INICIAR SESIÓNJAVIE“ARE you sure na si D talaga ang liligawan mo?” nakataas naman ang kilay na tanong sa akin ni Geller.“Of course! Kaya nga humihingi ako ng tulong sa Inyo eh!”Kasa-kasama rin namin ni Dos si Rhenz. At panay ang hikab na parang ilang buwan na napupuyat.“Bigyan mo ng bulaklak,” imik naman ni Bright.“Alright. Let's go, bibili tayo ng bulaklak,” aniya naman ni Geller.Isang sasakyan lang ang dala namin. Si Dos na ang nagmamaneho. “Dyan na lang tayo bibili ng bulaklak,” turan ko naman.Itinabi naman ni Dos ang sasakyan. Marami-rami rin ang bumibili. Pagbaba namin ng sasakyan, nakanganga pa ang ibang kustomer na nakatingin sa amin. Agad naman may sumalubong sa amin at tinanong kung anong klase ng bulaklak ang gusto naming bibilhin.“Bakit naiiba ang bulaklak dito? What I mean is this flower shop is weird,” imik naman ni Rhenz.Napansin ko rin na halos mga puti ang mga naka-display na bulaklak. Naiiba rin ang arrangements. “Alin po sa inyo mga sir?” Tanong ng tindera.“Bigyan mo k
JAVIESILVER WELSON. I'm using this code name under the CAPPO ASSOCIATION. Bata pa lang ako, ang orphanage na ang kinagisnan kong tirahan. At hindi ko rin makalimutan ang dalawang batang lalaki na kasa-kasama ko sa orphanage. Magkapatid ang turingan naming tatlo. Magkakampi sa lahat ng bagay. At higit sa lahat, bago kami naghiwalay, nagsumpaan kami na hanapin namin ang isa’t isa. Gan at Tiago. Nasaan na kaya kayo? Mahigit dalawang dekada na. Palihim naman ako nag-imbestiga, kung sino ang kumupkop da dalawang kaibigan ko, pero wala pa rin ako nakuhang resulta. “Javier, may nangyari ba?” nag-alalang tanong ni sister sa akin.Bumalik ako sa orphanage, gusto ko lang talaga malaman ang nangyari noong kinuha na ako dito ni tatay.“Wala po sister. Nasa maayos na kalagayan ang mga bata. Pumunta lang ako rito dahil may gusto lang ako malaman.”“Ano iyon, iho?”“Nasaan at sino ang kumupkop sa dalawang batang kasa-kasama ko noon, sina Gan at Tiago?”Matagal bago nakasagot si sister. “Nasa maya
JAVIE“WHAT ARE YOU DOING HERE?!” nandidilat naman ang mga mata ni Jayvee pagkakita sa akin.“I missed you, bro,” malapad ang ngiting sabi ko rito.“Oh fuck! You're so disgusting, Javier!”Humalakhak naman ako. Tiningnan ko naman ito. Kung sa pormahan, hindi naman kami magkalayo. Magkapareho na rin ang tangkad namin. Magkamukha din kaming dalawa. Nakasuot ng eyeglasses si Jayvee at wala itong tattoo. Hindi katulad ko na kitang-kita ang mga tattoo sa aking katawan. “Come on, bro. Let's have fun sometimes. Nararamdaman ko na lumalayo ka sa akin.”“I'm not belong to your family. Hayaan mo na ako.”“Hey, halos nagmamakaawa si daddy sa'yo. Please give him a chance.”Tiningnan lang niya ako at tumalikod na ito.“Puta! Jayvee! Magwawala ako dito!” Sigaw ko naman at may mga estudyante na nakatingin sa akin. Nakilala ko rin ang isang babaeng estudyante. Kapatid nila Geo at Gold. Si Gabrielle, ang kinababaliwan ng gagong si Bry.Humarap naman ang kakambal ko. “Respect me, Javier! Huwag mo dalh
JAVIER “WHAT happened?” nagtatakang tanong sa akin ni Bry.“Just help me. Kailangan muna natin ilipat ang mga bata sa ligtas na lugar.”“Oh. Okay. So, how about the others? Sila father and sisters?”Napabuntonghininga naman ako. Ayaw sumama nila sisters. Si Father naman, ganoon din. “Ayaw nila. Ayaw nila iwanan ang orphanage na ito. Pero pumayag sila na ilipat ko sa ligtas na lugar ang mga bata.”“Okay, bro. Doon muna sila sa hacienda ko. Hundred percent, they're safe. And mas okay ang surroundings doon. Fresh and nice ambiance.”“Okay, thanks bro. Hiniram ko na muna ang bus ni Dos. Iyon ang sasakyan ng mga bata.”Laking pasasalamat ka na may mga kaibigan ako at laging handa para tumulong. Dumating agad ang bus at si Dos mismo ang nagmamaneho. “Gabayan kayo ng ating mahal na panginoon. Mag-ingat kayo. At pakiusap, huwag niyo pabayaan ang mga bata,” mangiyak-ngiyak na sabi ni Father. Kahit sila sisters ay nag-iyakan na rin.“I'm so sorry, Father, Sisters. Dahil sa akin, nilagay ko s
JAVIER“MARAMING salamat, Javier. Hindi mo talaga pinapabayaan ang orphanage na ito. Napakalaking pera na ang binigay mo sa amin, lalo't sa mga batang naulila,” mangiyak-ngiyak na sabi ni Sister Marie.Ngumiti naman ako. “Dito ako nanggaling, sister. Dito halos ako lumaki. Binalikan ko lang ang mga taong nag-alaga at nagmahal sa akin. Hangga’t may mga batang naulila at walang matitirhan, dito lang ako para tulungan sila.”Napaiyak lalo si Sister Marie. “Napakabuti mo, anak. Pagpalain ka lalo ng nasa taas. Araw-araw ko ipinagdadasal ang kaligtasan mo. Mahal na mahal ka namin.”Huminga naman ako ng malalim. Naalala ko ang mga batang kasamahan ko noon. Nasaan na kaya sila? Gusto ko man itanong kay sister, pero ayoko rin na nagmumukhang tsismoso ako.“Sister Marie, alis na po ako. Pakisabi na lang kay Father Roy na dumaan lang ako rito. Maybe next time, mag-bonding din kami.”“Salamat ulit, anak. Mag-ingat ka palagi. Huwag kalimutan magdasal.”Tumikhim muna ako. “Ahmm..saulado ko pa rin p
JAVI”DAMN! Dahan-dahan lang!” saad ko kay Z, habang tinatanggal Ang bala sa aking balikat.“Sino ba ang bumaril sa’yo?!” aniya sabay batok sa akin.“Si Jayvee. May araw din yan sa akin.”“Oh. Iyong kakambal mo pala ang tumira sa’yo. Ano ba ang ginawa mo?” “Wala! Damn!” panay naman ang pagmumura ko.“Tapos na. Pumunta ka na lang kay Gold para ipalinis ulit. Kumuha ka rin ng mga gamot para dyan sa sugat mo.”“Thanks, Z. Alis na ako.”“Take care. Ayusin mo nga ang sarili mo! Nakabukas ang zipper ng iyong pantalon! Putang-ina mo talaga, Javier! May tama ka na nga ng bala, tumatayo pa iyong mandirigma mo!”“Ohhhh! Sorry,” nakangising tumalikod na lang ako. Paglabas ko naman sa bahay ni Z, tamang-tama na may dumating na sasakyan. Bumaba naman ang mga sakay nito. “Kepyas disgracias, Javier,” nakangising bati naman ni Jenny sa akin.Fuck! Brutal talaga ang bibig ng babaeng ito. Napatitig naman ako sa isang babae na kasama niya. Si D.“Iyan napapala na mahilig sa talaga,” mahinang sabi nama







