ANMELDENAKIA
"Saan ba kasi tayo pupunta?"
I have been feeling uneasy this whole time—not because I feel embarrassed, but because someone might recognize me. If I get caught, my plan will be ruined.
Nandito lang naman kami sa BGC at paniguradong maraming nakakakilala sa akin dito.
"Why do you keep hiding yourself? Are you ashamed of being with me?” nakakunot-noong tanong niya pero umiling lang ako at tuwid na naglakad.
"H-hindi. Hindi lang ako sanay na gumala sa ganito kagandang mall.hehe,"
Hindi ko maiwasang tumawa ng peke para maalis ang tensyon sa pagitan namin.
"Pwes, palagi kanang makakapaunta sa ganitong lugar hanggat kasama mo ako," nakangiting sabi niya. Napatigil ako sa paglalakad dahil hindi ko inaasahan ang sinabi niya. Idagdag mo pa ang ngiti niya at nangungusap na mga mata. And for the first time I find him handsome. Pinilit kong umiling at ibinaling sa ibang bagay ang atensyon.
"Nagbibiro lang naman ako, namula kana agad. Kinikilig yan," natatawang sabi niya kaya sinamaan ko siya ng tingin. Napakawalang-hiya niya talaga.
"Excuse me,"
Iyon na lang ang nasabi ko dahil bigla na lamang akong tumalikod. Sinubukan kong takpan ang mukha ko pero huli na ang lahat.
"Akia? Is that you?" tanong ni Erwan. He's my cousin.
"Akia?" nalilitong tanong ni Darius.
Tumawa ako ng pilit at hinatak si Erwan sa tagong bahagi ng mall.
"Akhira! Where the hell are you going?!" rinig kong sigaw ni Darius pero hindi ko na siya nilingon pa. Mas binilisan ko pa ang paglalakad at paghila kay Erwan.
"Hey! Aray naman! Bakit mo ba ako hinila? Is that your boyfriend?" nakangiting tanong niya pero umiling agad ako.
"H-he's my husband," hinihingal na sabi ko.
Namilog ang mga mata niya at hindi makapaniwalang tiningnan ako.
"Seryoso ka? Kasal kana?" tanong niya na agad ko namang tinanguan.
"Kailan pa? Bakit hindi kami invited?" sunod-sunod ang naging tanong niya.
"It's just on paper. Naisahan ako ng nanay ko." iritableng sabi ko. May pinapirmahan siya sa aking papel na hindi ko man lang chineck at binasa. Iyon pala ay marriage contract.
"Sabagay, pero kung ako ang tatangungin, tama lang ang ginawa ni Tita. Knowing you, na walang hilig sa lalaki paniguradong tatanda kang dalaga. At baka pumanaw na si Tita bago ka pa niya makitang magkaroon ng sariling pamilya" natatawang sabi niya kaya agad ko siyang kinurot.
"A-aray naman!"
"Salamat sa concern ha! Talagang kinampihan mo pa ang nanay ko kumpara sa akin," iritableng sabi ko.
"Ha-ha-ha. Okay lang yan! Tara na, I want to know him. I can set up a dinner date for us." nakangiting sabi niya pero agad ko siyang pinigilan.
"Hindi niya alam," nakangusong sabi ko na ikinagulat na naman niya.
"Hindi niya alam ang alin?" seryosong tanong niya habang hinihimas ang bahagi ng braso na kinurot ko.
"Hindi niya alam na asawa ko siya. Hindi niya ako kilala," nakangusong sabi ko.
"What? Kaya ba ganyan ang suot mo? Nagpanggap kang maid para sa kanya?" seryosong tanong niya na agad kong tinanguan.
" Ano na namang pumasok sa utak mo para gawin yan? Baliw ka talagang babae ka!" natatawang sabi niya kaya agad ko siyang sinamaan ng tingin.
" Kailangan ko siyang makilala without knowing him na kilala ko siya at ako ang asawa niya. Para incase na masama ang ugali niya, lalayuan ko agad siya." nakangusong sabi ko.
"Alam ba ni Tita Yvonne ang pinagagawa mo?" tanong niya at umiling ulit ako.
" Yari ka kapag nahuli ka! ha-ha," natatawang sabi niya kaya agad kong tinakpan ang bibig niya.
"That's why keep your mouth shut!"
"Whatever! Huwag ka lang talagang mapapahamak sa ginagawa mo dahil isusumbong talaga kita kay Tita," seryosong sabi niya na agad ko namang tinanguan.
"Sige na, hinihintay na ako ni Cathy, may date kami. Kwentuhan mo nalang ako sa susunod na magkita tayo or dalawin mo ako sa condo ko," nakangiting sabi niya at mabilis na naglakad palayo. Kumaway pa siya sa akin na agad ko rin namang kinawayan. Napabuntong-hininga na lamang ako habang tinitingnan ang unknown caller na kanina pa bumubulabog sa cellphone ko.
"Hell-Where the hell are you, maid?!"
Bigla kong nailayo ang cellphone sa tenga ko dahil sa lakas ng boses ng lalaki sa kabilang linya.
"S-sorry, nag-cr lang ako," palusot ko pero sumigaw na naman siya.
"With that man?!" galit na tanong niya. "Pumunta kana dito sa Felipe and Sons. Kapag wala kapa rito in 10 minutes, papalitan na kita!" sigaw ulit niya kaya agad akong napatakbo papunta ng elevator. Actually, ang mga sumasakay lang naman dito ay yung mga may disability o kaya naman buntis pero I need to go there early. Ayokong matanggal nang hindi siya nakikilala ng lubusan.
"Andiyan na po," walang-ganang sabi ko. Hindi ko na rin hinintay ang sagot niya dahil pinatay ko na ang tawag.
FELIPE AND SONS
"Good day ma'am, papagupit po ba?" tanong sa akin ng isang lalaki. May dala itong gunting. Infairness, mas maayos pa siya at pogi kaysa sa mapapangasawa ko.
"Hindi. Hinahanap ko lang yung kasama ko." nakangiting sabi ko.
"Alright, ano pong name ng taong hinahanap niyo?" tanong niya.
"Darius Calistino," walang-ganang sabi ko.
"Ah si Sir Darius. Nasa 2nd floor siya, room 210." nakangiting sabi niya. Tumango na lamang ako bilang pagsang-ayon at pinuntahan ko na ang sinasabi niya. Ito ang maganda sa barbershop na to. Malaki ang lugar, kanya-kanyang stylist per room at pwedeng uminom ng kape at alak. Free lahat kaya wala kanang poproblemahin sakaling mabored ka.
Pagdating doon hindi ko maiwasang manngunot ng noo. I saw Darius, nakahawak ang kanyang kamay sa bewang ng babaeng gumugupit sa kanya. And that woman, sucks! Halos lumuwa na ang dibdib nito at natutuwa pa siyang molestiyahin ang katawan niya. Kadiri.
Bumaling sila sa direksyon ko pero hindi man lang ako pinansin ng babae. Bigla akong nakaramdam ng inis. Asawa ko lang naman yang nilalandi nya.
"Bakit hindi kayo kumuha ng sariling kwarto? Talagang diyan pa kayo naglampungan," masungit na sabi ko.
"Ay hindi po Ma'am, para maayos ko siyang magupitan kailangan kong lumapit sa kanya," nakangiting sabi ng babae. Inismiran ko lang siya at bumaling ako kay Darius. Maayos na ang hitsura niya, naputol na ang magulo at mahaba niyang buhok. Mas magiging malinis siya kung tatanggalin niya ang bigote at balbas niya.
"Nagseselos kaba?" Ang mga salitang iyon ang nagpatigil sa akin. Hindi ako nagseselos, ayoko lang makakita ng mga malalanding nilalang sa harapan ko.
DARIUSI'm not interested about that woman. Kaya lahat ng sinasabi sa akin ni Mrs. Sylvastra ay wala akong pakialaman. Ginagawa ko lamang ito dahil ito ang kahilingan ng lola ko. She wants me to get married dahil gusto niya na bago siya pumanaw ay makita niyang may mag-aalaga sa akin. I don't have mother and father, only my grand mother took and raised me. They both died in accident.Hindi ko mapigilang mapatingin sa labas. Nasaan na kaya ang babaeng iyon? "Kanina kapa nakataingin sa labas, nay hinihintay ka ba?" tanong ni Mrs. Sylvastra.“My dog is nowhere to be found. She might have gone off somewhere.” nakangising sabi ko. Cough.. Cough..Cough...Napatingin kami sa kabilang table dahil sa pagkasamid ng isang babae sa kanyang inumin. Bumangon ito at walang sabi-sabing lumabas."Mauuna na ako, Mrs. Sylvastra," nakangiting sabi ko. Mabilis akong tumayo at humarap sa kanya. Yumuko ako bilang pagbibigay-galang sa kanya."Alright, Darius. Please, take care." nakangiti ring sabi niya.M
AKIA"Nagseselos kaba?" nakakaloko ang mga ngiti na sabi niya sa akin.Awtomatikong tumaas ang kilay ko dahil sa pagiging assuming niya."Ha-ha-ha-ha." Napaawang ang bibig ko dahil sa biglaan niyang pagtawa. Napaka-geniune ng tawa niya. Napatigil siya bigla at umiwas ng tingin."Sa dami ng pwedeng pagselosan, siya pa talaga? No thanks. Hindi ako kasing low class ng inaakala mo!" iritableng sabi ko."Grabe ka naman. Katulong ka lang naman!" bulyaw sa akin ng babae. Nakapamulsa pa siya at nakadungaw sa paanan ko dahil nakaupo ako mismo sa kanilang sofa."Yeah, but I have dignity. Ikaw? Anong pinagmamalaki mo bukod sa dibdib mong retokada?" nakangiwing sabi ko. Nakita ko ang panlalaki ng mga mata niya. Huwag niya akong susubukan kapag ganitong mainit ang ulo ko talagang iiyak siya sa bibig ko."What! Ang kapal naman ng mukha mo para sabihan ako ng ganyan!" sigaw ng babae at balak na sanang hablutin ang buhok ko nang humarang sa unahan si Darius."Enough! I'll pay. Aalis na kami," walang
AKIA"Saan ba kasi tayo pupunta?"I have been feeling uneasy this whole time—not because I feel embarrassed, but because someone might recognize me. If I get caught, my plan will be ruined.Nandito lang naman kami sa BGC at paniguradong maraming nakakakilala sa akin dito."Why do you keep hiding yourself? Are you ashamed of being with me?” nakakunot-noong tanong niya pero umiling lang ako at tuwid na naglakad. "H-hindi. Hindi lang ako sanay na gumala sa ganito kagandang mall.hehe," Hindi ko maiwasang tumawa ng peke para maalis ang tensyon sa pagitan namin. "Pwes, palagi kanang makakapaunta sa ganitong lugar hanggat kasama mo ako," nakangiting sabi niya. Napatigil ako sa paglalakad dahil hindi ko inaasahan ang sinabi niya. Idagdag mo pa ang ngiti niya at nangungusap na mga mata. And for the first time I find him handsome. Pinilit kong umiling at ibinaling sa ibang bagay ang atensyon. "Nagbibiro lang naman ako, namula kana agad. Kinikilig yan," natatawang sabi niya kaya sinamaan ko
DARIUSHer face is kinda familiar to me. Parang nakita ko na siya, hindi ko lang matandaan kung saan. Tumingin ako sa salamin, hindi ko maiwasang mapabuntong-hininga. Ito na ba ang kabayaran sa pagkawala niya? Walang katapusang pagsisisi at pagdadalamhati. Tumingin ako sa picture frame na nakalagay sa side table ng kama ko. I saw her smile. Sobrang saya niya sa larawan. She's Amara Scarlet Buenavista- my long lost girlfriend. Nasa ganoon akong pagdadrama nang bigla na lamang bumukas ang pintuan na ikinagulat ko."Damn! Hindi ka ba marunong kumatok?!" inis kong tanong sa kanya. Hindi siya sumagot, tinitigan niya lamang ako na para bang may problema sa mukha ko."What?" tanong ko nang pumwesto siya sa harapan ko. Nakahawak ang kanyang dalawang kamay sa bewang na para bang sesermonan ako. Bakit parang nakikita ko ang nanay ko sa kanya? Wierd!"Maglalaba na ako. Nasaaan ang mga labahin mo?" seryosong sabi niya na para bang hindi boss ang kausap niya. I find her interesting. " Ayun oh!" s
AKIAAkia! Come back here!I did not turn around. I left her office with my fists clenched. She is a mother who acts as if everything she wants must be obeyed. Am I a robot? Am I really her daughter, or just an employee?Sa matinding inis ay bumalik ako sa bahay at mabilis na iniligpit ang mga gamit. Hindi ako maglalayas, pupunta lamang ako sa lalaking una palang ay dapat iniwasan ko na. Pero heto ako ngayon, kailangan pang magpanggap na yaya upang makilala ko ng buo ang taong pinakasalan ko sa papel. Calistino Residence...I lost count of how many times I turned around, stunned by the sheer size of the property. It was vast, yet there was only one house standing there. It was even bigger than our own home. I dragged my suitcase and stepped carefully through the large gate. It was so quiet! I began to feel a little uneasy. I stared at the house—it looked ordinary, just enormous enough to fit a family with a dozen children.Knock! Knock!No answer. No one opened the door.I took a dee







