로그인DARIUS
Her face is kinda familiar to me. Parang nakita ko na siya, hindi ko lang matandaan kung saan. Tumingin ako sa salamin, hindi ko maiwasang mapabuntong-hininga. Ito na ba ang kabayaran sa pagkawala niya? Walang katapusang pagsisisi at pagdadalamhati. Tumingin ako sa picture frame na nakalagay sa side table ng kama ko. I saw her smile. Sobrang saya niya sa larawan. She's Amara Scarlet Buenavista- my long lost girlfriend. Nasa ganoon akong pagdadrama nang bigla na lamang bumukas ang pintuan na ikinagulat ko.
"Damn! Hindi ka ba marunong kumatok?!" inis kong tanong sa kanya. Hindi siya sumagot, tinitigan niya lamang ako na para bang may problema sa mukha ko.
"What?" tanong ko nang pumwesto siya sa harapan ko. Nakahawak ang kanyang dalawang kamay sa bewang na para bang sesermonan ako. Bakit parang nakikita ko ang nanay ko sa kanya? Wierd!
"Maglalaba na ako. Nasaaan ang mga labahin mo?" seryosong sabi niya na para bang hindi boss ang kausap niya. I find her interesting.
" Ayun oh!" sabay turo ko sa gilid na katabi ng drawer ko.
"Ay sino yan? She's pretty ah." nakangiting sabi niya sabay turo kay Amara.
" Mind your business, woman," seryosong sabi ko at kinuha ang picture frame. Nilagay ko ito sa loob ng drawer at humarap ako sa kanya.
"Your job is to clean, not to ask anything." walang-ganang sabi ko pero nag-pout lang siya na hindi ko inaasahan. Hindi ko rin naman maipagkakaila na maganda siya mula sa mukha hanggang sa kabuuan ng katawan niya.
"Ang sungit naman, nagtatanong lang." nakangusong sabi niya habang kinukuha ang mga damit na nagkalat sa sahig. "Pero seryoso ang ganda niya. Girlfriend mo?"
Napabuntong-hininga na lamang ako. Kakasabi ko pa lang na huwag siyang magtatanong, nagtanong pa ulit.
"She's my wife," seryosong sagot ko. Bigla ay natahimik siya sa hindi ko malamang dahilan. Nakita ko rin ang pag-irap niya.
"So, kasal kana pala?"
Hindi ko maiwasang magtaka dahil sa hitsura ng mukha niya. Nakakagulat ba na may asawa na ko o hindi lang siya makapaniwala?
"Bakit ba ang dami mong tanong? Maglaba kana nga,"
Hindi naman sa pinagtatabuyan ko siya pero ayoko lang nang madaming tanong lalo na kung tungkol kay Amara. Hindi ko maiwasang alalahanin ang nakaraan.
Nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. Ang lapad na nang ngiti niya. Nang-aasar ba siya?
"Wala ka bang asawa, maliban sa kanya?" Nakakalokong ngiti na tanong niya. Anong akala niya sa akin, muslim? Itutulad pa niya ako sa mga babaero.
"Wala." seryosong sabi ko na nagpabura ng mga ngiti sa labi niya. Parang nadismaya siya sa sinabi ko.
"Alright, good to hear." seryosong sabi niya at mabilis na tumalikod.
"Ahhhhhhhhh!"
Pumalahaw ang malakas niyang hiyaw sa buong kwarto. Hindi agad ako nakapagsalita dahil sa nangyari.
"Ang first kiss ko....." Nakahawak pa siya sa labi niya habang ako naman ay parang napako sa kinatatayuan. Pinoproseso pa ng utak ko ang nangyari. Hindi niya kasi napansin ang basang tissue sa sahig. Isang hakbang niya lang ay nagbago ang lahat. Nadulas lang naman siya at sa akin siya mismo bumagsak.
"Bakit ba kasi paharang-harang ka diyan sa daan?" naiiyak na sabi niya. Naging kasalanan ko pa talaga. Pero teka, bahay ko to diba? Ako nga dapat ang nagagalit sa katangahan niya.
"Hoy maid! Bahay ko ito diba? Parang kasalanan ko pa. Ang beside, para namang ngayon ka lang nahalikan."
Galit siyang tumingin sa akin.
"Hindi mo ba naiintindihan ang ibig sabihin ng first kiss? Palibhasa, andami mo na sigurong nahalikan!" sigaw niya sa akin kaya bahagya akong natahimik. So, ako ang first kiss niya? Unbelievable.
"Hu-hu-hu...sob.."
Para naman siyang bata na inagawan ng candy.
"Edi maganda. Ayaw mo bang isa sa pinakapoging nilalang ni Lord ang first kiss mo?" nakangiting sabi ko pero inirapan niya lang ako.
" Nagbibiro ka lang diba? Nakikita mo ba ang sarili mo sa salamin? Kaasar ka, diyan kana nga!" inis na sabi niya at tumakbo palabas ng kwarto.
Napabuntong-hininga na lamanga ko at napaupo sa kama. My first kiss should be Amara but why the hell naibigay ko pa sa isang maid. Napasabunot na lamang ako sa buhok pero agad din naman akong napatigil at napaharap muli sa salamin. Halos hindi ko na makilala ang sarili ko. At sigurado ako na walang magkakagusto sa akin dahil sa hitsura ko ngayon.
Panahon na ba para kalimutan ang lahat at ayusin ang buhay ko? It's been 5 years simula nang mawala siya. Sa loob ng limang taon na 'yan wala akong ginawa kundi sisihin ang sarili ko at kalimutan ang kahulugan ng salitang kasiyahan.
Mula sa malalim na pag-iisip ay napagdesisyunan ko nang ibalik ang dating ako dahil kung makikita ako ngayon ni Amara, I'm sure hindi siya magiging masaya.
Mabilis akong tumayo at naglakad palabas. Hinanap ng mga mata ko ang bagong katulong ko. Nakita ko siyang tinatapon ang damit ko. Literal na tinatapon sa loob ng washing machine. Ganoon na lamang katindi ang galit niya dahil nahalikan ko siya? Andaming nagkakandarapa matikman lang ang labi ko. Samantalang siya? Pinandidirihan niya lang ako.
"Hoy!"
Sinubukan ko siyang tawagin. Nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. Kitang-kita ko ang inis sa mga ngiti niya.
"May pangalan ako. I'm Akhira," nakangusong sabi niya kaya napatango na lamang ako. Actually, my name is Akia Markisha Sylvastra. In order to hide my identity, I need to use fake name.
"Fine, Akhira. Samahan mo akong magpagupit," seryosong sabi ko sa kanya. Pinakatitigan niya ako at umikot pa na para bang pinag-aaralan ang kabuuan ko.
"Seryoso ka? Anong nakain mo?" walang-ganang tanong niya habang hawak ang kanyang baba na para bang nag-iisip. " Dumating lang ako, mag-aayos kana. Nagpapa-impress kaba?" nakangiting sabi niya kaya napabuntong-hininga na lamang ako.
"You are so dellusional. Iuntog kaya kita nang matauhan ka?" nakangiting sabi ko.
"I think nalove at first sight ka sa akin?" nakangiting sabi niya kaya mas lalo lamang nandilim ang paningin ko sa kanya. Seriously, mayroon pa palang mga tao na assumming.
"Hoy babae! Para sabihin ko sa iyo, hindi ako pumapatol sa walang bitaw," seryosong sabi ko. Nakacrossed pa ang kanyang dalawang braso.
"Ang harsh mo naman. Kaya nga ako nagtatrabaho para kumita ng pera, hindi kagaya mo na hanggang dito ka lang sa bahay. Batugan!"
Nagulat ako dahil sa sinabi niya. Sinong tinatawag niyang batugan? I have my own company. Sadyang, umuwi lamang ako dito sa bahay dahil gusto kong magbakasyon muna kahit konting araw. Pero tila ba pinaglalaruan ako ng tadhana. Nakatagpo ako ng isang babaeng hindi ko inaasahang sasagut-sagutin lang ako.
DARIUSThe heavy mahogany door clicked shut behind us, sealing me inside the silence of my chambers with Amara. The moment the latch caught, my arms fell away from her like they had lost all strength, every muscle in my body screaming with a tension I could no longer name. I crossed to the window, staring out at the overgrown gardens that had once been our sanctuary—hers and mine, before she vanished, before Akhira had stepped into the empty spaces she left behind. “Namiss ko ang lahat sa pagitan natin,” bulong ni Amara. Malamyos ang kanyang tinig, tinig na matagal ko nang gustong marinig. Naramdaman ko ang marahang dampi ng kanyang mga kamay sa aking likuran, naghahanap ng pamilyar na hawak na dati niyang alam. Ngunit kung dati ay nag-aalab ang aking dugo sa bawat haplos niya, ngayon ay napapakurap lamang ako at bahagyang umiiwas. “I missed you too,” I said, and the words tasted like ash. Did I? The question echoed in my mind, sharp and unbidden. For two years I had clung to the me
AKIAMatapos ang komprontasyon sa pagitan namin ay hindi na ako nakatulog. Para akong lumulutang dahil sa matinding kilig."Kumalma ka! Mamaya niyan masaktan ka," seryosong sabi ni Reina. Hindi ko alam kung paano siya nakapasok ng kwarto ko pero pagdating ko ay nandito na siya. "Kung ganyan din naman na nagkaka-mabutihan na kayo, sabihin mo na sa kanya ang totoo bago pa niya malaman sa iba," seryosong sabi niya. Tumango ako bilang pagsang-ayon. Mamayang gabi ay sasabihin ko na. "Matatanggap kaya niya? Matutuwa kaya siya o magagalit?" tanong ko pero ngumiti lang si Reina. "Tatanggapin niya iyon. Baka nga mas lalo pa siyang maging masaya," sabi niya habang nakdapa sa kama ko. "Pero huwag mo munang ibibigay ang bataan mo. Huwga kang marupok, okay?" Sandali akong natigilan. Paano nalang kapag nalaman niyang may nangyari na sa amin ng Kuya niya? "Huwag mong sabihin na meron na nga?" nanlalaki ang mga mata na tanong niya. Nahihiya akong tumango. Bigla ay hinampas niya ako ng malakas sa
DARIUSMy hands clenched into fists so tight my knuckles turned white, as if I could crush the heavy, suffocating air hanging around me. I stood staring blankly out the large bedroom window, but not a single detail of the view registered in my mind—only Eithan’s face kept playing over and over, tangled with a sharp, unexplainable irritation that gnawed at me from the inside out.I tried to find a reason for this anger. He’d done nothing wrong. No matter how many times I replayed every moment we’d all shared, no matter how hard I searched for a logical cause, I could not explain why every time I saw them together, every time I heard her laugh at something he said, a bitter, burning jealousy coiled tight in my chest.Pinipilit kong labanan pero ang ending sarili kong nararamdaman ang nagiging kalaban. Siuro.... Siguro ay natatakot lang ako. Natatakot ako na kapag naging malapit sila ni Eithan ay iwanan niya ako at sumama sa lalaki. That was the only truth I refused to admit even to m
AKIA Nakakagulat kung paano biglang nagbabago ang lahat—parang agos ng tubig na humihinto bago mo pa man namamalayan na nasa pampang ka na. Nang dumating si Reina, unti-unti ring nabawasan ang pagiging malambing at madikit ni Damon sa akin. Wala na ang mga biglaang yakap, ang mga biro na tila may ibang kahulugan, at ang mga tingin na dati’y nagpapagulo sa isip ko. Noong una, akala ko ay naintindihan na niya—na nakita na niyang hindi ko siya tinitingnan nang katulad ng pagtingin niya sa akin. Ngunit parang may napupunan agad ang puwang na iniwan niya, at sa pagkakataong ito ay mas mabilis pa at mas maingay. Eithan is Darius’s cousin, the one who just came back from Canada, and ever since that morning I stumbled out of my room in those silly Hello Kitty shorts—my face burning so hot I thought I’d melt right there on the spot—he hasn’t taken his eyes off me. Every time I turn around, he’s there. When I’m wiping down the dining table, he leans against the wall making small talk. When
DARIUSEven though it was still early, I forced myself to get up. I pressed my temples because of the throbbing pain, but my eyes landed on something else. Red liquid had stained the white bedsheet on my bed. My eyes went wide, and I tried desperately to recall what happened.It was.....AKHIRA.Damn! She's a virgin...As the water poured over me, every detail of last night came rushing back—how we’d lost ourselves in that heated moment. I closed my eyes, hating that I’d broken the promise I’d made to Amara. I’d sworn I would give her my first time. Yet I’d given it to the new maid who’d taken her place. I hit my forehead in frustration at my own stupidityKnock! Knock!I instantly covered myself and hurried into the bathroom. I ignored the knocking, determined to shut out whoever was ruining my morning.As the water poured over me, every detail of last night came rushing back—how we’d lost ourselves in that heated moment. I closed my eyes, hating that I’d broken the promise I’d made t
AKIA I noticed the shift in him long before I could name it. Ever since that quiet conversation we’d had, Darius had withdrawn behind walls higher and thicker than before. The brief moments of understanding we had shared, the faint glimmers of something softer beneath his cold exterior—all of it vanished, replaced by a silence so heavy it felt like a physical weight pressing down on the entire house. It was as if we had snapped right back to where we started: two strangers bound only by a contract, by the wishes of people who had never asked us what we wanted. He had locked himself in his room all day. From where I stood in the hallway, I could hear his restless footsteps pacing back and forth, or the sudden, sharp silence that stretched on for hours at a time. Once, I heard something strike the wall—hard—followed by a ragged breath that made my chest ache with worry. I knew I should stay away. I knew I should respect his space, remember my place, and wait for him to come out on his







