LOGINCHAPTER 41: The Cage He Calls Protection
“Hindi na ako takot sa kanila… pero bakit ikaw pa rin ang kinakatakutan ko?”
Hindi na ako humihinga nang maayos.
Hindi dahil sa mga baril na nakatutok sa amin.
Hindi dahil sa dugong kumakalat pa rin sa sahig.
K
Chapter 53: Touch Me Again and I Won’t Stop You“Hinawakan niya ako—at sa pagkakataong ‘yon… hindi na ako ang unang umatras.”Umingaw ang putok.At sa loob ng ilang segundo, parang tumigil ang mundo.Hindi ako gumalaw.Hindi ako huminga.Ang baril sa kamay ko—mabigat… pero hindi na nanginginig.Dahan-dahan akong tumingin sa harap ko.Hindi si Torren ang tinamaan.Hindi rin ang lalaking kaharap ko.Kundi… isa sa mga tauhan niya.Bumagsak sa sahig.Patay.Tahimik.Pinili ko.Hindi siya.Hindi si Torren.Kundi ang taong walang halaga sa’kin.“Smart,” bulong ng lalaki, may ngiti sa labi niya. “You didn’t choose love… or fear.”Huminga ako nang mabagal.“Pinili ko ang sarili ko.”Tumahimik siya sandali.Parang sinusukat ako.“Mas delikado ka pala kaysa inaakala ko.”“Freya.”Boses ni Torren.Mababa.Galit.At masyadong malapit.Hindi ko naramdaman kung kailan siya lumapit—pero naramdaman ko ang kamay niya sa braso ko.Mainit.Matigas.Pag-aari.Hinila niya ako palayo sa lalaki—diretso sa k
Chapter 52: If I’m a Weapon… Then I’ll Choose Where I Aim“Hindi na ako ang babaeng kaya nilang kontrolin… ako na ang pipili kung sino ang babagsak.”Hindi ako umatras.Hindi ako kumurap.At lalong hindi ako natakot—kahit ang malamig na dulo ng baril ay nakatutok diretso sa dibdib ko.“Shoot me,” bulong ko, halos walang emosyon ang boses ko. “Kung hanggang d’yan lang ako para sa’yo… gawin mo na.”Tahimik ang buong silid.Mabigat. Nakakabingi.At sa gilid ng paningin ko, naramdaman ko ang presensya ni Torren—parang bagyong pilit pinipigilan ang sarili.“Freya…” babala niya, mababa ang boses, puno ng kontrol… pero may bitak.Hindi ako tumingin sa kanya.Hindi ako puwedeng manghina ngayon.Hindi sa harap nila.Hindi sa harap ng taong ginamit ako.“Barilin mo na ako,” ulit ko, mas matatag. “Or stop pretending na may power ka pa sa’kin.”Nakita ko ang bahagyang paggalaw ng kamay ng lalaking may hawak ng baril.Hesitation.Takot.At doon ko naramdaman—Ito na.Ito ang sandali na hindi na ak
CHAPTER 51: You Don’t Get to Walk Away From Me“Kung siya ang kalaban ko… bakit siya pa rin ang gusto kong lapitan?”Hindi ako lumingon.Hindi ako gumalaw.Pero naramdaman ko.‘Yung pagbabago sa hangin.‘Yung biglang pagbigat ng presensya niya sa likod ko.“Freya…”Mababa ang boses niya.Delikado.Pero hindi ako umatras.Hindi na.Hinawakan ko ang doorknob.
CHAPTER 50“Kung may traydor sa loob… baka hindi lang siya—baka pati ako ang susunod na papatayin.”Nanlamig ang buong katawan ko.Parang may yelo na dumaan sa dugo ko, diretso sa puso.Inside.Hindi kaaway.Hindi outsider.Isa sa kanila.Isa sa mga taong pinagkakatiwalaan ni Torren.Tahimik ang buong kwarto.Pero ramdam ko ang bigat.Parang may sasabog anumang oras.Tiningnan ko si Torren.
CHAPTER 50: The Breaking Control“Hindi siya ang target… ako.”Huminto ang mundo ko sa isang iglap.Hindi ang lalaking hawak ni Torren ang binaril.Ako.Sumabog ang putok sa hangin—isa, dalawa—kasabay ng pagkapunit ng katahimikan.“Freya!” sigaw ni Torren, halos mabasag ang boses niya.Narinig ko lang ‘yon nang parang malayo. Parang underwater. Mabigat. Mabagal.May init na kumalat sa tagiliran ko.Hindi ko agad naramdaman ang sakit.
CHAPTER 48“Nahulog kami… at hindi ko alam kung mabubuhay pa kami sa baba.”Sumabog ang sahig.Wala akong narinig kundi isang malakas na ugong—parang nabingi ako sa lakas ng impact. Biglang nawalan ng suporta ang paa ko, at sa isang iglap, bumigay ang mundo sa ilalim namin.“FREYA!”Narinig ko ang sigaw ni Torren—tapos nahulog kami.~~~Pakiramdam ko bumagsak kami nang napakatagal.Hangin lang ang nararamdaman ko, humahampas sa mukha ko, sumisingit sa lalamunan ko habang pilit akong humihinga.Hindi ko makita ang paligid.Madilim.Magulo.At sa gitna ng lahat—may isang kamay na mahigpit na nakahawak sa akin.Torren.“Don’t let go!” sigaw niya.“Hindi!” sigaw ko pabalik, kahit halos wala akong marinig sa sarili kong boses.Mas humigpit ang kapit niya sa braso ko.Hanggang sa—BAGSAK.Tumama ang katawan ko sa matigas na lupa. Napasigaw ako sa sakit, parang nabali ang hangin sa dibdib ko.Pero hindi ako nakapag-focus doon.Kasi agad kong hinanap—“Torren—!”“Nandito ako.”Mababa. Malap







