halo ng kilig at takot na hindi ko kayang i-ignore.

Bago ko pa maisip ang susunod na hakbang, inabot niya ang kamay ko at dahan-dahang inilagay ang singsing sa daliri ko. “Ito ay para sa atin,” bulong niya, ang titig na puno ng paghahamon at init na hindi ko maintindihan.

Tumigil ako. Hindi ko alam kung anong mararamdaman—takot, galit, o kilig. Ngunit isang bagay ang malinaw: wala na akong kalayaan sa mundong ito. At sa lalong madaling panahon, mauunawaan ko ang lahat ng dahilan.

“Pero…” tanong ko, nagtataka at may halong galit, “bakit ako? Bakit ako ang pinili mo sa mundong ito?”

Tinitigan niya ako nang matagal. Halos mahulog ako sa intensity ng kanyang titig. “Dahil ikaw lang ang babae na hindi natatakot sa akin. Hindi ka sumusunod sa akin… pero ikaw ang tanging makakakita ng mahina ko.”

Hindi ko alam kung dapat ba akong mapangiti o umiyak. Ang halo ng kilig at takot ay parang sumabog sa dibdib ko.

“Freya, tanggapin mo na…” Malapit na siya, halos dumampi ang mga labi sa tenga ko. “Simula ngayon, ikaw ay akin. Hindi lang sa mundong ito, kundi sa puso ko—kahit labanan mo, kahit galit ka sa akin… babalik ka pa rin sa akin.”

Huminga ako nang malalim. Ang singsing sa daliri ko ay hindi lang simbolo—ito ay babala, pangako, at pasimula ng isang mundong hindi ko pa kilala, ngunit hindi ko maiiwasan.

Ngunit bago pa ako makaisip ng iba, tumunog ang cellphone ko sa mesa. May mensahe na galing sa unknown number:

"Be careful. Hindi ka ligtas, at ang lalaking hawak ng mundo mo… hindi siya basta-basta."

Nanlaki ang mga mata ko. Napatingin ako kay Torren, na nakangiti, malamig, at may hawak na intensity na parang sinasabi: "I warned you."

At sa sandaling iyon, ramdam ko na ang panganib ay nagsisimula na… at hindi lang sa singsing, kundi sa mundong pumasok na sa buhay ko—isang mundo ng obsession, kontrol, at misteryong magpapabago sa lahat.

Sino ang nagpadala ng mensahe? At paano haharapin ni Freya ang panganib na nagsimula pa lang… habang hawak ni Torren ang bawat galaw ng mundo niya?

Abangan ang susunod na kabanata…

Dear Readers,

Huwag kalimutang mag-iwan ng bakas o reviews. Malaking tulong ito para mapaganda pa ang story ko….Huwag niyo ring kalimutang i-add sa library niyo para sa updates….Salamat