PROLOGUE

“Tang ina ka! Pakawalan mo ako!” sigaw ko sa lalaking nakatayo sa harap ko. Halos maputol na ang ugat sa leeg ko sa kakasigaw, ngunit tila wala siyang naririnig kahit isang salitang lumalabas sa bibig ko.

“Chill, baby. Huwag kang sumigaw. Ang ingay mo,” sabi niya sa akin, ngunit inirapan ko lamang siya.

“Pakawalan mo ako! Sino ka ba? Hayop ka!” muli kong sigaw, ngunit wala pa ring reaksiyon ang lalaking iyon.

Hindi ko siya kilala, at lalong wala akong anumang kaugnayan sa kanya.

“Tumigil ka na sa kakasigaw, baby. Wala namang makakarinig sa iyo rito,” malambing niyang sabi bago siya dahan-dahang lumapit sa akin.

“Huwag mo akong lalapitan! Mapapatay kita!” sigaw ko sa kanya habang namumula sa galit at pilit na nagpupumiglas.

Natatakot ako na baka may gawin siyang masama sa akin, lalo na’t buntis ako ngayon.

“Shh… I won’t hurt you, baby,” bulong niya sa akin bago niya inilayo ang kanyang mukha.

“Huwag mo nga akong tawaging ‘baby’! Nakakairita ka! Sino ka ba?” malakas kong sigaw sa kanya, ngunit tila walang naririnig ang kaharap ko.

Hindi sumagot ang lalaki, kaya lalo akong nagtaka kung sino ba talaga siya.

“Tang ina talaga! Pakawalan mo nga ako rito!” sigaw ko sa kanya, puno ng inis at galit.

“Okay, baby. Pakakawalan kita kung iyon ang gusto mo,” mayabang niyang tugon bago siya muling lumapit sa akin.

Kinabahan ako nang mapalapit siya sa katawan ko. Pakiramdam ko ay may gagawin siyang masama sa akin.

Unti-unti niyang kinalas ang mga taling nakapulupot sa aking mga kamay at paa.

“Bakit mo ba ako itinali, hayop ka?!” muli kong sigaw habang patuloy niyang kinakalas ang mga tali sa aking mga kamay at paa.

Kahit anong pagpupumiglas ang gawin ko, hindi ko maalis ang mga tali. Tila mahigpit na mahigpit ang pagkakatali ng mga iyon upang hindi ko matanggal.

Nang tuluyan na niyang makalas ang mga tali sa aking mga kamay at paa, agad akong tumayo at ginawaran siya ng malakas na sampal sa pisngi.

“Sino ka ba?! Bakit mo ako kinidnap?!” mariin at may awtoridad kong tanong sa kanya.

Bahagya lamang natawa ang lalaki sa ginawa ko.

“Aba’t tumatawa ka pa, tang ina ka!” galit kong sabi sa kanya.

“Chill, baby. Huwag ka nang sumigaw. Hindi ko kayang tiisin ang lakas ng boses mo,” mahinahon niyang sagot. Malalim at buo ang boses na nagmula sa kanyang lalamunan.

“Paano ako kakalma kung kinidnap mo ako? Gago ka ba?!” tanong ko sa kanya habang nanginginig sa galit at takot.

“Bakit mo ba ako kinidnap? Ah, alam ko na! Pera ang gusto mo, hindi ba? Marami akong pera! Sabihin mo kung magkano ang kailangan mo para makaalis na ako rito!” mariin kong sabi, ngunit tinawanan niya lamang ako.

Bakit ba siya tawa ng tawa? Para siyang sira!

“Hindi ko kailangan ang pera mo, baby,” natatawa niyang sabi sa akin.

Lalo akong nainis sa pagtawag niya sa akin ng “baby.” Yuck! Nakakasuka talaga. Sino ba kasi ang lalaking ito? Kung gaano siya kaguwapo, ganoon din kakapal ang mukha niya.

“Sir, sino ka ba? At ano ang kailangan mo sa akin?!” galit kong tanong habang tinitigan siya na para bang lalamunin ko na siya nang buhay.

“You’re pregnant, right?” bigla niyang tanong, dahilan upang mapatigil ako.

“P-Paano mo nalaman?” nauutal kong tanong sa kanya.

Hindi ako makagalaw dahil sa sinabi niya.

“Dahil sa pregnancy test na nakita ko sa bag mo,” sagot niya.

Muling umakyat ang dugo ko sa ulo. Namula ako sa sobrang galit sa lalaking ito.

“Pati ba naman ang bag ko, pinakialaman mo?!” mataas ang boses kong sigaw sa kanya.

“Cassandra May Villareal, puwede bang tumigil ka sa kakasigaw?!” tanong niya sa akin.

Wala ba siyang utak? Lalo lamang akong naiirita sa mga sinasabi niya.

“Dati ka bang adik?” pabalang kong tanong sa kanya.

“Oh, baby! What’s ‘adik’?” balik niyang tanong sa akin, ngunit umiling lamang ako.

“‘Adik’ means assuming!” madiin kong sagot sabay irap.

Bigla siyang natawa sa sinabi ko, na para bang alam niya ang tunay na kahulugan ng salitang iyon.

“Bakit ka ba nang ka ba tumatawa?!” inis kong tanong, ngunit hindi niya ako sinagot.

“I’m sorry, baby. May gusto lang akong sabihin sa iyo, kaya kita kinidnap,” sabi niya sa akin.

Tinarayan ko lamang siya.

“Ano ba iyon? Uwing-uwi na ako sa bahay!” sagot ko sa kanya.

“I’m the father of your child,” madiin ngunit mahinahon niyang sabi.

Magugulat na sana ako, ngunit bigla na lamang akong natawa.

“Nice joke!” sabi ko habang halakhak nang halakhak sa sinabi niya.

“I’m not joking, Cassandra,” seryoso niyang sabi.

“Bakit parang lahat na lang ay alam mo tungkol sa akin? Sino ka ba talaga?!” naiinis kong tanong sa kanya.

“I investigated your personal information,” sagot niya.

“W-What—”

“Kaya alam kong ako ang ama ng batang nasa sinapupunan mo,” putol niya sa sasabihin ko.

“Paano ka naman nakasisiguro sa sinasabi mo?” pabalang kong tanong, ngunit sa kaibuturan ko ay nagsisimula na akong magtaka.

Wala akong maalala sa nangyari sa akin noong gabing nasa bar ako. Ang alam ko lamang, nagising ako nang walang katabi at wala ring saplot sa katawan. May mga hickey pa ako sa leeg at dibdib.

“One hundred percent, baby,” nakangisi niyang sagot.

“Huwag mo nga akong tawaging ‘baby’! Naiirita ako sa mga ganyan-ganyan mo!” singhal ko sa kanya. “At isa pa, huwag mo na akong guluhin. Kahit ikaw pa ang ama ng anak ko, kaya kong buhayin nang mag-isa ang anak ko!” mahaba kong sabi sa kanya.

“Dahil ayaw kong lumaki ang anak ko nang walang ama,” mahinahon niyang sagot sa akin.

“Para matapos na ang usapang ito, magpa-DNA test na lang tayo,” mungkahi ko sa kanya.

“Are you sure, baby?” tanong niya.

“Sa tingin mo ba, nagbibiro pa ako?” pabalang kong sagot.

“Gagawin natin iyan kapag lumabas na ang anak natin, baby,” nakangisi niyang tugon.

Inikot ko ang aking mga mata upang ipakita kung gaano ako naiinis sa pagmumukha niya.

“Dito ka ba titira sa bahay, o sasama ka sa condo ko?” tanong niya sa akin.

Wow, ha! Hindi niya talaga ako pinatakas, at ngayon ay gusto pa niya akong ikulong sa mga kamay niya.

“At bakit ko naman gagawin iyon, aber?” inip na inip kong tanong sa kanya.

“Because I’m the father of your child, baby,” sagot niya. “And you were the one who pulled me toward you at the bar. Masuwerte ka nga, baby, dahil pinatulan pa kita,” malambing niyang sabi.

Hindi ako nakapagsalita. Tahimik lamang akong nakatitig sa kanya.